ในตอนเช้าของวันต่อมา ผมตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกสดชื่น ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตามองตัวเองและพบว่า ผม ยังอยู่ในชุดเดิมแต่ เท่าที่จำได้คือ เมื่อคืนผมแกล้งเมาแล้วพ่นพิษเ้าอนาคอนดาใส่นมขนาดมหึมาของแม่แอมป์นี่หว่า จากนั้นก็แกล้งหลับกางเกงก็ไม่ใส่ เดาว่าแม่แอมป์คงจะใส่ให้..อิอิแต่คิดถึงเื่เมื่อคืนแล้วยังเสียว_วยไม่หายเลย ความอุ่น ความนิ่ม ความแน่นจากเต้าอวบ ๆ ของแม่แอมป์ยังรู้สึกได้อยู่เลย อยากทำอีกจังแต่คงไม่มีโอกาสแล้ว…
พอคิดถึงเื่เมื่อคืนก็นึกถึงแม่แอมป์ขึ้นมา ผมกวาดตามองไปรอบห้องก็ไม่เห็นเธอในห้องน้ำก็ไม่ได้ยินเสียง อ้าว…แม่แอมป์หายไปไหน.? ไม่สิ เดี๋ยวแม่แอมป์ก็คงกลับมาคงออกไปเดินเล่นแถวนี้แต่ ปัญหาตอนนี้ผมควรจะทำยังไงต่อดี ถ้าเธอถามถึงเื่เมื่อคืน..ก็ไม่เห็นยากแกล้งเล่นละครต่อว่าเมามากจนจำอะไรไม่ได้ก็จบ แต่ต่อไปแม่แอมป์คงไม่ให้เราดื่มของมึนเมาอีกแน่ ๆ แต่ก็ช่างมันใครจะไปสนแค่เมื่อคืนก็คุ้มแล้วหึหึ..
ผมนอนยิ้มอย่างชั่วร้ายอยู่บนเตียงสักพักก่อนที่จะได้ยินเสียง เมีย!! เอ๊ย!! แม่แอมป์เปิดประตูเข้ามา ผมกำลังจะเล่นละครตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ และแกล้งบอกว่าปวดหัวจัง แต่ยังไม่ทันจะอ้าปากพูดอะไรผมก็เห็นสีหน้าของแม่แอมป์ที่ดูนิ่ง ๆ เงียบ ๆ ไม่พูดไม่จา ขึ้นมาเสียก่อน ใบหน้าแบบนี้ผมรู้ดีว่าเป็ตอนที่แม่แอมป์กำลังโกรธจัด และอย่าได้ไปพูดอะไรเด็ดขาดไม่งั้นเธอจะะเิออกมาอย่างน่ากลัวเลยทีเดียว
ผมลุกขึ้นมานั่งเงียบ ๆ ก่อนจะมองดูแม่แอมป์ตาปริบ ๆ แล้วก็ได้ยินเธอพูดขึ้นด้วยใบหน้าเรียบเฉยและน้ำเสียงที่ฟังดูเ็าจนน่าขนลุก “...เก็บของซะโต้แม่จะกลับแล้ว…” แม่แอมป์พูดแค่นั้น แค่นั้นจริง ๆ ผมทำได้แค่พยักหน้ารับเบา ๆ ก่อนจะลุกจากเตียงและเก็บข้าวของเตรียมตัวกลับกรุงเทพ…
ตลอดระยะทางที่กลับมาแม่แอมป์ไม่พูดอะไรสักคำ ไม่ยิ้ม ไม่ร่าเริง เหมือนตอนมา บรรยากาศดูมาคุ และน่าอึดอัดมาก ผมเองก็ไม่กล้าถามถึงเื่เมื่อคืน ครั้นจะขอโทษก็ยังไม่กล้า จะอ้างว่าเมาจนลืมตัวก็ฟังดูไม่ขึ้น ก็เลยทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งนิ่ง ๆ ต่อไป..
แต่มันไม่ง่ายเลยตลอดหลายชั่วโมงที่จะไม่พูดกัน สุดท้ายผมก็เลยตัดสินใจพูดออกมา “ เอ่อ..แม่แอมป์ครับเมื่อคืน….”
เอี้ยดดดดดดดด….!!!!
