แป้งเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปี 3 แล้ว ่ปิดเทอมก็ได้ไปฝึกงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง มีนักศึกษาฝึกงานมาจากหลายๆ ที่ แป้งก็เป็หนึ่งในนั้น ก่อนไปฝึกงานก็เกร็งๆ กลัวไปทำงานของเค้าพังนะ ฮรุกๆๆ วันแรกที่ไปถึงก็ไปรายงานตัวกับฝ่ายบุคคล
สัมภาษณ์เสร็จแล้วเค้าก็กระจายเด็กๆ ส่งไปตามแผนกต่างๆ เดินๆ ไปแป้งก็ดูนู่นดูนี่ไปเรื่อย ผู้หน้าตาดีๆ ก็เยอะ ไปถึงแผนกเค้าก็จับนั่งหน้าเคาเตอร์ คอยจัดเรียงเอกสาร ถ่ายเอกสารต่างๆ บราๆๆ พักเที่ยงแล้ว เย้... กินข้าวๆ เดินไปชวนเพื่อนฝึกงานด้วยกันกินข้าวก่อน
ก้าวเข้าไปในห้องทำงานที่เพื่อนอยู่ มีพนักงานสองคนนั่งประจำเคาน์เตอร์ ถัดไปด้านหลังเป็ back office เห็นเพื่อนกำลังก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรขยุกขยิกอยู่ท่ามกลางกองเอกสารที่สูงเหมือนจะท่วมหัว
"เปรี้ยว กินข้าวกัน" แป้งชวน
"กินไหน" เพื่อนถาม
เปรี้ยวเป็ผู้หญิงผิวคล้ำ หุ่นล่ำบึก แต่ไม่ถึงกับอ้วนเผละ หน้างอไม่ยิ้มแย้ม ชอบพูดจาขวานผ่าซาก และเรียนอยู่มอเดียวกัน
"ไม่รู้สิ เดี๋ยวลองเดินๆ หาดูแถวนี้แหละ" แป้งบอก
''ด้านหลังมีโรงอาหารนะครับ เดินอ้อมตึกไปทางขวาจะอยู่นั่นแหละ'' เสียงผู้ชายพูดสอดขึ้นมา
แป้งหันไปมองที่ต้นเสียงก็สบตากับผู้ชายอายุประมาณ 30 กว่าๆ ตัวสูงเกือบ 180 ซม. ผิวขาวเหลือง หุ่นไม่อ้วนไม่ผอม ตาโต กำลังฉีกยิ้มกว้างเห็นฟันเรียงเป็แถว กำลังเดินมาจากด้านหลังห้องที่เป็ตู้เก็บเอกสาร
''น้องฝึกงานแผนกไหนครับ'' พี่ผู้ชายถามต่อ
''หนูอยู่หน้าฟร้อนค่ะ'' แป้งตอบเรียบๆ
''อืม...ก็ดีนะ งานสบายดี ถ้าว่างๆ เบื่อๆ ก็เข้ามาช่วยงานเพื่อนได้นะ'' พี่ผู้ชายพูดต่อ
''ค่ะ'' แป้งตอบรับเป็มารยาท ใครจะอยากมาช่วยงานนังเปรี้ยวหล่ะ ี้เีจะตาย -_-
''ไปยัง หิวข้าวแล้ว'' แป้งหันไปเร่งเปรี้ยว
''ไปดิป่ะ'' เปรี้ยวตอบพร้อมกับลุกขึ้นจากโต๊ะทำงาน
"พี่เอก หนูไปกินข้าวก่อนนะ" เปรี้ยวหันไปบอกพี่ผู้ชายที่อยู่ข้างๆ
"ตามสบาย เข้างานบ่ายโมงนะ" พี่เอกพูดตอบพร้อมกับเปิดดูเอกสารไป
ระหว่างกินข้าวกันกับเปรี้ยวก็คุยสัพเพเหระได้ความว่า พี่เอกเป็หัวหน้าแผนกที่เปรี้ยวอยู่ สั่งเปรี้ยวทำงานวุ่นวายทั้งวัน
แป้งฝึกงานไปซักพักก็เริ่มคุ้นเคยกับคนในออฟฟิศมากขึ้น ว่างก็เข้าไปช่วยเปรี้ยวทำงานบ่อยๆ จนสนิทกับพี่เอกมากขึ้น เริ่มพูดจาหยอกล้อก่อกวนได้
