ร่างหญิงสาวในชุดเสื้อขาวหม่นเพราะความเก่าและเปื้อนกับกางเกงสีดำหลวมที่หล่อนต้องใช้เข็มขัดกระโปรงมาใช้รัดไว้ไม่ให้หลุด พวงผมต้องขมวดมวยไม่เป็ทรงและหล่อนต้องคอยปัดผมออกจากหน้า
ถึงมือจะซักผ้าอย่างขะมักเขม้นแต่หูก็ไวพอที่จะรู้ว่ามีคนเดินมาด้านหลัง
“คุณเพ็ญ ตื่นเช้านะคะ” เอมอรทักทายชายวัยสี่สิบต้นๆ ด้วยรอยยิ้มเซียวๆ แล้วก้มหน้าซักผ้าของลูกเรือเกือบสิบคนที่กองอยู่ข้างตัวต่อไป
“เอมก็ตื่นมาซักผ้าแต่เช้าเลยนะ นี่ไอ้ป่านไปไหน ทำไมไม่มาช่วยล่ะ”
“ป่านยังไม่ตื่นค่ะ เมื่อคืนคงถูกมอมเหล้า” เอมอรบอกเมื่อคืนนี้เด็กชายวัยสิบสี่อ๊วกไว้เต็มห้องไปหมด โดยไม่สนใจคนที่อาศัยร่วมห้องอย่างหล่อนเลย เอมอรเลยต้องทำความสะอาดห้องเดี๋ยวนั้น ไม่อย่างนั้นคงนอนไม่หลับทั้งคืน นอกจากต้องซักเสื้อผ้า ทำความสะอาดห้องเ้าของเรือ ซักเสื้อผ้า ถูห้องพัก ใต้ท้องเรือให้กลาสี และต้องทำในตอนที่พวกนั้นวุ่นวายอยู่บนดาดฟ้าเรือด้วยไม่อย่างนั้น เอมอรไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเจออะไรบ้างระหว่างตัวเองกับผู้ชายเกือบสิบคน
ยังดีมากๆ ที่หล่อนไม่ต้องทำอาหาร แต่ก็ต้องทำความสะอาดทุกอย่างที่เขาเน้นย้ำว่า “ด้วยมือ”
อันที่จริง เอมอรถูกยื่นข้อเสนอให้อยู่ในห้องของเ้าของเรือ โดยที่เขาเป็คนยื่น แต่ต้องอยู่ในฐานะผู้หญิงของเขา ไม่ต้องทำงานหนัก และไม่ต้องคอยระวังว่าพวกกลาสีจะย่องเขามาถึงตัวหล่อนเมื่อไร
แต่หล่อนกลัวเขามากกว่า กลัวั้แ่วันที่เขาบอกให้หล่อนเป็คนจ่ายหนี้แทนแม่ ชดใช้ด้วยการเป็ทาส...
ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง
เป็คนงาน ที่กวาด ล้างทำความสะอาด ทำทุกอย่าง
หรือจะเป็ผู้หญิงที่เขาใช้...ในห้องของเขาจนกว่าจะพอใจ
เอมอรคิดว่าเขารู้ทันทีว่าหล่อนจะต้องเลือกอย่างแรกเพราะ เขาไม่แสดงท่าทางโกรธหรือ้าตัวหล่อนมากถึงกับต้องบังคับกัน เขาคงคิดว่าไม่ว่าอย่างแรกหรืออย่างที่สองหล่อนก็จะต้องหาความสุขไม่ได้พอกัน
ในวันที่ขึ้นเรือครั้งแรก หล่อนหวาดกลัวไปหมด ไม่กล้าเข้าใกล้ใคร ยิ่งพวกกลาสีที่เขาจ้างมาทำงานบนเรือหล่อนยิ่งกลัว สายตาและท่าทางของพวกนั้นบอกได้ว่าถ้าหล่อนอยู่คนเดียวเมื่อไร ไม่มีทางรอดแน่
ดีที่ยังมีคุณเพ็ญคอยควบคุมดูแลกลาสี และเขายังเป็พ่อครัวประจำเรือเองด้วย เขาเป็ผู้ชายที่มารยาทดีกว่าเ้าของเรือเสียอีก แนะนำตัวกับหล่อนด้วยอารมณ์แจ่มใสว่าเขามีภรรยาและลูกชายแล้วสองคน กำลังซนทั้งคู่ และเพราะเื่นี้ทำให้เขามาคุยกับหล่อนได้บ่อยๆ หล่อนเองก็สบายใจที่ได้คุยกับคนอื่นอย่างเป็มิตรบ้าง อย่างน้อยหล่อนก็ไม่ต้องคอยหวาดระแวงหรือหวาดกลัวตลอดเวลา