ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมาก็พบว่า ตัวฉันอยู่ใน
ที่แห่งนึกสึ่ง มันเหมือนกับในเกมที่ฉันกับเ้าบูมพึ่งจะเล่นไปเอง
" ระ..หรือว่า ตัวเราจะติดอยู่ในเกม!!!"
ใช่ฉันพอรู้แต่ทว่าฉันไม่รู้ว่ามันเล่นยังไงเนียสิ
ระว่างที่ฉันกำลัง ครุ่คิดอยู่ ฉันก็ได้ยินเสียงหัวใจดังขึ้นมามันเริ่มแรงขึ้นเรื่อย
ฉันเริ่มรู้สึกไม่ ปลอดภัยจึง เข้าไปแอบในตู่ข้างๆฉันฉันมอง ชายร่างสูงที่สูงจนมองไม่เห็นหน้าเขา เขากำลังวิ่งไล่ไอ้บู-
" ห๊ะ..ไอ้บูมนี้หว่า " ฉันเห็นดังนั้นจึงรีบออกจากตู่ทันที่ แต่เดี่ยวนะ ฉันมีดาบนี้หว่า
" หึๆ เสร็จ แน่ " ฉันวิ่งเข้าบวกทันที่ฉันใช่ดาบโจมตีเข้า ดูเหมือนเข้าจะสตั่นแหะ เขาตัวสูงมากก ใส่หน้ากากสีขาวด้วย
" บูม นี้ตรูเอง " ฉันบอก กับบูมที่ตอนนี้สตั่นเหมือนกับไอ้หน้ากากเขาวนั้นเป๊ะๆเลย
" จะ..เจนหรอ " บูมถาม
" ใช่ ตรูเอง" เจนตอบ
" ไงเด็กน้อย" ไอ้หน้ากากขาว โจมตีฉันโดยที่ฉันเผลอ
" โธ่เอ๊ย " ฉันพูดด้วยความหงุดหงิด
บูมคว้ามือฉันและพาฉันหนี้จากไอ้ เ้านั้น
แต่ไอ้เ้านั้นก็ยังตามมาไม่ไปไหน
" พวกฉันติดหนี้แกหรือไง ไอ้เส้าไฟฟ้าเดินได้ ! "
บูมพูดออกมาด้วยความหงุดหงิด
" หึๆไม่รอดหรอก " แจ็คโจมตีฉันอีกครั้ง
มันเจ็บมากก จนฉันเผลอพูด ออกไปว่า
" ไอ้ เหี้- นี้ เจ็บนะเฟ้ยย"
ฉันหันกับไป ผะเชิญหน้ากับแจ็ค
ฉันยิบดาบจากข้างหลังของฉันมาและ วิ่งเข้าไปที่แจ็ค แน่นอนแจ็ค
โดนดาบของฉันแบบ 300% 5555 ใช่เขาสตั่นไปฉันใช่ โอกาสนี้รีบหนี้ จากไอ้เ้าบ้านี่
ฉันที่เดินหาบูมแต่หาเท่าไรก็ไม่เจอแต่ฉันเจอคนๆหนึ่ง น่าจะเป็ หมอ ฉันจึงเข้าไปขอความช่วยเหลือทันที่ " คะ.คุณหมอ..ช่วยหน่อยค่ะ ! "
" ดะ..ได้จ๊ะแม่หนู " คุณหมอยิ้มให้ฉันและรักษาฉัน
" เธอคงจะเป็ เซอร์ ใหม่สินะ " คุณ หมอถามฉัน
ฉันไม่รู้เข้าหมายถึงอะไรแต่ฉันก็ พยักหน้าเป็อันว่าใช่ " อ่า เสร็จแล้วน้า " คุณพูด ฉันที่กำลังจะไปหาเพื่อนแต่โดนคุณหมอคว่ามือไว่ก่อน
" เดี่ยวแอบก่อน" คุณหมอ พูด และให้ฉันหลบหลังเขา ตอนนี้หัวใจฉันและคุณหมอเต้นแรงมาก
" เจอตัวแล้ว "
" ว้ายย" ฉันและคุณหมอร้องเสียงดังเมื่อเจอกับ คนร่างสูง ที่แน่นอนว่าเป็พวกเดี่ยวกับไอ้หน้ากากขาวนั่นแน่นอนเขาใส่ชุดสีดำผมดำ ถือ ในมือ ร่ม
" หนี้ไปเดี่ยวฉัน ล่อ ฮันเอง " คุณหมอพูดพลาง เข้าไป หา เ้านั่น
แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ตามหมอแต่ตามฉันแหะ
" ย๊ากก พี่คร้าบบอย่าทำผมม "
ฉันพูดและจู๊กไปด้วย ฉันเห็นหน้าต่างจึงข้ามหน้าต่าง แต่ เหมือนฉันจะคิดผิด ฉันโดนเ้าคนขายร่ม ตีแบบเน้นๆ จนฉันล้มไป
" โธ่เอ๊ย " ฉันพูดออกไปด้วยความหงุดหงิด
เ้านั้นอุ้มฉันขึ้น และกำลังพาฉันไปที่เก้าอี้จรวด
" ปัง " เหมือนมีผู้ชายผิวแทนผุ่งมาที่เ้าตนขายร่ม ทำให้ ฉันรุด ออกจาก การอุ้มของเขา
" พรึบ!"
