น้ำเสียงที่เล็กแหลมส่งผลให้กอนนิ่งไปครู่หนึ่ง ทว่าประโยคต่อมาก็ตามมาติดๆ
“เบรนอยู่ที่ไหน” มันพูดพลางปรายตามองไปที่เค้าเตอร์ ทันทีที่กเห็นของเหลวสีแดงๆ เลอะอยู่บนนั้น มันโกรธขึ้นมาทันทีและแผ่รังสีฆ่าฟันออกมาจนกอนเองยังรู้สึกได้
ขวับ!!!!!!!!!!!!!!!
เสียงวัตถุบางอย่างถูกขว้างเข้าใส่กอน ขณะที่กอนกำลังเอี้ยวตัวหลบนี้เอง ร่างในชุดคลุมก็พรวดพราดเข้ามาด้านข้างของเขา มันกวาดมีดเป็แนวเฉียงจากด้านขวาบนของกอน กอนจึงรีบดึงกระบอกเหล็กออกมาจากในเสื้อหนึ่งด้ามและรับมีดนั้นไว้ทันที
โชคดีที่กระบองเหล็กไม่สามารถเก็บไว้ในแหวนคลังได้และเขาก็ไม่รู้ว่าเป็เพราะอะไร แต่มันก็โชคดีที่สามรถหยิบมาใช้ได้ทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาเปิดแหวนคลัง กระบองเหล็กกับมีดปะทะกันจนเกิดเสียงเล็กแหลมดังสนั่นภายในร้าน
ดูเหมือนร่างชุดดำจะรู้ว่ากอนนั้นไม่ได้มีฝีมือพื้นๆ ทั่วไป มันจึงเปลี่ยนมาใช้ธาตุลมช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนไหว พายุลูกเล็กๆ ก่อตัวขึ้นตามแขนและขาของมันแม้ว่าจะเป็การเพิ่มความเร็วแต่ที่กอนมองเห็นก็ไม่ได้เร็วขึ้นกว่าเดิมมากสักเท่าไหร่ มันพุ่งตัวฟันใส่กอนตามแนวขวาง และกอนก็คิดไว้ไม่ผิด ความเร็วที่มันมีเพิ่มขึ้นมามากกว่าเดิมแค่ครึ่งหนึ่งเท่านั้น
กอนไม่รอช้าเขารีบใช้กระบวนท่าของมวยไร้สิ้นสุดปัดดาบออกไปจากลำตัว ร่างในชุดดำก็สั่นสะท้านเล็กน้อยจากการปัดของกอน แต่มันก็ไม่ได้หยุดนิ่งและโจมตีเข้าใส่กอนเรื่อยๆ ผ่านไปสักพักมันก็รู้สึกตัวเสียทีว่าชายหนุ่มตรงหน้านั้นของมันยังไม่ขยับเท้าออกจากจุดเดิมเลยแม้แต่น้อย เขายังคงอยู่ที่เดิมเหมือนเสาที่ถูกฝังเอาไว้ และการโจมตีของมันไม่ได้ทำให้เขาถอยร่นไปไหนเลย
มวยไร้สิ้นสุดนั้นเน้นความยืดหยุ่นและการตั้งรับพลิกแพลงกระบวนท่ามากกว่าการโจมตี แต่เมื่อได้โจมตีแล้วมักจะโจมตีที่จุดตายอย่างฉับพลัน กอนเองก็ไม่คิดว่าจะได้ลองวิชาไวขนาดนี้
เมื่อมันเห็นว่าการโจมตีของมันไม่ได้ผล มันจึงเริ่มเปลี่ยนไปควบคุมธาตุน้ำ และนำน้ำจากกระติกน้ำข้างเอวของมันออกมาเปลี่ยนให้เป็แส้น้ำ จากนั้นจึงใช้แส้ฟาดไปทางกอน
เมื่อเห็นดังนั้นกอนก็บังคับธาตุลมคลุมแขนเพื่อที่จะปัดแส้น้ำของมันให้ขาดสะบั้น ขณะที่กอนกำลังปัดแส้น้ำอยู่นั้น มันก็และขว้างมีดบินไปที่เขาแสยะยิ้มอยู่ใต้ผ้าปิดปาก
ฉึก!!!
