”เพลงสีสายสายรุ้ง 3…4…“ สีสายรุ้ง เป็ น ส สี ส ”หยุด” พี่ต้ะโกนสั่ง เป็อะไรกันอีกแล้ว พี่ต้ะโกนตวาดให้ทุกคนนั่งลง แล้วหันไปสั่งนก ที่ยังมีเพียงเสื้อชั้นใน และกางเกงใน “นก หันหน้าหาเพื่อนแล้วเต้นให้เพื่อนดูสิ” เริ่มได้ 3…4… พี่ต้อมสั่ง ทุกคนร้องเพลง นกก็เต้นตามที่ได้ซ้อมมา เมื่อถึงท่อนสร้อย ต้องชูมือ เขย่งเท้า และแอ่นตัวจนสุด ก็มีบ้างที่เสื้อชั้นในตัวเก่าสีขาวของเธอ ซึ่งมันไม่รัดตึงแล้ว มันจะเริ่มยืด จนทำให้จังหวะที่กระชากแขนเขิบขึ้น เสื้อชั้นในมันจะขยับขึ้นจนเกือบเห็นหัวจุกนม เป็แบบนั้น2-3 ครั้ง ก็มีเพื่อน บางคนแอบส่งเสียงหัวเราะขำออกมาทุกครั้ง จนตอนจบของเพลงนี้ จะเป็ท่าแยกขา แล้วนั่งลงไปกับพื้น นับว่าเป็ท่ายากท่านึงที่ต้องฝึกฝน แน่นอนว่าน้องนกทำได้ แต่ทันที มีเสียงหัวเราะจากเพื่อนหลายคน ทำให้นกหน้าแดง อาย แต่กผ้ยังไม่เปลี่ยนท่า ทำไมหรือ เพราะเมื่อเธอใส่กางเกงในเธอ แล้วนั่งไปแบบนั้น ซอกกางเกงในมันปิดของลับของเธอไม่หมด ด้านข้างมันแพลมมาจนเกือบเห็นแคมเธอ ถ้าขนเธอไม่มาบังไว้ สาหร่ายมาช่วยเธอ จนรุ่นพี่สั่งให้ลุก
“พวกมึง” เสียงตวาดของรุ่นพี่ผู้ชายอีกคน “เมื่อกี้ พวกมึงคนไหนหัวเราะเพื่อนบ้าง ยืนขึ้น” รุ่นพี่โมโหมาก ไม่มีใครยืน หรือยอมรับ ความเงียบเข้ามาแทนที่ “กูเห็นนะ ยอมนับมาซะ” ผู้ชาย ทั้ง 4 คน ลุกขึ้นยืนขึ้น “กูได้ยินเสียงผู้หญิง เลวจริงๆ ผู้หญิงด้วยกัน เพื่อนกันมึงยังหัวเราะกัน ยืม“ ผู้หญิงอีก 3 คน ยืนขึ้น
รุ่นพี่คนนั้นบอกให้นกนั่งลง และให้ทคนที่หัวเราะทั้ง 7 คน ออกมายืนหน้าแถว แล้วรุ่นพี่ก็ด่าด้วยความโมโหไปสักพักนึง พแหมดคำจะดา พี่ต้อมจึงสั่งต่อ ”หรีด 7 คน ท่าหรีดเบสิก ปฏิบัติ“ ทั้ง 7 เลยอยู่ท่ายืน มือชี้ชูทั้ง 2 ข้าง พี่ผู้ชายเดินเข้าไปถอดเสื้อหรีดชายทั้ง 4 แล้วไม่ใช่แค่นั้น พี่ต้อมเดินไปดึงกางเกงวอร์มของผู้ชายทั้ง 4 คนออก ดึงกางเกงในออกด้วย จนผู้ชายทั้ง 4 อยู่ในสภาพล่อนจ้อน ไอ้จ้อนเริ่มแข็งบ้าง จากที่ต้องให้เพื่อนเห็น แต่คราวนี้ ไม่มีใครหัวเราะสักคน เงียบกันหมด
พี่ต้อม มายืนหน้าหรีดผู้หญิง ทั้ง 3 แล้วบ่นขึ้นว่า จะเอายังไงกับพวกเธอ 3 คนดี ตลกเพื่อนกันนักใช่มั้ย งั้นเอาแบบนี้ น้องผู้หญิง ถอดเสื้อผ้าออกค่ะ ทั้ง 3 ค่อยๆถ ถอดเสื้อกับกางเกงออก พี่ต้อมพูดต่อ “น้องคะ ถอดหมดค่ะ“ พี่ต้อมพูด เพราะเห็นยังหม่ถอดชุดชั้นใน
”ไม่ต้องอายนะ จะได้ไม่ตองหัวเราะเพื่อน เข้าไปได้ เราจะซ้อมกันแบบนี้ หลังจาดนี้ พอเริ่มซ้อม ทุกคนตั้งใจและทำได้ดีเกินคาด จนรุ่นพี่ปรบมือให้
“วันนี้ ทำได้ดีนะ พี่ขอเลิกซ้อม อ้อ แล้วทำได้ดี พรุ่งนี้ ไม่ต้องเตรียมชุดมานะคะ เราจะซ้อมกันแบบนี้ จนกว่าพวกเราจะเก่ง ” “เลิกแถว เย้” รุ่นพี่ปล่อยกลับบ้าน
คนที่ถอดเสื้อผ้า รีบแต่งตัวแล้วตามกันกลับบ้านในวันนี้ น้องฟ ไม่รู้ว่าจะดีใจ หรือเสียใจดี ในวันนี้