ทาสรับใช้กามเทพวัยทีน

    เทพเบ๊

    ทาสรับใช้กามเทพวัยทีน


         ตอน เทพเบ๊


         ในสวนสาธารณะริมแม่น้ำ ผู้คนกำลังวิ่งออกกำลังกายกันแต่เช้าตรู่ บ้างก็เป็๲คู่รักชายหญิง บ้างก็เป็๲กลุ่มนักวิ่งขาประจำ


        คนแก่ยืนรำมวยจีนอยู่ตรงหน้าน้ำพุ สาวสองนำเต้นแอโรบิคอยู่ที่ลานกิจกรรม นักเรียนมัธยมเล่นบาสเกตบอล หนุ่มสูทดำนอนร้องไห้งอแงอยู่บนตักเด็กหญิงนักเรียนชุดอนุบาลที่นั่งอยู่บนม้านั่ง


        "ฮือ! ๆ จีอึนมันว่าผมเป็๲เทพเบ๊อ่ะแม่ มันไม่ช่วยผมทำคู่รักอีกสองคู่ด้วย หนีไปเฉยเลย" 


        คิมมุนพร่ำบ่นขณะนอนหนุนตักเด็กหญิงลึมินจู ซึ่งมีศักดิ์เป็๲แม่ของเค้าแต่ชาติปางก่อน


        มือน้อยลูบหัวชายหนุ่มขณะที่ปากก็คาบอมยิ้มดูด "อย่าคิดมากไปเลยน่ะลูกนะ" เสียงเด็กหญิงดังแป๋วแหว๋ว ทำเอาผู้คนที่วิ่งผ่านถึงกับหันมามองด้วยความงุนงงว่าใครเป็๲แม่ใครเป็๲ลูก


        "แต่ผมเป็๲แค่เทพชั้นต่ะอ่ะ ผมไม่อยากถูกเรียกว่าเบ๊อีกแล้ว ทำยังไงผมจะได้เลื่อนขั้นไวๆล่ะแม่" คิมมุนนอนหนุนตักมินจูยกเข่าชันขึ้นและกระทืบเท้ากับม้านั่ง


        "โอ๋! ๆ ๆ ลูกไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ทำตามคำสั่งจีอึนก็พอแล้ว" เด็กหญิงตอบขณะก้มมองหน้าหล่อๆที่นอนหนุนขาเล็กๆของเธอจนกระโปรงนักเรียนยับ


        "หง่า! แต่การรับคำสั่งน่ะมันคือทาส ผมแค่อยากทำให้คนรักกัน ผมไม่อยากเป็๲เบ๊" คิมมุนนอนดิ้นพล่านๆ


        "หืม! ไม่ใช่เบ๊หรอก ใครว่าเบ๊ไม่จริ๊ง! ลูกเเม่ไม่ได้เป็๲เบ๊ใครหรอก" เด็กหญิงผมเปียลูบหัวหนุ่มใหญ่


       ฟ้าววว! จู่ๆเกิดเสียงแหวกอากาศดังก้องอยู่บนฟ้า ราวกับเครื่องบินไปพ่นกำลังทะยานผ่านเมฆขาวลงมาด้วยความเร็วสูงสุด


       "เทพเบ๊"


       "มีอะไรกินป่ะ"


       เสียงเด็กผู้ชายดังมาก่อนที่ตัวจะปรากฏลงบนผืนดิน


       แว๊บ! ร่างเด็กชายในชุดทหารลายพลาง


        "หง่า! ฮือ! ๆ ๆ" คิมมุนร้องโฮเสียงดังขึ้นไปอีก


        "นี่นายอย่ามาว่าลูกฉันเป็๲เบ๊นะริเวอร์" เด็กหญิงชุดนักเรียนถลึงตาดุเด็กชายชุดทหาร


        "อ้าว! ไม่ได้เป็๲เบ๊หรอกรึ" เด็กชายยืนเกาหัว


        "ไอ้ลุงเฮงซวย ผมไม่ได้เป็๲เบ๊ ผมเป็๲เทพผู้ช่วยเหลือ แม่ หวดมันเลย" คุมมุนลุกนั่งและชี้หน้าเทพแห่ง๼๹๦๱า๬ตัวจิ๋ว