เมื่อเสียงมีดปักบนลงบนเป้าหมายดังขึ้น มันยิ้มปริ่มอีกครั้งภายใต้ผ้าปิดปากนั้น แต่แล้วตาของมันก็เบิกกว้างเมื่อมีดบินที่มันปาไปนั้น ไม่ได้ปักยังจุดที่มันเล็ง แต่กลับถูกสองนิ้วของกอนคีบเอาไว้ได้ กอนจึงขว้างมันกลับไปยังที่มีดเล่มนี้ออกมา ร่างในชุดคลุมจึงเบิกตาโพลง
มันดึงแส้กลับจากนั้นก็ใช้แส้ปัดมีดบินนั้น ในจังหวะที่มันปัดเสร็จ กอนก็เข้าถึงด้านข้างโดยที่มันไม่รู้สึกตัว กระบองถูกฟาดไปที่กลางลำตัวของร่างนั้น
“อ๊อกกก” เสียงครางดังออกมาจากอีกฝ่าย ดูเหมือนว่ามันจะได้รับาเ็ภายในมากพอสมควรแม้ว่านี่จะเป็เพียงแรงกายของกอนล้วนๆ ก็ตาม แต่กอนยังคงไม่ปราณี เขาง้างกระบองขึ้นอีกครั้ง แต่ก่อนที่เขาจะฟาดกระบองลงไป เสียงประตูและกระดิ่งก็ดังขึ้น กอนจึงะโถอยออกห่าง เพราะหากเป็พวกเดียวกับร่างในชุดคลุมนี้ เขาจะได้ไม่ต้องคอลกังวล
แต่ทว่าคนที่เข้ามากลับเป็เบรน เบรนรีบวิ่งเข้ามาเพราะได้ยินเสียงดังในร้านของเขา เท่าที่คิดเสียงนี้เหมือนว่าจะเป็เสียงที่เกิดจากการรต่อสู้ ทันทีที่เขาเข้าเขามาก็ปรายตามองรอบๆ และเห็นกอนตั้งท่าพร้อมสู้อยู่อีกมุมด้านหนึ่ง และร่างในชุดคลุมก็อยู่อีกด้าน ร่างในชุดคลุมมองมาที่เบรน และดูเหมือนมันจะพูดอะไรสักย่าง แต่มันก็เงียบไป พอเบรนตั้งสติได้ก็รีบเข้าไปประคอง
“มีนา เ้าเป็อะไรมากไหม” เบรนพูดกับร่างที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาพลางมองไปยังกอน สายตาของเขาดูโกรธเคืองไม่น้อย
กอนเองก็รู้ตัวทันทีว่าได้ทำสิ่งใดลงไป จึงรีบตอบกลับไปทันที
“มันพุ่งเข้ามาทำร้ายข้า ข้าแค่ป้องกันตัวเท่านั้น” เบรนถอดผ้าคลุมและผ้าปิดหน้าออกไป ปรากฏใบหน้าของหญิงสาวนางหนึ่ง สีผิวของนางเหมือนน้ำผึ้ง ผมของนางสั้นตรงสลวยและมีสีเงิน หน้าตาของนางจิ้มลิ้มราวกับเด็กน้อยบวกกับดวงตากลมโตแลดูน่าทะนุถนอม เธอกระอักเืออกมาคำโต กอนเห็นดังนั้นจึงรีบเข้าไปหมายจะช่วย แต่เบรนกลับขัดเขาซะก่อน
“เ้าจะทำอะไร”
“ข้าแค่จะรักษานาง” กอนตอบไปพลางบังคับน้ำที่เหลืออยู่ในกระติกของมีนาครึ่งขวดออกมา แล้วควบคุมน้ำมาอยู่บนฝ่ามือไม่นานน้ำในมือของกอนก็เรืองแสง จากนั้นจึงทาบฝ่ามือเข้ากับร่างของมีนา เมื่อน้ำซึมซับเข้าไปในร่างของมีนากอนก็ถอนมือออกมา
“การรักษาด้วยธาตุน้ำ” เสียงพูดของทั้งสองคนดังขึ้นพร้อมกัน เมื่อกอนเอามือออกมาจากร่างของมีนา ทั้งคู่ก็ยังเหม่อลอยอยู่ ผู้ที่มีความเข้าใจในธาตุน้ำจนสามารถแปรเปลี่ยนน้ำให้มีคุณสมบัติกระตุ้นให้ร่างกายรักษาอาการาเ็แทบจะไม่มีลงเหลือให้เห็นแล้วในประเทศนี้ นี่จึงเป็เหตุผลที่ทั้งคู่ต่างแสดงอาการใ
