"เอ่อ พ่อหนุ่มพอจะเห็นลูกชายของฉันไหม สูงประมาน180ตัวท้วมๆหน่อยหน่ะ" ชายแก่แต่งกายด้วยชุดสบายๆ เหมือนกับไปเที่ยวทะเลเขาชอบใส่กันเดินมาถามเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ตอนนี้ยืนดูคนงานก่อสร้าง กำลังทำงานอยู่และมีผู้หญิงดูมีอายุเดินตามมาไกลๆ
"ตัวท้วมๆหรอครับ ไม่นะครับ"ชายหนุ่มที่มีหุ่นดูดีมีกล้ามเนื้อดูก็รู้ได้เลยว่าต้องดูแลสุขภาพร่างกายมาอย่างดีตอบ
"เอ๋ จินหรอลูก?" หญิงที่ดูมีอายุอุทานอย่างใเพราะเธอพึ่งกลับมาจากการท่องเที่ยวสามเดือนเต็มพอกลับมาที่บ้านก็ได้รู้ว่าลูกชายเธอออกมาดูงานที่บอกพวกเธอว่าจะปรับปรุงพื้นที่(นิดหน่อย?)ด้วยความเป็แม่ทำไมเธอจะจำลูกชายตัวเองไม่ได้ แต่ที่ใคือ เพราะครั้งล่าสุดที่เจอลูกชายของเธอเขายังเป็หนุ่มอ้วนตุ้ยนุ้ยร้อยโลอยู่เลย แต่ตอนนี้เขากลับเป็ชายหนุ่มหุ่นดีมีกล้าม ที่ดูออกแม้จะใส่เสื้ออยู่ก็ตาม
"เอ๋!!! แกคือจินหรอเนี้ย!"ชายแก่หรือก็คือพ่อของจินใเบอร์แรง เมื่อได้รู้ความจริง
"ไม่น่าใช่มั้งคุณ ดูยังไงมันก็ตัวปลอมชัดๆ"พ่อของจินก็ยังเล่นใหญ่ ไม่ยอมรับว่าชายหนุ่มตรงหน้านั้นใช่ลูกชายของเขา
"ไม่จริงน่าความแตกแล้วเหรอเนี้ย!ไม่นึกเลยว่าจะโดนดูออกง่ายขนาดนี้!" จินทำท่าใที่ถูกจับได้
"แกเอาลูกของฉันไปไว้ที่ไหนบอกมานะ! "พ่อของจินชี้หน้าจินแล้วถามหาลูกชายของเขา
ทั้งสองนิ่งเงียบไปซักพักก่อนจะมีเสียงของชายหนุ่มหุ่นดีอีกที่เดินเข้าด้วยสีหน้าที่เหนื่อยหน่ายใจ
"นี่พ่อกับพี่ยังไม่เลิกนิสัยแบบนี้กันอีกหรอเนี้ยคนเยอะแยะโถ่ววว" เป็คินที่เดินพร้อมกับบ่นการละเล่นของทั้งสองคนเมื่อได้ยินแบบนั้น ทั้งสองสองที่นิ่งเงียบอยู่นั้น
"ฮ่าๆๆๆๆ"×2 คนงานที่อยูบริเวนนั้นที่ได้เห็นและได้ยินเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็พากันอมอิ้มกับความเฮฮาของครอบครัวนี้
"ไม่เลวนี่ไอ้ลูกชายไม่เจอแค่สามเดือน แปะๆโหมีกล้ามท้องด้วยทำได้ดีๆ" พ่อของจินเดินเข้ามาคล้องคอจินแล้วเอามือไปตีที่หน้าท้องของจิน ส่วนจินเพียงแค่ยิ้มรับเท่านั้น
"เห๋ ดูดีๆคินเด็กน้อยของพ่อก็หุ่นล่ำขึ้นนะเนี้ย"แล้วพ่อก็เดินมาเอามือตบที่หน้าอกของคินเบาๆด้วยรอยยิ้มที่แสนภูมิใจ
ส่วนแม่ของของทั้งสองก็ยืนมองการสนทนาของพ่อลูกด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข
"พึ่งมาถึงเหนื่อยๆทำไมไม่พักผ่อนหล่ะครับ?" จินเดินมาคุยกับแม่ที่กำลังยิ้มอยู่
"ก็แม่แกเขาอยากมาดูว่าลูกชายเอาที่ไปทำอะไรน่ะสิ แล้วก็นะนี่หน่ะเหรอ ปรับปรุงนิดหน่อย?ของแกจิน"เป็พ่อที่ตอบคำถามแทนแม่ และถามถึงสิ่งก่อสร้างที่อยู่ข้างหลังของเขา
