ตอนที่ 10: ถอดรหัสเครือข่ายสนามแม่เหล็กมหาภาค (Macro Bio-magnetic Network)
ความเงียบสงัดเข้าครอบคลุมห้องปฏิบัติการ B3 อีกครั้ง แต่ทว่าในบรรยากาศกลับอัดแน่นไปด้วยกระแสคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเหนี่ยวนำอันเข้มข้น แสงสีฟ้าอ่อนจางๆ จากคอยล์แม่เหล็กของเครื่องสแกนสะท้อนกับสายทองแดงที่พันเชื่อมจากข้อเท้าของเกริกและพลลงสู่ระบบกราวด์ใต้พื้นดิน
เกริกยืนนิ่ง ร่างกายของเขาสอดประสานเข้ากับระบบจ่ายคลื่นสนามแม่เหล็กภายนอกได้อย่างสมบูรณ์แบบ ใบหน้าที่เคยทรุดโทรมจากความล้าบัดนี้กลับมาดูสดชื่นและมีพลัง สายตาแหลมคมจ้องมองไปที่หน้าจอมอนิเตอร์ศูนย์กลางเครือข่าย
"ดร.พิชิต..." เกริกเอ่ยเสียงเรียบ "เปิดระบบเชื่อมต่อฐานข้อมูลเครือข่ายทางไกล (Tele-Medical Array) และเชื่อมสัญญาณกับเครื่องตรวจวัดสนามแม่เหล็กไฟฟ้าในโรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดทุกแห่งเดี๋ยวนี้"
ดร.พิชิต ที่กำลังเร่งคีย์ข้อมูลบนคอนโซล หันมองเกริกด้วยความประหลาดใจ "คุณเกริกครับ! ระบบเครือข่ายทางไกลถูกออกแบบมาแค่อ่านค่าและส่งข้อมูลภาพสแกนนะครับ มันไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ 'ส่งผ่านคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่เฉพาะ' ไปยังปลายทางได้!"
"นั่นคือข้อจำกัดเดิมของระบบซอฟต์แวร์สตรีมมิ่งข้อมูล ดร." เกริกยกยิ้มเล็กน้อย "ในทางวิศวกรรมการสื่อสาร ถ้าเราแปลงคลื่นแม่เหล็กชีวภาพจากฝ่ามือ ให้กลายเป็ 'สัญญาณอัลกอริทึมดิจิทัล' (Digital Resonance Pattern) แล้วส่งผ่านสายไฟเบอร์ออปติกความเร็วสูง ไปยังเครื่องสแกนหรือคอยล์แม่เหล็กไฟฟ้าของโรงพยาบาลปลายทาง... เครื่องมือทางแพทย์ที่ปลายทางก็จะสามารถสร้างคลื่นแม่เหล็กชีวภาพเลียนแบบฝ่ามือของพวกเราได้ทันที!"
"เปลี่ยนสัญญาณฝ่ามือเป็รหัสคลื่นแม่เหล็กมหาภาคส่งผ่านสายไฟเบอร์ออปติก?!" กานต์เบิ่งตากว้างด้วยความทึ่ง "ถ้าทำได้จริง นั่นหมายความว่าเราสามารถ 'ซ่อมแซมระบบชีวภาพของผู้ป่วยวิกฤตพร้อมกันนับพันคน' ทั่วประเทศได้จากห้องแล็บนี้เลยนะคะลุงเกริก!"
"ฟังดูเหมือนฝัน... แต่ในทางกลศาสตร์คลื่น มันคือการสร้าง **Macro Bio-magnetic Network** หรือ 'เครือข่ายสนามแม่เหล็กมหาภาค' นั่นเอง" เกริกอธิบายเหตุผล "พล! มาช่วยตั้งค่าพารามิเตอร์การซิงโครไนซ์!"