แต่ว่าในชาติที่แล้วการใช้น้ำกระตุ้นการรักษาอาการาเ็เป็เื่ปกติที่ผู้ควบคุมธาตุน้ำทุกคนสามารถทำได้ แต่ยิ่งมีความรู้แจ้งในธาตุน้ำมากก็จะยิ่งเพิ่มการกระตุ้นการรักษาได้ดียิ่งขึ้น
ข้อเสียก็คือมันเป็การเร่งร่างกายรักษาตัวเองให้เร็วเกินไป โดยร่างกาบจะใช้สารอาหารและพลังงานต่างๆ ในร่างกายมาช่วยรักษาาแ หากร่างกายไม่พร้อมหรือไม่มีสารอาหารเพียงพอต่อการรักษา มันก็ไม่ต่างจากการลดอายุขัยเพื่อรักษาตัวเอง แถมการรักษาด้วยวิธีนี้เป็การสิ้นเปลืองพลังธาตุมากเกินไป
ในยุคหลังๆ ที่สามารถผลิตยาฟื้นฟูขึ้นมาได้ ก็แทบไม่มีใครสนใจการกระตุ้นการรักษาด้วยน้ำอีกต่อไป ดังนั้นในยุคนี้ผู้ที่สามารถทำแบบนี้ได้จึงกลายเป็ผู้ควบคุมธาตุน้ำระดับสูงไปโดยปริยาย
“ใช่ข้าเปลี่ยนธาตุน้ำกระตุ้นการรักษาอาการาเ็ได้แต่เื่นี้รู้กันเท่านี้ก็พอ” จบคำขอร้องของกอน ทั้งสองคนจึงพยักหน้าแทนคำตอบ
“ว่าแต่ทำไมเธอถึงโจมตีเขาละ มีนา “เบรนเอ่ยปากถามสาวน้อยในอ้อมแขนของตน
“ก็ ก็ฉันเห็นเืนายบนเค้าเตอร์นิ “เมื่อเบรนได้ยินคำตอบเขาจึงหันไปมองบนเค้าเตอร์ ทำให้เขาได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างเอือมระอา
“นั้นมันน้ำมะเขือเทศ ฉันทำหกไว้เอง” เบรนบอกเธอพลางเอามือตบหน้าผากตัวเอง ความเงอะงะและซุ่มซ่าม ไม่ดูตาม้าตาเรือให้ดีๆ ก่อนที่จะลงมือทำกลายเป็เื่ประจำของเธอไปแล้ว
“คราวหลังจะทำอะไรก็ดูให้ดีๆ ก่อนละกัน” หญิงสาวพยักหน้าก่อนจะเอ่ยปากถามไถ่สารทุกสุขดิบของเขา
“ไม่เจอกันตั้งนาน นายสบายดีใช่ไหม จริงสิ......นายไปไหนมาปกติเวลานี้นายไม่ออกไปไหนนิ” เบรนเดินไปที่เค้าเตอร์ก่อนจะกวักมือเรียกกอนเข้ามาหา
“ไปซื้อวัตถุดิบสำหรับธุรกิจใหม่ของเรามานะ” เขาบอกเธอพลางเอาของที่กอน้าวางลงไปบนเค้าเตอร์
“งั้นขอรับไปหลอมก่อนนะ “กอนเก็บวัตถุดิบที่เขาสั่งก่อนจะเดินไปยังห้องใต้ดิน
“ฉันไปดูด้วยได้ไหม “เบรนะโออกไป
“ก็ตามใจ” เขาพูดแล้วเดินลงไปในทันที
เมื่อมาถึงกอนก็วางของต่างๆ เอาไว้ก่อน เบรนที่เห็นกอนจัดของจึงไปเตรียมหม้อหลอมยามาให้ทว่าเมื่อเขาเตรียมเสร็จก็ต้องใ เพราะได้ยินเสียงกระทืบเท้าของกอน และทันได้นั้นก็ปรากฏวงเวทย์ต่างๆ ที่เขาไม่เข้าใจเลย
กอนค่อยๆ วางวัตถุดิบลงไปในวงเวทย์ตรงกลางกลางห้าอย่าง จากนั้นจึงค่อยๆ ถ่ายพลังธาตุไฟไปวงเวทย์รอบนอก วงกลางเป็ธาตุ น้ำและวงในสุดเป็ธาตุลม อักระเวทย์แต่ละชั้นปรากฏสีของธาตุนั้นๆ ขึ้นมา