เสียงแม่แอมป์เหยียบเบรกจนหัวผมแทบจะทิ่มไปชนกระจกหน้ารถ รถจอดนิ่งริมถนน ก่อนที่แม่แอมป์จะพูดขึ้น “...อย่าพูดถึงเื่เมื่อคืนอีก แม่จะถือซะว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น และต่อไปแม่ห้ามโต้ดื่มเหล้าอีกจบนะ…” ผมได้แต่นิ่งอึ้งไปก่อนจะ ครับ เบา ๆ ตอบเธอ แล้วจากนั้นแม่แอมป์ก็ออกรถต่อ..
หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมงพวกเราก็ถึงบ้านที่กรุงเทพบรรยากาศยังคงเหมือนเดิม แม่แอมป์ยังคงนิ่งเงียบและไม่พูดกับผมเหมือนเดิม แถมยังเป็แบบนี้ต่อไปอีกหลายวัน…ไม่สิเกือบเดือนเลยก็ว่าได้ และพอผมจะไปขอโทษก็โดนแม่แอมป์ถลึงตาใส่ ผมก็เลยไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะทำใจยอมรับแต่เครียดมากจน อาการออกและ เ้าเอ เพื่อนรักของผมก็ได้มาทัก มาถามว่าเป็อะไร ผมอึดอัดมาก ไม่อยากจะโกหกมันก็เลยเล่าความจริงทุกอย่างให้มันฟังแบบเห็นภาพ เ้าเอถึงกับตาลุกวาวอ้าปากค้าง เพราะมันไม่คิดว่าผมจะกล้าทำแบบนั้น “เฮ้ย!! ไอ้โต้ใจห่อหุ้มแม่งได้ว่ะ กูนับถือเลย เอาน่าไม่ต้องคิดมาก เดียวแม่มึงก็หายโกรธ…เอางี้เดี๋ยวริมฝีปากไปนอนบ้านกูก่อนสักสามสี่วัน พ่อกับแม่กูไปต่างประเทศด้วย ยังไงแม่มึงก็ยังงอนอยู่คงไม่มาตามมึงหรอก เดี๋ยวจัดปาร์ตี้ แดกเหล้า ดูดสมุนไพร เรียกหญิงมาเอนเตอร์เทนรับรองมันส์” พอได้ฟังขอเสนอของไอ้เอผมก็สนใจทันที ดีเหมือนกันจะได้ลืมเื่แม่แอมป์ ผมตกลงทันที..
ตกเย็นหลักเลิกเรียนผมไม่ได้กลับบ้านแต่ก็ส่งไลน์ไปบอกแม่แอมป์ ว่าจะไปค้างบ้านเ้าเอสักสามสี่วัน แต่ดูเหมือนแม่แอมป์จะได้อ่าน ผมเองก็ไม่สน ถือว่าบอกแล้ว จากนั้นผมก็ไปบ้านไอ้เอทันที
อย่างที่เคยบอก บ้านไอ้เอมันเป็บ้านคนรวย ไม่สิมหาเศรษฐีมากกว่า บ้านกว้างขวางใหญ่โต มีคนรับใช้ พ่อแม่บินไปต่างประเทศบ่อย ๆ แถมตามใจไอ้เอทุกอย่าง โดยเฉพาะเื่ปาร์ตี้ ขออย่างเดียวห้ามมียาเสพติด (ยกเว้นสมุนไพรใบเขียวซึ่งถูกกฎหมายแล้ว) ไอ้เอก็เลยจัดหนักจัดเต็มเปลี่ยนบ้านให้เป็ผับขนาดย่อม ๆ แอลกอฮอล์จัดเต็ม สาว ๆ จัดเต็ม อัญเชิญเพื่อนฝูงมาเต็มบ้าน เมามันกันตลอดสามวันสามคืน โรงเรียนไม่ต้องไปกัน ผมเองก็ปลดปล่อยเต็มที่จนลืมเื่แม่แอมป์ไปสักพัก
แต่ไอ้เอมันดันเอาวีสัญชาตญาณกามผมไปเล่าให้เพื่อน ๆ คนอื่นฟัง ผมก็ว่าอะไรมันไม่ได้ ไหน ๆ ก็มากินมานอนมาสนุกบ้านมันแล้วก็เลยตามเลย “เฮ้ย..โต้มึงนี่แม่งแน่นอนจริง ๆ กูนับถือเลยว่ะ แต่เสียดายนิดเดียวมึงไม่น่าทำแค่นั้นถ้าเป็กูนะ…พาคุณแม่เลี้ยงคนสวยนมโตของมึงขึ้น์ชั้นเจ็ดไปสี่ห้ารอบแล้ว” เพื่อนในวงเหล้าคนหนึ่งที่ ชื่อ เอกพูดขึ้น “ โธ่..ไอ้เอกมึงคิดว่ากูไม่อยากทำเหรอ แต่กูทำไม่ได้ไง ก็บอกไปแล้ว ถุงยงถุงยากกูก็ไม่ได้เอาไป ยาคงยาคุมก็ไม่มี เกิดแม่กูท้องขึ้นมานี่ฉิบหายเลยนะ” ไอ้เอกส่ายหัว
