ลมวสันต์ก้าวเข้าไปยืนด้านหน้าของไทวะ
เขาพยายามกำดาบให้อยู่ในมือในท่าทางที่ถนัดที่สุด หลังจากปรับลมหายใจเพื่อลดความตื่นเต้นได้แล้ว ก็พุ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายทันที การฟันก็ใช้วิธีที่เรียบง่ายที่สุด ตวัดเป็แนวตั้งอย่างเรียบง่าย ซึ่งก็ถูกปัดทิ้งไปอย่างง่ายดายตามคาด
แต่ลมวสันต์ก็ไม่ได้ผิดหวัง หลังจากวิถีดาบถูกเบี่ยงไปด้านข้าง เขาก็หมุนตัวฟันเป็แนวเฉียง
'ปกติท่านี้คนไม่ชำนาญทำแล้วจะเปิดช่องโหว่ใหญ่ แต่เพราะอีกฝ่ายจะไม่สวนกลับจนกว่าจะจบกระบวนท่าที่สาม เลยลองดูได้'
แน่นอนว่าระดับของนักผจญภัยระดับ B ไม่มีทางเสียท่าง่าย ๆ หลังจากดาบไม้ของเขาถูกสะท้อนกลับอีกครั้ง ดาบสุดท้ายนี้เขาเลยฝืนกวาดใส่ไทวะไปในแนวนอนเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนจะรีบถอยออกมาตั้งรับ
"หือ?"
อีกฝ่ายมีท่าทางแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็พุ่งเข้ามาสวนกลับทันที
ลมวสันต์ไม่มีความคิดที่จะตั้งรับตรง ๆ ดูจากแรงส่งของอีกฝ่ายมีโอกาสสูงที่ดาบไม้นี่จะหักถ้าตั้งรับแบบทื่อ ๆ สุดท้ายก็ใช้วิธีเลียนแบบอีกฝ่ายที่ใช้ดาบเบี่ยงวิถีดั้งเดิมให้เพี้ยนไปทางอื่นแทน
แน่นอนว่าการตอบสนองของไทวะไวมาก พอวิถีดาบเพี้ยนเขาก็พลิกดาบไปในท่าที่มือใหม่อย่างเขาไม่สามารถทำได้
แต่ทำไม่ได้ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเห็น ลมวสันต์คือแฟนตัวยงของพล็อตแนวจอมยุทธ์ที่ทั้งอ่านและดูมาอย่างโชกโชน ท่าฟันดาบแปลกพิสดารขนาดไหนเขาก็เคยเห็นมาหมดแล้ว
เขายกดาบขึ้นมากันโดยตั้งดาบเป็แนวเฉียงลาดลง เพื่อให้วิถีดาบของอีกฝ่ายไหลไปตามแนวดาบ แล้วพลิกดาบของตนขึ้นเพื่อที่จะสวนกลับ
- เคร้ง -
ไม่ผิดคาดที่จะถูกตั้งรับได้ทัน ถึงกระนั้นในขณะที่เตรียมตั้งรับกระบวนท่าของอีกฝ่าย อีกฝ่ายกลับทิ้งดาบแล้วยกมือทั้งสองข้างขึ้นเป็เชิงยอมแพ้
"อย่างที่คิด ข้าก็ไม่ถนัดดาบจริง ๆ นั่นล่ะ"
ท่าทางที่เคยจริงจังในตอนแรงมลายหายไปในทันตา
"ทำไมเ้าถึงไม่ให้นักดาบปาร์ตี้เรามาทำการทดสอบแทนกันเล่าคำฝัน แบบนี้ชื่อเสียงข้าป่นปี้หมดพอดี"
ไทวะว่าพร้อมผสานมือไว้รองด้านหลังคอ ก่อนจะเดินไปยืนข้างคำฝันอย่างเกียจคร้าน
"ถ้ารายนั้นมาคงต้องเรียกนักผจญภัยสายรักษามาด้วย คิดว่าคนเขามีเวลาว่างกันมากนักหรือ"
ลมวสันต์มองพวกเขาคุยกันอย่างงุนงง แต่พอเห็นว่าการประเมินคงจบแล้ว จึงก้มเก็บดาบที่ไทวะทิ้งไว้บนพื้นขึ้นมา แล้วเดินเอาไปเก็บที่ชั้นวางอาวุธพร้อมกับของตนเอง
[ค่าความประทับใจต่อ 'ไทวะ' +8
คุณ ถูกนับเป็คนรู้จักของ 'ไทวะ']
[ค่าความประทับใจต่อ 'คำฝัน' +2]
หลังจากที่เขากลับมายืนที่เดิม พวกเขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีชื่นชมใด ๆ แต่ทว่าหน้าต่างในระบบก็คงไม่ได้โกหก ดูเหมือนจะพอทิ้งความประทับใจบางอย่างไว้ให้พวกเขาได้บ้าง
"เอ่อ ผลการประเมินของผม?"