เปลวไฟค่อยๆ ลุกกระพือขึ้นมารอบๆ วงเวทย์ชั้นนอกสุด พลังธาตุน้ำชักนำน้ำจากท่อส่งน้ำภายในห้องเข้ามาที่วงเวทย์กลายเป็บอลน้ำขึ้นมาห่อหุ้มวัตถุดิบเ่าั้ไว้ จากนั้นกอนจึงใส่พลังธาตุไฟเพื่อเร่งความร้อน ก่อนจะปรับเพิ่มธาตุลมให้หมุนบอลน้ำเร็วขึ้น
สีของน้ำเริ่มเปลี่ยนไปวัตถุดิบเริ่มละลายผสมกับน้ำ เบรนและมีนาที่ยืนอยู่วงนอกได้แต่สงสัยว่ากอนกำลังทำอะไร แต่เท่าที่ดูก็พอจะเดาได้ว่าเป็การหลอมยา ปกติการหลอมยาต้องใช้หม้อปรุงยาในการทำยาขึ้นมา ทว่ากอนกลับไม่ใช้ของที่ว่าเลยแม้แต่น้อย
หนำซ้ำวิธีหลอมแบบนี้ ั้แ่เกิดมาพวกเขาทั้งสองคนยังไม่เคยพบเคยเห็นการหลอมแบบนี้มาก่อน และเมื่อวัตถุดิบเริ่มละลายหมดแล้ว บอลน้ำทั้งห้าสีก็ถูกดูดไปรวมกันที่ใจกลางวงเวทย์ชั้นใน มันค่อยๆ ถูกคนจนรวมเป็เนื้อเดียวกัน
ในที่สุดน้ำที่คล้ายกันกับขวดยาที่เบรนเคยเห็นก็ปรากฏ เขาบอกเบรนให้นำขวดใหญ่มาให้เขา จากนั้นกอนจึงบังคับยาเหล่านี้ลงขวด เมื่อน้ำทุกหยดลงขวดหมดแล้ว ก็เปลี่ยนขวดใหม่ไปเรื่อยๆ จนได้น้ำยามา10ขวดใหญ่
หากนำไปแบ่งขายคงได้ขวดเล็กประมาณร้อยขวด การหลอมยาครั้งนี้ใช้เวลาเกือบครึ่งวัน เหตุผลที่ใช้เวลานานขนาดนี้เป็เพราะเขาเพิ่มส่วนเข้าไปอีกสองอย่าง
ดังนั้นการควบคุมพลังธาตุย่อมเพิ่มความละเอียดอ่อนและความยากมากกว่าเดิม เพื่อให้ได้ยาที่มีประสิทธิภาพสูงที่สุดและรีดเอาสรรพคุณจากวัตถุดิบออกมาให้มากที่สุด เมื่อหมดหน้าที่ของเขากอนออกมาจากห้องใต้ดินเพื่อพักให้หายเหนื่อย ร่างกายของชายหนุ่มล้มฟุบไปบนเตียงจากนั้นก็ค่อยๆ หลับไป
หลังจากกอนปลีกตัวออกไปเบรนกับมีนาก็ช่วยกันแบ่งยาใส่ขวดเล็กๆ จนหมด จากนั้นเบรนจึงตรวจสอบคุณสมบัติของยา ทำให้เขาได้แต่ถอนหายใจยาวๆ เพราะยานี้สามารถฟื้นฟูาแได้ในอัตรา9ใน10ส่วน และมีอัตราส่วนฟื้นฟูพลังธาตุิญญา 8ใน10
แต่อัตราการฟื้นฟูแบบนี้จะมีผลกระทบต่อร่างกายมาก มันจะดึงพลังงานในร่างกายเพื่อเร่งให้ร่างกายรักษาไวขึ้นส่งผลให้เกิดภาระกับร่างกาย
ทว่ากอนก็แก้ไขมันโดยการเพิ่มวัตถุดิบอีกอย่างเข้าไปมันทำให้ผลเสียนั้นลดน้อยลง เพราะสารอาหารจากวัตถุดิบนั้นมีมากพอที่จะช่วยให้ร่างกายลดผลเสียไปได้7ใน10ส่วน
และยังฟื้นฟูความเหนื่อยล้าได้8ใน10ส่วนอีกด้วย ตัวยาที่มีคุณสมบัติขนาดนี้ต้องขายได้ราคาสูงอย่างแน่นอน แต่เบรนนั้นยังคงสงสัยว่าทำไมกอนถึงเลือกร้านของเขาในการขาย ร้านใหญ่ๆ ในเมืองมีตั้งเยอะแถมร้านพวกนั้นงจะดูแลและให้เงินกอนเป็อย่างดี แล้วทำไมกอนถึงไม่เลือกร้านเ่าั้ เื่นี้คงต้องรอถามกอนเอาอีกที
11K
