บทที่ 26
เพื่อนเก่า
หวงิพบเจอสหายของตนเองบริเวณด้านล่างดวงตาของมันจ้องมองลงไปดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างขึ้น
ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าของเขาในตอนนี้คือเสี่ยวหวงเขาเป็ตัวละครที่ชื่อว่าหวงน้อย หวงิมักจะเรียกอีกฝ่ายว่าเสี่ยวหวง
เสี่ยวหวงเป็ผู้เล่นคนหนึ่งที่เคยเล่นเกมส์กับหวงิั้แ่ใน่แรกทั้งสองคนผ่านอะไรมาด้วยกันมากมายั้แ่ตอนที่เกม
พวกเขาทั้งสองคนรู้จักกันภายในเกมและก็มีมิตรภาพบริเวณด้านนอกด้วยเช่นเดียวกัน
หวงิค่อนข้างจะผูกพันกับเสี่ยวหวงพอสมควรเลยทีเดียวตอนนี้มองเห็นสหายของตนเองอยู่บริเวณด้านหน้าเสี่ยวหวงแสดงท่าทางตื่นตัว
ดวงตาของเขาจ้องมองลงไปที่มันที่กำลังเดินผ่านถนนหน้าโรงเตี๊ยมหวงิสัญชาตญาณภายในร่างกายทำงานทันที
เขากำลังจะอ้าปากแล้วก็เปล่งเสียงะโเรียกผู้ที่อยู่บริเวณด้านล่าง
ทว่าเมื่อทำการอ้าปากและพยายามจะส่งเสียงะโเรียกผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้า
“ ตึ้ง!!! ”
[ โปรดสวมบทบาทตัวละครหวงิ ]
ข้อความจากระบบมันปรากฏขึ้นมาแจ้งเตือนแสดงให้เขานั้นมองเห็นอย่างชัดเจน
ข้อความจากระบบที่ปรากฏขึ้นมามันทำให้หวงิจำเป็จะต้องสงบนิ่งถ้าตัวของเขาไม่ทำตามที่ระบบนั้นพูดมันแสดงเอาไว้อย่างชัดเจนแล้วว่าตัวของเขาจะได้รับโทษทัณฑ์
หวงิแสดงท่าทางสงบนิ่งดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความสุขุม
“ ข้อความปรากฏขึ้นมาแบบนี้ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าบทลงโทษที่จะได้รับมันคืออะไรแต่มันก็ไม่ควรจะเสี่ยง”
“ เสี่ยวหวงอยู่บริเวณด้านหน้าของเราในตอนนี้แต่ก็ไม่สามารถส่งเสียงเรียกอีกฝ่ายได้”
เพราะว่าข้อความจากระบบที่มันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้ามันเลยทำให้หวงิแสดงท่าทางสงบนิ่งและสุขุมมากขึ้น
หวงิใช้ดวงตาของตนเองมอง
[ ชื่อหวงน้อย LV.130]
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้า
“ เสี่ยวหวงแม้ว่าจะเริ่มเล่นเกมนี้มาั้แ่เกมนั้นเปิดแต่ว่าเขาเองก็แตกต่างจากผู้เล่นธรรมดาทั่วไป”
“ เสี่ยวหวงเป็คนที่มีความสามารถในด้านที่ไม่ใช่การต่อสู้เกมนี้เป็เกมที่มีความอิสระในด้านการใช้ชีวิตเป็อย่างมาก”
