...โรงเรียนแคสเทียย์ โรงเรียนฝึกสอนพลังกิฟต์เพียงหนึ่งเดียวของเมืองหวัง ที่ผลักดันให้นักเรียนขึ้นไปสู่จุดสูงสุด ไม่เคยมีผู้ใดที่สอบได้คะแนนเต็มมาก่อน ผู้ก่อตั้งโรงเรียนอยู่ขั้นาากิฟต์ขั้นต้น ก่อนเขาหายสาบสูญเขาได้สร้างโรงเรียนนี้เพื่อเป็มรดกให้กับคนในตระกูลแคสเทียย์ ปัจจุบัน ผอ. โรงเรียนอยู่เพียงขั้นจอมพลกิฟต์ขั้นกลาง จึงทำให้โดนกดดันจากเมืองรอบข้าง
.................................................
ณ หน้าประตูโรงเรียนแคสเทียย์....
ประตูไม้บานใหญ่มีนักรบ 2 คนคอยอารักขาในมือคนหนึ่งถือคทา อีกคนถือดาบยาวน่าเกรงขาม ทั้งคู่สวมชุดเกราะสีเงินดูหนัก แต่ด้วยผลพลอยได้จากการฝึกฝนกิฟต์ทำให้พวกเขาแข็งแกร่งกว่าคนปกติจึงไม่รู้สึกหนัก....
"...นักรบ 2 คนนี้ก็ดูแข็งแกร่งดีนะ แต่ก็นะยังสู้ขอทานในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ เห้อ~..."
ลู่เชิงคิดในใจก่อนจะเดินเข้าใกล้ประตู นักรบ 2 คนนั้นได้ห้ามไว้แล้วพูดว่า...
"นี่ๆ พวกเ้าทั้งคู่คิดจะทำอะไร"
"ข้ามาพาลูกข้าเข้ารับการทดสอบเพื่อเข้าโรงเรียนครับ" ลู่คง ผู้เป็พ่อตอบนักรบทั้งสอง
"นี่พวกเ้าที่มาจากบ้านนอก คิดว่าจะผ่านบททดสอบของโรงเรียนแคสเทียย์อันยิ่งใหญ่ได้ อย่างงั้นรึ กลับไปอยู่บ้านนอกของพวกเ้าไป!!"
นักรบผู้ถือคทากล่าววาจาดูิ่
"ไม่ได้มีกฎบอกว่าห้ามผู้มาจากบ้านนอกเข้ารับการทดสอบหนิครับ!" ลู่เชิง กล่าวตอบกลับเสียงแข็ง
"ฮ่าฮ่าฮ่า เ้าเด็กน้อยนี่เ้าคิดว่าเ้าเป็ใครข้าจะบอกไรให้นะมีแค่นายน้อยจาก5ตระกูลใหญ่เท่านั้นที่จะเหมาะสมกับโรงเรียนแคสเทียย์แห่งนี้"
ลู่เชิงเริ่มเห็นท่าไม่ดีเลยคิดจะใช้พลังกิฟต์ที่ได้เรียนรู้มาจากชาติก่อนในการจัดการนักรบที่ดูิ่เขา...
"นี่พวกเ้าน่ะ หยุดกลั่นแกล้งน้องชายผู้นั้นเดี๋ยวนี้นะ!!"
เสียงเด็กสาวอันไพเราะดังขึ้นมาจากด้านหลัง ลู่เชิงหันไปหาเ้าของเสียง ข้างหน้าเขาเป็เด็กสาวใบหน้างดงาม ผมสีแดงเงารวบหางม้า มีปิ่นปักผมรูปทรงผีเสื้อ เสื้อผ้าดูหรูหราเปรียบดั่งราชวงศ์มิผิด และคนรับใช้ภายนอกใส่สูทดูสุขุมแถมยังมีพลังแข็งแกร่งยิ่งกว่ายามเฝ้าประตูเสียอีก...
"...สาวน้อยผู้นี้คือใครกัน แถมยังการแต่งตัวนี่อีก..." ลู่เชิงคิดในใจ
"อ๊ะ! ทำความเคารพคุณหนู!!" นักรบพูด
"ถ้าพวกเ้ายังกระทำการดูิ่ผู้อื่นเช่นนี้อีก ข้าจะสั่งให้ท่านพ่อไล่พวกเ้าออกให้หมดเลย หื่ม!"
"ขออภัยครับคุณหนู แต่ แต่.." นักรบตอบ
"ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น พวกเ้ากลับไปทำหน้าที่ได้แล้ว!"
"ครับ! คุณหนู ขอบพระคุณที่มองข้ามการกระทำที่โอหังของพวกข้า" นักรบตอบกลับด้วยความหนักแน่น
"...คุณหนูท่านนี้ช่างหน้าเกรงขามยิ่งหนัก เหมือนการมาโรงเรียนแคสเทียย์ครั้งนี้จะสนุกขึ้นซะแล้วสิ..." ลู่เชิงคิดในใจพร้อมกับแสยะยิ้ม
............................................
"น้องชายเ้ามีนามว่าอะไร?"
"ข้ามีนามว่า ลู่เชิง แล้วพี่สาวล่ะ" ลู่เชิงตอบ
"เ้าเรียกข้าว่าพี่สาว เอลลี่ ก็ได้"
"...นี่คือเอลลี่หนึ่งในแนวหน้าของกองทัพที่ต่อสู้กับเทพ์ตอนเด็กสินะ เคยได้ยินว่านางมาจากเมืองเดียวกันแต่ก็พึ่งเคยเจอนี่แหละ..."
ลู่เชิงจ้องมองเอลลี่ด้วยใบหน้าที่สงสัย
"เอ่อ.. มีอะไรติดอยู่บนหน้าข้าหรือ?"
"ม.. ไม่ ไม่ใช่อย่างงั้น ไม่มีอะไรครับพี่เอลลี่!"
"ถ้าอย่างนั้นเราไปรับการทดสอบกันเลยดีกว่า ไปกันเลย!!"
เอลลี่จูงมือลู่เชิงวิ่งเข้าโรงเรียน ด้วยความสดใสร่าเริง...
31K
