ตอนที่ 2
กล่องดำ
เมฆาปีศาจอีกตนพาราวินทร์มายังโลกมนุษย์ แต่โลกที่เขาเคยอยู่นั้นมันต่างจากปัจจุบันมากตึกรามบ้านช่องมีเต็มไปหมด มีรถยนต์วิ่งสวนกันมากมายทุกอย่างมันดูเปลี่ยนไปอย่างมาก
ราวินทร์ : นิฉันอยู่ที่ไหนเนี้ย?
เมฆา : เชียงใหม่ จะว่าไป นายก็ตายมา 30 ปีแล้วสินะ
ราวินทร์ : 30 ปีงั้นเหรอ ฉันอยู่ในนรกตั้งหลายร้อยปีนะทำไมถึงตายแค่ 30 ปีเอง
เมฆา : ว่ากันว่า 1 วันในนรกเท่ากับ 9 ล้านปีบนโลกน่ะเพราะในนรกมีเวลาที่นานกว่าโลก ดังนั้นเวลาที่เ้าใช้ตอนอยู่ในนรกนั้น ไม่ถึง 1วันด้วยซ้ำ แต่เป็เวลาบนโลกเท่ากับ 30 ปีซึ่งที่ที่เ้าอยู่มันได้เปลี่ยนไปมากอย่างที่เห็น เอาแหละ ไปที่พักของเราดีกว่า
ที่พักของเขาเป็บ้านหลังหนึ่งในตัวเมืองเป็บ้านไม้ทรงโบราณตกแต่งสวยงามสไตล์วินเทจ ด้านในมีทุกอย่างเพียบพร้อมทั้งเสื้อผ้า ที่นอน ห้องรับแขก เครื่องครัว รวมถึงห้องสำหรับดูดวงด้วยแต่สิ่งที่ราวินทร์้ามากที่สุดนั่นคืออาหาร เขาพุ่งตรงไปที่ห้องครัวทันทีแต่เมื่อเปิดตู้เย็น ในนั้นไม่มีอาหารอะไรเลยนอกจากน้ำ
ราวินทร์ :ไม่มีอะไรให้กินเลยงั้นเหรอ?
เมฆา : ไม่มีหรอก แต่มีน้ำให้ดื่มนะ
ราวินทร์หยิบน้ำขึ้นมาดื่มทันทีแต่ไม่ว่าจะดื่มไปเท่าไหร่ เขาก็ยังรู้สึกกระหายน้ำอยู่
ราวินทร์ : เพราะอะไร? ทำไมล่ะ ฉันเป็มนุษย์แล้วนิ
เมฆา : มันเป็เพียงกายหยาบเท่านั้นนายแค่มีร่างกายของมนุษย์ แต่นายก็ยังคงเป็ิญญาอยู่จึงไม่สามารถกินหรือดื่มอะไรได้หรอก นายจะหิวโหยและกระหายตลอดเวลาเหมือนตอนที่นายอยู่ในนรกนั่นแหละ
ราวินทร์ : (มองในตู้เย็น)แล้วทำไมถึงมีน้ำในตู้เย็นล่ะ ถ้าไม่จำเป็ต้องกิน
เมฆา : ก็ต้องมีเอาไว้รับแขกสิคนที่มาจำเป็ต้องดื่มนิ
ราวินทร์ :ที่นี่มีคนอยู่มาก่อนงั้นเหรอ ทำไมถึงมีทุกอย่างพร้อมขนาดนี้
เมฆา : ใช่แล้วเรียกที่นี่ว่าออฟฟิศของปีศาจดูดวงแล้วกันนะ คนก่อนหน้านายเขาสะสมอายุขัยคนได้ครบ 1000 ปีแล้ว เขาก็ได้ไปเกิดเป็คนตามสัญญาท่านคชาจึงต้องหาคนใหม่มาทำแทนยังไงล่ะ
ราวินทร์ : ถ้าฉันหาได้ครบ 1000 ฉันก็จะได้ไปเกิดใช่มั๊ยไม่ต้องกลับไปชดใช้กรรมในนรกบ้านั่นอีกใช่รึเปล่า
เมฆา : แน่นอนอยู่แล้ว(ยิ้มอย่างเ้าเล่ห์) ท่านคชาไม่เคยผิดคำพูดหรอก
ราวินทร์ : แล้วนายล่ะ ยังสะสมไม่ครบ 1000 งั้นเหรอ?
เมฆา : (หัวเราะ)ฉันเป็ปีศาจพี่เลี้ยงน่ะ ไม่ได้ทำงานเหมือนนายหรอก
ราวินทร์ : ทำไมล่ะไม่อยากไปเกิดงั้นเหรอ?
