"การทดสอบเข้าเป็ศิษย์ของหอแพทย์นั้นโดยทั่วไปแล้วจะมีอยู่เพียงสามเงื่อนไขเท่านั้นคือ หนึ่งเป็ศิษย์ชั้นกลางขึ้นไป สองการทดสอบข้อเขียน สามการทดสอบธาตุที่ใช้กับการรักษา ซึ่งในสามข้อนี้ข้อแรกเ้าถือว่าผ่านการทดสอบ และอีกสองข้อเ้าจะทำการสอบหรือไม่" ผู้าุโอิกโน่กล่าวถามไทก้า
แต่ก่อนที่ไทก้าจะได้ตอบกลับอัลวาก็หันมาถามไทก้าก่อน"ไทก้าเ้ามั่นใจที่จะสอบใช่รึไม่ ในข้อเขียนนี้ข้าไม่ได้กังวล เพียงแต่ข้าอยากจะบอกเ้าเพื่อไม่ให้เ้าเสียเวลาในการทำข้อสอบ นั่นก็คือ ข้าพอจะทราบมาบ้างว่า เ้าสามารถใช้ได้สองธาตุ นั่นคือ ดินและน้ำ แต่ว่าธาตุที่ใช้ในการรักษาคือธาตุไฟ แม้ว่าจะมีคนที่สามารถใช้ธาตุได้สามธาตุอยู่ แต่ว่ามันก็มีน้อยมากๆ ดังนั้นข้าว่าเ้าล้มเลิกดีกว่ารึไม่"
ไทก้าหันไปมองอัลวาครู่หนึ่ง ไทก้าเข้าใจเจตนาของอัลวาดี เพียงแต่ว่าที่อัลวารู้มานั้นเป็เพียงแค่ธาตุที่ไทก้าเคยใช้ให้ผู้อื่นเห็นเท่านั้น
ไทก้าคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับอัลวาด้วยคำตอบที่ไม่น่าเชื่อ
"ศิษย์พี่ ท่านวางใจได้ ข้าคือคนส่วนน้อยกลุ่มนั้น"ไทก้าตอบกลับพร้อมด้วยรอยยิ้มเบาๆ
อัลวามีทีท่าเชื่อครี่งไม่เชื่อครึ่ง ทั้งยังใไม่น้อย แต่ก็เคารพการตัดสินใจของไทก้าจึงได้พยักหน้ารับเบาๆ
ไทก้าเดินมาด้านหน้าผู้าุโอิกโน่ก่อนจะกล่าว"ข้ายินดีเข้ารับการทดสอบขอรับ"
"อืม...ดี เช่นนั้นเริ่มจากทดสอบข้อเขียน"พูดจบผู้าุโอิกโน่ ได้ส่งกระดาษมาหนึ่งแผ่น ในนี้เป็ข้อสอบเกี่ยวกับร่างกายของมนุษย์
ไทก้ารับมาและทำการเขียนข้อสอบทันที
ผ่านมาครู่หนึ่ง ไทก้าได้ยื่นกระดาษที่ทำข้อสอบเสร็จเรียบร้อยส่งให้กับผู้าุโอิกโน่
"อืม..."
ผู้าุโอิกโน่ค่อยๆตรวจสอบความถูกต้อง ก่อนจะมีสีหน้าใเล็กน้อย
"โฮ่ๆ นับว่าพื้นฐานเ้าเข้าขั้นชำนาญเลยก็ว่าได้ แตกต่างจากศิษย์ทั่วไปจริงๆ เ้าจะบอกข้าได้รึไม่ว่าเ้าไปศึกษามาจากที่ใดก่อนหน้านี้"ผู้าุโอิกโน่หัวเราะออกมาเบาๆ หลังจากตรวจดูข้อเขียน และมีความสงสัยเป็อย่างมาก โดยปกติศิษย์ทั่วไปที่ผ่านการทดสอบข้อเขียน ก็จะสามารถทำข้อสอบถูกเพียงหกสิบถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นเท่านั้น แต่ว่านี่มันน่าใเกินไป ข้อสอบกลับถูกต้องหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นทั้งคำตอบยังดูเหมือนว่าจะเคยผ่านการรักษามาก่อนด้วยซ้ำ
"เมื่อก่อนท่านอาจารย์ของข้าเคยทำการสอนข้ามาก่อนขอรับ"ไทก้าได้ตอบกับไป แม้ว่าความเป็จริงที่นี่ไทก้าจะไม่ได้มีอาจารย์แต่หากไทก้าบอกไปว่าเรียนรู้ด้วยตัวเองผู้าุโหรือคนอื่นๆคงไม่เชื่อเป็แน่ ดังนั้นไทก้าจึงต้องกล่าวออกไปแบบนี้และแน่นอนว่าไทก้าไม่ได้โกหก เพียงแต่อาจารย์ของไทก้าอยู่อีกโลกหนึ่งก็เท่านั้น
"..."
หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ผู้าุโอิกโน่จึงกล่าวขึ้น
"โฮ่ๆ น่าจะจริงอย่างที่เ้ากล่าวล่ะนะ เอาล่ะ ต่อไปจะเป็การทดสอบการใช้ธาตุไฟ"
"ขอรับ แต่ไม่ทราบว่าการทำสอบต้องทำเช่นไรขอรับ"ไทก้าตอบกลับด้วยความสงสัย
"เพียงแค่เ้าใช้อาคมธาตุไฟ หรือไม่ก็ควบคุมธาตุไฟ ให้ข้าดูเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว"
ไทก้าลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวออกมาว่า
"ท่านผู้าุโอิกโน่ ท่านพอจะมีภาชนะที่สามารถใส่น้ำได้รึไม่ขอรับ"ไทก้ากล่าว
"....?"
"เ้าจะเอาไปทำไมรึ?"ผู้าุโถามกลับด้วยความสงสัย เพราะปกติผู้เข้าสอบจะร่ายอาคมแล้วก็แสดงธาตุไฟทันที นี่เป็ครั้งแรกที่ผู้ทดสอบถามออกมาเช่นนี้จึงทำให้ผู้าุโสงสัยอยู่บ้าง และแน่นอนว่าไทก้าไม่มีอาคมที่ใช้ควบคุมไฟเลย จึงต้องใช้วิธีอื่นแทน
"ข้ามี"อัลวารีบตอบทันที แม้ว่าจะไม่รู้ว่าไทก้าจะเอาไปทำอะไร แต่อัลวาก็อยากรู้เช่นกันและพร้อมที่จะสนับสนุนศิษย์น้องให้สอบผ่าน
ไม่นานอัลวาก็ได้นำภาชนะใส่น้ำมาวางไว้ด้านหน้าไทก้า
"ข้านำมาให้แล้ว"อัลวากล่าวพร้อมค่อยๆวางภาชนะลง
"ขอบคุณศิษย์พี่"ไทก้าตอบกลับพร้อมพยักหน้าเบาๆ หลังจากนั้นจึงยืนอยู่ด้านหน้าภาชนะก่อนจะหลับตาตั้งสมาธิ
ทั้งผู้าุโอิกโน่และอัลวาต่างก็มองดูกันอย่างตั้งใจ เพราะยังไม่รู้ว่าไทก้าจะทำอะไรกันแน่
ไม่นานในฝ่ามือของไทก้า ก็ค่อยๆ ปรากฏเป็พลังจิตสีแดงล้อมรอบภาชนะก่อนที่น้ำในภาชนะ จะค่อยๆ แข็งตัวขึ้นมา
แค่กๆ !
"เหตุใดไทก้าจึงใช้อาคมผสานทั้งที่การสอบต้องใช้ธาตุไฟมิใช่รึ"อัลวากล่าวขึ้น
แต่ก่อนที่อัลวาจะกล่าวต่อนั้นผู้าุโกลับห้ามอัลวาไว้ก่อน
"ฟู่ว์...."
แม้ว่าอัลวาจะไม่เข้าใจ แต่ว่าสำหรับผู้าุโที่ผ่านการรักษามานานนั้นย่อมสังเกตุเห็นอย่างแน่นอน
"เ้าหนุ่มนี่เข้าถึงธาตุไฟระดับนี้เลยเชียวหรือ" ผู้าุโอิกโน่กล่าวขึ้นด้วยความใ
"..."