เขาถามขึ้นอย่างระมัดระวัง
"ก่อนจะตัดสิน ข้าสงสัยนิดหน่อย ดูเหมือนเ้าจะไม่ถนัดดาบสินะ ทำไมไม่ใช่อาวุธที่ถนัดเล่า"
ไทวะถามอย่างสนใจ
"คือ.. ผมไม่รู้ครับ.. หมายถึงตอนเริ่มล่าผมไปกับปาร์ตี้แล้วก็รับหน้าที่ถือโล่อย่างเดียว ยังไม่เคยมีโอกาสได้จับอาวุธอื่น ๆ"
ลมวสันต์สารภาพในขณะที่เกาท้ายทอยอย่างประหม่าเล็กน้อย
"โล่? อย่างเดียว? ดูท่าทางเพื่อนร่วมทีมของเข้าคงจะดีมากเลยสินะ ไม่จำเป็ต้องถืออาวุธป้องกันตัวตอนออกล่าเลย"
เขาพยักหน้ารับ อัสดงกับเคียวปีศาจนั้นเก่งมากจริง ๆ ยิ่งเกมนี้มีระบบจุดตาย เลยช่วยกลบจุดด้อยหลายอย่างไปได้มาก โดยเฉพาะกับคุณเคียวปีศาจที่พลังโจมตีค่อนข้างต่ำ
"แต่การที่เ้าเลือกหยิบอาวุธแทนที่จะใช้โล่ในการทดสอบ แปลว่าเ้าก็ไม่ได้จะเป็พลโล่ไปตลอดใช่หรือไม่"
"ครับ เพราะยังไงก็คงไม่สามารถออกล่าพร้อมกันได้ตลอดเวลา ก็เลยคิดว่าควรจะฝึกสู้เองด้วย แต่เพราะในทีมมีคนที่ใช้หอกกับ ปัง-- มีดสั้นคู่ไปแล้ว ผมก็เลยยังไม่รู้ว่าจะใช้อาวุธอะไรดี ให้เหมาะสม"
"หือ.. เป็คนที่คิดรอบคอบดีนะ"
ไทวะพยักหน้าพอใจก่อนจะครุ่นคิดเล็กน้อย
"ถ้าตัดตำแหน่งโล่ออก อีกตำแหน่งที่ขาดในปาร์ตี้ขอเ้าก็คงจะเป็สายระยะไกล แต่ไม่รู้ว่าความแม่นยำของเ้าจะมากพอไหม แต่ถ้าไปสายระยะไกลก็แอบน่าเสียดายความเร็วในการตอบสนองของเ้าอยู่เหมือนกัน"
คิดไปคิดมาอีกฝ่ายก็ถอนหายใจ ทำท่าเหมือนจะพูดว่า 'คิดไม่ออก'
"ถ้าความแม่นยำสูงอาจลองใช้ธนูมีดก็ได้นะ แต่ถ้าจะไปสายนั้นต้องควบคู่เวทด้วยถึงจะเหมาะ"
คำฝันพูดขึ้น
"แต่การใช้งานยุ่งยาก คนทั่วไปไม่นิยมใช้กัน ส่วนใหญ่จะเป็ทหารของเผ่าเอลฟ์ที่ใช้กัน"
ลมวสันต์ได้ยินก็รู้สึกสนใจขึ้นมา
"ธนูมีด? แบบที่ปกติเป็ธนู แต่สามารถแยกออกมาเป็มีดคู่อะไรแบบนี้เหรอครับ"
"ใช่"
เธอพยักหน้ายืนยันความเข้าใจของเขา
"ถ้าจะใช้คงต้องสั่งผลิต เพราะในตลาดที่นี่ไม่มีขายน่ะ"
ถึงจะฟังดูยุ่งยากมาก แต่เพราะลมวสันต์ก็ไม่ได้รีบร้อนจะใช้อาวุธส่วนตัวขนาดนั้น ก็เลยรู้สึกว่ามันตรงใจมาก เขาลืมไปเลยว่าค่าความแม่นยำ สติปัญญา กับความคล่องตัวก็ไปสายระยะไกลได้เหมือนกัน
"เอาล่ะเ้าหนู ก่อนจะฝันหวานก็ลองใช้ธนูก่อนเถอะ ไม่ใช่ว่าก็ไม่เคยจับธนูมาก่อนเหมือนกันหรือไง"
ไทวะเอ่ยขัดจินตนาการของลมวสันต์ จนเขาต้องหัวเราะเก้อ ๆ อย่างเขินอายเล็กน้อย
"นั่นสินะครับ ว่าแต่ผลการประเมินของผม...?"