"พี่เอกถามหน่อยสิ" แป้งถาม
"ได้สิ จะถามอะไร" พี่เอกทำหน้างงๆ
"พี่มีแฟนรึยัง" แป้งทำหน้าจริงจัง
"อายุขนาดพี่แล้ว ก็ต้องมีแล้วสิ" พี่เอกตอบ
ว้าาา มีแฟนซะแล้ว เสียดายจัง >\\<
"แล้วเราหล่ะ มีแฟนยัง" พี่เอกถามกลับ
"ก็มีคบอยู่ แต่กะจะเลิกแล้วหล่ะ" แป้งทำหน้าเซ็ง
"อ้าว ทำไมจะเลิกแล้วหล่ะ เอ่อ มันเป็เื่ส่วนตัว ไม่ต้องตอบพี่ก็ได้นะ" พี่เอกถามแต่เหมือนนึกขึ้นได้ว่าเสียมารยาท
"ไม่เป็ไรหรอก หนูเล่าให้ฟังได้" แป้งตอบ
"หนูคบกะแฟนมาั้แ่ปีสอง แล้วหลังๆ ก็เริ่มไม่เข้ากันหลายๆ อย่าง ดูสิ คุยแชทกันวันละ 7 บรรทัด ถามคำตอบคำ" แป้งเล่าพร้อมกับเปิดหน้าจอโทรศัพท์ที่คุยกับแฟนให้พี่เอกดู
"ชีวิตวัยรุ่นก็แบบนี้แหละ รักๆ เลิกๆ" ชายหนุ่มหันไปดูหน้าจอโทรศัพท์ผ่านๆ แล้วก้มหน้าดูเอกสารต่อ
"เอ่อ หนูลืมไปว่าพี่แก่แล้ว" แป้งพูดหยอก
"เด๊ยโดนๆ แก่เก่อที่ไหนกัน ยังฟิตเปรี๊ยอยู่เหอะ" พี่เอกหันมาค้อนขวับ
"โดนอะไรหรอคะ" แป้งกวนต่อ
"โดนมะเหงกนี่ไง" พี่เอกทำหน้าดุ
"น่ากลัวจังเลย หุหุ" แป้งพูดจบก็ลุกเดินออกจากห้องทำงานไป
"เดี๋ยวจะโดนแน่ๆ น้องแป้ง" พี่เอกพูดไล่หลังแป้ง
เผลอแผล็บเดียวก็เป็สัปดาห์สุดท้ายของการฝึกงานแล้ว แป้งต้องปั่นรายงานการฝึกงานซึ่งดองเอาไว้ั้แ่เริ่มแรกเพิ่งทำเสร็จไปเพียงแค่บทนำ ่เย็นหลังเลิกงานระหว่างรอแม่มารับ
แป้งก็ถือโอกาสไปนั่งปั่นงานที่ห้องทำงานเปรี้่ยว จริงๆ ไม่ได้ไปปั่นงานอะไรหรอก ไปนั่งเม้ามอยด์กับเพื่อนแล้วก็คุยเล่นกับพี่เอก กว่าแม่จะมารับก็เกือบหกโมง วันนี้เพื่อนมีธุระกลับไปก่อน หลังเลิกงานคนอื่นๆ ก็กลับกันหมด เหลือพี่เอกที่ยังนั่งทำงานอยู่ เลยได้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง >////<
เย็นแล้วคนแผนกอื่นๆ ก็ทะยอยกลับทำให้บรรยากาศในที่ทำงานเงียบเชียบ เสียงเจี๊ยวจ๊าวกลับเงียบสงัด แป้งก็ใช้คอมโต๊ะทำงานพี่เอกปั่นรายงานไป ส่วนพี่เอกก็นั่งทำงานอยู่โต๊ะข้างๆ ติดกัน
"หนูรู้สึกว่าตัวเองอ้วนขึ้น สงสัยต้องลดน้ำหนักจริงจังแล้วหล่ะ" แป้งทำหน้าจริงจัง
"หืม ถ้าแบบแป้งเรียกว่าอ้วน คงไม่มีคนผอมแล้วเหอะ" พี่เอกหันมามอง
"หนูอ้วนขึ้นจริงๆ น้ำหนักขึ้นมาตั้ง 4 กิโลแหน่ะ" แป้งยืนยัน
"แขนก็เล็กนิดเดียว อ้วนตรงไหน" พี่เอกขมวดคิ้ว
"มันมาลงตรงขากับสะโพก งือๆ ไม่ชอบเลย ดูสิ" แป้งพูดพร้อมกับเอามือรวบกระโปรงนักศึกษาแบบพลีสแนบไปกับต้นขา
