ไนล์

        ประธานาธิบดีนัสเซอร์วางนโยบายต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นนโยบายการปฏิรูปที่ดิน นโยบายด้านสังคมสงเคราะห์อันน่าสรรเสริญการก่อสร้างเขื่อนอัสวาน การยึดอํานาจเหนือคลองสุเอซการเข้าควบคุมด้านการอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ การจับกุมชาวต่างประเทศและแม้แต่ชาวอียิปต์ผู้มีฐานะมั่งคั่งล้วนแล้วแต่เป็นการกระทำเพื่อปรับปรุงเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองประเทศอียิปต์ให้กลายเป็นแผ่นดินแห่งความหวาดกลัวทั้งสิ้น

        “ไปเถอะ” อับบาสวางมือลงบนท่อนแขนของบารุค“ไม่ต้องห่วงผมหรอก” เขาหันไปยิ้มให้นางพยาบาล“ผมยังไม่แก่แล้วก็เจ็บหนักใกล้ตายในตอนนี้หรอกน่าอีกอย่างหนึ่งผมอยากมีเวลาใช้ความคิดคนเดียวบ้าง”

        สัญชาติญาณของความเป็นหมอเตือนบารุคว่าเขาไม่สมควรทิ้งอับบาสไปในตอนนี้แต่เขารู้ว่ามันหลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาคงใช้เวลาในห้องฉุกเฉินไม่เกินครึ่งชั่วโมงและในตอนนี้เองที่เขาควักธนบัตรใบละหนึ่งปอนด์ออกมาส่งให้นางพยาบาลเพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่ทิ้งอับบาสไว้เพียงลำพังในห้องนี้

        นานมาแล้วที่บารุคจําเป็นต้องยอมรับการติดสินบนแม้แต่ตัวเองยังเคยรับด้วยความเต็มใจและผู้ป่วยต่างเชื่อว่าถ้าปราศจากสิ่งนี้แล้วหมออาจปล่อยให้ตนถึงแก่ความตายได้ยิ่งกว่านั้นบารุคต้องการเงินเพราะอับบาสเจ็บหนักจนไม่สามารถทํางานต่อไปได้งานรับจ้างทํางานบ้านของคาดิกาทํารายได้ให้เพียงแค่เดือนละห้าปอนด์เท่านั้นส่วนบารุคเองมีรายได้จากโรงพยาบาลเพียงเดือนละสิบห้าปอนด์ค่าเช่าบ้านรวมทั้งค่าใช้จ่ายภายในบ้านสูงกว่านั้นหลายเท่านักเขาขอบใจด้วยซ้ำเมื่อมีใครหยิบยื่นเงินสินบนมาให้

        บารุคก็ยังรีรออยู่เขาแน่ใจอย่างที่สุดสําหรับระบบการทํางานของโรงพยาบาลแห่งนี้คืออะไรก็ตามที่คิดว่าไม่น่าผิดพลาดไปได้มักจะผิดพลาดขึ้นมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ

        “ไปได้แล้ว” ผู้ชายทั้งสามคนเอ่ยออกมาพร้อมกัน

        “ไปเถอะ” อับบาสช่วยเร่งอีกคนหนึ่ง“ไปสิเพื่อนรัก”

        บารุคอยากพ่นคําผรุสวาทออกมาขณะเดินตามคนพวกนั้นไปอย่างเร่งรีบจนเกือบหกล้มผู้ชายแก่หลังโกงกลุ่มหนึ่งกําลังพยายามจะเช็ดพื้นช่องทางเดินให้สะอาดแต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งทำให้สกปรกมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อสะบัดน้ำกระจายไปทั่วจนพื้นที่ปูไว้ด้วยกระเบื้องลื่นตลอดทางเดินผ่านเข้าไปยังห้องโถงกลางมีแต่ร่างของผู้คนที่เจ็บป่วยนอนอยู่บนผ้าห่มเก่าภายในห้องที่อับชื้นพวกนางพยาบาลนั่งจับกลุ่มหัวเราะต่อกระซิกกันอย่างไม่สนใจใยดีกับผู้ป่วยที่กําลังครวญครางถ้าเปรียบโรงพยาบาลเอล-มัวซ่าโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดของรัฐในยามนี้ดูไม่ผิดไปจากสลัมที่อยู่ของคนยากจนเลย