เมฆา : ฉันไม่อยากเป็มนุษย์อีกแล้วการเป็ปีศาจมันดีกว่าเยอะ ไม่ต้องเจ็บ ไม่ต้องตาย หรือทรมาน
เมฆาพูดด้วยสีหน้าที่ดูนิ่งเฉยแต่แววตานั้นเหมือนเขาโกรธและเกลียดการเป็มนุษย์อย่างมาก ราวินทร์เห็นเช่นนั้นจึงไม่กล้าถามต่อ
หลังจากนั้นเมฆาก็มอบกล่องสีดำให้เขา 1ใบ ในนั้นมีไพ่อยู่ 1 สำรับเขาพูดเงื่อนไขด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “นี่คือไพ่ ที่จะให้นายใช้สำหรับการดูดวงมีกฎที่ต้องทำตามทั้งหมด 4 ข้อต้องทำอย่างเคร่งครัดเท่านั้น”
1. ห้ามััไพ่โดยตรงต้องใส่ถุงมือไว้ตลอดเวลาที่ทำการดูดวงหรือจับสำรับไพ่
2. ห้ามสับไพ่ด้วยตัวเองทั้งหมดต้องให้ผู้ดูดวงทำ จับต้องได้แค่ตอนที่เปิดไพ่ดูเท่านั้น
3. ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต้องเปิดไพ่และทำนายให้หมดจนถึงใบสุดท้าย ห้ามหยุดหรือเลิกทำนายก่อน
4. หนึ่งคนสามารถดูได้แค่ครั้งเดียวไม่สามารถทำนายดวงให้คนที่เคยทำนายมาแล้วซ้ำได้
ราวินทร์ :แล้วเก็บอายุขัยเขายังไงล่ะ
เมฆา :จะมีเอกสารให้เขาประทับลายนิ้วมือ ต้องใช้เืเท่านั้นถึงจะถือว่าสัญญาสำเร็จ
ราวินทร์ฟังแล้วสงสัยว่าเพราะอะไรทำไมถึงต้องทำเช่นนั้น แต่เมฆาบอกแค่ว่า “ไม่จำเป็ที่นายต้องรู้ทำตามเงื่อนไขที่บอก แล้วนายจะได้กลายเป็มนุษย์อย่างที่้า”ถึงราวินทร์จะสงสัยแต่ก็ยอมทำตามเงื่อนไขหลังจากนั้นเมฆาก็กลับไปโดยไม่บอกวิธีใช้งานไพ่พวกนี้ให้เขารู้เลย
ราวินทร์เปิดกระดาษใบหนึ่งที่เมฆาให้เพื่อดูว่าต้องทำยังไงกับไพ่ชุดนี้ ในนั้นมีรายละเอียดบอก ทั้งวิธีการเรียงไพ่การทำนาย และความหมายของไพ่แต่ละใบ
ไพ่ที่ใช้จำนวน 32 ใบ
7 คือ การเดินทางการไม่หยุดอยู่นิ่ง
8 คือ คำพูด การสื่อสาร
9 คืออารมณ์และความรู้สึก
10 คือ การเงิน
J คือ ผู้ชายอายุน้อย
Q คือ ผู้หญิง
K คือผู้ชายที่ค่อนข้างมีอายุ
A คือ การเริ่มต้นการได้เจอสิ่งใหม่ ความสมบูรณ์
ลักษณะดอกของไพ่ : -
โพธิ์แดง คือ ดีที่สุด
โพธิ์ดำ คือ แย่ที่สุด
หัวใจ คือ ดีปานกลาง
ดอกจิก คือ เกือบจะแย่
การดูดวงใช้วิธีการหยิบไพ่ ขึ้นมา 3 ใบ วางเรียงจากซ้ายไปขวา
ใบที่ 1 บอกถึงอดีตของเ้าของชะตา
ใบที่ 2 บอกถึงปัจจุบันที่เป็อยู่
ใบที่ 3 บอกถึงอนาคตที่ต้องเจอ
ราวินทร์อ่านแล้วก็ยิ่งสงสัยเพราะที่เมฆาให้มานั้นเป็เพียงกระดาษแผ่นเดียว และมีคำอธิบายเขียนไว้แค่นั้นไม่มีรายละเอียดอะไรเลยให้เขา “เปิดไพ่แค่ 3 ใบ จะไปรู้ขนาดนั้นได้ยังไง?” เขาคิดแบบนั้นและวางกระดาษลงบนกล่องไพ่และยืนจ้องมันอยู่อย่างนั้นโดยไม่กล้าที่จะเปิดดูด้วยซ้ำไป
เมฆากลับมาในอีก3 วันถัดมา พร้อมกับพาชายคนหนึ่งมาด้วยเขาแนะนำให้ราวินทร์รู้จักกับชายคนนั้น “ราวินทร์คนนี้ชื่อคุณสมศักดิ์เขาสนใจที่จะมาดูดวงกับคุณนะ” ราวินทร์ใเพราะเขายังไม่รู้วิธีดูด้วยซ้ำ จู่ๆเมฆาก็พาลูกค้ามา เขาตั้งตัวไม่ทัน จึงดึงแขนเมฆาเข้าไปคุยในห้อง
ราวินทร์ : อะไรของนายฉันยังดูไม่เป็เลยพาลูกค้ามาทำไม
