ค่ำคืนอันเร่าร้อนผ่านพ้นไปไม่ถึงหนึ่งวันภาพความทรงจำชัดเจนเ่าั้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวซ้ำๆพาให้ไอรินแทบไม่มีสมาธิทั้งวัน เธอพยายามหลีกเลี่ยงที่จะเผชิญหน้าเขา ตอนนี้ทำตัวไม่ถูกเอาเสียเลยไม่รู้ว่าต้องเอาตัวเองไปอยู่ที่ไหน
ตอนนี้ก็บ่ายคล้อยเสียแล้วหญิงสาวยังทำงานบ้านไม่เสร็จเลย ภายในห้องทำงานของชายหนุ่มเวลานี้ยังคงมีเสียงเครื่องใช้ไฟฟ้าดังอยู่ข้างในไม่ขาดสายมือเล็กจับด้ามเครื่องดูดฝุ่นถูไถไปตามพื้นอย่างเชื่องช้าเหม่อลอยจนไม่รู้เลยว่าตอนนี้มีใครอีกคนกำลังยืนอยู่ในห้องเป็เพื่อนเธอ
เสียงของเครื่องหยุดทำงานหลังจากหญิงสาวแน่ใจแล้วว่าภายในห้องสะอาดหมดจดแล้วไอรินที่เงยหน้าขึ้นมาเป็ต้องหยุดชะงักแทบลืมหายใจเมื่อได้สบสายตาสีฟ้าเข้มทรงเสน่ห์คู่นั้น ร่างสูงใหญ่ยืนห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าวหัวใจดวงน้อยเต้นถี่รัวจนแทบหายใจไม่ออก มือไม้สั่นเทาจนต้องกุมเข้าหากัน ไม่นะ!เธอไม่อยากเจอเขาตอนนี้!
“อ่ะ เอ่อ”สมองของเธอพลันขาวโพลนไปหมด ไม่รู้จะเริ่มบทสนทนาอะไรกับเขาดี ถ้างั้นตอนนี้เธอขอออกไปจากห้องนี้ก่อนก็แล้วกัน!
หมับ! พลั่ก!ร่างน้อยเป็ต้องสะดุ้งโหยงทันที หลังจากเดินผ่านร่างกำยำนั้นไปได้เพียงไม่กี่ก้าวมือหนาพลันยื่นมาดึงแขนเล็กของเธอเหวี่ยงจนแผ่นหลังบางชิดกับผนังอย่างรวดเร็วไม่ทันได้ตั้งตัว
“คะ คุณ!?”ไอรินอุทานออกมาพร้อมกับดวงตาเบิกกว้างจ้องมองร่างกายแกร่งที่กำลังย่างก้าวเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่แววตาสีฟ้านั้นกลับจ้องมองมาด้วยประกายเพลิงเร่าร้อนบางอย่างหัวใจดวงน้อยยิ่งสูบฉีดอย่างรุนแรง อยากจะเป็ลมล้มพับตอนนี้เสียให้ได้
“เสร็จหรือยัง?”คำถามจากเขาทำให้หญิงสาวต้องขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยสติอันน้อยนิดพยายามประมวลผลอยู่ซักพัก
“ผะ พึ่งเสร็จค่ะ”คำพูดตะกุกตะกักพร้อมกับแก้มแดงเรื่อจนถึงใบหูดวงตากลมโตพยายามเสมองไปทางอื่นกลัวที่จะสบดวงตาเร่าร้อนคู่นั้น และสายตาเธอก็ได้สะดุดกับภาพหญิงสาวบนผนังช่วยดึงสติให้กลับมาได้ ดวงตากลมโตที่สั่นระริกเมื่อครู่ได้กลับมาเรียบนิ่งจ้องมองภาพนั้นไม่วางตา ไซออนหันมองตามเธอด้วยสีเรียบนิ่งแต่ก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ จากเขาต่ออีก
“ฉะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ”ไอรินอาศัยจังหวะที่ร่างสูงกำลังมองภาพนั้นอยู่ รีบวิ่งออกมาทันทีปล่อยให้เขายืนขมวดคิ้วอยู่คนเดียวในห้อง
หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมายาวๆหลังจากวิ่งกลับเข้ามาถึงห้องตัวเอง ผู้หญิงในภาพนั้นทำให้เธอรู้สึกเ็ปหัวใจแปลกๆ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ถึงขนาดติดภาพไว้ในห้องทำงานผู้หญิงคนนี้ต้องเป็คนสำคัญของเขาแน่ๆนี่เธอพึ่งนอนกับผู้ชายที่มีเ้าของอยู่แล้ว? หรืออย่างไรกันแน่!?ความคิดฟุ้งซ่านพาให้รู้สึกสับสนยุ่งเหยิงไปหมด
วันนี้ไอรินตัดสินใจไม่ลงไปทานอาหารเ็ายหนุ่มคงทำทานเองแล้วล่ะ แม้ในใจจะรู้สึกผิดที่บกพร่องในหน้าที่แม่บ้านแต่เธอยังคงทำใจสู้หน้าเขาไม่ได้ หวังว่าไซออนจะไม่ได้ว่าอะไรนะ
ก๊อก! ก๊อก!ไอรินที่พึ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเป็ต้องหัวใจเต้นรัวเร็วทันที กับเสียงเคาะประตูจะเป็ใครที่ไหนได้ล่ะ!
