“เอ่อ...เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ” ไม่บ่อยนักที่ผู้ช่วยคนสำคัญอย่างชฎายุจะเอ่ยถาม ครั้งแรกที่เขาเห็นอาการแบบนี้ของเ้านายก็เมื่อหลายเดือนก่อนตอนที่นายท่านซึ่งก็คือคุณพ่อของเ้านาย้าเงิน 30 ล้าน ซึ่งในตอนนั้นเ้านายสั่งให้เขาแอบสืบการใช้เงินจำนวนนี้ของนายท่าน เงินทั้งหมดไปที่ไหนต่อเขากลับสืบไม่ได้ แต่สืบมาได้ว่าเงินที่ออกไปทั้งหมดไม่ใช่แค่ 30 ล้านที่นายท่านยืมจากเ้านาย แต่มันเป็เงิน 50 ล้านต่างหากที่ถูกโอนออกจากตระกูลพิทักษ์เกียรติ์กำจร มันไปที่ใดกันจนถึงตอนนี้เขาก็ยังสืบหาคำตอบไม่ได้
“เกิดเื่อะไรอย่างงั้นเหรอ...” หึหึหึ เรโนลต์ทวนประโยคและก็ต้องหัวเราะในคอ การแต่งงานนี้มันต้องเกี่ยวกับเงิน 50 ล้านแน่นอน ถ้าเขาอยากได้ 30 ล้านของเขาและ 20 ล้านของพ่อเขาคืนก็ต้องมีพิธีแต่งงานเพียงอย่างเดียว
“ยุ ตอนนี้เงินส่วนตัวฉันเหลืออยู่เท่าไหร่” เรโนลต์แม้จะเป็เ้านายแต่เขาชอบเป็ฝ่ายขับรถเสียมากกว่าถ้าไม่ต้องทำงาน
“ยังไม่หักค่าน้ำค่าไฟสิ้นเดือนนี้ก็เหลืออยู่ 3 ล้านนิดหน่อยครับ ผมรวมเงินเดือนของเ้านายสิ้นเดือนนี้ด้วยนะครับ”
“อย่างฉัน...สถาบันการเงินจะให้กู้สัก 20 ล้านได้มั้ยว๊ะ”
“ได้สิครับ ผู้จัดการธนาคารหลายธนาคารเคยมาเสนอและฝากนามบัตรไว้กับผม...เอ่อว่าแต่เ้านายจะกู้ไปทำไมหรือครับ”
“เตรียมแต่งเมียที่เป็เด็กกำพร้าและเป็นางสาวธรรมดา” พึ่บ! ไอแพคในมือของยุล่วงหลุดมือหล่นไปยังพื้นใต้เบาะรถในทันที คำไหนๆ ที่ออกจากปากเ้านายเขาไม่เคยหวาดหวั่นใจมาก่อนเลยเพราะเขาเชื่อั้แ่ติดตามเ้านายคนนี้ว่าทุกอย่างมันผ่านไปได้แน่นอน แต่คำว่าแต่งงานเนี่ยนะ! หรือที่นายท่านเรียกมาวันนี้คือเื่นี้ ถ้าข่าวนี้หลุดออกไปเมื่อไหร่ไก่วัดได้แตกตื่นกระเจิงแน่ๆ ก็คนสาธารณะกำลังจะเปลี่ยนเป็ส่วนตั้วส่วนตัว
... เฮือก เสียงกลืนน้ำลายของยุ
“เอ่อ คุณผู้หญิงว่าที่ภรรยาของเ้านาย...”