"ก็ไม่เห็นจะใหญ่นี่นา" พี่เอกเหลือบตามองไปที่ต้นขาของแป้งที่รวบกระโปรงแนบเนื้อ
"ต้นขามันใหญ่จริงๆ ไม่เชื่อจับดูสิ" >////<
"หืม...เอาจริงอ่ะ" พี่เอกทำหน้าแปลกใจ
"อื่อ จับดูสิ" แป้งทำตาใสมองหน้าพี่เอก
พี่เอกเลื่อนเก้าอี้ทำงานแบบมีล้อเลื่อนมาใกล้ๆ แล้วค่อยๆ เอามือลูบคลำต้นขาของแป้ง
"อืมมม ก็ใหญ่เหมือนกันนะ" พี่เอกลูบสูงขึ้น
"หน้าอกหนูก็ใหญ่เกินไป ไม่ชอบเลย อยากไปผ่าให้มันเล็กลง" แป้งพูดพร้อมกับใช้มือดันสองเต้าที่อยู่ในเสื้อนักศึกษาของตัวเองขึ้น
"ใหญ่จริงอ่ะ พี่ขอจับหน่อยได้มั้ย" พี่เอกยิ้มกรุ้มกริ่ม
"อื้อ เอาสิ" แป้งตอบแบบหน้าเรียบๆ
หัวหน้าแผนกเลื่อนมือจากขาไปขยำลงบนอกเสื้อนักศึกษาตัวโคร่งของเด็กฝึกงาน
"นิ่มจัง เต็มมือด้วย ไม่ได้ใส่เสื้อในหรอ" พี่เอกถามพลางคลึงเคล้นเต้านมของแป้งอยู่นอกเสื้อ
"ใส่สิพี่ แต่หนูใส่สปอร์ตบลา มันไม่มีโครงเลยนิ่มๆ" แป้งตอบ
"มันคืออะไรอ่ะ" พี่เอกทำหน้างงแต่มือก็ยังบีบเต้าเล่นเพลิน
"มันก็เหมือนเสื้อในธรรมดานั่นแหละ แค่ไม่มีโครงกับฟองน้ำ" แป้งอธิบาย
"หืมม งั้นที่พี่จับนิ่มๆ อยู่นี่ ก็นมจริงๆ หรอ" (☉｡☉) !
"ก็ใช่หน่ะสิ คิดว่าเป็อะไรหล่ะ" แป้งขมวดคิ้ว =^=
"นึกว่าฟองน้ำซะอีก พี่ขอดูหน่อยได้มั้ยคะ" พี่เอกขอแป้ง
"ขอดูอะไรหรอคะ" แป้งย้อนถาม
"ก็ขอดูนมที่อยู่ข้างในเสื้อหน่ะสิ" พี่เอกยิ้ม
"ได้สิ แต่หนูไม่ปลดกระดุมนะ มันใส่ยาก" แป้งพูดพร้อมกับถลกเสื้อนักศึกษาตัวโคร่งขึ้นเหนือหน้าอก
"ดึงเสื้อในขึ้นด้วยสิ" พี่เอกบอก
แป้งเอื้อมมือมาดึงเสื้อชั้นในขึ้นไปกองไว้เหนือหน้าอก นมขาวจั๊วะสองเต้าใหญ่ก็เปลือยเปล่าไม่มีอะไรปิด
"อื้อหือ ใหญ่จริงด้วยแฮะ" พี่เอกเอามือมาบีบเคล้นเต้านมเป็การใหญ่
"หนูเลยชอบใส่เสื้อตัวใหญ่ๆ ไว้พรางตัว ไม่ชอบให้คนอื่นมองนม" แป้งพูดขึ้น
"พี่ขอดูดนมหน่อยได้มั้ย" พี่เอกพูดขอ
"อื่อ" แป้งขยับดึงเสื้อนักศึกษาสูงขึ้นเพื่อให้พี่เอกดูดนมได้ถนัดๆ
หัวหน้าแผนกลุกจากเก้าอี้ คุกเข่าด้านลงหน้านักศึกษาฝึกงานที่กำลังถลกเสื้อขึ้นเปลือยนมทั้งสองเต้า พร้อมกับนั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้อีกตัว มือทั้งสองของพี่เอกก็คลึงเคล้นหน้าอกขาวใหญ่สองเต้าพร้อมกับอ้าปากงับไปที่หัวนมทันที
'จ๊วฟ' เสียงดูดหัวนมแรงๆ จนหัวนมแทบถูกดึงติดปากออกมาด้วย
"ซี๊ดด" เสียงลอดฟันแป้งออกมา