“ผมมาทำแผล”ไซออนน่าจะรู้ว่าตอนนี้เธอคงกระวนกระวายอยู่ คำพูดของเขาทำให้โล่งใจเพียงเล็กน้อยหลังจากตรวจสอบความเรียบร้อยของตัวเองเสร็จร่างเล็กจึงตัดสินใจเดินไปเปิดประตูให้เขาอย่างอ้อยอิ่ง แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่ายื้อเวลาไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร
บานประตูถูกเปิดออกช้าๆพร้อมกับใบหน้าเล็กที่โผล่พ้นขอบประตูออกมาเล็กน้อยชายหนุ่มใช้พละกำลังที่เหนือกว่าผลักประตูเดินเข้าไปข้างในแถมยังใจดีหันหลังกลับไปปิดห้องให้เสร็จสรรพ ก่อนที่จะเดินไปนั่งบนเตียงเปิดกล่องอุปกรณ์ทำแผลเงียบๆ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ไอรินได้แต่ยืนอึ้งมองร่างสูงตรงหน้า
“มานั่ง” มือกำยำตบเบาๆตรงพื้นที่ข้างๆ เขา พร้อมกับสายตาที่ดูจะแข็งกร้าวเล็กน้อยเหมือนกำลังจะหมดความอดทนกับเื่บางอย่างเต็มที รังสีอำมหิตจากเขาตอนนี้ทำให้ไอรินเดินไปนั่งตามคำสั่งเขาทันที แต่ไม่ลืมที่จะเว้นระยะห่างจากร่างสูง
ร่างกำยำพ่นลมหายใจออกมาเสียงดังจนหญิงสาวอดที่จะขนลุกซู่ขึ้นมาไม่ได้ นี่เธอกำลังทำให้เขาอารมณ์เสียอยู่เหรอ?
มือหนาบรรจงทำแผลที่แขนให้เธออย่างเบามือและคล่องแคล่วเวลาผ่านไปไม่นาน ผ้าก๊อซถูกปิดบนแผลเสร็จเรียบร้อย เขายังคงไม่ลุกขึ้นไปไหนร่างเล็กได้แต่นั่งนิ่งตัวแข็งทื่อ
“เจ็บไหม?”
“วันนี้ไม่เจ็บแล้วค่ะดีที่แผลไม่ลึกเท่าไหร่” ไอรินพยายามทำน้ำเสียงให้ดูผ่อนคลายที่สุดการที่เขาไม่ชวนคุย ‘เื่นั้น’ ก็ดี...
“ผมไม่ได้หมายถึงแผล”คำพูดของเขาพาให้ความคิดของเธอสะดุดทันที หัวใจเต้นรัวแรงขึ้นมาอีกครั้งรู้สึกได้ว่าตอนนี้ใบหน้าของตัวเองต้องแดงแจ๋แน่ๆ
“...” หญิงสาวยังคงอึ้งจนพูดไม่ออกพยายามหลบสายตามองไปทางอื่น
ดูเหมือนความอดทนของชายหนุ่มได้สิ้นสุดไปเสียแล้วมือหนาประคองใบหน้าเล็กให้หันกลับมาสบตาเขาก่อนฉกฉวยริมฝีปากบางแดงเรื่อนั้นอย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว
ร่างเล็กถูกผลักให้นอนหงายบนเตียงนุ่มโดยมีร่างกำยำทาบทับไว้ไม่ให้หนีหรือต่อต้านได้หลังลิ้มรสหวานจากโพรงปากบางจนพึงพอใจใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนลงมาซุกไซ้ลำคอระหงอย่างลุ่มหลง
“ยะ หยุดก่อนค่ะ ไซออน!”หลังจากริมฝีปากได้รับอิสระเธอพยายามดิ้นหนีพร้อมกับทั้งรวบรวมสติที่กำลังหลุดลอยไปด้วยแต่ดูเหมือนว่าเธอยิ่งดิ้นไปขนาดไหน ก็ไม่ได้ะเืร่างกำยำของเขาได้ยังคงไล้เลียลงมาจนถึงเนินดอกบัวตูมพอดีมือคู่นี้ เสื้อผ้าชิ้นบนของเธอหายไปั้แ่ตอนไหนไม่รู้
“อย่านะ! ไซออน!มันไม่ถูกต้อง!” ครั้งนี้ได้ผล คำพูดของร่างบางทำให้เขาหยุดชะงักดวงตาสีฟ้าเข้มช้อนขึ้นมามองใบหน้าเล็ก แต่ริมฝีปากหนาของเขายังคงไล้เลียไม่หยุด
“ยังไง?”เสียงทุ้มต่ำถามอย่างสงสัย ก่อนที่จะดูดดึงยอดบัวตูมต่อจนร่างบางเกร็งกระตุกตามจังหวะของเขาอย่างรัญจวน
“คะคุณ...อื้อ...อาจจะมีแฟนแล้ว” ไอรินพยายามรวบรวมสติที่มีอันน้อยนิดเต็มที่เื่ค้างคาใจพวกนี้ เธอไม่อาจปล่อยผ่านได้!
