รักผมหน่อย(อ่อยแล้วนะ)

    จากวันนั้นมาจนถึงตอนนี้จะสัปดาห์ละครับ ผมไม่เจอหน้าพี่โฟมอีกเลย ผมพยายามไปแอบมองหาที่โรงอาหารเท่าไร่ก็ไม่เจอไปกี่ครั้งก็มีแต่พี่ลมกับพี่ชินนั่งอยู่พี่เขาไม่มาเรียนรึว่าพี่เขาหลบหน้าผมกันแน่ นี่ผมจะกินแห้วแทนข้าวมั้ยนะแล้วเอาไงดีอ่ะ ไปต่อรึพอแค่นี้.....ผมมามหาลัยแต่เช้าทุกวัน แต่อย่าเข้าใจว่าผมเกิดรักเรียนนะครับผมมารอเขา.....

"นี่ไอ้เวรมึงจะนั่งทำหน้าเป็๲อึ่งอ่างมองโอ่งอีกนานแค่ไหนวะ"ไอ้ภีมเพื่อนที่ผมเจอทีไรไม่เคยมีคำพูดไพเราะเสนาะหูสักที
"นี่มึงจริงจังมากหรอวะ" ดาวเหนือมองผมแบบชั่งใจ
"กูต้องทำไงวะมึง หน้าหล่อๆของกูเนี่ยไม่ช่วยเชี้ยไรเลยว่ะ" 
"มึงจริงจังมึงก็ต้องสู้ปะวะ...ลุยดิวะไม่ใช่มานั่งทำหน้าเป็๲อึ่งอ่างพองลมเข้าๆออกๆ" 

อึ่งอ่างบ้านมึ่งหล่อขนาดกุเลยหรอฟะ!ไม่หลงตัวเองนะครับส่องกระจกทุกวัน แล้วจะให้ผมทำไงอ่ะหน้าเขาผมยังไม่เจอเลย

"เออ!!!กูจะบุกละสัส...ยังไงกูก็จะเอา"
"ที่ผ่านมากูไม่เคยเห็นมึงคิดมากแบบนี้นิไม่เคยเห็นอยากจะสนใจใครเลย" ดาวเหนือถามผม
"กูก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมแต่ความรู้สึกมันบอกว่าคนนี้แหละที่กูรอ"
"มึงพึ่งดูหนังเ๱ื่๵๹ไหนจบมาปะวะไอ้เวร อินเชี้ยๆ " ภีมคนเดิม
"โถ่!!!!ไอ้หมาภีม "

"ถ้างั้นมึงจะทำยังไงอ่ะ"

"อยากได้ลูกเสือก็ต้องบุกถ้ำเสือดิวะ"

'ฉันต้องทำๆอะไรสักอย่างแล้วววว...ให้เธอนี้ไม่แคล้วไม่คลาดกัน....'เอาวะเพลงพี่กบเขาว่างั้น

คณะนิเทคศาสตร์.... 17.00 น.
     ผมมาตามหาพี่โพมที่คณะครับในเมื่อรอแล้วไม่เจอก็ต้องตามล่ะครับ ผมยืนแอบอยู่หน้าคณะผมให้ไอ้เหนือถามพี่สายลมละว่าวันนี้เลิกกี่โมง นั่นไงมาละครับเป้าหมายของผม ตรงนี้คนเยอะครับเกิดพี่เขาด่าผมขึ่นมาอายคนครับ เดินตามเขาไปก่อนละกัน

"พี่โพม...."ผมแอบเดินตามพี่โพมมาจนถึงลานจอดรถของคณะ
"อ่าว....เอ่อออออ" พี่โพมมองหน้าผมด้วยแววตาเลิ่กลัก 
"พี่ถอดหูฟังก่อนได้มั้ย "คราวนี้ผมจะได้มั่นใจว่าเขาได้ยินผม
"มีไรว่ามา" เขาถามผมพร้อมกับถอดหูฟังออกข้างหนึ่ง
"ผมชื่อ องศา วิศวะปี 1"รายงานตัวก่อนครับ
"เออแล้วไงกูไม่ใช่ นายทะเบียน"
"ทำไม๻ั้๹แ๻่วันนั้นผมไม่เคยเจอพี่อีกเลย" 

"ก็กูไม่ได้อยากเจอมึง"
"พี่ฟังผมนะ ถ้าพี่หลบหน้าผม ผมจะมาตามหาพี่ที่คณะทุกวันถ้าพี่ไม่มามหาลัยผมจะตามไปหาพี่ถึงบ้าน ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องหาพี่จนเจอ"
"ทำไมวะ มึงจะยุ่งอะไรกับกูนักหนา!"พี่โพมเริ่มทำหน้ายุ่งคิ้วชนกัน
"วันนั้นพี่ไม่ได้ยินที่ผมบอกหรอ"
"มะ ไม่อ่ะ กูไม่รู้ไม่ได้ยินไรทั้งนั้นอ่ะ"พี่โพมมองหน้าผมแล้วเอาหูฟังยัดหูเหมือนเดิม

     ได้พี่จะเอาแบบนี้ใช่มั้ย.....ผมเดินเข้าไปใกล้พี่โพมพี่เขาก็เดินถอยหลังไปจนชนกับประตูรถหมดทางหนีละคับพี่

"ผมจะจีบพี่" ผมถือวิสาสะถอดหูฟังพี่โพมออกทั้งสองข้างแล้วยกแขนขึ้นคล่อมตัวพี่โพมไว้กันไม่ให้หนี" พี่เตรียมตัวรับรักผมได้เลย"
"เตรียมตัวบ้าไรมึงล่ะ...ถอยไปเลยกูจะกลับบ้านแล้ว"พี่โพมพลักอกผมออก

“ผมจริงจังนะพี่”ผมพูดพร้อมจ้องหน้าพี่เขาด้วยสายตาที่บอกว่าผมไม่ได้ล้อเล่น

“มะ มึงก็จีบกูให้ติดละกัน กูจะรอดู”พี่โฟมพูดตะกุกตะกักแต่ไม่มองตาผม

“ผมจะถือว่าพี่อนุญาตให้ผมจีบละนะ”

“กูไม่ได้พูด หลีกไปกูจะกลับบ้านแล้ว”

     ผมส่งยิ้มให้พี่เขาแล้วถอยหลังออกมา ปล่อยให้พี่โฟมขึ้นรถไปวันนี้ได้แค่นี้ก็พอแล้ว ผมไม่อยากเซ้าซี้เขามากกลัวเขารำคารผมซะก่อนที่จะรักผม