ณ เรือนอ๋องแปดเสวี่ยอี้เดินผ่านประตูเข้าไปในเรือน พบว่าอ๋องแปดกำลังยืนหันหลังอยู่' เจ้ามาแล้วหรือ' อ๋องแปดกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม' เพคะ' เสวี่ยอี้ขานรับ
อ๋องแปดค่อยๆ หันตัวมาหาเสวี่ยอี้ที่อยู่ทางด้านหลังอ๋องแปดตกอยู่ในภวังค์ชั่วครู่.... สายตาของอ๋องแปดจ้องมองไปยังเสวี่ยอี้อย่างละเอียดเมื่อสายตาของทั้งคู่ประสานกัน ทำให้ใบหน้าอันงามงดของเสวี่ยอี้นั้นแดงระเรื่อขึ้นอ๋องแปดมิเคยเห็นเสวี่ยอี้นุ่งอาภรณ์งดงามเช่นนี้มาก่อน ปิ่นที่ปักประดับผมนั้นช่างดูเข้ากันกับชุดยิ่งนัก' ท่านอ๋องเรียกข้ามา...มีเรื่องอันใดหรือเพคะ' เสวี่ยอี้เอ่ยถาม' ข้า...เอ่อ...' อ๋องแปดลืมเรื่องที่จะกล่าวโทษเสวี่ยอี้ไปเสียชะงัก จนดึงสติขึ้นมาได้อีกครั้ง' วันนี้เจ้าไปทำสิ่งใดมา...รู้หรือไม่ว่า ไม่มีสิ่งใดที่ข้ามิรู้' อ๋องแปดเอ่ยถามอีกครั้งเสวี่ยอี้ประหลาดใจกับคำตอบของอ๋องแปด พลางครุ่นคิดลำดับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ที่ตลาดนอกวัง' เดิมทีข้าตั้งใจจะไปร้านสมุนไพร แต่ว่าข้าไปร้านเครื่องประดับเสียก่อน เวลาล่วงเลยมานาน ข้าเลยกลับจวนเพคะ' เสวี่ยอี้พยายามเล่าให้อ๋องแปดฟังอย่างละเอียด เผื่อว่าสิ่งนี้จะเป็นทำให้อ๋องแปดไว้เนื้อเชื่อใจตนมากขึ้น' เท่านั้นหรือ...' อ๋องแปดเอ่ยถามย้ำเสวี่ยอี้เริ่มรู้สึกแปลกใจมากขึ้น ครั้งนี้คงคาดการณ์ผิด อ๋องแปดหาได้เสน่หาตนไม่' เท่านี้เพคะ' เสวี่ยอี้ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง' ซือมิ่ง...เห็นเจ้าอยู่กับชายหนุ่มผู้หนึ่งกลางตลาด เรื่องนี้จริงหรือไม่' อ๋องแปดพยายามเค้นหาความจริงเสวี่ยอี้ลองครุ่นคิดอีกครั้ง จนนึกได้ว่าชายหนุ่มผู้นั้นที่อ๋องแปดกล่าวถึงคือ ฟ่านเจี้ยน ผู้ที่นางได้ช่วยเหลือเอาไว้' ระหว่างที่ข้ากำลังเลือกเครื่องประดับอยู่นั้น...ข้าเห็นชายหนุ่มผู้หนึ่งนอนสลบอยู่กลางถนน ข้าจึงเข้าไปช่วยเพคะ'อ๋องแปดยังรู้สึกไม่ไว้วางใจแม่นางเสวี่ยอี้นัก รอยยิ้มอันอ่อนโยนจะแฝงด้วยความร้ายกาจหรือไม่นะ' ถ้าเจ้าหลอกข้า...ข้าจะฆ่าเจ้า' อ๋องแปดกล่าวกระแทกเสียงดังด้วยความฉุนเฉียว แล้วเอื้อมมือไปชักดาบเล่มยาวขึ้นมาชี้ไปที่ใบหน้าของเสวี่ยอี้เสวี่ยอี้ตกใจในสิ่งที่อ๋องแปดกระทำ เนื้อตัวของนางสั่นระริก หัวใจของนางเต้นรัวไม่หยุดนิ่ง เหตุใดท่านอ๋องถึงโหดเหี้ยมนัก' ท่านอ๋องคิดว่าข้าคบชู้อย่างนั้นหรือ' สายตาของเสวี่ยอี้สุกสว่าง ประสานกับสายตาของอ๋องแปดขณะพูดอย่างจริงจัง' แล้วเจ้าทำหรือไม่ล่ะ' ท่านอ๋องยังพยายามกล่าวคำพูดท้าทาย' ข้าหรือท่านกันแน่ที่กำลังคบชู้...