ชายหนุ่มก้าวเดินตามหลังสาวสวยไปทันที...ในใจเขารู้สึกหวั่นๆอย่างไรพิกล
“การตกแต่งภายในก็ไม่เลวนะพวกเขาสร้างบ้านพักตากอากาศ ได้สวยงามใช้ได้เลย” นงนุชกวาดตามองรอบๆ ก่อนเอ่ยชมเชยพลางหันไปมองสมาชิกแต่ละคนพลางยิ้มอย่างสุขใจ
“ผมเป็คนเลือกด้วยตัวเองเลยนะครับ”ทิวากรมองผ่านหน้าคนอื่นๆ ไปหยุดอยู่ที่นงนุช ก่อนเอ่ยอวดออกมาอย่างภาคภูมิใจ
“ผมจะออกไปคุยกับพนักงานซักหน่อยครับพวกเราเอากระเป๋าเข้าไปเก็บก่อนเลยนะ”เขาบอกก่อนจะหันกลับไปที่ประตูตั้งท่าจะเดินออกไป
“เอ่อทิวฉันไปด้วยสิ ฉันมีเื่อยากถามนายหน่อยน่ะ” สาริณีรีบขอตามออกไปด้วยทันทีพลางวางกระเป๋าเสื้อผ้าพิงไว้บนเก้าอี้ใกล้ตัว
“เื่อะไรเหรอ”ทิวากรหันมาถามหญิงสาวขณะเดินออกไปด้วยกันอย่างสนิทสนม
“อือฉันเคยได้ยินว่า เคยมีการมาถ่ายทำหนังละครทีวีใกล้ๆแถวนี้น่ะ” หล่อนหันไปถามชายหนุ่มอย่างคาดหวัง
ทิวากรได้ยินดังนั้นก็หันไปมองหน้าสาริณีพลางทำหน้าเหมือนไม่อยากเชื่อออกมา...อะไรของหล่อนนี่ พวกบ้าดาราอีกคนหรือไงกัน
นวพลและนงนุชมองตามสองร่างที่เดินห่างออกไปก่อนจะหันมามองหน้ากันอย่างอึดอัด...เฮ้อสถานการณ์แบบนี้มันคืออะไรเนี่ย ชายหนุ่มรุ่นน้องเริ่มเหงื่อตกพลางคิดหาทางแยกตัวออกไป
“เอ่อผมขอไปเดินดูรอบๆ บ้านก่อนนะครับ” เขาเอ่ยแก้เขินพลางขยับตัวเดินออกไป
“อือฉันก็ขอไปชมครัว ของเขาหน่อยนะ” หญิงสาวก็ขยับตัวเดินไปอีกทาง
ท่าทีไม่เป็ธรรมชาติเท่าไรนักของทั้งสองยิ่งทำให้บรรยากาศอึมครึมเพิ่มมากขึ้นไปอีก
‘ทำไม่เราเป็แบบนี้...มันรู้สึกทำตัวไม่ถูกเมื่ออยู่ตามลำพังกับพี่นุช’ เขาไม่รู้ความรู้สึกแบบนี้ก่อตัวขึ้นมาั้แ่เมื่อไรความรู้สึกที่มองว่านงนุชเป็หญิงสาวที่เขาหมายปองมันทำให้เขาเขินอายเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ
นวพลเดินดูรอบๆบ้านอย่างขอไปที แต่จังหวะนั้นเองเขามองผ่านหน้าต่างออกนอกบ้าน ก็เห็นสาริณีกับทิวากรที่กำลังเดินห่างออกไป...ทันใดนั้นเขาก็เห็นเพื่อนของเขายกมือขึ้นตีไปที่สะโพกของหญิงสาวอย่างแรง...แต่แทนที่จะโกรธหล่อนกลับหัวเราะอย่างร่าเริงพลางไล่ทุบหลังชายหนุ่มที่กำลังวิ่งเหยาะๆ ล่อหลอกไปมาอย่างสุขใจ
‘อะไรวะ...ไอ้สารเลวนั่น...เมื่อกี้มันตีตูด สาริณีใช่มั้ย’ เขาส่ายหน้าอย่างสับสน...เราจะไปโทษมันคงไม่ได้...ก็พวกเขานอนด้วยกันประจำอยู่แล้วนี้นาอีกอย่าง ก็ไม่ผิดนี่ ที่พวกเขาจะร่วมรักกัน
‘ไอ้ห่ะเอ้ยทำไมเราถึงได้หงุดหงิดขนาดนี้วะ’
พอเดินห่างออกมาไกล...หันกลับไปมองไม่เห็นอาคารที่พักแล้วทิวากรก็ดึงร่างหญิงสาวที่เดินอยู่ข้างๆ เข้ามากอดทันทีก่อนจะประทับริมฝีปากหนากับริมฝีปากแดงนุ่มลื่นของหล่อนพลางสอดลิ้นผ่านเข้าไปในปากหล่อนอย่างจาบจ้วง ทั้งสองจูบแรกลิ้นกันอยู่ชั่วครู่ชายหนุ่มก็ปล่อยตัวหล่อน...ทำให้หญิงสาวรู้สึกแปลกใจมากเขาแค่หยอกล้อหล่อนเท่านั้นเองไม่ได้คิดจะไปไกลกว่านั้นเพราะเขาตั้งใจไว้แล้วว่าคืนนี้จะต้องฟันนงนุชให้ได้..