“อย่าอารัมภบทเยอะ!” ยุพูดไม่ทันจบ เรโนลต์ก็ขัดขึ้นมาทันที
“เ้านายรู้อะไรเกี่ยวกับเธอบ้าง ต้องสืบสักหน่อยมั้ยครับ เรายังมีเวลาตั้งหกเดือน”
“นางสาวธรรมดา กำพร้า”
ห๊า!! ยุอ้าปากค้าง “บนโลกใบนี้ชื่อตั้งเยอะตั้งแยะใช้ซ้ำกันก็ได้ ชื่อธรรมดา เป็ความธรรมดาที่แปลกพิลึกมากครับ...” ฉับ! ยุหุบปากเม้มปิดสนิททันที เขาก็แค่ไม่อยากให้เ้านายเครียด สรุปคือไม่รู้อะไรเลย เหนือฟ้ายังมีจักรวาล ถ้าเปรียบเ้านายเป็ท้องฟ้า นายท่านก็เป็จักรวาล
“กลับมาแล้วเหรอคะพี่” ทันทีที่เรโนลต์เดินเข้าไปในบ้าน หญิงสาวร่างอรชรก็เดินเข้ามาพร้อมเกาะกอดแขนเขาจนไปัักับความอวบอูมอันคุ้นเคยที่ยากจะคาดเดาว่าการเสียดสีนั้นจงใจหรือบังเอิญ
ความจริงวันนี้เขาไม่คิดจะกลับบ้านด้วยซ้ำ ก็เขากำลังเดินทางไปพัทยาแน่นอนว่าที่นั่นต้องมีอวบอึ๋มคู่อื่นรอต้อนรับเขาอย่างใจจดใจจ่อ ถ้าคุณพ่อไม่เรียกตัวเขากระทันหันป่านนี้เขาก็สรวลเสสนุกไปตามประสาคนที่ไม่มีเ้าของ
“จัดการหาอะไรให้กินหน่อย” คุณพ่อนะคุณพ่อเสร็จธุระก็ขับไล่ไสหัวเขาออกจากบ้านเลย ทั้งๆ ที่ควรจะชวนเขากินมื้อเย็นด้วยกันแท้ๆ ให้ตายเถอะ!! ั้แ่ที่คุณพ่อทราบว่าเขาอนุญาตให้งามตาพักอยู่ที่นี่ คุณพ่อก็หมางเมินนิดแขวะหน่อยไม่น้อยลงเลยสักนิดทันทีที่มีโอกาส ทั้งๆ ที่โกรธก็แค่ด่ามาอาละวาดมาหรือสั่งการมาสิว่าให้เขาเอางามตาออกจากบ้านไป กลับไม่เอ่ยสักคำ แต่กลับไม่อนุมัติค่าน้ำค่าไฟที่ก่อนนี้เป็ค่าใช้จ่ายของบริษัท รวมถึงค่าอาหารซึ่งเป็เื่หยุมหยิมที่เขาไม่จำเป็ต้องรู้ก็ได้ คุณพ่อสั่งยกเลิกค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับบ้านหลังนี้ทั้งหมด ดีนะที่เขามีชฎายุที่จัดการให้ใช้ระบบการตัดบัญชีแทน ส่วนเื่ค่าอาหารการกินสี่ชีวิตในบ้านหลังนี้เขาก็ตั้งงบให้งามตาเป็ผู้ดูแลจัดการไป แน่นอนว่าใช้ระบบการตัดบัญชีโอนงบประมาณตรงส่วนนี้เป็รายเดือนให้กับงามตาไป
ไม่นานข้าวหอมมะลิกลิ่นชวนเรียกน้ำย่อยก็ถูกเสิร์ฟพร้อมกับข้าวสี่อย่าง งามตาสมเป็แม่ศรีเรือนจริงๆ ั้แ่เธอมาอยู่ที่นี่บ้านหลังใหญ่อันโอ่อ่าก็ดูสมเป็บ้าน ซึ่งให้เขาไปหัวหกก้นควิดมาจากไหนพอกลับมาที่นี่ก็จะได้รับการดูแลอย่างดีจากงามตา
“ให้งามถูหลังให้มั้ยคะคืนนี้” เรโนลต์ยิ้มเล็กน้อย เขาไม่ได้แตะต้องงามตามาเกือบสิบวันแล้ว เพราะอะไรงั้นเหรอก็เพราะว่าเธอเป็่นั้นของเดือน
“ดีเหมือนกัน” งามตายิ้มออกมาแบบพอดิบพอดีไม่มากไปไม่น้อยไปสมเป็กุลสตรี เื่มารยาทเธอหาข้อบกพร่องไม่ได้เลย
แม้วันนี้เรโนลต์จะต้องประสบกับเื่ชวนน่าปวดหัวแต่ก็ไม่ถึงขั้นทำลายการดำเนินชีวิตของเขา เพราะแม้เขาจะหวงความโสดแต่อย่างไรเขาก็เป็ผู้ชายมีอะไรให้เสียหายกัน แต่งงานก็แค่ถือกระดาษทะเบียนสมรสหนึ่งใบกับมีผู้หญิงอุ่นเตียงเพิ่มอีกคน ถ้าเธอยินยอม
อาร์สสส เสียงครางกระเซ่าของชายหญิงที่กำลังบำเรอระบายความเสียวกันในห้องน้ำเล็ดรอดออกมาอย่างต่อเนื่อง เรโนลต์ดึงใบหน้าหวานสวยเรียบๆ ออกมาจากกลางลำตัวท่อนล่างของเขา อึ้บ! และช้อนร่างเปลือยที่แม้จะบอบบางแต่ส่วนที่ต้องใหญ่งามตาก็ใหญ่ได้อย่างสมส่วน เรโนลต์วางร่างที่เปียกชื้นลงบนเตียง และเขาก็ผละออกมาเพื่อจัดการป้องกันตัวเองไม่ให้ขยายเผ่าพันธ์ุในที่ที่ไม่ถูกต้อง ที่คุณพ่อไม่ด่าไม่ห้ามเขาในเื่ผู้หญิงเพราะท่านขอคำเดียวว่าเขาจะไม่ทำให้ผู้หญิงที่เขาไม่ได้เรียกว่าเมียตั้งท้องลูกของเขาเด็ดขาด ซึ่งเขาเข้าใจดียิ่งกว่าใครในเื่นี้ แม่เลี้ยงลูกเลี้ยง ชีวิตบัดซบ!