        ผู้หญิงในชุดเสื้อคลุมสีดํานางหนึ่งเดินร้องไห้โหยหวนมาตามช่องทางเดินไม่ต้องบอกก็รู้ได้ว่านางกลายเป็นแม่ม่ายไปอีกคนแล้วนับแต่สงครามสงบลงเมื่อปลายเดือนที่แล้วบารุคได้เห็นภาพอันน่าเวทนาขึ้นจนชินตาสงครามเมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมาช่างเป็นสงครามที่โหดร้ายทารุณอย่างที่สุดเพียงแต่คิดถึงคําว่า “สงคราม” เขาอยากสบถออกมาดังๆคนหนุ่มนับร้อยนับพันต้องเอาชีวิตไปทิ้งในสงครามครั้งนี้กันเป็นเบือมันเป็นเรื่องน่าเศร้าที่ความพ่ายแพ้ในครั้งนี้ได้สร้างความสูญเสียให้กับอียิปต์อย่างยับเยินบารุคอยากรู้นักว่าประวัติศาสตร์จะจารึกเรื่องราวของนัสเซอร์ลงไว้อย่างไร?

        ความจริงประธานาธิบดีนัสเซอร์เองก็พยายามอย่างแท้จริงเพื่อยกระดับฐานะของคนยากจนให้ดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่แต่ดูเหมือนเขาใช้ความพยายามมากเกินไปบารุคคิดว่านัสเซอร์มองเห็นสงครามเป็นเกมการพนันที่เขาได้ทุ่มลงไปจนสุดตัวและในที่สุดก็ต้องตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้นัสเซอร์มองข้ามปัญหารายละเอียดด้วยการสร้างความฝันของตนเองขึ้นมาว่าจะรวมสมาพันธรัฐอาหรับให้เป็นหนึ่งเดียวให้จงได้แต่ขณะเดียวกัน นัสเซอร์มีปัญหากับอิรัคเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์หลายปีกับการเจรจาที่ไม่เคยประสบความสําเร็จกับซีเรียนอกจากนั้นยังมีปัญหาขัดแย้งค่อนข้างรุนแรงกับเยเมนที่มันรุนแรงยิ่งกว่าอื่นใดคือการทําสงครามกับอิสราเอลบารุคไม่เข้าใจเลยว่านัสเซอร์ตัดสินใจได้อย่างไรในเมื่อยังมองไม่เห็นทางว่าอียิปต์จะเอาชนะได้ด้วยวิธีใดขณะนี้ผู้คนทั่วทั้งประเทศต่างตกอยู่ในความโศกเศร้าเสียขวัญต่อความพินาศย่อยยับของบ้านเมืองและยังการที่ต้องสูญเสียบุคคลผู้เป็นที่รักของตนไป

        ขณะที่บารุคเดินไปตามทางลัดเพื่อตรงไปยังห้องฉุกเฉินเขาอดคิดไม่ได้ว่าบรรดาคนป่วยพวกนี้ดูไม่ผิดไปจากสิ่งของที่เหลือใช้มาจากศตวรรษที่แล้วในโรงพยาบาลนี้ไม่เพียงแต่ขาดแคลนเตียงนอนสําหรับผู้ป่วยเท่านั้นแต่ยังขาดแคลนทั้งยาและอุปกรณ์ในการรักษาพยาบาลอีกด้วยหมอแต่ละคนจะให้ความสนใจแต่ผู้ป่วยที่มีฐานะหรือไม่ที่มีอิทธิพลแต่สําหรับคนยากจนแล้วถูกส่งตัวมาโรงพยาบาลเท่ากับถูกตัดสินประหารชีวิตแล้วยังมีคนอีกส่วนหนึ่งที่ยินดีตายอยู่กับบ้านของตนเองมากกว่า