ชายหนุ่มยิ้มเ้าเล่ห์ก่อนจะถามหล่อนอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย“ นี่สา...เธอนอนกับไอ้ต้นแล้วเหรอ...”
หญิงสาวชะงักพวงแก้มขึ้นสีแดงจางๆจ้องหน้าชายหนุ่มตรงหน้าชั่วอึดใจ ก่อนทุบที่แขนเขาอย่างแรง
“จะบ้าเหรอ...มาถามอะไรแบบนี้...”สาริณีไม่รอให้อีกฝ่ายพูดอะไร รีบวิ่งนำหน้าไปทันที...
สักครู่ใหญ่ๆสาริณีกับทิวากรก็เสร็จธุระกลับมายังที่พัก
“อ่าดูเหมือนว่าพวกเรา จะต้องไปเตรียมของทำบาร์บีคิว สำหรับค่ำคืนนี้นะที่นี่เขามีเตาย่างให้พร้อมเลย” ทิวากรเอ่ยปรึกษาในฐานะผู้นำกลุ่ม
“เอางี้แล้วกันผมรู้ว่าตลาดอยู่ไหน เดี๋ยวผมจะออกไปซื้อกับสา แล้วกันนะครับ” ทิวากรรับอาสาพร้อมดึงสาริณีร่วมไปด้วย
นวพลหน้าเสีย... ‘แม่งเอ้ย เรารู้...ไม่ดีเลยที่สาจะไปกับไอ้ทิวตามลำพัง...แต่เราจะปล่อยให้พี่นุชไปกับมันก็ไม่ได้’ เขาคิดใคร่ครวญหาวิธีที่จะแยกสองสาวไม่ให้ไปกับทิวากรตามลำพัง
“เอ่อที่จริงการไปเดินซื้อของก็เป็เื่ที่น่าสนุกเหมือนกันนะ” นวพลเอ่ยขัดขึ้นมาพลางหันไปเอ่ยชวนนงนุช “ พี่นุชพวกเราไปด้วยกันทั้งหมดนี่เลยดีไหมครับ”
นงนุชหันไปมองหน้าทุกคนผ่านๆก่อนพยักหน้าเบาๆ โดยไม่ได้พูดอะไรไม่นานหนุ่มสาวทั้งสี่คนก็เข้าไปอยู่ในร้านขายอาหารสดและของใช้ที่อยู่ไม่ไกลจากที่พัก
“สาเดี๋ยวพวกเราไปซื้อพวกขนมคบเคี้ยวกันนะ” นวพลเข็นรถสำหรับใส่ของเดินมาหันไปมองหน้าทุกคนก่อนเอ่ยชวนสาริณี
ทิวากรหันไปมองนงนุชด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มก่อนเอ่ยชวน“งั้นพวกเราไปดูพวกอาหารสดแล้วกันนะครับ”
นงนุชเดินนำหน้าทิวากรเข็นรถใส่ของเดินตามไปอย่างช้าๆ...ผู้คนในร้านต่างมองตามพวกเขาและคิดว่า คงเป็คู่รัก หรือสามีภรรยาที่มาเดินหาซื้อสิ่งของด้วยกัน ทั้งสองคนเดินเลือกซื้อสิ่งของต่างๆได้หลายอย่างแล้ว...