ในใจของท่านมีสตรีนางไหนอยู่กันแน่เพคะ'น้ำตาของเสวี่ยอี้ค่อยๆ ไหลออกมา คำพูดทั้งหมดล้วนมาจากความอัดอั้นตันใจของนางที่เก็บไว้เป็นเวลานานอ๋องแปดเริ่มกระอักกระอ่วนเมื่อเห็นเสวี่ยอี้แสดงอาการเช่นนั้น โดยปกติแล้วนิสัยของนางยิ่งยโสนักแต่เวลานี้นางกำลังร่ำไห้เพราะข้างั้นหรือ' ขะ...ข้าขอโทษ' อ๋องแปดพูดจาตะกุกตะกัก พลางใช้มือจับที่แขนของเสวี่ยอี้เพื่อปลอบเสวี่ยอี้หันตัวหนี แล้วนำมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบทั้งสองข้าง' ท่านยอมรับใช่หรือไม่ ว่าในใจท่านมีสตรีนางอื่นอยู่' เสวี่ยอี้ถามเสียงอู้อี้พลางร้องเสียงสะอื้น' ข้า....' อ๋องแปดสับสนกับตนเองว่าควรจะทำเช่นไรให้นางรู้สึกสบายใจขึ้น' เหตุใดท่านอ๋องถึงอ้ำอึ้ง' เสวี่ยอี้ถามย้ำ 'ข้ามิงดงามใช่หรือไม่ ท่านถึงมิอาจเปิดใจให้ข้าเสียที'' เจ้างดงามจนข้ามิอาจละสายตาได้...หากแต่ข้าเคยรักใคร่กับสตรีนางหนึ่งก่อนที่จะได้รับคำสั่งให้แต่งงานกับท่าน ท่านให้เวลากับข้าได้หรือไม่เสวี่ยอี้' อ๋องแปดกล่าวด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยนด้วยความรู้สึกผิด' หม่อมฉันจะรอเพคะท่านอ๋อง' เสวี่ยอี้ตอบรับอ๋องแปดคว้ามือเสวี่ยอี้มาจับ สายตาของทั้งคู่ส่องประสานกันเป็นประกาย ความเห็นอกเห็นใจของอ๋องแปดทวีคูณมากยิ่งขึ้น' คืนนี้...เจ้าอยู่กับข้าได้หรือไม่'อ๋องแปดเอ่ยถาม' เพคะ' เสวี่ยอี้ตอบอย่างเหนียมอายอ๋องแปดค่อยๆ ใช้มือจับที่ใบหน้าอันงามงดของเสวี่ยอี้ แล้วบรรจงจูบที่ริมฝีปากของเสวี่ยอี้อย่างอ่อนโยน เสวี่ยอี้ค่อยๆ ปิดตาลง พลางตอบรับจูบของอ๋องแปดอย่างไม่ยั้งความรู้สึกที่ท่วมท้นถูกกลั่นออกมาผ่านรสจูบของทั้งคู่ อ๋องแปดอุ้มเสวี่ยอี้ไปยังเตียงนอน ทั้งคู่บนเตียงนอนนั้นช่างสมสุขยิ่งนัก ในที่สุดทั้งคู่ก็ได้ประสานหยินหยางเฉกเช่นสามีภรรยา
รุ่งเช้าต่อมา แสงแดดสาดส่องสว่างจ้ามายังห้องของเรือนอ๋องแปด เสวี่ยอี้พลิกตัวนอนไปมาจนลืมตาตื่นขึ้น ข้างกายมิพบอ๋องแปดแม้แต่เพียงเงา ชวนให้นางหงุดหงิดยิ่งนัก' คุณหนูเจ้าคะ ' ถานเอ้อร์ร้องเรียก' ถานเอ้อร์... เจ้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่'' ข้ามาเฝ้าท่านหลายชั่วยามแล้วเจ้าค่ะ''สาเหตุที่ท่านมิกลับเรือน เป็นเพราะเหตุนี้เองหรือเจ้าคะ......' ถานเอ้อร์ลากเสียงยาวพลางจ้องมองเสวี่ยอี้ด้วยแววตาเขินอาย' นี่ถานเอ้อร์.... ข้าก็แค่ทำในสิ่งที่คู่สมรสควรทำ' เสวี่ยอี้ยิ้มเขิน' แล้วที่ท่านบอกว่า...ท่านจะใช้มารยาหญิงนี่เพื่อการนี้หรือไม่' ถานเอ้อร์ใช้มือปิดปากพลางหัวเราะคิกคัก' เจ้าถามข้าเยอะเกินไปแล้ว...ไปกันเถอะ... ข้าจะกลับเรือน'' เจ้าค่ะ' ถานเอ้อร์ตอบรับ
1K
