ภูมิได้เปิดซิงโครไนซ์แล้วใช้มือทั้ง2ข้างดันปากของมันออกแต่มันกลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย แต่กลับเป็หมาป่าสีมรกตตัวนี้ที่ค่อยๆ บีบกลางลำตัวของเขาแรงขึ้นๆ เขาต้องใช้มือทั้งสองข้างดันเอาไว้ถึงจะหยุดให้มันช้าลงได้
ภูมิได้ใช้เท้าเตะเข้าที่ตาของมันอยากแรงแม้ตาของมันจะไม่แตกเพราะมีหนังตามาปิดเอาไว้ แต่ก็ทำให้เ็ปมันอ้าปากร้องเสียงดังสนั่นหวั่นไหวอยู่ดี และนั้นก็ได้ทำให้เขาหลุดจากปากของมันกลับมายืนบนพื้นถนนได้ดังเดิม จากนั้นเขาก็ได้ใช่เล็บแทงเข้าที่คอของมันแต่กลับแทงไม่เข้าเขาได้เตะเข้าที่หน้าของมันอย่างแรงแต่มันกลับไม่เป็อะไรมีเพียงหน้าที่หันไปตามแรงเตะไม่กี่เิเ
หมาป่าสีมรกตที่สูง3เมตรได้ใช้เท้าหน้าตบกวาดเข้าจนกระเด็นออกไปเกือบ3เมตรร่างของภูมิกลิ้งไปตามพื้น จากนั้นมันก็ได้พุ่งตามเข้ามาหาภูมิ
ภูมิก็ได้เตะสวนเข้าที่ปากของมันซึ่งมันได้สะบัดไปเพียงเล็กน้อยแต่ก็ทำให้ทิศทางของปากถูกเบี่ยงออกไปได้
หมาป่ามรกตเมื่อถูกเตะมันก็ได้ใช้ขาหน้าด้านซ้ายตบเขาที่ตัวเขาอีกครั้งเล็บอันยาวและแข็งแกร่งเฉือนเข้าที่แขนขวาของเขาจนเป็แผลขนาดใหญ่ ร่างของเขาก็ได้กลิ้งออกไปทางฝั่งขวาของตัวเองชนเข้ากับเสารั่วบ้านหลังหนึ่งจนหัก
แต่เขายังไม่ทันจะได้ลุกจากพื้นมันก็ได้วิ่งตามมาเพื่อฝังคมเขี้ยวอันแหลมคมของมันอีกครั้ง ภูมิจึงได้กลิ้งตัวหลบออกซ้าย มันใช้เท้าหน้ากระทืบเขาเอาไว้ได้อย่างแม่นยำจนเืสดๆ พุ่งออกมาจากปากของเขาเป็สายเหมือนน้ำพุ มันได้ใช้โอกาสนี้ฝังคมเขี้ยวเข้าที่ตัวเขาอีกครั้งก่อนที่ทันจะค่อยๆ ยกขึ้น ภูมิพยายามดิ้นแต่ก็ไม่หลุด
หมาป่ามรกตได้สะบัดเขาไปซ้ายทีขวาทีจนร่างกายของเขาอาบไปด้วยเืเพราะแผลที่โดนฟันอันคมของมันฉีกขาดใหญ่ขึ้น ร่างกายของภูมิกะพริบรั่วแล้วในตอนนี้ ภูมิที่ถูกกัดอยู่นั้นก็ได้หวังว่าจะเตะตามันให้ปล่อยตัวเองอีกครั้ง แต่มันก็ไม่ปล่อยให้เขาทำซ้ำ2
เมื่อมันเห็นเขากำลังจะเตะมันก็ได้สะบัดไปมาแล้วเหวี่ยงร่างของเขาไปชนเข้ากับบ้านหลังหนึ่งจนทะลุแต่สิ่งที่มันทำนั้นกลับเป็เหมือนการที่มันช่วยภูมิให้รอดจากคมเขี้ยวของมัน เมื่อทะลุออกมาจากบ้านเขาก็ได้วิ่งแล้วพุ่งกระโจนลงหนองน้ำขนาดใหญ่ของหมู่บ้านในทันที
เขามองเ้าหมาป่ามรกตตัวนี้ด้วยสายตาเคียดแค้น แต่เขาก็รู้แล้วว่าเขายังสู้มันไม่ได้ในตอนนี้เขาจึงได้แต่เก็บหนี้แค้นนี้ไว้ในใจและอีกไม่นานเขาจะกลับมาคิดบัญชีกับมันเพราะในตอนนี้เขาก็รู้แล้วว่าเขาต้องทำอย่างไรถึงจะสามารถฆ่ามันได้ มันยืนอยู่บนขอบหนองจ้องมองมาที่เขาอย่างไม่วางตาจากนั้นมันก็ได้หันหลังแล้วเดินจากไป