“ฉันว่าจะไปถามพวกเขาก่อนว่าจะให้ซื้อกาแฟไปด้วยเลยมั้ย” นงนุชหันมาบอกชายหนุ่มที่เข็นรถตามมาข้างๆ เมื่อทั้งสองเดินมาหยุดหน้าชั้นวางเครื่องดื่มประเภทต่างๆ
“อืมได้ ได้ งั้นเดี๋ยวผมเลือกเครื่องดื่มรออยู่ตรงนี้นะครับ” ทิวากรพยักหน้ายิ้มรับ
เดินผ่านชั้นวางของไปสองแถวนงนุชก็เห็นน้องชายเพื่อนกับสาริณีกำลังเลือกดูสิ่งของกันอยู่...หล่อนรีบสาวเท้าก้าวตรงไปหาสองร่างนั้นอย่างรวดเร็ว...ทันใดนั้นหล่อนก็เห็นนวพลยกมือฟาดไปที่ก้นของสาริณีที่กำลังโค้งตัวเลือกสินค้าที่วางอยู่ชั้นล่างอย่างถือวิสาสะ
สาริณีโวยวายอย่างใ“โอ๊ะ ต้นทำอะไรเนี่ย อายเขา”
แต่ใบหน้าของหล่อนกลับยิ้มแย้มอย่างมีความสุขพลางทุบที่แขนแข็งแรงของคนที่ตีก้นตนเบาๆชายหนุ่มหัวเราะก่อนจะหันหน้ามองไปรอบ ๆ
“ไม่มีใครสนใจดูพวกเราหรอกน่า”พูดจบเขาก็ยื่นริมฝีปากไปััแก้มสาริณีอย่างรวดเร็ว ก่อนผละออกห่าง...
ขณะที่สองหนุ่มสาววิ่งไล่หยอกล้อกันอยู่นั้นพวกเขาไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองตามไปอย่างไม่พอใจ นงนุชเริ่มไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมพอเห็นพวกเขาสนิทสนมกันกลับรู้สึกไม่มีความสุขเลย...พวกเขาไปสนิทสนมกันแบบนั้นั้แ่เมื่อไรกันนะ
...
ทิวากรรับหน้าที่เป็พ่อครัวปิ้งย่างในขณะที่คนอื่นๆ ช่วยกันเตรียมเครื่องเคียง และอุปกรณ์อื่นๆ
“ใครก็ได้ไปหยิบเบียร์ที่ตู้เย็นออกมาให้หน่อยเร็วๆ ล่ะ ชักกระหายแล้วสิ” ทิวากรหันไปมองอีกสามคนที่กำลังยืนใกล้โต๊ะอาหารขณะที่มือกำลังพลิกชิ้นเนื้อที่กำลังใกล้สุกบนเตาปิ้งไปมา
“เออเดี๋ยวกูไปหยิบเองล่ะกัน...สาไปด้วยกันไหมครับ”นวพลอาสาก่อนหันไปชวนสาริณี
“โอเคได้สิ” หล่อนพยักหน้า ก่อนเดินตามหลังเขาไปติดๆ
นงนุชส่งสายตาเศร้าๆตามหลังสองหนุ่มสาวที่เดินห่างออกไป...แต่ถ้าเธอเดินตามไปพวกเขาคงต้องไม่พอใจมากแน่ๆ...หญิงสาวส่ายศรีษะเบาๆ ก่อนจะหันไปจัดสิ่งของบนโต๊ะอาหารต่อไปด้วยใบหน้าที่ไม่เป็สุขเท่าไรนัก
พอถึงที่ลับตาชายหนุ่มก็รวบร่างอรชรของสาริณีเข้าสู่อ้อมอกแข็งแรงพร้อมฉกริมฝีปากร้อนระอุประทับไปบนริมฝีปากแดงเย้ายวนของหล่อนอย่างรวดเร็ว...สาริณีตอบรับทันทีทั้งสองแลกลิ้นและน้ำลายกันอย่างหิวกระหาย
ชายหนุ่มรั้งขอบชายเสื้อยืดสายเดี่ยวที่ปราศจากชั้นในห่อหุ้มเต้าเต่งของหล่อนลงโดยที่หล่อนไม่ทันระวังตัวสองเต้าอวบใหญ่ที่เบียดอัดกันแน่น ดีดตัวออกมาทันทีปลายยอดแข็งเป็ไตชูชัน