มีเพียงอัลวาที่ยังคงสงสัยกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ว่ามันคืออะไร
น้ำที่จากเดิมเป็น้ำธรรมดาก็ค่อยๆ จับกันเป็น้ำแข็งขึ้นทีละน้อย และแน่นอนว่าสิ่งนี้ไม่ใช่ธาตุอื่นใดนอกจากเป็ธาตุไฟอย่างแน่นอน
ไทก้าได้ใช้อาคมผกผันกับธาตุไฟ แม้ว่านี่จะเป็ครั้งแรกแต่หากทำความเข้าใจแล้วก็ไม่ต่างจากตอนที่ฝึกธาตุน้ำเมื่อวานเท่าใดนัก นั่นก็คือไทก้าค่อยๆ นำความร้อนของธาตุไฟออกจากน้ำจนกระทั่งน้ำกลายเป็น้ำแข็ง!
ใช่แล้วนี่คืออาคมผกผันนั่นเอง ขอแค่รู้หลักการใช้งานของความผกผันก็สามารถใช้อาคมกับธาตุใดก็ได้
"ผู้าุโ นี่เท่ากับข้าผ่านการทดสอบใช่รึไม่ขอรับ"ไทก้าเริ่มอ่อนแรงจากการใช้อาคมแต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกับเมื่อวานที่เขายังมีแรงเหลืออยู่มากเพราะยังไม่ได้ฝึกหรือใช้อาคมใดๆเลย
"โฮ่ๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีอัจฉริยะที่เด็กขนาดนี้ ใช่ เ้าผ่านการทดสอบแล้ว"ผู้าุโอิกโน่ตอบกลับทั้งยังหัวเราะด้วยความพอใจ
"...."
"เป็ไปได้ยังไงกัน"อัลวายังคงสงสัยสิ่งที่เกิดขึ้น 'อะไรกันก็น้ำกลายเป็น้ำแข็ง ทำไมถึงผ่านได้?'อัลวายังคงสงสัยอยู่เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเกินความเข้าใจของอัลวาไปแล้ว
"โฮ่ๆ เช่นนั้นข้าจะอธิบายให้เ้าเข้าใจละกัน เ้าหนุ่มนี้ได้ใช้ธาตุไฟ ดึงความร้อนออกมาจากน้ำ จนหมด เมื่อน้ำไม่มีความร้อนจึงกลายเป็น้ำแข็งยังไงล่ะ"เมื่อผู้าุโกล่าวจบก็หันไปมองที่ไทก้า
ไทก้าพยักหน้าตอบกลับเบาๆ บ่งบอกว่าสิ่งที่ผู้าุโอธิบายนั้นเป็ความจริง
เมื่อได้ฟังดังนั้นอัลวาก็เข้าใจขึ้นมาทันที ทั้งยังเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงสุดขีด
"มีอาคมแบบนี้ด้วยเช่นนั้นหรือเนี่ย ศิษย์น้อง เ้า คือ อัจฉริยะที่แท้จริง ฮ่าๆ " อัลวาหัวเราะด้วยความดีใจ การทำความเข้าใจในวิธีนี้นั้นเป็เื่ที่ยากมาก แต่ว่าไทก้ากลับสามารถทำความเข้าใจและใช้มันออกมาได้ มิหนัมซ้ำ ไทก้ายังสามารถใช้ได้สามธาตุอีกด้วย ไม่แปลกใจเลยเหตุใดไทก้าถึงดูมั่นใจขนาดนี้
แม้แต่ผู้าุโยังอยู่ในอาการตกตะลึง