ภูมิเมื่อเห็นว่ามันไปแล้วเขาก็ได้หันหลังกลับแล้วค่อยๆ ว่ายน้ำเพื่อที่จะไปขึ้นอีกฝั่งของหนองขนาดหลายไร่นี้เขาค่อยๆ ขึ้นฝั่งแล้วมองไปรอบๆ เพื่อมันจะวิ่งมาดักเขาทางฝั่งนี้ เมื่อเห็นว่าปลอดภัยเขาจึงได้รีบขึ้นแล้วหลบหนีไป
เขาได้เดินไปเรื่อยๆ แล้วเจอเข้ากับกองฟางกองใหญ่ที่มีรูปทรงเหมือนเห็ดเขาเดินเข้าไปแล้วดึงมันออกให้เป็เหมือนโพรงแล้วเข้าไปนอนอยู่ข้างในนั้นเพื่อรักษาตัวและพักเหนื่อยจากนั้นก็เอาฟางที่ดึงออกมาปิดตัวเองเอาไว้เมื่อเสร็จเรียบร้อยเขาก็หลับไปทันที
ภูมิได้หลับไปหนึ่งวันเต็มถึงจะรู้สึกตัวแต่ร่างกายของเขาก็ยังไม่หายดี มันเพียงดีขึ้นเล็กน้อยเท่านั้นและตอนนี้การกะพริบของร่างกายของเขาก็ได้หายไปแล้วเพราะตอนนี้เืของเขาได้ขึ้นมาเป็100%แล้วนั้นเอง เขาได้ออกเดินทางในทันทีเมื่อเขาได้ตื่นขึ้นหาของต่างๆ ตามเถียงนาของชาวบ้านเพื่อที่จะใช้อำนวยความสะดวกสักเล็กน้อยเมื่อเขาเข้าไปในดันเจี้ยน พร้อมๆ กลับมุ่งหน้าไปยังดันเจี้ยนที่เขาเคยเข้าไปเพราะเขาไม่รู้ว่าจะดันเจี้ยนอื่นที่ไหนอีก
เมื่อเดินมาถึงที่หมายภูมิก็ไม่รอช้ารีบเข้าไปข้างในอย่างรวดเร็ว เมื่อเขามาข้างในนั้น ภูมิก็มองเห็นหมาป่าขาวดำประมาณ 4-5 ตัวอยู่ใกล้ซึ่งระยะห่างน่าจะ 100 เมตรได้ เขาไม่รอช้าวิ่งเข้าใส่พวกมันในทันที พวกมันก็หันหน้ามาทางเขาที่กำลังวิ่งเข้าหา แล้วพวกมันทั้ง 5 ก็วิ่งตรงมายังเขาเช่นกัน
ภูมิเปิดใช้งานซิงโครไนซ์เมื่อมันเข้ามาถึงในระยะ 3 เมตร เมื่อตัวแรกมาถึงก็ถูกเขาเตะขาขวาเขาที่หน้าจนสลัดกระเด็นไปตามแรงเตะ อีกตัวเข้ามาเขาก็ถีบสกัดมันเอาไว้ แต่แล้วอีกตัวก็ได้กระโจนเขาใส่เขาจนเขาต้องยกแขนขึ้นป้องกันเอาไว้ เขาปล่อยให้ตัวที่เขาจะถีบกัดขาของเขาแล้วใช้เล็บมือซ้ายแทงเข้าที่คอของตัวที่กับแขนเขาก่อน แล้วเหวี่ยงร่างของมันเขาใส่ตัวที่กัดขาอย่างแรง จนมันหลุด อีกตัวก็พุ่งเข้ามากัดแขนซ้ายของเขา แต่เขาก็ได้กระแทกเข่าเข้าที่ท้องของมันจนกระเด็นออกไป เ้าตัวแรกที่ถูกเขาเตะก็ได้กระโจนเข้าใส่เขาอีกครั้ง ภูมิขยับถอยหลังหนึ่งก้าวแล้ว แทงมือเขาที่ท้องของมันจนทะลุเืสดๆไหลออกมาเป็ทาง เขาเหวี่ยงร่างของมันเข้าใส่อีกตัวที่กำลังวิ่งเข้ามาจนพวกมันกระเด็นไปด้วยกัน
แต่แล้ว 3 ตัวที่เหลืออยู่พวกมันก็ไม่ได้พุ่งเข้ามาอีกพวกมันได้ส่งเสียงหอนอันดังกึกก้องไปทั่วป่า ภูมิที่เห็นการกระทำของมันก็รู้ได้ทันทีว่าพวกมันได้เรียกพวกมาเพิ่มเสียแล้ว