ตอนที่4 ทายาทศัตรู
พันธิตรานั่งกอดเข่าอย่างน่าสงสาร ยิ่งดึกอุณหภูมิโดยรอบก็ยิ่งลดต่ำลงจนขนลุกไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย หากความหนาวเย็นของอากาศและสายลมที่พัดพลิ้วกระทบผิวกาย ยังไม่หนาวสะท้านเท่ากับความรู้สึกที่เย็นะเือยู่ในหัวใจ เธอทำความผิดอะไรถึงต้องมาตกอยู่ในสภาพเหมือนนักโทษแบบนี้ ดวงตากลมโตเจิ่งนองไปด้วยหยาดน้ำที่รินไหลลงมา หญิงสาวล้มตัวลงนอนคุดคู้อยู่กับพื้น ป่านนี้ทั้งพ่อแม่และโมไนยชายผู้เป็คู่หมั้น คงกำลังวุ่นวายกับการหายตัวไปของเธออยู่กระมัง สิ่งเดียวที่ทำได้ในเวลาแบบนี้ก็คือเธอต้องเข้มแข็งให้มากๆ อดทนให้ถึงที่สุด เพื่อรอวันกลับไปพบกับพวกเขาเ่าั้อีกครั้ง หญิงสาวบอกกับตัวเองขณะนอนขดตัวอยู่อย่างน่าสงสาร ก่อนความรู้สึกทั้งหลายทั้งมวลจะดับวูบลง
แต่ใครอีกคนที่เปิดเต็นท์ออกมายืนดูเธออยู่กำลังเกิดความสับสนเล็กๆ ขึ้นในหัวใจ
“คุณจะโทษว่าเป็ความผิดของผมไม่ได้หรอกนะ ถ้าคุณไม่ได้เป็ผลผลิตของความชั่วช้านั่น ก็คงไม่ต้องตกอยู่สภาพน่าเวทนาเช่นนี้”
เสียงทุ้มเรียบกล่าวถ้อยคำราวกับสงสารเห็นใจ แต่แววตาคมกล้ากลับมองร่างบอบบางที่สั่นเทาอย่างเย้ยหยันและเกลียดชัง
กองไฟลุกโชติ่ด้วยเชื้อฟืนที่ถูกโยนเติมเข้า กระจายความร้อนแผ่ออกไปไกลส่งความอบอุ่นถึงร่างเล็กที่นอนขดอยู่ในกักขัง ดวงตาของชายหนุ่มที่จ้องร่างของหญิงสาวก็ลุกวาวไม่ต่างกับพระเพลิงที่กำลังโหมกระพือ ต่างกันแค่เปลวไฟที่ลุกอยู่ในดวงตาสีน้ำตาลเข้ม มันถูกสุ่มด้วยเชื้อเพลิงแห่งโทสะและความเคียดแค้นชิงชังที่ฝังแน่นอยู่ในอก เพลิงแค้นที่พร้อมเผาไหม้ทุกสรรพสิ่งให้มอดม้วยเป็จุล…
บ้านดำรงค์เทวะดูเงียบเหงาและเจือไปด้วยกระแสแห่งความเศร้าโศกเข้าปกคลุม หลังการหายตัวไปอย่างลึกลับไร้ร่องรอยของบุตรสาวเ้าของบ้าน ซึ่งเป็ที่รักของคนในบ้านทุกคน และผู้ที่ยังคงทำใจรับไม่ได้อย่างหนักก็คงจะไม่พ้นนางเก็จแก้วภรรยาของเ้าของบ้าน เพราะนับจากวันที่ลูกสาวได้หายตัวไปจวบจนถึงวันนี้ น้ำตาของนางก็ยังไม่เหือดแห้งไปจากดวงตาเลยสักนิด นายเวทิศต้องคอยให้คนรับใช้คอยเฝ้าดูแลภรรยาของเขาอย่างใกล้ชิด ในยามที่เขาออกไปทำงานนอกบ้าน ด้วยสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ของภรรยาควรจะมีคนอยู่ด้วยตลอดเวลา
ร้อยตำรวจโท สาริน รัศมีสุริยันมาในชุดเครื่องแบบเต็มยศ ตามหลังมาด้วยโมไนยคู่หมั้นหนุ่มของบุตรสาวเ้าของบ้าน อีกทั้งยังดำรงตำแหน่งเป็รัฐมนตรีหนุ่มไฟแรงในรัฐบาลปัจจุบันที่อายุน้อยที่สุด ด้วยฐานอำนาจเก่าของบิดาที่คร่ำหวอดอยู่ในแวดวงการเมืองมาอย่างยาวนาน ช่วยผลักดันให้บุตรชายก้าวขึ้นมารับตำแหน่งดังกล่าว สองสามีภรรยาเ้าของบ้านลุกขึ้นต้อนรับแขกหนุ่มทั้งสองด้วยความตื่นเต้น หวังใจว่าจะรับทราบข่าวความคืบหน้าของบุตรสาวบ้างไม่มากก็น้อย