ผ่านไปครู่หนึ่งผู้าุโอิกโน่จึงกล่าวขึ้น"ในตอนนี้เ้าผ่านการทดสอบเป็ศิษย์ของหอแพทย์แล้ว นับจากนี้เ้ามีสิทธิ์ศึกษาตำราของหอแพทย์ทั้งหมด ทดลองการสร้างยาได้ทุกชนิด พร้อมทั้งได้รับทรัพยากรสำหรับทดลองสร้างยาระดับเงินและทอง จำนวนยี่สิบชุดต่อเดือน และยังเข้าออกหอแพทย์ได้ทุกเวลา"
"ยินดีด้วยนะศิษย์น้อง"อัลวาหันไปมองที่ไทก้าทั้งยังแสดงความยินดีจากใจจริง
"ขอบคุณศิษย์พี่ หากไม่มีท่านข้าคงมายังที่นี่ไม่ได้"ไทก้าพยักหน้าตอบกลับเบาๆ
"ส่วนป้ายชื่อสำหรับศิษย์หอแพทย์นั้น เ้าสามารถมารับได้ที่นี่ในวันพรุ่งนี้"ผู้าุโอิกโน่กล่าว
"เรียนถามท่านผู้าุโ ในวันนี้ข้าสามารถศึกษาตำราของหอแพทย์ได้เลยรึไม่ขอรับ"ไทก้ากล่าวขึ้นทั้งยังทำท่าคำนับไปยังผู้าุโ
"โฮ่ๆ ช่างเป็คนหนุ่มที่ไฟแรงจริง ได้สิ หอตำราแพทย์นั้นเ้าเดินออกไปนอกหอทางด้านซ้ายมือก็พบแล้ว เ้าสามารถเข้าใช้งานได้ตลอดเวลา"ผู้าุโอิกโน่กล่าวพร้อมชี้ไปด้านข้าง
ไทก้ากล่าวลาผู้าุโก่อนจะออกมาด้านหน้าพร้อมกับอัลวา
"ยังไงก็ขอบคุณศิษย์พี่อีกครั้ง ข้าต้องขอศึกษาข้อมูลอยู่ที่นี่สักระยะก่อน"ไทก้ากล่างพร้อมหันไปขอบคุณอัลวา
"ฮ่าๆ ไม่เป็ไร ยังไงซะ ข้าก็ได้รับหน้าที่ดูแลพวกเ้ามาจากท่านอาจารย์อยู่แล้ว อีกอย่างข้ารู้สึกว่าพวกเ้ากับข้านั้นดูจะมีชะตาต้องกัน ข้าจึงรู้สึกถูกคอกับพวกเ้ามิใช่น้อย ไทก้า เช่นนั้น ก็พยายามเข้านะ ข้าขอตัวไปฝึกก่อนล่ะ"กล่าวจบอัลวาก็เดินจากไป
ไทก้ามองดูอัลวาเดินไปได้สักระยะ
"นับว่าเป็ศิษย์พี่ที่เชื่อถือได้ ไม่ใช่ว่าท่านถูกชะตาข้า แต่ข้าก็ถูกชะตาท่านเช่นกัน" ไทก้ายิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินไปยังหอตำราแพทย์ที่อยู่ใกล้ๆ และเดินเข้าไปยังภายใน
เมื่ออัลวามาถึงตำหนักอาจารย์ใหญ่ ก็ได้เข้าไปหาอาจารย์ใหญ่ในทันที
"ท่านอาจารย์ ข้าพาไทก้าไปยังหอแพทย์เรียบร้อยขอรับ"อัลวากล่าวกับอาจารย์ใหญ่
"อืม... ดีแล้ว เ้าคิดว่าไทก้าเป็เช่นไรบ้าง"อาจารย์ใหญ่กล่าวขึ้น
"นับว่าเป็อัจฉริยะเลยก็ว่าได้ขอรับ ทั้งยังเป็คนมองโลกในแง่ดีจนเกินไป แม้แต่ข้ายังนึกเป็ห่วงเขาขึ้นมาเลย"อัลวากล่าวขึ้น
"ฮ่าๆ เ้านี่นะ แต่เล็กจนโตไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆ ยังไงข้าขอฝากเ้าหน่อยก็แล้วกัน พวกเ้าล้วนเป็ความหวังใหม่ของนววิทยาแห่งนี้"อาจารย์ใหญ่กล่าวทั้งยังยิ้มออกมาเบาๆ
"ขอรับท่านอาจารย์" กล่าวจบอัลวาก็เดินออกมายังด้านนอก