“ เพราะแบบนั้นผู้เล่นแต่ละคนก็มีความสามารถเฉพาะตัวรวมไปถึงความสามารถที่ไม่ใช่ความสามารถการต่อสู้ด้วยเช่นเดียวกัน”
“ เสี่ยวหวงเป็ผู้เล่นที่มีความสามารถในด้านอื่นนั้นก็คือการที่ตัวของเขามีความสามารถในด้านการสร้างอาวุธ”
“ หรือเรียกง่ายๆว่าเขามีความสามารถในการเป็ช่างตีเหล็กนั่นเอง”
“ เขาเป็คนที่มีความสามารถโดดเด่นในด้านการต่อสู้แต่ก็ไม่ได้ถือว่าอ่อนแอ”
“ ระดับเลเวลของเขาไม่ได้พัฒนาไปมากเพราะว่าใน่หลังมุ่งเน้นกับการที่ตนเองนั้นจะพัฒนาความสามารถในด้านการตีเหล็ก”
“ เพราะแบบนั้นเลยไม่ได้พัฒนาความสามารถของตนเองในด้านการต่อสู้และก็ไม่ได้ออกล่าพวกอสูรหรือว่าพวกมอนสเตอร์เลยทำให้ระดับเลเวลไม่ได้พัฒนาไปมาก”
เสี่ยวหวงมีความแตกต่างจากผู้เล่นคนอื่นๆตรงตัวของเขามีความสามารถในด้านการตีเหล็ก
เสี่ยวหวงเป็คนที่ไม่ได้มีความโดดเด่นในด้านการต่อสู้หรือได้ง่ายๆคือเขายอมรับกับเสี่ยวิเองเล่นว่าตัวของเขาเล่นเกมส์ต่อสู้ไม่เก่ง
แต่ในเกมเกมนี้ถือว่าเป็เกมที่ตอบโจทย์เป็อย่างมากเพราะว่าคนที่จะเล่นเกมนี้ไม่ใช่มีแต่เพียงแค่คนที่เก่งในด้านการต่อสู้เท่านั้น
เสี่ยวหวงที่ไม่ได้เก่งในด้านการต่อสู้เขาไม่ได้มีทักษะเกี่ยวกับการเล่นเกมประเภทPVP
เพราะแบบนั้นในตอนนี้เลยเปลี่ยนสายของตนเองจากการต่อสู้กลายเป็คนที่มุ่งเน้นในด้านการตีเหล็กั้แ่เมื่อประมาณหนึ่งปีก่อน
ระดับเลเวลของเขาในตอนนี้คือหนึ่งร้อยสามสิบมันไม่ได้เป็ระดับที่สูงเลยเมื่อเทียบกับเพลย์เยอร์คนอื่นๆที่อยู่ในระดับแนวหน้า
แต่ตัวของเขาเองก็มีประโยชน์เช่นเดียวกัน ถ้าเสี่ยวหวงเป็คนที่มีความสามารถในด้านการตีเหล็กสกิลหรือความสามารถในด้านตีเหล็กของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในการทุ่มเท
มันเลยทำให้เสี่ยวิมักจะให้หวงิสร้างอุปกรณ์ให้เข้าหลายครั้งไม่ว่าจะเป็ชุดหรือว่าอาวุธ
โดยการที่หวงิได้หาวัตถุดิบมากมายที่มีระดับสูงมาให้กับเสี่ยวหวงในการทำอาวุธขึ้นมา
เพราะแบบนั้นเพื่อนของเขาคนนี้ถือว่าเป็หนึ่งคนเลยที่มีส่วนผลให้เขานั้นแข็งแกร่งขึ้น
ตัวละครของเขามีระดับความแข็งแกร่งมากขนาดนั้นได้ก็เป็เพราะว่าตัวของเสี่ยวหวงในระดับหนึ่งเลยทีเดียว
หวงิมองดูสหายของตนเองและก็คิดภายในใจ “ในตอนนี้เสี่ยวหวงเดินทางมาที่เมืองแห่งนี้ทำไม?”
