หลังจากได้ใบขับขี่เรียบร้อยแล้วโม่หลินก็ทำการตรงกลับบ้านทันที แน่นอนว่าเมื่อถึงบ้านเขาก็ทำการอัพเกรดระบบแบบไม่รอช้า ครั้งนี้เขาหวังว่าจะได้รับอะไรที่ดีๆมา
วันต่อมา
โม่หลินก็เดินทางไปทำงานปกติแต่ครั้งนี้แปลกกว่าเดิมตรงที่เขาได้รับมองหมายจากหัวหน้าของเขาให้ไปรับงานถ่ายภาพพรีเวดดิ้งของคู่บ่าวสาวคู่หนึ่ง
"งานนี้นายต้องตั้งใจทำนะ มันเป็นงานแรกของนายเลยนะ ชั้นเห็นว่านายตั้งใจทำงานถึงจะชอบขอลาหยุดบ่อยๆก็ตามที"ปิงเยว่กล่าวบอกโม่หลิน
"ขอบคุณมากครับผมจะตั้งใจทำงานเต็มที่"โม่หลินกล่าวตอบอีกฝ่ายไป ถ้าไม่ติดว่าเขาต้องมีงานอะไรมาบังหน้าเขาก็คงลาออกจากที่นีี่ไปแล้วเพราะแค่ทำภารกิจเขาก็อยู่กินสบายโดยไม่ต้องทำอะไรอื่นเพื่อมอีกแล้ว
โม่หลินได้รับข้อมูลติดต่อของลูกค้ารวมถึงรายละเอียดอื่นๆ ซึ่งเขาต้องโทรไปพูดคุยกับลูกค้าอีกรอบเพื่อนัดสถานที่และวันเวลาในการถ่ายพรีเวดดิ้ง
"ฮัลโหลครับ สวัสดีครับผมเป็นช่างภาพจากบริษัทReverse Studio"โม่หลินโทรไปตามเบอร์ที่ปิงเยว่ให้มาทันทีหลังจากที่เลิกงานเรียบร้อยแล้ว
"สวัสดีครับ"เสียงปลายสายกล่าวตอบ
"ไม่ทราบว่ามีสถานที่เอาไว้รึยังครับและจะเริ่มกันวันไหน"โม่หลินกล่าวถามซึ่งถ้าอกีฝ่ายไม่มีสถานที่ถ่ายเขาก็จะได้ทำการเตรียมตัวและหาสถานที่เอาไว้ให้
"สถานที่ผมได้เตรียมเอาไว้แล้วครับส่วนเวลา ไม่ทราบว่าจะเป็นวันพรุ่งนี้ได้รึเปล่า"ปลายสายกล่าวถามโม่หลิน
"ได้ครับงั้นนัดเวลาและสถานที่มาได้เลยครับเดี๋ยวผมจะได้เตรียมพร้อมเอาไว้"โม่หลินกล่าวตอบปลายสายกลับไป
หลังจากที่นัดเวลากันเสร็จอีกฝ่ายก็วางสายไปส่วนโม่หลินนั้นก็เตรียมตัวโดยการขอเบิกกล้องจากปิงเยว่เนื่องจากเขาไม่มีกล้องถ่ายรูปของตัวเองและเขาก็ยังไม่อยากซื้อด้วยเพราะมันค่อนข้างแพงเป็นอย่างมาเลยทีเดียว
ติ้งงงงง
[อัพเกรดระบบเสร็จสิ้น......]เสียงของอลิสดังขึ้นพร้อมกับด้านหน้าของเขาที่ปรากฏวงล้อเหมือนเช่นทุกๆครั้งที่ได้ทำการอัพเกรดระบบ
[200/8,100][เงินสะสม480,000บาท]
"อา สาธุขอให้ได้ของดีด้วยเถอะ"โม่หลินพนมขึ้นไหว้ขอพรก่อนที่จะกั้นใจกดหมุนวงล้อระบบ
วงล้อนั้นมันอย่างรวดเร็วก่อนที่จะค่อยๆลดความเร็วลงลงเรื่อยๆสุดท้ายมันก็หยุดลงที่ช่องๆหนึ่งซึ่งมันเป็นอีกครั้งที่เขาไม่เข้าใจว่ามันเขียนว่าอะไรและเขียนด้วยภาษาอะไรกันแน่
[ขอแสดงความยินดีด้วยโฮสต์ได้รับระบบทักษะ]เสียงของอลิสดังขึ้นก่อนที่จะปรากฏหน้าต่่างบางอย่างขึ้นมาด้านในนั้นมีทักษะต่างๆมากมายที่เขาเคยทำมาก่อนไม่ว่าจะเป็นทักษะยิบย่อยแค่ไหนเช่นทักษะงานบ้าน หรือทักษะใหญ่อย่างพวกศิลปะการต่อสู้ที่เขาได้เรียนจากต่ายมวยมา
