เงาแค้นกระบี่มังกร

ณ ร้านแผงลอยริมทางท้ายตลาดเก่า กลิ่นหมั่นโถวและซาลาเปานึ่งสุกใหม่ๆ ลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ ‘กู่เหวินเทียน’ในสภาพชุดผ้าป่านสีขาวหม่นขาดกะรุ่งกะริ่ง นั่งขัดสมาธิอยู่บนม้านั่งไม้ตัวยาวอย่างไม่สนใจสายตาเหยียดหยามของใครอีกต่อไป ในมือของเขามีซาลาเปาไส้หมูสับลูกโตควันฉุยที่เพิ่งบิออกเป็นสองซีก แก้มทั้งสองข้างตุ่ยไปด้วยอาหารจนแทบจะพูดไม่เป็นภาษา

“อ่ำ… อร่อย! ขงจื๊อกล่าวไว้ว่า ยามหิวได้กินคือสุขที่สุดแท้ๆ!” เหวินเทียนพึมพำพลางเคี้ยวตุ่ย ๆ ก่อนจะหันไปตบโต๊ะดังปัง “เถ้าแก่! เอาซาลาเปาเพิ่มอีก3ลูก หวานข้าล่ะ! คราวนี้ข้ามีเงินจ่าย ไม่ต้องควักสากกะเบือมาไล่ตีข้าแล้วนะ!”

พ่อค้าซาลาเปาที่เคยไล่ตะเพิดเขาเมื่อครู่ ได้แต่มองเหรียญเงินแท้ชิ้นเล็กและเงินอีแปะกำใหญ่ที่วางเด่นหราอยู่บนโต๊ะพลางลอบกลืนน้ำลาย รีบเปลี่ยนท่าทีเป็นนอบน้อมทันที

เหวินเทียนกระหยิ่มยิ้มย่องในใจพลางลูบท้องอย่างภาคภูมิใจ ‘เห็นหรือไม่ สติปัญญาของข้ากู่เหวินเทียน แค่เดินไปบ่นเรื่องความซวยบนหอร้างไม่กี่คำ ก็มีคุณหนูเศรษฐีใจดีโยนตั๋วเงินกับเศษเงินมาให้ราวกับห่าฝน ช่างเป็นบุญของนางแท้ๆ ที่ได้ฟังคำชี้แนะจากจอหงวน!’

ทว่า ในขณะที่บัณฑิตถังแตกกำลังดื่มด่ำกับอาหารมื้อกู้ชีพ บรรยากาศรอบแผงลอยกลับเริ่มเปลี่ยนไปอย่างเงียบเชียบ

จากมุมมืดของตรอกฝั่งตรงข้าม ชายฉกรรจ์สองคนในชุดรัดกุมสีดำแฝงตัวอยู่หลังแผงขายเสื่อผ้าหยาบๆ สายตาของทั้งคู่จับจ้องตรงมาที่เหวินเทียนอย่างไม่ละสายตา ชายคนหนึ่งลอบดึงภาพวาดเสมือนจริงใบเล็กๆ ออกมาจากอกเสื้อเพื่อเทียบใบหน้า ก่อนจะหันไปกระซิบกับสหายด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

“พี่ใหญ่… ใช่เขาไม่ผิดแน่! ชุดผ้าป่านสีขาวหม่น ท่าทางกะล่อนพึ่งพากลอนขงจื๊อ แถมใบหน้ายังตรงกับภาพร่างที่ท่านอ๋องหลี่มอบให้ทุกประการ!”

“ในที่สุดก็เจอ!” ชายที่เป็นหัวหน้ากลุ่มถอนหายใจยาว “ท่านอ๋องหลี่ทรงคาดการณ์ไม่ผิดจริงๆ ที่ส่งพวกเราล่วงหน้ามาปักหลักซุ่มรอที่เมืองหลิงหยวนแห่งนี้ บัณฑิตผู้นี้ดวงแข็งชะมัด ขบวนเนรเทศถูกลอบโจมตีจนพังพินาศ แต่เขากลับรอดชีวิตมานั่งกินซาลาเปาหน้าตาเฉยอยู่ตรงนี้ได้!”

“แล้วพวกเราจะเข้าไปรับตัวเขาเลยหรือไม่ขอรับ?”

“ช้าก่อน…” หัวหน้ากองกำลังคุ้มกันจวนอ๋องหลี่หรี่ตาลงพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ตลาด “เมืองชายแดนยามนี้หูตาขั้วอำนาจอื่นเริ่มเคลื่อนไหวลึกลับอย่างผิดปกติ โดยเฉพาะทิศทางทิศตะวันตกเมื่อครู่… เจ้าไปส่งสัญญาณลับเรียกพี่น้องคนอื่นๆ ให้มารวมตัวกันรอบแผงลอยนี้ เราจะประกบตัวกู้เหวินเทียนเงียบๆ และพากลับไปยังจุดปลอดภัย ทันทีที่เขาจ่ายเงินเสร็จ!”

“รับคำสั่ง!”

หมากกระดานซุ่มรอของจวนอ๋องหลี่เริ่มกระชับวงล้อมเข้ามาเพื่อเตรียมคุ้มกันไข่มุกในตมอย่างกู่เหวินเทียน ทว่าพวกเขายังไม่รู้เลยว่า นอกเหนือจากทหารของจวนอ๋องแล้ว เงาร่างของ ‘เหม่ยอิง’ ผู้สืบทอดคำสั่งลึกลับของปรมาจารย์ ก็กำลังย่างสามขุมเข้ามาในตลาดแห่งนี้เช่นกัน!