“อือสาจ๋า นมสา สวยจัง”เขาไม่ให้หล่อนได้ทันตั้งตัว ก้มลงจูบไซ้สองเต้าอย่างเร่าร้อน สาริณีขนลุกซู่ หัวนมชูชันด้วยความเสียวสยิวริมฝีปากเขาประกบดูดหัวนมไม่หยุด เลียสลับไปมาทั้งสองเต้าราวกับ้าให้มีน้ำนมออกมาให้ดื่มกิน
“อาา...อูยย...” สาวสวยครางเบาๆแอ่นอกปะทะใบหน้าของเขาอย่างลืมตัว
นวพลดูดแรงจนปลายหัวนมของเธอปูดพองขึ้นจากวงป้านลานหัวปลายยอดเครียดคัดเบ่งบวมรับัักระตุ้นเร้า สุดเร่าร้อน หญิงสาวห่อปากแหงนหน้าครางกระเส่าแต่ไม่ลืมที่ห้ามเสียงสั่น
“อาา...อูยย... ต้นไม่นะเราไม่ควรทำกันตอนนี้”
แม้เสียงที่เปล่งออกจากปากจะบอกว่าไม่ยินยอมแต่มือของหล่อนกลับกดศีรษะของเขาไว้แน่น คล้ายกับกลัวว่าริมฝีปากร้อนของเขาจะถอนออกไปจากอกอวบใหญ่ของเธอก่อนที่จะทำให้เธอพอใจ
“อ๊า ยะ หยุดก่อนพวกเขากำลังรอเราอยู่นะ” หญิงสาวร้องห้ามเสียงสั่น เมื่อรู้สึกได้ว่ามือของชายหนุ่มละจากเต้าเต่งของหล่อนขยับลงสู่ด้านล่างแล้ว
นวพลเหมือนไม่ได้ยินเสียงร้องห้าม...มือของเขายังคงเลื่อนต่ำลงไปเรื่อยๆผ่านหน้าท้องแบนราบไปที่เอวคอดกิ่วก่อนจะล้วงมือผ่านด้านหน้าของขอบกางเกงยีนส์ขาสั้นตัวจิ๋วของหล่อนทะลุแพนตี้ตัวน้อยเข้าไปััเส้นไหมละเอียดอ่อนนุมลื่นก่อนจะสอดปลายนิ้วแข็งผ่านรอยแยกที่เบียดชิด ถูไถไปตามความยาวของรอยแยกนั้นช้าๆ
“โอ้ว ไม่นะ ต้น...”หญิงสาวร้องห้ามไม่หยุดแต่สองแขนโอบร่างเขาแน่น แขม่วเกร็งหน้าท้องให้มือของเขาล้วงลุกล้ำเข้าไปได้สะดวกขึ้น
ชายหนุ่มััได้ถึงความลื่นแฉะที่ปลายนิ้วของเขาเมื่อขยับผ่านรอยแยกของกลีบเนื้อจาก้าเรื่อยลงไปจนสุดด้านล่างก่อนเกลี่ยปลายนิ้วเลื่อนขึ้นมาด้าน แล้วเลื่อนลงไปอีกครั้ง พลางกดปลายนิ้วผ่านปากรูคับแน่นเข้าไปดูเหมือนว่าหล่อนกำลังขยับขาทั้งสองข้างออกห่างจากกันราวจะอำนวยความสะดวกให้นิ้วแข็งล้วงลึกเข้าไปอีก
ขณะเดียวกันสาวสวยก็ััได้ถึงบางสิ่งที่แข็งเป็ลำกำลังดุนดันก้นอวบของเธอจากภายนอกกางเกง ทุกครั้งที่เธอขยับตัวทำให้มันยิ่งเบียดชิดเข้ามามากยิ่งขึ้นราวกับว่าเ้าสิ่งนั้นกำลังทะลุผ่านเนื้อผ้าเข้ามาอย่างไรอย่างนั้น
“อ๊า...อูย...นะนี่มันจะบ้าเกินไปแล้วนะต้น ยะหยุดก่อน” หญิงสาวครางเสียงสั่นสะท้าน พลางใช้มือข้าหนึ่งยันอกแข็งแรงไว้
...
อ่านแล้วรบกวนทุกท่าน ติชม วิจารณ์ด้วยจ้าเพื่อจะได้นำไปปรับปรุงให้ดีขึ้น
คำแนะนำติชมเป็สิ่งที่ไรต์้าสุดๆอ่านแล้วชอบอย่าลืมเก็บเข้าชั้นไว้อ่านตอนต่อไปด้วยนะ ขอบคุณนักอ่านทุกๆ ท่านจ้า