"รอไปจนกว่าเ้าจะพบอาวุธใหม่แล้วกัน"
"อ้าว"
ลมวสันต์รู้สึกจนรับพูดไปชั่วขณะ
"ตอนนี้ถ้าจะล่าก็ล่าเป็ปาร์ตี้ไปก่อน ข้าไม่อยากเห็นเด็กที่ดูมีแววตายไปก่อนที่จะค้นพบที่ทางของตนเอง"
"แต่ผมต้องมีใบยืนยันตัวตน"
"ไม่ใช่ปัญหา เดี๋ยวไปตรวจสอบคุณสมบัติที่ลูกแก้วคัดกรอง ถ้าไม่เคยก่อคดีอาชญากรรมจะออกไปยืนยันตัวตนชั่วคราวให้ คนอื่นก็ตามคำฝันไปขึ้นทะเบียนนักผจญภัยเถอะ เดี๋ยวข้าจะนำเ้าหนูนี่ไปเอง"
แม้จะงุนงง แต่สุดท้ายพอไม่เห็นว่ามีปัญหาอะไรก็ได้แต่เดินตามไทวะไปอย่าว่าง่าย
'ก็รู้หรอกว่าหวังดี แต่แบบนี้ก็รู้สึกไม่ชินเท่าไหร่ NPC เกมนี้ประเมินคุณค่าของชีวิตไว้สูงกันมากจริง ๆ'
ถ้าเทียบกับเกมอื่นที่บางทีก็ให้ภารกิจรากเืแบบแทบดื่มน้ำยาต่างน้ำแล้ว เกมนี้นับว่าแปกประหลาดมากจริง ๆ บางทีอาจจะเป็อย่างที่วิธูว่า เพราะมีดันเจี้ยนอยู่ แม้แต่าระหว่างกันยังถูกมองเป็เื่ไม่คุ้มค่า สงสัยเดี๋ยวพอออกจากระบบเกมแล้วคงต้องไปใส่เพิ่มในเนื้อหาฟอรัมด้วย
"ว่าแต่เ้าชื่ออะไร"
"ลมวสันต์ครับ"
"ชื่อที่ดี ข้าจะจำไว้"
หลังจากนั้นอีกฝ่ายก็ไม่ได้เอ่ยอะไรอีก แค่พาไปยังห้องห้องหนึ่งที่มีพนักงานคนหนึ่งนั่งอยู่
"อันที่จริงทั้ง 5 คนนั้นก็ต้องตรวจสอบคุณสมบัติเหมือนกัน แต่เพราะเ้าเป็กรณีพิเศษเลยต้องใช้แบบที่ละเอียดกว่าหน่อย"
ไทวะพูดราวกับกำลังพูดเื่ดินฟ้าอากาศ แล้วปล่อยให้พนักงานกิลด์อธิบายวิธีการตรวจสอบ
"ดื่มน้ำยานี่นะครับ ไม่ได้มีสถานะผิดปกติอะไร แค่จะให้สภาวะทางจิตนิ่งพอที่จะทำการประเมินได้ครับ ถ้าพร้อมแล้วก็วางมือลงบนลูกแก้วได้เลยครับ"
ลมวสันต์พยักหน้ารับ ก่อนจะดื่มน้ำยาในขวดเล็ก ๆ นั้นจนหมด
[คุณดื่มน้ำยา 'สะท้อนใจ'
ประวัติโดยสังเขป : น้ำยาที่ใช้เพื่อสะท้อนห้วงจิตลงบนวัตถุแรกที่ัั เป็น้ำยาควบคุมพิเศษห้ามจัดจำหน่าย ต้องได้รับอนุญาตจาก ราชวังและสมาคมนักปรุงยาเท่านั้นจึงจะสามารถมีในได้
ผลกระทบ : อัตตาจะถูกตรวจสอบโดยไม่สามารถปลอมแปลงสภาวะจิตได้
เวลาคงเหลือในการแสดงผล : 3 นาที ]
พอได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ก็ทำให้รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
'นี่ก็คือวิธีตรวจสอบอาชญากรรมในโลกแฟนตาซีงั้นสินะ'
เขาหายใจเข้าลึก ก่อนจะวางมือทั้งสองข้างลงบนลูกแก้วอย่างระมัดระวัง
[กำลังถูกตรวจสอบ...
กรุณาดึงมือออกหากรู้สึกไม่ปลอดภัย]
หลังจากนั้นระบบก็แจ้งเตือนอยู่อีกหลายครั้ง เกี่ยวกับว่าถูกตรวจสอบด้านไหนบ้าง ซึ่งเขาฟังแล้วค่อนข้างขนลุกจึงสั่งปิดแจ้งเตือนไป
'ถ้าไม่รู้ก็ไม่กดดัน'
ลูกแก้วที่เขาวางมืออยู่สะท้อนแสงหลากสีวูบวาบอยู่ภายใน ก่อนไม่นานจะเปล่งแสงสีเขียวเรืองรองออกมา
"เอาล่ะ ยืนยันประวัติอาชญากรรมเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวทางกิลด์จะออกใบยืนยันตัวตนชั่วคราวให้ จนกว่าจะฝึกอาวุธประจำตัวได้ชำนาญก็ค่อยกลับมาแล้วกัน อ้อ แจ้งกิลด์ไว้ล่วงหน้าด้วย เดี๋ยวข้าจะเป็คนทดสอบเ้าเอง"
เขาพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย หลังจากได้บัตรยืนยันตัวตนชั่วคราวแล้วก็เดินทางกลับไปที่ร้านขายอุปกรณ์นักผจญภัย เพื่อที่จะได้ออกจากระบบแล้วไปเผยแพร่เนื้อหาลงในฟอรัมตามที่สัญญากับวิธูไว้
TBC.