"เฮ้อ ท่านพ่อ ยังไงข้าก็จะช่วยเหลือไทก้าเท่าที่ทำได้ ตามที่ท่านบอกเอาไว้ละกันนะขอรับ" อัลวาพึมพรำเล็กน้อยก่อนจะเดินไปยังลานฝึกเพื่อทำการฝึกอาคมต่อไป
ตัดมาที่ไทก้า
ไทก้าได้เดินเข้ามาภายในหอตำราแพทย์ ภายในนี้มีหนังสือเกี่ยวกับการรักษาและยาแขนงต่างๆมากมาย มีทั้งหมดสองชั้น ไทก้าเดินสำรวจชั้นแรกอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะเดินขึ้นไปยังชั้นสอง ชั้นแรกนั้นส่วนใหญ่จะเป็ตำราเกี่ยวกับการรักษาร่างกายและยาขั้นต้นเท่านั้น เมื่อไทก้าเดินขึ้นมายังชั้นสองก็พบว่าชั้นนี้ มีคนอยู่ไม่มากเท่าใดนัก
ไทก้าเดินดูหนังสือมาเรื่อยๆ จนกระทั่งพบกับหนังสือที่น่าสนใจเล่มหนึ่งเข้า เมื่อทำการอ่านปกเล่มดูก็พบว่าเป็หนังสือเกี่ยวกับการรักษาและฟื้นฟูจิตที่บอบช้ำ ไทก้าจึงเอื้อมมือไปหยิบ แต่ในระหว่างที่มือของไทก้าจับที่หนังสือนั้นก็มีมืออีกหนึ่งมือมาจับเช่นกัน
หมับ!
"หือ?"
"ข้าพบมันก่อนที่เ้าจะมาถึง ดังนั้นมันจึงเป็ของข้าก่อน"เด็กสาวผมสีม่วงกล่าวขึ้นด้วยท่าทางไม่ยินยอมเท่าใดนัก
"น้องสาว แต่ข้าจับมันก่อนที่เ้าจะจับมันนะ ดูสิมือข้ายังจับก่อนเ้าอยู่เลย"ไทก้าตอบกลับพร้อมรอยยิ้มจางๆ ในตอนนี้มือของหญิงสาวได้จับหลังมือเขาเอาไว้จริงๆ
เด็กสาวผมม่วงเห็นดังนั้นจึงรีบดึงมือออกทันที
"หึ ยังไงข้าก็ต้องได้หนังสือเล่มนี้ เ้าจงยอมมอบให้ข้าซะ"หญิงสาวยังคงดึงดัน
"นั่นสิ หนังสือเล่มนี้ต่อให้เ้าจับก่อน หากคุณหนูข้า้าอ่านมัน เ้าก็ต้องรอคิวเท่านั้น"หญิงสาวอีกคนที่อยู่ข้างๆ กล่าวขึ้น คาดว่าน่าจะเป็คนติดตามของหญิงสาวผมม่วงผู้นี้
"อืม...น้องสาว เ้าฟังก่อน ข้าเจอหนังสือนี่ก่อนและข้าจะขออ่านแค่ครู่เดียวเท่านั้น เ้าเพียงแค่รอ...."แต่ก่อนที่ไทก้าจะพูดจบ หญิงสาวผมม่วงก็ปลดปล่อยพลังจิตออกมาโจมตีไทก้าแบบไม่ทันตั้งตัวทันที
เปี๊ยะ ...! ครึกๆ
สายฟ้า ที่ออกมาจากอาคมเด็กสาว พุ่งไปยังไทก้าทันที
เปรี้ยง!
ไทก้าเมื่อเห็นดังนั้นจึงรีบหยิบหนังสือและจำเป็ที่จะต้องะโถอยออกมา
เปี๊ยะ เปรี้ยงๆ ...
"หืม....ธาตุสายฟ้างั้นหรือ มิน่า ข้าถึงได้คุ้นหน้าของเ้า ที่แท้เ้าคือ ศิษย์ที่มีธาตุพิเศษ ธาตุสายฟ้า วิชชุ นารา ตอนนั้นนี่เอง"ไทก้าถอยออกมาตั้งหลักพร้อมกล่าวออกมาดังพอที่หญิงสาวทั้งสองจะได้ยินอย่างชัดเจน
330