ตอนนี้ฉันโดน อุ้มอยู่แต่อุ้มบนฟ้าเลยนี้สิ
" เห้ยย "
" อย่าใไป นี้ฉัน ไนบ์ "
" จริงอ่อ "
" จริง "
ไนบ์พาฉันบินและลงที่ เครื่องปั่นไฟที่มี คนใส่ฮ้ดเขียว
และบูมอยู่ " เจน เค ป่าวว่ะ " บูมรีบถามฉัน
" โอเคดี แค่เจ็บนิดหน่อยนะ "
" มาเดี่ยวรักษาให้ " บูมและนาอิบ และ ไนบ์ รักษาฉัน จนเสร็จ " มา ปั่นกันต่อเถอะเหลืออีกแค่สองเครื่องเอง " ชายฮู้ดเขียวพูดพลาง ปั่นไฟไปด้วย " อืม ฉันพยักหน้าและปั่นไฟกับเ้าชาเขียว
"งั้นฉันไป ช่วย หมอก่อนนะ"
บูมพูดบอกพวกเรา " ระวังตัวด้วยนะ ฮันเฝ้าด้วย" ชายชาเขียวพูดเตือน บูม " ฉันไม่เป็ไรหรอก"
บูมพูดและวิ่งไปที่ เก่าอี้จรวดที่มีหมอนั่งอยู่
" งั้นฉันไป จู๊กกับฮันก่อนนะเดี่ยวมา " ไนบ์พูดขึ้นและ ปล่อยให้ฉันและ เ้าฮู้ดเขียวนี้อยู่กับฉัน " ตื๊ดดด " ตอนนี้เหลืออีกเครื่องเดี่ยวก็จะเสร็จแล้วว " ตื๊ดด" พูดปัป เสร็จปัปเลย
" นี้เดี่ยวเธอไป เปิดประตูนะ เดี่ยวฉันไปหาเอ็มม่าก่อน " ฉันพยักหน้าและรีบวิ่งไปที่ประตูแต่ก่อนที่ฉันจะเปิดประตูขอ ซื้อของก่อนละกัน
ฉันซื้อ ปืนมา และ มุ้งหน้าไปที่ประตู
แต่ดูเหมือนจะ มี ใครบางคน วาร์ป มาที่ประตู
มีเพียงหนึ่งเดี่ยว เ้า แจ็ค นั่นเอง ตาแดงมาเลยยย โครตหลอน " หวัดดีสาวน้อย "
มันพูดขึ้น และสิ่งที่ฉันผู้นี้คิดคือ..........
สาวน้อย พ่องมึงดิ
แจ็ค วิ่งเข้ามาที่ฉันและฟาดกรงเล็บมาที่ฉันแต่ฉัน ใช้ปืนในมือฉัน " ตายไปซะไอ้เส้าไฟฟ้า "
ใช่คะทุกคนมันไม่ตายและมัน โกรธกรูด้วยย
" ชิบหายยย " ฉันรีบวิ่งทันที่ และฟาดแผ่นไม้ใส่เ้าหมอนี้ " แม้ รุนแรงจังนะครับ คุณเนี่ย "
สระลัดผักเอ่ยย แม่ง ตามกรูเป็เ้าหนี้เลยย
" เจน ฉันมาแล้ว " สะ..เสียง ์ชัดๆ
ไนบ์อุ้มฉันและขึ้นลอบฟ้าบินบน อากาศ พาฉันไปที่ ประตูทางออกอีกด้านหนึ่ง " เกือบไม่รอดแล้วว "
" 55 " ไนบ์หัวเราะออกมา ฉันตอนนี้คงจะดูตลกมากเลยสินะเนียย " มาออกกันเถอะ"
" แล้วบูม ละไนบ์ !? " ฉันถาม ไนบ์
ออกไปเพราะกลัว ไอ้บูมจะโดน ฮันไล่
" มัน ออก ประตูไปแล้ว ออกกันเถอะ "
" อืม " พวกคุณ คิดว่าจบแล้วใช่ไหม แต่ยังหรอก
อยู่ดีๆฮันก็วาร์ปมาตรงหน้าประตู สึ่งผู้นั้นคือ แจ็ค
เหมือนเดิม จ้าา " ย๊ากกก "
ฉันร้องด้วยความใ ไนบ์ ยิบปืนขึ้นมาและยิงที่ฮันทันที่ แต่ คุณคิดว่า พวกเราะจะออกไปตอนที่แจ็คสตั่นใช่ไหม ผิดๆๆๆ พี่ขายร่มอยู่ดีๆก็