“วู้..มึงจะกลัวอะไรวะ เอากันครั้งสองครั้งไม่ท้องหรอกน่า ครั้งต่อไปถ้ามึงกลัวค่อยใช้ก็ได้ แล้วเป็ไงเห็นไหม ได้แค่เสร็จคานม จากนี้ไปมึงไม่มีโอกาสแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า “
พอได้ยินไอ้เอกพูดแบบนั้นผมก็ทำหน้าจ๋อยทันที รู้สึกมันจะพูดถูกถ้าตอนนั้นผมทำมากกว่านั้นก็คงดี ป่านนี้แม่แอมป์คงจะไม่โกรธเผลอ ๆ จะติดใจอยากโดนซ้ำอีกก็ได้…ผมเมามายจนคิดอะไรเละเทะไม่สนใจอะไรแล้ว และในตอนนั้นเอง ไอ้เอกก็ได้ยื่นซองอะไรบางอย่างมาให้ผม “ซองอะไรวะเอก.? ”
ผมเลิกคิ้วเอียงคอถามมันด้วยความสงสัย “..ยานอนหลับไงไอ้โต้ เอาใส่น้ำแล้วให้แม่มึงดื่มพอหลับแล้วก็จัดการซะจะได้จบ ๆ ” ผมทำตาโตด้วยความใไปเล็กน้อยแต่ก็รับมาใส่กระเป๋าเสื้อแบบเมา ๆ และในตอนนั้นเอง เสียงไลน์ในมือถือของผมก็ดังขึ้น ผมจึงหยิบออกมาดู ก่อนจะพบว่าเป็ข้อความของแม่แอมป์ ที่บอกว่าจะมารับผมกลับบ้าน
ผมอ่านจบก็เงยหน้ามองไอ้เอ กับไอ้เอก ไอ้เอ เมาปลิ้นไม่สนใจส่วนไอ้เอกชะโงกหน้ามาดูหน้าจอมือถือผม ก่อนจะพูดขึ้น “หือ? แม่เลี้ยงคนสวยจะมารับเหรอวะ ดี ๆ กลับเลยไอ้โต้ กลับไปแล้วก็จัดการซะ ไม่ต้องห่วงเื่ไอ้เอเดี๋ยวกูบอกมันให้ มันเข้าใจเชื่อกู” ผมมองหน้าไอ้เอกก่อนจะลังเลอยู่นิดหน่อยแต่ก็ตกลงกลับ จากนั้นก็ออกมารอแม่แอมป์อยู่ที่หน้าบ้านไอ้เอ
ผมยืนรออยู่ไม่นานในที่สุดแม่แอมป์ขับรถมาถึงผมจึงกลับบ้านไปพร้อมกับเธอ ตลอดทางบรรยากาศก็ยังคล้าย ๆ ของเดิม จนในที่สุดก็กลับมาถึงบ้าน ผมกับเธอยังคงไม่ได้พูดอะไรกัน จนกระทั่งผมเดินไปเปิดตู้เย็นและเห็นน้ำอัดลมกระป๋องหนึ่งแช่อยู่จึงหยิบออกริมฝีปากจะนึกถึงยาที่ไอ้เอกให้มาได้ ความคิดชั่ว ๆ ของผมแล่นเข้ามาในหัวทันที ผมไม่รอช้าเปิดกระป๋องน้ำอัดลมและเทยานอนหลับลงไปทันที และวางแผนจะเอาไปให้แม่แอมป์ดื่ม แต่ในตอนนั้นเองแม่แอมป์ก็ได้เดินเข้ามาพอดี ผมตกมากจนเกือบทำกระป๋องน้ำอัดลมหลุดมือ จู่ ๆ แม่แอมป์ก็เอ่ยปากถามผมว่า ผมกินอะไรมาหรือยัง อยากกินอะไรเดี๋ยวเธอจะทำให้…น้ำเสียงของแม่แอมป์ดูปรกติ แต่ก็ไม่ได้ยิ้มหรือร่าเริงเหมือนเมื่อก่อนแต่นั่นมันทำให้ผมรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก ผมรีบพูดจาตะกุกตะกักบอกเธอไปว่า กินข้าวไข่เจียวก็ได้ แม่แอมป์พยักหน้าก่อนจะไล่ให้ผมไปอาบน้ำเพราะตัวเหม็นมาก ซึ่งมันก็จริงเพราะผมใส่ชุดนักเรียนชุดนี้มาสามสี่วันแล้ว ตอนนั้นผมบอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไงแต่อย่างน้อยก็อึดอัดน้อยลง ผมรีบวางกระป๋องน้ำอัดลมไว้บนโต๊ะแล้วรีบขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที…
ผมอารมณ์ดีอย่างบอกไม่พูดเหมือนบรรยากาศเดิม ๆ กำลังจะกลับมา ตอนนี้เริ่มรู้สึกผิดนิดหน่อยที่ทำกับแม่แอมป์แบบนั้น..แต่มันก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว..