"ก็นิดเดียวเองนะครับ" จินยังคงยิ้มและตอบกลับไป
"นี่แหนะนิดเดียวหรอพ่อตัวตัวดีนิดเดียวที่ว่าคือเหลือนิดเดียวที่อยู่ในสภาพเดิมน่ะสิ ไม่ต้องมาเล่นลิ้นเลยเล่ามาเลยว่าจะทำอะไร แล้วเงินที่ใช้สร้างกับที่ให้พ่อกับแม่ไปเที่ยวไปเอามาจากไหน?"แม่ของจินถามแกมบังคับเพราะขณะถามก็บิดเอวของจินด้วย
ซึ่งจินก็เล่าตามจริงว่าได้จากถูกลอตตารี่ และจากการซื้อขายหุ้นและเล่าให้ฟังว่าจะทำที่นี่เป็ที่ปลูกพืชระบบปิดและเป็สถานที่ท่องเที่ยวเหมือนกับตอนที่เล่าให้ฝนฟังเปะๆ
"ทั้งหมดก็ประมานนี้แหละครับ แม่"จินตอบคำถามเพื่อคลายความสงสัย
"นี่โคตรส้มหล่นทับแกเลยนะเนี้ย! จิน"พ่อทำตาโตปนอิจฉากับความดวงดี?ของลูกชาย
"ราวกับว่ารู้อนาคตแหนะ"คินที่ฟังบทสนามาเงียบๆพึมพัมอยู่คนเดียว เพราะถ้าจะบอกว่าโชคดีแล้วรู้ได้ยังไงว่าหุ้นตัวไหนมันจะราคาขึ้นคินนึกถึงตอนที่จินถามขึ้นมาว่าพี่โด้อยู่ทีมไหนยิ่งคิดยิ่งสงสัยกับการกระทำของพี่ชายตัวเองถ้าบอกว่าจินรู้อนาคตเลยไปซื้อลอตตารี่กับซื้อหุ้นยังดูน่าเชื่อกว่าเลยก็ว่าไปนั่น คินคิดแล้วก็ส่ายหัวกับสิ่งที่ตัวเองเพ้อฝันขึ้นมา
"แล้วลูกคิดดีแล้วเหรอลูกแน่ใจนะว่ามันจะไม่ขาดทุนหน่ะ"แม่ถามด้วยความเป็ห่วงเพราะที่เห็นสิ่งก่อสร้างเหล่านี้มันไม่ใช่หลักแสนแน่นอนคงจะเป็หลักหลายสิบล้านเลยก็ว่าได้
"ไม่ต้องห่วงครับแม่สิ่งที่ได้จากที่นี่จะมีแต่กำไลแน่นอน"จินตอบกลับด้วยความมั่นใจ
"เอาเถอะงั้นแม่ก็ขอให้ลูกประสบความสำเร็จในสิ่งที่ทำนะลูกเดี๋ยวแม่กับพ่อจะไปรอที่บ้านเราซื้ออาหารทะเลมาเยอะเลยเย็นนี้เดี๋ยวแม่จะทำให้กินป๊ะคุณ เรากลับกันเถอะให้ลูกทำงานเรามากวนนานมากแล้ว"ว่าเสร็จแม่ก็เดินไปรอที่รถ
"พ่อไม่รู้หรอกนะว่าแกจะทำอะไรจินจากสิ่งที่เห็นมันคงไม่ใช่แค่ปลูกพืชระบบปิดหรือสถานที่ท่องเที่ยวหรอกใช่มั้ย?แต่ไม่ว่าแกจะสร้างอะไรไอ้ลูกชายพ่อหวังว่ามันจะไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนหรือทำร้ายใครพ่อไปละ" พ่อเดินมาคุยกับจินเบาๆที่ทำให้ได้ยินแค่สองคนส่วนที่จินโกหกนั้นพ่อจินทำไมจะไม่รู้เพราะทั้งสองสนิทกันมาั้แ่จินยังเด็กดูจากนิสัยกวนๆของทั้งสองก็เป็เื่ยืนยันได้ดีแต่จะทำอะไรก็แล้วแต่ขอแค่ไม่ไปทำให้คนอื่นเดือดร้อนแค่นี้พ่อก็พอใจแล้ว
"ไม่ต้องห่วงครับพ่อ"จินกล่าวอย่างหนักแน่นส่วนพ่อจินที่ได้ยินดังนั้นก็โล่งใจก่อนจะพยักหน้าให้จินและเดินตามภรรยาไปที่รถ
"เอาล่ะพ่อกับแม่ก็กลับแล้วเราก็ฝึกกันต่อเถอะ"เมื่อเห็นพ่อกับแม่ลับตาไปแล้วก็ชวนคินไปฝึกต่อ
