ณ. บ้านมิดไนท์
เราสองคนนั่งทานอาหารไปเรื่อยๆ จนกลับข้าวหมด ฉันไม่ได้เป็คนกินเก่งนะ ฮ่าๆๆ
หลังจากทานอาหานเสร็จ มิดไนท์มาส่งฉันถึงหน้าบ้าน “บ๊ายบาย มิดไนท์” ฉันบอกลาเขา
ฉันลงมาจากรถ ทำให้แม่มองมาที่ฉัน แม่ถามว่าใครมาส่ง “เพื่อนน่ะแม่ ” ฉันตอบแม่เสร็จก็รับเดินเข้าบ้านทันที
“ บลู ลูกมีเพื่อนนอกจาก ติน ปอย มะนาว ด้วยเหรอ”
“เพื่อนที่เรียนมาด้วยกันแหละแม่”
“แม่ไม่ถามแล้ว ลูกไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
ฉันรีบขึ้นมาบนห้อง ไลน์ไปปรึกษาปอยทันที
MID..LOVe: ปอย ทำไงดี
MID..LOVe: ว่าไงจ๊ะ
BlueSky : ฉันว่าฉันควรบอกแม่ไหม
MID..LOVe: แม่เธอเจอมิดไนท์แล้วเหรอ
BlueSky : ยังๆ วันนี้เขามาส่งถึงหน้าบ้าน แม่แค่เห็นรถ
MID..LOVe: ว๊าว ๆ เื่นี้น่าสนใจ
BlueSky : แกช่วยให้คำปรึกษาก่อนได้ไหม
MID..LOVe: นี่แก มิดไนท์แค่มาส่งนะ
BlueSky : ฉัน....แค่กลัวแม่เข้าใจผิด
นอนดีกว่า พรุ่งนี้แม่คงลืมแล้วแหละ ส่วนมิดไนท์คงไม่นัดฉันออกไปข้างนอก ฉันกับเขาควรรักษาระยะห่างให้มากกว่านี้
เช้าวันต่อมา
ไลน์กลุ่ม
มะนาว : เพื่อนๆ ไปดูมิดไนท์กันที่โรงแรม V กัน
มะนาว : ดูฟรี ไปไหม?
ปาย: เลิศ ว่างพอดี
บลู: ขอตัวนะ
ปาย: อ้าว อารมณ์ไหนของเขาเนี่ย
ติน: ใช่
ติน: ฉันไปด้วย ของฟรีอ่ะนะ
มะมาว: โอเค ไปกันสามคนนะ
ปาย: ส่งสติ๊กเกอร์ OKAY
ติน: เดี๋ยวก่อน ไปวันไหนมะนาว
ปาย: วันนี้ไง
ติน: เจอกัน หน้าหอ ปายนะ
มะมาว: ตามนั้น
ปาย: รอ