“ไม่มี” คำตอบสั้นๆ จากเขาทำให้ดวงตากลมโตจ้องลงมาสบตาสีฟ้าคู่นั้น สีหน้ายังคงเต็มไปด้วยคำถามใบหน้าหล่อเหลาหยุดริมฝีปาก พลางจ้องมองเธอกลับเช่นกัน
“แล้ว...รูปผู้หญิงคนนั้น...”
“แค่อดีต”หญิงสาวพูดไม่ทันจบ เสียงทุ้มตอบกลับอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะก้มกลับไปลิ้มรสบัวตูมคู่นั้นต่ออย่างกระหายหิว
คำตอบของเขาทำให้ไอรินเผลอยิ้มบางๆออกมาอย่างไม่รู้ตัว รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก มือเรียวเล็กค่อยๆยกขึ้นมาลูบไล้เรือนผมของชายหนุ่มอย่างแ่เบาเธอสามารถครวญครางออกมาตามอารมณ์วาบหวามได้เต็มที่แล้ว...
“หึ!”ััลูบไล้แ่เบาตอบกลับจากมือเล็ก พาให้ใบหน้าหล่อเหลาแสยะยิ้มออกมา ริมฝีปากหนายังคงไล้เลื่อนสำรวจลงไปเรื่อยๆดวงตาสีฟ้าทรงเสน่ห์เซ็กซี่คู่นั้น ยังคงจับจ้องใบหน้าเธอเป็ระยะกระตุ้นให้ร่างบางรู้สึกวาบหวามและประหม่าไปพร้อมๆ กันสายตาแบบนั้นของเขาหมายความว่าอย่างไรกัน?
“อืม~ อ๊า~”หญิงสาวใต้ร่างเผลอหลุดครางออกมาด้วยความกำหนัดหลังจากลิ้นหนาเปียกชื้นบุกเข้าจู่โจมปุ่มเกสรดอกไม้ใจกลางร่างอย่างดูดดื่มมูมมามจนแข็งชูชัน สีแดงสดและความหอมหวานยิ่งกระตุ้นให้ร่างแกร่งเสพติดมากขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นแกร่งปาดป่ายอยู่เนิ่นนานจนน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาเคลือบจนถึงต้นขาเรียว ร่างงามเกร็งกระตุกสุขสมเป็ระยะ
“เมื่อคืนนี้ผมพลาดปล่อยเข้าไป...เป็่ปลอดภัยไหม?” หลังจากลิ้มรสกลีบดอกไม้อูมจนพึงพอใจร่างสูงเลื่อนขึ้นมาสบสายตากับหญิงสาวใต้ร่างโดยตรงเขาเองก็มีเื่ค้างคาใจเช่นกัน
“อ๊ะ! อื้อ! ชะ่นี้ปลอดภัยค่ะ” อีกไม่กี่วันก็จะถึงกำหนดวันมีประจำเดือนของเธอแล้วซึ่งเป็่ปลอดภัยแน่นอน ริมฝีปากบางตอบเขาอย่างแ่เบายังคงส่งเสียงครวญครางเป็พักๆ เพราะตอนนี้ริมฝีปากหนาของชายหนุ่มถูกแทนที่ด้วยท่อนเอ็นอุ่นหนาแข็งเกร็ง ที่กำลังทาบทับถูไถไปมาบนเกสรแดงก่ำของเธอซึ่งก็สร้างความรัญจวนไม่แพ้กัน
“อืม ได้เวลาของจริงแล้ว”
“...?!”
566
