หมื่ความแค้นไม่แม้นจดจำ

    หนีไป

    ตำหนักพระพันปี“ไทเฮาพ่ะย่ะค่ะสนมหวังนางสลบไปแล้ว”“ดี สลบไปแล้วก็เอาน้ำสาดให้นางฟื้นขึ้นมารับโทษจะ หนีโทษทัณฑ์โดยการหมดสติไปเช่นนี้ไม่ได้”“ท่านน้าให้ข้าได้พิสูจน์”สุ่ยเอ่อเดินไปแตะที่ลำตัวของอิงจื่อซ้ำๆ จนตัวนางเหนื่อยยืนหอบแฮ่กๆ“ท่านน้า นางต้องแสร้งท...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