สายลมร้อนของทะเลทรายกรานเดลพัดผ่านช้า ๆ ภาคินเดินลงจากเนินทรายด้วยสีหน้าเ็า เบื้องหน้าเขา คือขบวนพ่อค้าทาสขนาดใหญ่ ชายฉกรรจ์หลายสิบคนกำลังหัวเราะกันอย่างอารมณ์ดี ส่วนกรงเหล็กด้านหลัง… เต็มไปด้วยเด็กเอลฟ์ที่ถูกล่ามโซ่ บางคนร้องไห้ บางคนาเ็ บางคนได้แต่นั่งกอดเข่าด้วยความหวาดกลัว หนึ่งในพ่อค้าทาสหันมาเห็นภาคิน
“หืม?”
“มีแขก?”
ชายร่างใหญ่หัวเราะเยาะ
“ถ้าอยากซื้อเอลฟ์ ก็รีบหน่อยล่ะ!”
“พรุ่งนี้เราจะส่งของเข้าเนเธอร์กาห์แล้ว!”
ทันทีที่ได้ยินคำว่า “ส่งของ”
ดวงตาของภาคินก็เย็นลงทันที
“พวกแก…”
“จับเด็กพวกนี้มาขายงั้นเหรอ”
หัวหน้าโจรหัวเราะ
“แน่นอนสิ”
“เอลฟ์ราคาโคตรดีเลยนะ”
“โดยเฉพาะเด็กสาว”
คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศรอบตัวภาคินเปลี่ยนทันที แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาอย่างช้า ๆ โจรหลายคนเริ่มหน้าซีด แต่หัวหน้าโจรยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ ทันใดนั้น…
ฟึ่บ!
เงาสีเงินพุ่งลงมาจากฟากฟ้า
ตูมมม!!!
แรงกระแทกมหาศาลทำให้พื้นทรายะเิออก หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่กลางสนาม เส้นผมสีเงินพลิ้วไหว ดวงตาคมสีทอง ชุดเกราะทะเลทรายสีขาวแดง ในมือของเธอถือดาบโค้งคู่สีเงิน แรงกดดันรอบตัวมหาศาลจนโจรหลายคนถึงกับถอย ภาคินหรี่ตาเล็กน้อย เพราะเขาจำพลังนี้ได้
“ไซเรน่า…”
หญิงสาวตรงหน้าหันมามองเขา
ก่อนเลิกคิ้ว
“มนุษย์?”
เธอคือ “ไซเรน่า”
ฮีโร่นักรบแห่งทะเลทราย
หนึ่งในนักสู้ระดับสูงของ Realm of Victory
แต่ตอนนี้ เธอกำลังมองภาคินด้วยสายตาระแวง หัวหน้าโจรรีบะโทันที
“ฆ่าพวกมัน!”
“จับผู้หญิงคนนั้นด้วย!”
โจรนับสิบพุ่งเข้ามาพร้อมกัน แต่ในวินาทีนั้นเอง
ฟึ่บ!
ไซเรน่าหายไปจากจุดเดิม
ฉัวะ!
ฉัวะ!
ฉัวะ!
เพียงไม่กี่วินาที โจรสามคนก็ล้มลงทันที การเคลื่อนไหวของเธอรวดเร็วราวกับพายุทราย ภาคินยิ้มบาง
“งั้นผมช่วยเอง”
วูมมม!!!
ปืนพลังงานสีทองปรากฏขึ้นในมือ
ปัง!
ปัง!
ปัง!
ะุพลังงานพุ่งทะลุอาวุธของโจรทันที เสียงะเิดังต่อเนื่องทั่วทะเลทราย โจรเริ่มแตกตื่นทันที
“หนี!”
“พวกมันเป็มอนสเตอร์!”
แต่สายเกินไปแล้ว ไซเรน่าพุ่งผ่านสนามรบเหมือนเงาพายุ ส่วนภาคินยิงสนับสนุนจากระยะไกลอย่างแม่นยำ ทั้งสองประสานงานกันอย่างสมบูรณ์แบบ ราวกับเคยร่วมรบกันมาก่อน ไม่ถึงห้านาที โจรทั้งหมดก็นอนกองอยู่บนพื้นทราย เหลือเพียงหัวหน้าโจรที่กำลังตัวสั่น ภาคินเดินเข้าไปช้า ๆ
“ใครสั่งให้จับเด็กเอลฟ์”
หัวหน้าโจรรีบตอบทันที
“ขะ… ข้าไม่รู้!”
“เราแค่ส่งของให้พวกปีศาจ!”
ไซเรน่าขมวดคิ้ว
“พวกมันเริ่มลักพาตัวเอลฟ์แล้วงั้นเหรอ…”
ดวงตาของภาคินเริ่มเย็นลงอีกครั้ง ก่อนจะสลบหัวหน้าโจรในหมัดเดียว
━━━━━━━━━━
หลังช่วยเด็กเอลฟ์ทั้งหมดออกมา ภาคินก็พบว่า พวกเด็ก ๆ กำลังพยายามเดินทางกลับซิลวาเรีย แต่ถูกจับกลางทาง เด็กเอลฟ์ตัวเล็กคนหนึ่งก้มศีรษะให้เขา
“ขะ… ขอบคุณ…”
หูยาวสีเงินของเธอสั่นเล็กน้อย
ภาคินยิ้มบาง
“ไม่เป็ไร”
“เดี๋ยวผมจะพาไปส่งเอง”
ไซเรน่าหันมามองทันที
“นายจะไปป่าเอลฟ์?”