"ระบบทักษะหรอ ก็ดูมีประโยชน์บ้างอะนะจะได้รู้ว่าทักษะอะไรของเราดีบ้างและอันไหนเป็นทักษะที่ไม่ดีของเราเลย"โม่หลินพึมพัมเบาๆ แต่เขาก็ถูกขัดจังหว่ะความคิดด้วยอลิส
[ระบบทักษะนั้นไม่ได้เพียงแต่จะช่วยแสดงระดับทักษะและทักษะที่โฮสต์มีแต่มันยังช่วยให้โฮสต์พัฒนาทักษะที่มีอยู่ง่ายขึ้นกว่าเดิมเป็นอย่างมาก ซึ่งไม่สามารถวัดออกมาเป็นตัวเลขได้]เสียงของอลิสดังขึ้นอธิบายให้กับโม่หลินฟัง
"อย่างงี้นี่เอง"โม่หลินพึมพัมเบาๆและพยักหน้าขึ้นลงอันเป็นว่าเขาเข้าใจความหมายที่อลิสกล่าวบอก
[และนอกเหนือจากนี้ทักษะของโฮสต์จะสามารถทำการรวมกันได้ยกตัวอย่างเช่น หากโฮสต์มีทักษะ ขับเรือ ขับรถ ขับเครื่องบิน ก็จะทำการรวมกันเป็นทักษะขับขี่พาหนะ เป็นต้น]อลิสยังคงกล่าวอธิบายโม่หลินเพิ่มเติมตอนนี้เขาเริ่มเห็นแล้วว่าไอระบบทักษะนี้ค่อนข้างมีประโยชน์เป็นอย่างมาก
"ไหนดูสิชั้นมีทักษะอะไรบ้าง"โม่หลินพึมพัมเบาๆก่อนที่จะจ้องไปที่หน้าต่างสถานะ
{ระบบทักษะ}งานบ้าน LV.5 (10.23%)ขับรถ LV.25 (90.03%)ทำอาหาร LV.7 (60.55%)ภาษาไทยLV.22 (71.38%)ภาษาอังกฤษ LV.10 (44.53%)ทักษะการต่อสู้ LV.9 (50.00%)ทักษะการถ่ายภาพ LV.12 (60.42%)และทักษะอื่นๆ
แน่นอนว่าใช้เลเวลเป็นตัวกำหนดระดับความชำนาญหรือระดับของเขานั่นเอง ซึ่งอลิสก็ยังได้อธิบายอีกว่าในทุกๆ10เลเวลจะมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างเช่น เลเวล 10 กับเลเวล 11 นั้นความสามารถจะแตกต่างกันอย่างมาก เลเวล1-10เปรียบเสมือนระดับฝึกหัด ส่วนเลเวล11-20นั้นก็เหมือนกับมืออาชีพดังนั้นไม่มีทางที่ระดับฝึกหัดจะเทียบได้
[เพื่อง่ายต่อความเข้าใจอลิสเลยทำการจัดอันดับเพิ่มเติ่มให้กับโฮสต์ด้วยสมองอันน้อยนิดของโฮสต์คงไม่สามารถทำความเข้าใจได้เองได้]เสียงของอลิสดังขึ้นจิกกัดเขาอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้ทำมาหลายวันในช่วงนั้นเขารู้สึกสบายหูขึ้นเยอะเลยทีเดียว และจริงๆแล้วเขาก็ไม่ได้สงสัยอะไรแล้วด้วย เพราะแค่การอธิบายครั้งแรกของอลิสเขาก็สามารถทำความเข้าใจได้เรียบร้อยแล้ว
LV.1-10 = ระดับฝึกหัด (มือใหม่)LV.11-20 = ระดับต่ำ (มือดี)LV.21-30 = ระดับกลาง (มืออาชีพ)LV.31-40 = ระดับสูง (ระดับประเทศ)LV.41-50 = ระดับสูงสุด (ระดับโลก)LV.51-60 = ระดับชำนาญLV.61-70 = ระดับเหนือมนุษย์LV.71-80 = ระดับกึ่งเทพLV.81-90 = ระดับเทพLV.91-100 = ระดับพระเจ้า
จบ