        ป่าบ! เด็กหญิงลุกเดินไปตบหน้าเด็กชายและขยิบตาทำท่าเป็๲สัญญาณ


        โอ๊ย! ๆ ๆ เจ็บ! ริเวอร์แกล้งทำเป็๲ร้องและสำนึกผิดก้มหน้ามองดิน


        "เอ้านี่ เอาไปกินซะ" มินจูดึงอมยิ้มในปากตัวเองมายัดเข้าปากริเวอร์แล้วกลับมายืนลูบหัวคิมมุนที่นั่งก้มหน้า


        "ไป อยากทำให้คนรักกันเดี๋ยวแม่จัดให้ ต่อไปนี้ไม่ต้องรอจีอึนก็ได้ ลูกทำหน้าที่ของกามเทพไปเลย" 


        เด็กหญิงพูดจบก็ดีดนิ้วดังเป๊าะ! จู่ๆร่างของเธอกับหนุ่มสูทดำก็อันตรธานหายวับไปในอากาศ


        "จู ไอ้ลูกชาย ไปไหนกันรอด้วย" เด็กชายชุดทหารร้องและหันหน้ามองไปรอบๆ จากนั้นพุ่งตัวลอยขึ้นฟ้าแล้วมองลงมาหาหนุ่มสูทดำกับเด็กนักเรียนหญิง ปรากฏว่าเห็นทั้งคู่กำลังยืนอยู่สนามกอล์ฟอีกเกาะนึง


        ฟ้าววว! ร่างเด็กชายชุดทหารเหาะพุ่งไปไกลด้วยพลังแห่งเทพที่แทบไร้ขีดจำกัด แว๊บ! เมื่อลงมายืนบนพื้นหญ้าก็อยู่ข้างๆกายคิมมุนกับมินจูพอดี


        "คู่ไหนเหรอที่ต้องทำให้รักกัน" เด็กหญิงเอ่ยขณะเสกหมวกแก๊ปสีชมพูมาสวมบังแดด


        "เดี๋ยวผมอ่านบันทึก๼๥๱๱๦์แปบนะแม่" คิมมุนเอ่ยขณะล้วงเอาสมุดโน๊ตเล่มเล็กๆในเสื้อสูทออกมาเปิดอ่าน


        "คู่นั้นป่ะ หนุ่มมหาเศรษฐีกับแค๊ดดี้สาว" เด็กชายชี้นิ้วไปยังรถกอล์ฟที่มีแค๊ดดี้ขับ มีหนุ่มนักธุรกิจร่างท้วมอ้วนนั่งคู่ยิ้มอยู่ข้างๆ


       "เธอชื่อ อีจีนอากับอามุนยอง" 


       "ห๊ะ! ผู้หญิงกับผู้หญิงรึ" เด็กหญิงมินจูอ้าปากค้าง


        "ใช่ ๆ ผู้หญิงที่เป็๲แค๊ดดี้ต้องรักกับเมียของนายนักธุรกิจคนนั้น ภายในเดือนนี้ด้วย" คิมมุนเอ่ยขณะก้มอ่านบันทึก๼๥๱๱๦์


       "โห! งานหยาบเลยไอ้ลูกชาย เรียกน้องจีอึนมาช่วยเถอะ" เด็กชายเอ่ยและแหงนหน้ามองคิมมุน


       "ใครลูกลุง ไม่ช่วยก็ไปเลย มันจะไปยากอะไร ก่อนอื่นก็แค่ทำให้ไอ้นักธุรกิจอ้วนคนนั้นเลิกกับเมียก่อน" 


        "แล้วจะทำยังไงให้เมียเขามารักแค๊ดดี้คนนี้ล่ะ" มินจูเงยหน้าถามลูก


        "ไม่รู้สิ ทำไปเป็๲สเต็ปๆ เดี๋ยวก็คิดทางต่อไปออกเองละน่ะ" คิมมุนเอ่ยแล้ววิ่งตามรถกอล์ฟ


       "รอด้วย ๆ ที่นี่มีอะไรให้กินป่ะ" ริเวอร์วิ่งตามหลังมาติดๆ


       "โอย! ตาย! ถ้าพลาดขึ้นมาลูกจะโดนลดแต้มไหมเนี่ย" มินจูถอดหมวกแก๊ปชมพูแล้วยืนเกาหัว