เมฆา : ผ่านไป 3 วันแล้วนะ ยังไม่เรียนรู้วิธีอีกเหรอ? นายท่านเริ่มถามฉันมาแล้วนะว่านายไปถึงไหนแล้ว
ราวินทร์ : ฉันอ่านวิธีพวกนั้นแล้วแต่ไม่ค่อยเข้าใจ แล้วจะให้ดูเลยจะได้ยังไง
เมฆา : มันเป็เื่ที่นายต้องจัดการหากทำไม่ได้ นายก็ต้องกลับไปอยู่ในนรกเหมือนเดิมท่านคชาไม่เลี้ยงพวกไร้ประโยชน์หรอกนะ
แล้วเมฆาก็จากไปทิ้งให้เขาและสมศักดิ์อยู่กันเพียงลำพัง เขาทำใจดีสู้เสือและคิดว่าไม่มีทางที่เขาจะยอมกลับไปในนรกอีกครั้งแน่ เขาเลยคิดว่า ลองดูไปมั่วๆ ก่อนแล้วกันเขาพาสมศักดิ์ไปนั่งในห้องที่มืดสนิทมีเพียงแสงจากโคมไฟ้าที่ส่องลงมาที่โต๊ะทำนายเท่านั้น จากนั้นเขาก็หยิบถุงมือสีดำมาใส่ก่อนที่จะหยิบสำรับไพ่ออกมาจากกล่องสีดำสนิทเหมือนสีห้อง
ราวินทร์ :หยิบไพ่ออกจากสำรับและแยกไพ่เลข 2-6 ออกด้วยครับ
สมศักดิ์ :ผมต้องเป็คนทำขั้นตอนนี้เหรอครับ
ราวินทร์ : ใช่ครับแยกเสร็จให้วางไพ่พวกนั้นไว้ข้างๆ และรวมไพ่ที่เหลือให้เป็กองเดียวกันอธิษฐานก่อนสับไพ่ครับ
สมศักดิ์ :แล้วผมต้องจ่ายค่าดูเท่าไหร่ครับ ไม่ใช่ว่าดูไปแล้วค่อยมาบอกผมว่าเป็หมื่นเป็แสนผมไม่มีจ่ายนะครับ เพราะมีคนแนะนำมาว่าที่นี่แม่น ผมถึงได้มา
ราวินทร์คิดอยู่ครู่หนึ่งเขาจะหาวิธีอะไรให้ได้อายุขัยมาเยอะๆอีกอยากหากบอกให้เขาเอาเืประทับที่เอกสารเขาจะยอมเชื่อเื่พวกนี้หรือไม่เขาจึงต้องใช้แผนหลอกล่อนิดหน่อย เขาเข้าไปเตรียมเครื่องมือบางอย่างเป็แท่นหมึกสีแดง เขาแอบวางเข็มไว้ด้านในเพื่อให้เวลากดนิ้วลงไปเืจะได้ปนออกมากับหมึก
ราวินทร์ :ไม่มีค่าใช้จ่ายเป็เงินครับ เพียงแค่พิมพ์ลายนิ้วมือลงตรงนี้ก็พอครับที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยากรู้อนาคตข้างหน้าในอีกกี่วันหรือกี่ปี(ยื่นเอกสารให้สมศักดิ์) จำนวนวันที่้าให้ทำนายเท่ากับจำนวนวันของอายุขัยที่ต้องจ่ายครับ อย่าลืมนะครับ คุณมีโอกาสแค่ครั้งเดียว
ข้าพเ้า........................................................................................
ขอมอบอายุขัยให้กับ.....................................................................
เป็จำนวน...........................
เพื่อแลกกับการทำนายดวงในอนาคตข้างหน้าอีก..........................
ประทับลายนิ้วมือ..............................
สมศักดิ์อ่านเงื่อนไขแล้วก็งงแต่เพราะไม่ต้องจ่ายเงิน เขาจึงลองทำตามดู เขาใส่ชื่อนามสกุล และจำนวนวันคือ 7 วัน ที่เขา้าอยากจะรู้และยอมแลกกดปลายนิ้วโป้งลงที่แป้นหมึก
สมศักดิ์ : โอ๊ยยยมีอะไรในนี้ไม่รู้มันบาดนิ้วผม
ราวินทร์ :(แกล้งทำเป็หยิบแป้นหมึกขึ้นมาดู) ก็ไม่มีอะไรนิครับอาจมีเศษไม้หรืออะไรติดอยู่ก็ได้ครับ
สมศักดิ์มองดูนิ้วตัวเองแต่ก็แยกไม่ออกว่าสีแดงที่ติดที่นิ้วเป็หมึกหรือเืเพราะเจ็บเล็กน้อยจึงไม่ได้ใส่ใจมาก และประทับลายนิ้วมือนั้น ลงบนสัญญาหลังจากนั้นก็หยิบไพ่ออกจากกล่อง และก็เริ่มแยกไพ่ 2-6 ออกจากกองทันที เขาอธิษฐานและสับไพ่ที่เหลืออยู่ก่อนวางลงบนโต๊ะ
1K