        ในบางค่ำคืนที่นอนไม่หลับบารุคมักครุ่นคิดเสมอว่าเพราะเหตุใดเหตุการณ์จึงผันแปรไปถึงเพียงนี้เมื่อวันที่เขายืนอยู่ภายในห้องรับแขกของคฤหาสน์อัล - มาซรีวันที่เขาได้ปฏิญาณตนเข้าเป็นผู้รับใช้องค์อัลเลาะห์เขาเคยคิดว่าตนเองได้เลือกวิถีทางเดินอันเรียบง่ายให้กับชีวิตแล้วเขาเคยอับอายที่เกิดมาในตระกูลร่ำรวยและมีสภาพชีวิตที่ดีกว่าคนทั่วไปอย่างมากเขาเพ้อฝันอยากลองเป็นคนยากจนดูบ้าง แต่เมื่อเขาต้องมาตกอยู่ในสภาพอย่างนี้และได้เห็นชีวิตของคนที่ยากจนจริงๆ มันทําให้เขาถึงกับงวยงงสําหรับตัวเขาเองยังดีที่ได้งานทําในโรงพยาบาลของรัฐเพื่อนที่เขานับเป็นญาติก็มีเพียงอับบาสกับคาดิกาเท่านั้น อาหารส่วนใหญ่ที่กินกันเข้าไปมีแค่ข้าวกับถั่วบางครั้งเมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้นในยามเช้าในสภาพที่อ่อนแรงด้วยความหิวโหยเขานึกถึงว่าตัวเองเคยมีความชื่นชมในน้ำอดน้ำทนของชาวอียิปต์มากมายเพียงไรแต่เมื่อมาถึงเวลานี้เขาก็พอมองเห็นแล้วว่าแท้ที่จริงถ้าเรียกมันว่าความอดทนก็คงไม่ถูกต้องนักน่าเรียกว่าความสิ้นหวังและปล่อยชีวิตให้เป็นไปตามยถากรรมจะถูกต้องกว่า

        เขาไม่เข้าใจทําไมชาวอียิปต์จึงอดทนต่อสภาพชีวิตที่กําลังดําเนินอยู่ในขณะนี้ได้?แต่อาจเป็นเพราะว่าชีวิตจิตใจของคนพวกนี้ได้แตกสลายยับเยินไปนานแล้วก็ได้บางทีสิ่งที่ยังคงเหลืออยู่สำหรับพวกเขาคืออารมณ์ขันโง่ๆ ไร้ชีวิตจิตใจเวลานี้เขาขนลุกทุกครั้งเมื่อได้ยินคำว่า “มาเลช...ไม่เป็นไร”ที่หลุดออกมาจากปากของคนพวกนี้เพราะมนุษย์ควรแคร์ต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งบ้างไม่ใช่หรือ? มันไม่น่าเป็นไปได้ที่คนทั้งประเทศพูดเพียงคำว่า“ไม่ป็นไร” แสดงให้เห็นถึงความไม่ยินดียินร้ายต่อชีวิตที่ต้องดําเนินอีกต่อไป

        เขาเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉินหัวหน้าฝ่ายบริหารของโรงพยาบาลกุลีกุจอให้การต้อนรับสาวสวยนางหนึ่งซึ่งแต่งตัวอยู่ในชุดลินินสีขาว ประดับเรือนกายด้วยเครื่องเพชรเครื่องทองแวววาวเรือนผมที่เกล้ามุ่นเป็นมวยตรงท้ายทอยฉีดสเปรย์ไว้แข็งเรียวปากถูกวาดด้วยลิปสติกสีแดงทับทิม เปลือกตาระบายสีเขียวคล้ำวาดเส้นรอบขอบตาด้วยมาสคาร่าสีดำ บารุคจ้องมองหล่อนอย่างงงงันเขาเกือบลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าในโลกนี้ยังมีผู้หญิงแต่งตัวได้ทันสมัยเช่นหล่อนอยู่อีก

