ใน่แรกทุกอย่างเหมือนจะเป็ได้ดีราวกับเป็ขาขึ้นของชีวิตบันไดสู่์เส้นทางแห่งความสุข ไม่ว่าจะเล่นยังไงก็ได้กำไรเสมอจนเริ่มมีเงินพอที่จะมีเงินไว้ใช้สำหรับแม่ของเขาและค่าอยู่กินของตัวเอง
“ไม่อยากจะเชื่อเลย เว็บนี้มันดีจริงๆไม่โกงแถมถอนไว ถ้าสบายแบบนี้ไม่จำเป็ต้องทำงานไปทั้งชาติเลยยังได้”
ซึ่งในชีวิตจริงบนโลกนี้ทุกอย่างก็ไม่ง่ายดายอย่างที่เขาคิด เมื่อสิ่งใดที่ได้มาง่ายเกินไปย่อมมีที่สิ่งต้องแลกอันใหญ่หลวง
“บัดซบเอ้ย ทำไม่นี้ถึงเสียตลอดเลยวะแม่ง”
นานวันเข้าชายหนุ่มก็เริ่มถลำลึกหลงระเริงในจำนวนเม็ดงานที่ได้จนความโลภครอบงำสติเขาหมดแล้ว ยิ่งเล่นเสียเท่าไหร่ยิ่งเติมเงินเข้าบัญชีมากขึ้นเรื่อยๆโดนไม่รู้ตัวว่าเงินที่ได้มากำลังค่อยๆร่อยหรอลง
“แม่งเอ้ย!!! ทำไมแม่งไม่ได้สักทีวะคอยดูเถอะอีกสักตานี้ต้องได้แน่อีกแค่นิดเดียว”
จนท้ายที่สุดกว่าจะรู้ตัวได้สติก็สายไปเสียแล้ว...ชายหนุ่มหมดเงินเกลี้ยงบัญชีไม่มีเหลือ
เขาแทบนั่งกุมขมับหลับตาทบทวนสิ่งที่ทำพลาดไปอย่างไม่สามารถย้อนคืนกลับมาได้ ก่อนจะคุมตัวเองไม่อยู่โมโหบันดาลโทสะเขวี้ยงโยนทุบข้าวของตรงหน้าจนแหลกเละเทะกองเต็มพื้น เขาร้องฟูมฟามอย่างบ้าคลั่งเหมือนหมาบ้าขาดสติ
เขาได้นำเื่ที่ตนทำผิดพลาดไปบอกกับพ่อของตน
“นี่แกว่าไงนะ แกเอาเงินที่หามาได้ไปเล่นพนันออนไลน์” ทันทีที่เขาได้ยินก็เืขึ้นหน้าหูแดงเส้นเืขึ้นก่อนพุ่งตัวเขามาจับขย้ำคอเสื้อชายหนุ่มและจับเขาทุ่มอย่างไม่ทันตั้งตัว
“นี่แกโง่หรือแกมันเดรัจฉานกัดกินชีวิตฉันกับแม่ของแก แกมันตัวซวยฉันไม่น่าให้กำเนิดลูกเนรคุณแบบแกขึ้นมาเลย ทำไมฉันไม่ได้มีลูกดีๆที่ออกไปหางานทำพิเศษส่งเสียเงินเลี้ยงดูพ่อแม่แบบคนอื่นเขาบอก ไม่เรียนหนังสือแล้วยังทำตัวเป็ภาระอีกไอ้ลูกเวร ทำไมไม่หัดเอาลูกคนอื่นเป็ตัวอย่างบ้างไรประโยชน์จริงๆเลยแก” เขาพูดไปพร้อมกับรัวเตะเข้าไปที่ท้องน้อยของชายหนุ่มพร้อมกับกระทืบซ้ำไปซ้ำมาอย่างโมโหสุดขีดจนชายหนุ่มได้แต่ก้มตัวหมอบโดยไม่ตอบโต้ผู้เป็พ่อเพราะรู้ตัวว่าผิด
แม้จะรู้สึกผิดแต่ในใจกลับรู้สึกน้อยใจแปลกๆ เขาเริ่มนึกตอนยังอยู่่มอต้นโดยที่ปกติแม่เขามักจะขี่รถไปรับไปส่งเขาทุกวันที่โรงเรียนแม้ตอนนั้นแม่ของเขาก็สุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงสักเท่าไหร่นัก เลยทำให้พ่อของเขาต้องไปส่งแทน แต่ก็เป็เพียงระยะเวลาไม่นาน
ด้วยความที่ขี้เกรียจตื่นเช้าไปส่งของเขาจู่ๆพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดอย่างไม่พอใจในตัวชายหนุ่ม
“เฮอะแกมันตัวกาลกิณีชัดๆ จองล้างจองผลาญฉันอยู่ตลอดถ้าไม่มีแกทั้งคนชีวิตฉันคงสบายกว่านี้ ถาอยากไปโรงเรียนก็ขี่รถไปเรียนเองซะสิ เด็กลูกบ้านคนอื่นเขาก็ขี่รถไปเรียนกันเองแล้วทั้งๆนั้น โตเป็ควายแล้วหัดรู้จักทำอะไรให้เหมือนคนอื่นซะบ้าง
และด้วยคำพูดนั้นก็ทำให้ชายหนุ่มต้องเริ่มขี่รถไปเรียนในเมืองทุกวันนับั้แ่นั้นเป็ต้นมา โดยที่เขาก็ขี่รถไม่เป็เลยแม้แต่น้อย ในวันแรกเขาขี่ไปเรียนอย่างอย่างลำบากแค่จะเลี้ยวรถก็แทบจะหลุดโค้งรถล้มแล้ว เขาประคองรถไม่แข็งจนเกือบชนไปหลายคันทั้งถูกด่าต่อว่าจากผู้ขับรถใช้ถนนด้วยกัน แต่เขาก็ต้องไปต่อ
นานวันเข้าเขาก็เริ่มขี่คล่องขึ้นจนเกิดความชำนาญและสามารถคุมประคองรถอยู่แม้จะขี่แค่มือเดียวก็สามารถหักหลบรถที่พุ่งออกมาจากซอยแบบไม่ระวังอยู่บ่อยครั้ง ยิ่งขี่บ่อยมากเท่าไหร่ประสาทััการรับรู้ก็ถูกลับให้คมมากขึ้นเรื่อยๆ จนนับได้ว่าเวลาที่เขาขี่รถจะมีสติซะยิ่งกว่าตอนเดินปกติซะอีก
ไม่กี่วันหลังเหตุการ์ณที่เขาถูกพ่อทุบตีจากการเล่นพนันออนไลน์ แม่ของเขาก็ได้ลาจากโลกนี้ไปอย่างสงบ
เขาไม่รู้เลยว่าตัวเขานั้นสมควรถูกเรียกว่าลูกอกตัญญูหรือเปล่า เพราะในวินาทีที่แม่เขาลาจากโลกนี้ไปเขาไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยดเดียวไหลออกมา ในความคิดของชายหนุ่มอาจจะพูดได้ว่าเขารู้สึกเสียใจกับการจากไปของแม่เขาอยู่บ้าง แต่ต่อให้ตัวเขาจะร้องไห้คร่ำครวญน้ำตาหยดท่วมมหาสมุทรแม่ของเขาก็ไม่วันฟื้นขึ้นมาอยู่ดี
โปรดติดตามตอนไป
(อ่านได้ก่อนใครที่DEK-D)