"ครับหัวหน้า!" พลเร่งเข้าประจำตำแหน่งคอนโซลควบคุมคู่ขนาน "ผมจะตั้งค่าการแปลงสัญญาณฝ่ามือให้กลายเป็โปรโตคอลความถี่สูงสลับต่ำ 7.83 Hz และ 4.5 Hz พร้อมลงรหัสป้องกันสัญญาณรบกวน (Noise Suppression) เพื่อไม่ให้คลื่นเพี้ยนระหว่างส่งผ่านสายไฟเบอร์!"
"กานต์! ดร.พิชิต! เตรียมจับพิกัดเคสวิกฤตแรกที่จะทำการ 'Re-calibrate ทางไกล'!" เกริกสั่งการฉับไว ถลกแขนเสื้อขึ้นเตรียมเกร็งพลังฝ่ามือดึงคลื่นจากคอยล์แม่เหล็ก
"รับทราบค่ะ!" กานต์รีบดึงข้อมูลผู้ป่วย "เคสทดสอบแรกเป็ผู้ป่วยเด็กใน 'ตึกกุมารเวช' โรงพยาบาลศูนย์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ! เด็กกำลังเกิดภาวะระบบประสาทอัตโนมัติล้มเหลวและหัวใจหยุดเต้นเป็ระยะจากพายุภูมิคุ้มกันค่ะ!"
"เปิดช่องสัญญาณการเชื่อมต่อ!" ดร.พิชิต ะโพลางสับคัตเอ้าท์สัญญาณไฟเบอร์ออปติก "สัญญาณโปรโตคอล Macro Network... Online แล้วครับ!"
ทันใดนั้น หน้าจอมอนิเตอร์ขนาดั์ก็แสดงภาพคลื่นสัญญาณสองเส้น เส้นหนึ่งคือสัญญาณคลื่นแม่เหล็กชีวภาพที่แผ่ออกมาจากฝ่ามือของเกริกในห้องแล็บ B3 และอีกเส้นคือคลื่นเหนี่ยวนำที่เกิดขึ้น ณ เครื่องสแกนในห้องฉุกเฉินตึกกุมารเวชที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตร!
*วูบ... วูบ... วูบ...*
คลื่นสัญญาณทั้งสองเส้นขยับซ้อนทับกันเป็เส้นเดียวได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
เกริกถอนหายใจยาว ปรับความถี่ฝ่ามือส่งผ่านกระแสคลื่นเหนี่ยวนำทะลุผ่านระบบเครือข่ายดิจิทัล พุ่งตรงเข้าสู่การควบคุมระบบประสาทและหัวใจของผู้ป่วยเด็กที่ปลายทางในทันที!
"สัญญาณคลื่นความถี่ 7.83 Hz ล็อกเป้าหมายสำเร็จแล้ว!" ดร.พิชิต รายงานเสียงสั่นด้วยความตื่นเต้นอย่างที่สุด "ค่าความต้านทานประจุไฟฟ้าในหัวใจของผู้ป่วยเด็กปลายทาง... กำลังถูก Re-calibrate! จังหวะการเต้นของหัวใจที่เคยแปรปรวน กลับคืนสู่จังหวะปกติแล้วครับ!"
"ระบบเครือข่ายสนามแม่เหล็กมหาภาคทำงานได้จริง!" กานต์ร้องออกมาด้วยความดีใจ
เกริกลดมือลงมองหน้าจอซึ่งแสดงจุดสัญญาณสีเขียวสว่างวาบขึ้นทีละจุดทั่วแผนที่ประเทศ เป็สัญญาณบ่งบอกว่าระบบ Macro Network พร้อมใช้งานขยายผลในระดับมหาภาคแล้ว
"นี่เป็เพียงแค่การทดสอบสัญญาณทางไกลก้าวแรกเท่านั้น..." เกริกมองภาพแผนที่ประเทศด้วยความจริงจัง "เพราะในตอนต่อไป เราจะต้องรับมือกับเคสวิกฤตจริงปราบเซียน... 'ปฏิบัติการกู้ชีพจร: ตึกกุมารเวช'!"