พี่เอกบีบเคล้นเต้านมแรงขึ้น พร้อมกับดูดหัวนมสลับไปมา
"นมก็ใหญ่สวยดีนี่นา ผู้ชายส่วนมากก็ชอบแบบนี้ทั้งนั้น" พี่เอกพูดพลางดูดนมพลาง
"ก็หนูไม่ชอบนี่นา มันใหญ่ไป ไม่ชอบเป็จุดสนใจของคนอื่น" แป้งตอบ
"แต่พี่ชอบนะ ทั้งขาวเนียนนุ่ม เต็มมือด้วย" ^___^
"พอแล้วได้มั้ย หนูไม่มีอารมณ์" แป้งทำหน้าจริงจัง (*_*)
"ได้สิ พี่ก็ยังไม่มีอารมณ์เหมือนกัน" พี่เอกตอบแป้งพร้อมกับลุกขึ้นกลับมานั่งเก้าอี้
น้องแป้งก็ดึงเสื้อนักศึกษาลงพร้อมกับเหน็บชายเสื้อเข้าในกระโปรงเรียบร้อย แป้งก็กลับมานั่งทำวิจัย ส่วนพี่เอกก็นั่งก้มหน้าทำงานต่อ
ผ่านไปพักนึงใหญ่ แม่โทรมาบอกว่ารออยู่ที่หน้าออฟฟิศแล้ว แต่หนูก็ยังเอ้อระเหยทำงานคุยเล่นกับพี่เอกอยู่ พี่เอกก็เอ่ยปากขึ้นว่า
"เย็นแล้วนะ กลับบ้านได้แล้วแป้ง"
"ไม่อ่ะ เดี๋ยวค่อยกลับ" ก็แป้งยังไม่อยากกลับนี่นา แบะๆ บู่ว >\\\\<
"แม่เค้ารอนานแล้วนะ กลับได้แล้ว" พี่เอกเริ่มไล่น้อง
"อีกแปปค่อยกลับ" แป้งต่อรอง
"ไม่กลับจะโดนนะ" พี่เอกขู่
"โดนอะไรหรอ" แป้งถาม
"โดนพี่จูบไง" พี่เอกทำหน้าจริงจัง
"เอาสิ" แป้งท้าทายพร้อมเชิดปากขึ้น
พี่เอกลุกจากเก้าอี้พร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปหาแป้งช้าๆ ส่วนแป้งก็ไม่หลบแถมยังเม้มปากเชิดรออย่างท้าทาย ปากของพี่เอกก็ประกบกับปากของแป้ง มือของพี่เอกก็เอื้อมไปดึงคอแป้งเข้าหาตัวบดปากจูบแรงขึ้น พร้อมกับพยายามสอดลิ้นแทรกผ่านปากที่เม้มอยู่ของแป้งเข้าไปควานหาลิ้นของอีกฝ่าย ไม่นานแป้งก็เผยอปากรับลิ้นของพี่เอกที่แทรกเข้ามาหาความหวานในปากแป้ง แป้งตอบรับด้วยการตวัดลิ้นพัวพัน และควานลิ้นหาความหวานในปากของพี่เอกบ้าง
แป้งเริ่มเคลิ้มตามจูบของพี่เอกบ้างแล้ว ใจเต้นสั่นระรัวกว่าตอนถูกพี่เอกดูดนมเมื่อตะกี้ซะอีก หน้าเริ่มแดงระเรื่อ
"กลับบ้านได้แล้ว" พี่เอกพูดพร้อมกับจับไหล่แป้งดันออกจากการจูบกัน เหมือนจงใจแกล้งกัน พี่เอกใจร้าย ไล่น้องกลับบ้าน T - T
"กลับก็ได้" แป้งทำหน้ากระเง้ากระงอด
"กลับบ้านดีๆ นะครับ พรุ่งนี้เจอกัน" พี่เอกโบกมือบ๊ายบายพร้อมรอยยิ้มที่ฉีกเกือบถึงหู
"กลับแล้วนะคะ สวัสดีค่ะ" แป้งพูดพร้อมกับยกมือไหว้ลา
พี่เอกฉีกยิ้มแฉ่ง แป้งก็เดินออกห้องทำงานไป คงพอใจที่ได้แกล้งน้องสินะ -*-
![[จบ] มรรคาไร้สิ้นสุด เซียนยุทธ์เหนือฟ้า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1763435894_51082588.webp)
221K