ใน่เย็นทั้งครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้ารับประทานอาหารฝีมือแม่ของจินที่เธอซื้อกลับมาฝากลูกชายของเธอทั้งสอง มันคืออาหารทะเล ทั้งสองไปเที่ยวหลายที่และหลายประเทศแต่ก่อนจะกลับมาบ้านทั้งสองไปเที่ยวทะเลเลยซื้อพวกอาหารทะเลมาหลายอย่าง เช่นกุ้งั หอยเป๋าหื้อ ปลาหมึกั์ ปูั์ ไม่ว่าจะย่างธรรมดาจิ้มซอสซีฟูดต้มยำรวมทะเล ข้าวผัดกุ้ง ผัดหอย เรียกได้ว่าเป็อาหารเย็นแสนสุขของบ้านนี้
"อีกสองสามวันผมต้องไปต่างประเทศนะครับ"หลังจากรับประทานอาหารกันจนอิ่มหนำจินก็กล่าวถึงกำหนดการณ์ของเขา
"ทำไมเร็วจังลูกแม่พึ่งมาอยู่บ้านไม่กี่วันเอง"แม่จินกล่าวออกมาด้วยความคิดถึงเธอไปเที่ยวไม่เห็นหน้าลูกชายทั้งสองตั้งสามเดือนมาอยู่บ้านไม่ทันไรลูกชายคนโตก็จะไปซะละ
"แล้วแกจะไปไหน งานของแกที่นี่ล่ะ" พ่อถามขึ้นมาอีกคน
"ไปหลายที่ครับ มีญี่ปุ่น เกาหลี แล้วก็อเมริกาครับผมน่าจะกลับมาก่อนการก่อสร้างแล้วเสร็จส่วนเื่อื่นเดี๋ยวผมให้เพื่อนผมที่เป็เลขาจัดการ กับคินครับ"จินตอบส่วนเื่ที่คินดรอปเรียนแม่กับพ่อรู้เื่แล้วตอนที่พวกเขากลับบ้านมาโดยจินเป็คนอธิบายตอนแรกแม่ดูเหมือนจะไม่ค่อยเห็นด้วแต่จินให้เหตุผลว่า่แรกเขาจะยุ่งมากๆและ้าคนที่ไว้ใจได้ในการช่วยงานและเขาจะให้คินช่วยงานแค่ปีเดียวและเขาจะเป็คนส่งเสียคินเรียนต่อเองหลังจากฟังเหตุผลทั้งหมดแม่ก็ยอมรับในที่สุด ส่วนพ่อแค่ยืนฟังเฉยๆให้แม่เป็คนตัดสินใจ
หลังจากนั้นทุกคนในบ้านก็แยกย้ายกันไปทำกิจกรรมของตัวเองจินเลือกที่จะขึ้นห้องไปนั่งฝึกสมาธิซึ่งเป็สิ่งที่จินทำทุกวันเป็การฝึกอย่างสุดท้ายก่อนเข้านอน
เช้าวันต่อมา
"ฮัลโหลฝน ฝนพอจะรู้จักใครที่อยู่เกลาหลี ญี่ปุ่นอเมริกาไหม" จินโทรหาเลขาของเขา
"เรามีรุ่นพี่ที่เกาหลีนะ ส่วนญี่ปุ่นป้าเราไปมีสามีที่นั่นแต่อเมริกาเราไม่รู้จักใครเลย" ฝน
"โอเค อเมริกาไว้ก่อนก็ได้รบกวนฝนให้พวกเขาจ้างนักสืบหรือทำเองก็ได้ช่วยหาคนในรายชื่อนี้ให้หน่อยขอในสองวันนี้เราให้รายชื่อละสามแสนฝากด้วยนะฝน" จิน
"เอ่อ? โอเคได้เดี๋ยวเราจะรีบติดต่อให้"ฝนรับคำเ้านายเธอมาอย่างงงๆ
"ครั้งนี้หวังว่าจะได้ทานข้าวด้วยกันนะ...."หลังจากวางสายจากฝนจินก็พึมพัมกับตัวเองแล้วมองไปบนท้องฟ้า
"พี่ เหม่ออะไร ไปวิ่งได้แล้ว"เป็คินที่เห็นว่าจินคุยธุระเสร็จแล้วก็เดินเข้ามาชวนไปวิ่งเหมือนทุก
"เห้อ~เออไปก็ไป"จินที่โดนขัดจังหว่ะการนึกถึงสาวจนคินก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างเซ็งๆแล้ววิ่งนำไปอย่างเร็ว
"พี่รอด้วย! จะรีบไปไหนของเขา?"คินที่เห็นจินวิ่งนำไปก่อนอย่างเร็วก็ได้แต่ะโไล่หลังพอผอมมานี่เอาใหญ่เลย วิ่งซะไม่เกรงใจน้อง
1K
![[จบ] เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1705481683_43462351.webp)