“สวัสดีครับคุณเวทิศ/คุณหญิงเก็จแก้ว”
นายตำรวจหนุ่มกล่าวทักทายเ้าของบ้านด้วยความอ่อนน้อม
“สวัสดีครับผู้หมวด เชิญนั่งก่อนครับ”
“ได้เื่อะไรคืบหน้าบ้างคะคุณโมไนย คุณตำรวจ”
นางเก็จแก้วถามและรอฟังอย่างใจจดใจจ่อกับคำตอบของแขกหนุ่มทั้งสอง หัวอกของคนเป็แม่แม้ความหวังเพียงน้อยนิดก็สามารถทำให้หัวใจชุ่มชื่นขึ้นมาได้บ้าง
“หลังจากที่ผมสอบถามจากพยานแวดล้อมนะครับ ครั้งสุดท้ายที่พบเจอกับคุณพันธิตราก็เป็เวลาเย็น ก่อนวันที่เธอจะหายตัวไปในตอนเช้าของอีกวัน พวกเราพบรถยนต์ของเธอห่างจากโรงเรียนอนุบาลประมาณห้าร้อยเมตร รถยนต์ก็อยู่ในสภาพปกตินะครับไม่มีร่องรอยการรื้อค้น สิ่งของมีค่าก็อยู่ในสภาพดี แต่เหมือนจะมีร่องรอยของการเบรกรถอย่างกะทันหัน ข้อสันนิษฐานเดียวที่ผมพอจะสรุปได้ในขณะนี้ก็คือคุณพันธิตราเธออาจจะถูกลักพาตัวไป อย่างที่พวกเราคาดการณ์เอาไว้ั้แ่แรก”
ผู้หมวดสารินเล่าเื่ราวที่เขาและทีมงานสืบทราบมาได้ให้เ้าของบ้านทั้งสองฟัง
“ยัยณัจลูกแม่!”
นางเก็จแก้วยกมือทาบอก หน้าซีดทำท่าจะเป็ลมล้มพับไปอีกเหมือนเมื่อหลายวันก่อน หลังทราบข่าวของบุตรสาว จนสามีต้องรีบเข้ามาประคองร่างของนางเอาไว้
“ใจเย็นๆ ก่อนนะ ผมเชื่อว่าทางเ้าหน้าที่ตำรวจคงตามรอยลูกสาวของเราได้ในไม่ช้า” สามีปลอบภรรยาที่นั่งดมยาอยู่อย่างน่าสงสาร
“คุณอาพอจะนึกถึงใครที่น่าจะเข้าข่ายน่าสงสัยบ้างมั้ยครับ” ว่าที่บุตรเขยเป็ฝ่ายถามขึ้นมาบ้าง
“่นี้อาไม่ได้มีเื่ขัดแย้งกับใครหรอกคุณโมไนย ยิ่งตัวยัยณัจเองด้วยแล้ว อาว่ายิ่งไม่น่ามีเพราะรายนั้นน่ะนิสัยหยั่งกับแม่พระไม่มีทางจะเป็พิษเป็ภัยกับใครแน่”
“ผมว่าเื่นี้อาจจะมีอะไรที่พวกเราคาดไม่ถึงซ่อนอยู่ ผมกับทีมสืบสวนจะเร่งทำงานให้เต็มที่ และถ้าเกิดว่ามีคนแปลกหน้าโทรศัพท์เข้ามาทำนองเรียกค่าไถ่หรือไม่ชอบมาพากล ผมขอให้พวกคุณทั้งสองรีบโทรบอกผมหรือจะเป็คุณโมไนยก็ได้”
“ได้ครับคุณตำรวจ”
ชายเ้าของบ้านรับคำด้วยสีหน้าเป็กังวล ผู้หมวดหนุ่มลากลับไปก่อนหลังจากบอกเล่าความคืบหน้าของคดีให้เ้าของบ้านฟัง เหลือเพียงรัฐมนตรีหนุ่มกับบอดี้การ์ดสองคนเท่านั้น ที่ยังอยู่ในห้องรับแขกของบ้าน ชายหนุ่มพูดรับปากว่าจะใช้อำนาจที่มีผลักดันให้คดีดำเนินไปให้เร็วที่สุด พลางปลอบใจว่าที่แม่ยายที่กลัดกลุ้มจนร่างกายผ่ายผอม
“คุณอาทั้งสองไม่ต้องเป็ห่วงนะครับ ตอนนี้ผมให้คนของผมและนักสืบฝีมือดีช่วยกันออกตามหาน้องณัจอย่างเต็มที่แล้ว ผมเชื่อว่าอีกไม่นานต้องได้เื่แน่ ใครก็ตามที่มันกล้าทำกับคู่หมั้นของผมแบบนี้ผมไม่เอาในไว้แน่”
รัฐมนตรีหนุ่มขบกรามแน่น ดวงตาฉายแววแห่งความพิโรธ
3K