        หัวหน้าฝ่ายบริหารเดินเข้ามาจับมือบารุคไว้พร้อมกับบอกว่าผู้หญิงคนนี้คือแม่ของเด็กชายผู้ได้รับอุบัติเหตุหล่อนเรียกร้องว่าหมอผู้รักษาลูกชายของหล่อนต้องพูดภาษาฝรั่งเศสได้เจ้าหน้าที่ผู้นั้นกระซิบกระซาบบอกให้บารุครู้ว่าสามีของหล่อนเป็นผู้มีอิทธิพลมากและเป็นนายทหารระดับแนวหน้าที่เหลืออยู่ไม่กี่คน

        จากนั้นเขาชี้มือไปทางเตียงเด็กชายผู้หนึ่งนอนรออยู่โดยมีนางพยาบาลห้อมล้อมถึงห้าคนพร้อมกับกล่าวเสริมว่าบารุคต้องให้การรักษาพยาบาลแก่เด็กคนนี้อย่างเต็มความสามารถของเขาทีเดียวบารุคตั้งท่าเดินเข้าไปตรวจอาการของคนไข้แต่เจ้าหน้าที่กลับพาเขาไปพบกับผู้หญิงคนนั้นขณะเดียวกันพยาบาลผู้ช่วยก็นำน้ำชาอย่างดีเข้ามาเสิร์ฟ

        ในที่สุดบารุคได้รับอนุญาตให้เข้าไปตรวจอาการของเด็กชายเขามองดูหนุ่มน้อยในชุดนักศึกษาของวิทยาลัยวิคตอเรียที่ครั้งหนึ่งเขากับยูซุฟเคยสวมใส่มาแล้วเด็กชายได้รับบาดเจ็บเป็นแผลลึกตรงหน้าแข้ง บารุคต้องทําความสะอาดและเย็บแผลให้เรียบร้อยเมื่อเสร็จงานตรงหน้านี้แล้วจึงกลับไปดูแลอับบาสได้เขาหันไปเรียกหายาฆ่าเชื้อและนางพยาบาลที่ออกันอยู่ในห้องเงยขึ้นมองหน้าเขาพร้อมกันอย่างแปลกใจก่อนกระจายกันออกไปในทุกทางบารุคก้มลงมองเข็มนาฬิกาข้อมือ เวลานี้เขาทิ้งอับบาสมาสี่สิบนาทีแล้วการถ่ายเลือดควรเสร็จเรียบร้อยลงด้วย แต่น่าแปลกที่นางพยาบาลพวกนั้นยังไม่กลับมาบารุคขยับตัวอย่างกระวนกระวาย ได้ยินเสียงแม่ปลอบโยนลูกชายอย่างอ่อนหวาน

        นางพยาบาลหัวหน้าตึกเดินกลับเข้ามาพร้อมกับกล่าวว่าต้องเสียเวลาเพราะมัวแต่หายาฆ่าเชื้อกัน แต่ไม่เป็นไร...อีกสักครู่คงจะหามาได้จนกระทั่งเวลาผ่านไปกว่าสิบนาทีนางพยาบาลจึงเดินกลับเข้ามาพร้อมด้วยขวดยาเหลืองและอีกครั้งหนึ่งที่บารุคต้องสั่งให้ไปหายาฆ่าเชื้อมาให้ได้ขณะรอเวลาที่มีการเสิร์ฟน้ำชากันอีกรอบสําหรับเด็กชายผู้ป่วยนางพยาบาลกุลีกุจอเอาเป๊ปซี่มาส่งให้ตามคําเรียกร้อง

        บารุคพยายามบอกตัวเองว่าอย่ากังวลมากจนเกินไปก่อนที่เขาออกมาจากห้องเขาได้ตรวจตราทุกสิ่งทุกอย่างจนละเอียดถี่ถ้วนแล้วยิ่งกว่านั้นเขายังติดสินบนนางพยาบาลให้อยู่กับอับบาสด้วยไม่น่ามีความผิดพลาดเกิดขึ้น