ภาคินพยักหน้า
“ผมมีธุระกับราชินีแห่งพฤกษา”
ไซเรน่าถึงกับเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนพึมพำ
“มนุษย์ที่คิดจะเข้าซิลวาเรีย…”
“บ้าดีเหมือนกัน”
━━━━━━━━━━
ในขณะเดียวกัน… เนเธอร์กาห์ ดินแดนแห่งเปลวเพลิง ท้องฟ้าสีแดงเข้มถูกปกคลุมด้วยควันและเถ้าถ่าน ูเาไฟขนาดมหึมาปะทุอยู่ตลอดเวลา เสียงคำรามของอสูรดังก้องไปทั่วเมือง ภายในปราสาทสีดำขนาดั์ บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดัน บนบัลลังก์เพลิง ชายร่างมหึมากำลังกำหมัดแน่น เปลวไฟสีแดงเข้มลุกขึ้นรอบตัวอย่างรุนแรง เขาคือ
“บัลซารอธ จ้าวอสูรเพลิง”
จอมมารสูงสุดแห่งเนเธอร์กาห์
ตูม!!!
เพียงเขาทุบที่วางแขนบัลลังก์ หินอสูรก็แตกละเอียดทันที
“อาร์คาเนีย…”
“พวกมันกล้าต่อต้านข้า…”
เสียงของบัลซารอธเต็มไปด้วยความโกรธ ด้านล่างบัลลังก์ เหล่าขุนพลปีศาจกำลังคุกเข่าอยู่ หญิงสาวในชุดสีม่วงดำยิ้มเย็นอยู่มุมหนึ่ง เธอคือ
“ลิลิเซีย ราชินีรัตติกาล”
ราชินีปีศาจผู้เชี่ยวชาญเวทล่อลวงและจิติญญา
ข้างกันคืออัศวินเกราะดำขนาดใหญ่
“ดราเวน อัศวินทมิฬ”
แม่ทัพผู้บัญชาการกองทัพปีศาจ
ด้านหลังเสาเงามืด
ชายถือเคียวยาวกำลังยืนเงียบ ๆ
“เซฟิรอส เงามรณะ”
มือสังหารอันดับหนึ่งของเนเธอร์กาห์
อีกด้านหนึ่ง
หญิงสาวผมแดงเข้มกำลังหัวเราะเบา ๆ
“โมริกา ราชินีเงาโลหิต”
จอมเวทเงาผู้ใช้เืเป็สื่อเวทมนตร์
ส่วนชายแก่ที่เต็มไปด้วยรอยสักคำสาปคือ
“ซาร์คอน หมอผีิญญาดำ”
ผู้ควบคุมิญญาและโรคระบาด
ทั้งห้องเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล
บัลซารอธกัดฟันแน่น
“ภาคิน…”
“มนุษย์คนนั้น…”
“มันทำให้ข้าต้องล่าถอย!”
เปลวไฟรอบตัวเขาปะทุรุนแรงขึ้น แต่ในวินาทีนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง
“ท่านจอมมาร…”
“หากโกรธเพียงอย่างเดียว ท่านจะไม่มีวันชนะเขาได้”
ทุกคนหันไปมองทันที ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเดินออกมาช้า ๆ เขาสวมชุดคลุมสีดำแดง ใบหน้าดูเป็มนุษย์อย่างชัดเจน ต่างจากปีศาจทั้งหมดในห้อง
ลิลิเซียหรี่ตา
“เ้ามาช้าอีกแล้วนะ”
ชายหนุ่มยิ้มบาง ก่อนโค้งตัวเล็กน้อย
“ขออภัย”
บัลซารอธมองเขา
“เ้ามีแผนอะไรอีก”
ชายคนนั้นยิ้มมุมปาก
“แน่นอน”
เขาเดินไปหน้าแผนที่า ก่อนพูดช้า ๆ
“มนุษย์คนนั้นแข็งแกร่งก็จริง”
“แต่เขายังคิดแบบผู้เล่นเดี่ยว”
“ในขณะที่า…”
เขาวางมือบนแผนที่ทั้งทวีป
“คือเกมของทั้งแผนที่”
ดวงตาของเขาเป็ประกายแปลกประหลาด เพราะความจริงแล้ว… เขาไม่ใช่คนของโลกนี้เช่นกัน เขาคืุ์ที่หลุดเข้ามาใน Realm of Victory แต่แตกต่างจากภาคิน เขาเลือกเข้าฝั่งปีศาจ และเลือกเกิดที่เนเธอร์กาห์ ชายหนุ่มค่อย ๆ ยิ้ม
“ผมรู้จักเกมนี้ดี”
“ดีกว่าใครทั้งหมดในโลกนี้”
บัลซารอธหรี่ตา
“เ้ามั่นใจ?”
ชายหนุ่มพยักหน้า ก่อนพูดชื่อของตัวเองออกมาช้า ๆ
“จางฮ่าว”
“อดีตผู้เล่น Realm of Victory จากโลกสีน้ำเงิน”
“สิ่งที่ ภาคืน ทำได้ ข้าก็ทำได้เช่นเดียวกัน”
“และคนที่จะพาท่านยึดทั้งโลกใบนี้”
“เพียงแต่ จางฮ่าว ไม่รู้ว่า ภาคินนั้น เป็ผู้เล่นระดับสูง Conqueror ระดับ TOP 10 ที่มี Hero ครบทุกตัว”
"ตัวเขาเอง เป็ระดับ Conqueror เช่นเดียวกัน แต่ไม่ติด TOP 100 ด้วยซ้ำ ซึ่งเก็บสะสมแต่ฮีโร่ ฝ่ายปีศาจ"
232
![[จบ] ฉันมีพี่ชาย 7 คน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1670481521_1917697.webp)