ผมอาบน้ำแต่งตัวนานเป็พิเศษเพราะอารมณ์ดีมั้งหลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็รีบลงมาหม่ำข้าวไข่เจียวแม่แอมป์ทันทีแต่ทว่า….บ้านมันดูเงียบแปลก ๆ ได้ยินเสียงทีวีจากห้องรับแขกแต่ไม่ได้ยินเสียงแม่แอมป์ผมจึงเดินมาดู ก่อนจะได้ยินเสียงคนกรนเบา ๆ และพบแม่แอมป์ที่หลับเป็ตาย ผม งง นิดหน่อย เกิดอะไรขึ้นเพราะปรกติแม่แอมป์ไม่เคยหลับแบบนี้ แต่แล้วก็เหลือบไปเห็นกระป๋องน้ำอัดลมนอนกลิ้งอยู่บนพื้น ผมเดาได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น "เวรแล้ว!! ตอนนั้นดีใจจนลืมตัวเลยวางทิ้งไว้สงสัยแม่แอมป์ดื่มเข้าไปแน่ ๆ ทำไงดีว่ะ" ผมใมากรีบเอามือถือขึ้นมากดโทรหาไอ้เอกทันที แล้วเล่าให้มันฟัง มันหัวเราะเสียงดัง พร้อมบอกว่า ยานอนหลับมีผลราว ๆ 3 ชั่วโมง ซึ่งก็แปลว่าตอนนี้แม่แอมป์แม่เลี้ยงคนสวยของผมก็ไม่ต่างอะไรกับตุ๊กตาอุ่นๆ ที่จะจับ จะทำอะไรก็ได้ มันแนะนำให้ผมจัดการเธอเลยแถมให้ถ่ายคลิปไปให้มันดูด้วยก่อนจะวางสายไป..
หัวใจของผมเต้นตึกตัก และในสมองก็เริ่มสับสน สายตาก็มองไปที่ร่างของแม่แอมป์คนสวยที่กำลังหลับอยู่ ผมยังไม่หายรู้สึกจากที่ทำกับเธอเมื่อหลายวันก่อน และดูเหมือนแม่แอมป์ก็จะหายโกรธนิด ๆ แล้วด้วย..แต่ในตอนนี้…เหตุการณ์มันกำลังจะส่อให้ผมทำ อัปรีย์จัญไรกับเธออีกครั้ง ปมควรทำไงดี?
ในตอนนั้นที่ผมกำลังสับสน จู่ ๆ เสียงชั่วร้ายในหัวก็ดังขึ้นว่า..ไม่เป็ไรหรอกน่าแค่ดู แค่จับนิดหน่อย ๆ จากนั้นก็ถ่ายคลิป ถ่ายรูปเก็บไว้ ไม่ต้องเ_็ดก็ได้ โอกาสแบบนี้ไม่มีครั้งที่สามอีกแล้วนะ…โต้ หึ.หึ..หึ พอคิดได้แบบนั้นผมก็กลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่และหลงไปกับความคิดนั้นทันที จริงสินะ แค่ดู ๆ จับ ๆ อีกครั้งเดียว แล้วก็ถ่ายรูปเก็บไว้ แม่แอมป์หลับอยู่ยังไงก็ไม่วันรู้อยู่แล้ว
1K