หวงิเต็มไปด้วยความสงสัยก่อนที่เขาจะรีบเดินลงไปบริเวณด้านล่างอย่างรวดเร็ว
เขาเดินลงไปบริเวณด้านล่างเพื่อติดตามเสี่ยวหวงที่เป็สหายของตนเองไปเดินทางมุ่งตรงตามเสี่ยวหวงเสี่ยวหวงเดินเข้าไปภายในตรอกเล็กๆแห่งหนึ่ง
หวงิเดินตามเสี่ยวหวงมาจนถึงสถานที่แห่งนี้จนตัวของเขานั้นไปพบว่าเมื่อเข้ามาภายในตรอกแห่งนี้
เสี่ยวหวงเดินทางมาบริเวณด้านในและก็มาหยุดลงที่ร้านเล็กๆแห่งหนึ่งภายในสถานที่แห่งนี้
หวงิเมื่อเดินทางมาถึงสถานที่แห่งนี้ถึงกับหยุดนิ่งมันเป็ร้านเหล้าเล็กๆแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ภายในตรอกแห่งนี้
การที่เขานั้นหยุดนิ่งไม่ใช่เป็เพราะว่าสถานที่แห่งนี้เป็ล้านเหล้าแต่เป็เพราะว่ามันเป็สถานที่ที่คุ้นเคยต่างหาก“ นี่มัน… ”
หวงิจำได้ในทันทีนี่คือร้านเหล้าแห่งความทรงจำในตอนที่เขาพบเจอกับเสี่ยวหวงตอนใหม่ๆก็มาดื่มเหล้าที่สถานที่แห่งนี้อยู่เป็ประจำ
ภายในสถานที่แห่งนี้มันคือร้านเหล้าแห่งความทรงจำของพวกเขาทั้งสองคน
เสี่ยวหวงเดินทางเข้าไปภายในสถานที่แห่งนั้นหวงิที่ยืนหยุดนิ่งอยู่สักพักเขาก็ค่อยๆเดินตามเข้าไปบริเวณด้านใน
เมื่อเดินทางตามเข้าไปบริเวณด้านในบริเวณด้านในเป็ร้านเหล้าเล็กๆอันเรียบง่ายมีที่นั่งอยู่เพียงแค่ไม่กี่แห่ง
หวงิเดินเข้ามาก็คว้าสายตามองรอบๆ พบเห็นเสี่ยวหวงที่กำลังนั่งอยู่เต็มสุราอยู่บริเวณมุมร้าน
หวงิค่อยๆก้าวเท้าของตนเองเข้าไปทักทายเสี่ยวหวงที่กำลังนั่งดื่มเหล้าอยู่บริเวณมุมร้าน
เสี่ยวหวงดื่มสุราเมามายร่างกายเอนไปพิงกับเก้าอี้บริเวณด้านหลังหวงิเดินเข้าไปอย่างรวดเร็วเขาเข้าไปข้างกายของเสี่ยงหวง
เสียงฝีเท้าดังขึ้นมาบริเวณด้านหลังเสียห้วงที่กำลังนั่งดื่มสุราอยู่หันไปมองอย่างรวดเร็ว
ดวงตาทั้งสองข้างหันไปมองที่หวงิที่ก้าวเท้าเข้ามาหามัน
“ เ้าเป็ผู้ใด? ” มันเอ่ยถามขึ้นมา
สำหรับภายในโลกใบนี้แล้วการที่มนุษย์เขาพูดคุยกับตัวละครภายในเกมถือว่าเป็เื่ที่ปกติ
เพราะว่าตัวละครภายในเกมที่ถูกสร้างขึ้นมามันเองก็สามารถสนทนาและพูดคุยกับผู้คนได้ง่ายง่าย
หวงิยกยิ้มขึ้นที่มุมปากแล้วก็เอ่ยถามขึ้นมา “ท่านมาทำอะไรที่สถานที่แห่งนี้อย่างนั้นหรือขอรับ?”
ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าหรี่ดวงตาของตนเองเล็กลงก่อนที่จะพูดขึ้น“ มาทำอันใดที่สถานที่แห่งนี้อย่างงั้นรึ? ”
“ มารำลึกความหลังสหายของข้าเพิ่งจากไป ”
หวงิแสดงแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงจังก่อนที่จะใช้ดวงตาของตนเองมองไปที่เสี่ยวหวง“ ข้า… ”
หวงิแสดงเจตนาที่จะพูดออกไปแต่ขณะที่เขานั้นกำลังจะเปิดปากพูดคของเขาเสียงก็หายไป “ อะไรกัน? ”
[ ท่านกำลังละเมิดกฏ ]
จบบท