ร่างอรชนถูกเติมเต็มไปอย่างรวดเร็วและความเร้าร้อนของชายฉกรรจ์ที่กำยำไปทุกสัดส่วนของร่างกายไม่มีหญิงสาวคนไหนจะทานทนได้ ไม่ง่ายเลยที่เธอได้เข้ามาที่นี่ เธอโดดเด่นในสายตาเขาท่ามกลางหญิงสาวนับหลายสิบคน แม้วันนี้เธอจะไม่ใช่เมียตามกฎหมายของเขาแต่ในอนาคตจะเป็ใครไปได้ถ้าไม่ใช่เธอ ขอแค่เธอเสมอต้นเสมอปลายเป็ในแบบที่เขา้าเธอก็จะยืนหนึ่ง
อ้าร์สสสส งามตาไม่เคยกักเก็บความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับตัวเองยามที่อยู่บนเตียงกับเขา การตอบสนองกลับเพื่อความสุขของชายเหนือร่างเธอก็ทำได้ดีเยี่ยม เฮ่อ เฮ่อ เฮ่อ อื้มมมม ในที่สุดเรโนลต์ก็ปลดปล่อยเผ่าพันธุ์ของตนให้ค่อยๆ สลายและตายไปในถุงเกราะป้องกันอย่างไม่เคยเสียดายเลยสักครั้ง
พรึ่บ! เรโนลต์พลิกตัวนอนพักหอบหายใจดวงตาปิดลงแต่เขาไม่ได้หลับ คำพูดของคุณพ่อย้อนกลับมาอีกครั้ง
“เื่แม่ผู้หญิงที่อยู่ในบ้านแก ฉันไม่รู้และไม่อยากรู้ว่าแกรู้สึกกับหล่อนแบบไหน แต่ถ้าแกพลาดมีลูกกับหล่อนทั้งๆ ที่แกถือทะเบียนสมรสกับผู้หญิงอีกคน ฉันจะอนุญาตให้แก่หย่าโดยที่แกต้องแบ่งทรัพย์สินทั้งส่วนตัวและมรดกให้เมียที่ถูกหย่าครึ่งหนึ่งโดยทันที และสาเหตุที่ฉันให้การเข้าหอเป็การตัดสินใจของเมียแกสาเหตุก็เพราะตัวแกเอง แกพาผู้หญิงที่แกเองก็ไม่รู้ว่ารู้สึกกับหล่อนแค่ไหนเข้าบ้าน ในเื่นี้ฉันถือว่าแกพลาดมาก ทั้งๆ ที่เป็คนที่คิดการณ์ไกลมาโดยตลอด แกไม่รู้หรือว่าาแย่งชิงผู้ชายของผู้หญิงมันน่ากลัวแค่ไหน”
“คุณพ่ออย่าบอกนะครับที่คุณพ่อจับผมแต่งงานกับผู้หญิงที่คุณพ่อหาให้นั้น เพราะผมเอางามตาเข้าไปอยู่ในบ้าน”
“แม่ผู้หญิงคนนั้นแกคิดว่าฉันจะให้ความสำคัญด้วยเหรอ”
… เรโนลต์ เงียบ!
“เอาละฉันถือว่าฉันพูดไปแล้วเป็อันจบเข้าใจนะี้เีเสียเวลาพูดเื่ไร้สาระไม่สร้างสรรค์โลก เอาเป็ว่าอาทิตย์หน้าส่งแบบบ้านมาให้ฉันดูก่อน”
… เรโนลต์ เงียบ! คุณพ่อคือฮีโร่ของลูกครับ ความในใจของเรโนลต์ และท่านก็เอ่ยขอตัวและบอกให้เขาไสหัวไปไหนก็เชิญ สรุปวันนี้เขาได้อะไรกลับไปบ้าง ว่าที่เมียสินะ
1K
![[จบแล้ว] มหาศึกไททันล้างโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1753259250_75730930.webp)