วาร์ปมาเยี่ยมเราสองคน " ชะ..เชี่ยย "
" ไง เ้า เตีย " พี่ขายร่มพุุุุุุดออกมา มัััันทำให้ฉันรู้
สึกโกรธมาก " ด่าฉันเตีย นายสูงตายล่ะ"
" หึ..ยังไง ฉันก็สูงกว่า เธอล่ะกัน" พี่ขายร่มทำหน้าตากวนๆใส่ฉัน มันทำให้ฉัน มันไส้ มาากก
ฉันเลยใช่มีด คม ฟันไปที่เขา แต่เขาหลบทันมัน เฉียดหน้าเขาไปนิดนึง แก้มของเขาเลยมีเืออกมานิดๆ
" หึๆ..ตาฉันบ้าง " พี่ขายร่ม ใช่ร่มตีฉัน ฉันล้มทันที่
อาจเป็เพราะเขามีตาแดงก็ได้ บูมเคยบอกอยู่
" ไนบ์ หนี ไปซะ! " ฉันะโบอกไนบ์ ที่แอบอยู่ ในตู้
ไนบ์ จากนั้น ไอ้เส้าไฟฟ้ามันพาฉัน ไปนั่งที่เก้าอี้จรวด
" นั่งไปก่อนนะสาวน้อย " จากนั้นไอ้เส้าไฟ้ฟ้า ก็เดินไปที่ น่าจะไปหาไนบ์ ส่วน พี่ขายร่ม เขาก็ มอง ข้าผู้นี้ไม่ว่างตาเลยจ้าา (;-;) " เออ...นี้นายคือว่า..."
" อะไรหรือ? " พี่ขายร่มถามฉันด้วยความสงสัย
" คือว่า ถ้าฉัันนัั่งเก้าอี้ตัวนี้้้นหมดเวลากำหนดจะเกิดอะไรขึึึ้นหรอ? " ฉันอยากรู้มากคงไม่ตายใช่ไม่บอกฉันที่ " ก็ตายไง "
" ห๊ะ !!!!!!! " ฉันเบิิิตากว่างด้วยความตื่นกระหนก
" 5555+ ล้อเล่นน่า เ้าไม่ต้ายหรอก แตกลับ คฤหาสน์ เท่านั้้้้นเอง " เ้าบ้าใหมดเลยย
เมื่อไร ไนบ์จะออกมาช่วยฉันเนี่ยยยยยย
" ฉันมาแล้ว " เย้ดเข้ มาอย่างหล่อ
" ปัง !! " ไนบ์ ้าให้ พี่ขายร่ม นาที่ผ่านไป 5ซิ
" รีบหนีเร็ว " ฉันวิ่งตามไนบ์ ไป ไนบ์ออกประตูไปแล้วฉันกำลังจะได้ออกแล้วแต่เหมือน โชคชะตาจะไม่ปล่อยฉันไปง่ายๆ ไอ้พี่ขายร่มคนเดิม แม่งตีตรูแบบไม่ แยแส กันเลย เจ็บ ชิบกับเดลเลยล่ะ!
" เ้านะ ไม่รอดหรอก " พี่ขายร่มอุ้มพาข้าผู้นี้ไปนั่ง
เก้าอีี้ เหมือนฉันยังพอมี บุญ อยู่แหะ เลยดิ้นออกจากการอุ้มของพี่แกได้ แต่ว่า......
ความ ชิบหาย ยังไม่จบ
ไอ้เส้าไฟ้ฟ้ามาจากในไม่รู้ ทำท้าจะตีมาที่ฉัน
ฉัน รีบวิ่งเข้าไม้และพับไม่ใส่เขา หน้าแหกไปสิไอ้น้อง
ฉันรีบใช่สกิลจุ๊กอยู่นานพอสมควรและ โครตน่าเบื่อหน่าย
แต่ดวงตาฉันเหลือบไปเเห็น ท่อ ที่กำลังเปิดอยู่ ฉันเคยได้ยินว่าหนีท่างก็รอด เอาว่ะ ตายเป็ตาย
" เขามาเลยดิคร้าบบ" พวกนั้นตามฉันมาติดๆ เ้าเส้าไฟฟ้าใช่กรงเล็บตีมาที่ฉันแต่ฉันก็หลบทัน " ว้ายๆ ตีีีีีีีีีก็ไม่โดน ฉันใช่โอกาสนั้นลงท่อทันทีี่ "แบร่ ๆ "
ฉันแลบลิ้นใส่พวกเข้าและลงท่อไป
5K
