ร่างโปร่งบางในชุดทำงานสีฟ้าอ่อนเดินกลับออกไปที่โต๊ะทำงานของตนด้วยความรู้สึกเหมือนว่าน้ำตาจะร่วงออกมาให้ได้
และขณะที่ลงมือทำงานอย่างเคร่งเครียดไปได้ครู่ใหญ่ ก็ได้มีสาวสวยเซ็กซี่แต่งกายสไตล์เปรี้ยวจี๊ดเดินเข้ามาหาถึงโต๊ะทำงานแล้วถามเสียงห้วน เรียกว่าคำพูดคำจาไม่เหมาะสมกับรูปร่างหน้าตาเอาเสียเลย ฉัตรชฎาคิดในใจ
“หล่อนเป็ใครย่ะ แล้วพี่อ้อมไปไหน”
“ดิฉันเป็เลขาของคุณไตรลักษณ์ค่ะ ส่วนพี่อ้อมลาออกไปแล้ว”
“อ๋อ ฉันมาหาพี่เต้นะ คือคุณไตรลักษณ์นั้นแหละ”
“เอ่อ ตอนนี้บอสเล็กสั่งไม่รับแขกค่ะ”
“ฉันไม่ใช่แขกนะ ฉันเป็แฟนพี่เต้ แค่บอกให้รับรู้ไว้ ไม่ได้เป็การขออนุญาต”
เป็คำกล่าวที่ทำเอาฉัตรชฎารู้สึกชาวูบไปทั้งกายและใจอีกครั้ง เขามีแฟนแล้ว
สาวสวยวัยยี่สิบสามปีผู้มาเยือนซึ่งก็คือ อรปรียาลูกสาวเ้าของโรงแรมชื่อดังที่มีอาชีพเป็นางแบบสมัครเล่นนั้นเอง เธอทำหน้าขึงเครียดแบบไม่พอใจใส่ ก่อนจะหันหลังเดินฉับๆเข้าไปในห้องทำงานของไตรลักษณ์ซึ่งเป็รองประธานของบริษัทแห่งนี้ทันที
“พี่เต้ขา ออกไปหาอะไรทานกันเถอะค่ะ”
เสียงเจื่อยแจ้วที่ดังขึ้นมาก่อนตัวทำให้ไตรลักษณ์ที่กำลังยุ่งอยู่กับงานบนโต๊ะต้องเงยหน้าขึ้น ก็พอดีกันกับที่สาวสวยเข้ามาถึงตัวเขา ชายหนุ่มนึกหงุดหงิดไปถึงเลขาคนใหม่ของตนทันที ก็เขาสั่งเธอไว้แล้วไม่ใช่เหรอ ว่าไม่รับแขก
“ยังไม่พักเที่ยงเลยนะ”
ไตรลักษณ์กล่าวพร้อมกับจับมือบางที่มายุ่มย่ามตามตัวของเขาผลักออก
“แหม พี่เต้ขา คำนั้นไว้ให้พวกพนักงานเขาใช้ดีกว่าค่ะ เรามันระดับเ้าของกิจการ จะทำอะไรยังไงก็ได้ ใครจะกล้ามาว่า”
“ยิ่งเป็เ้าของ ก็ยิ่งต้องเอาจริงเอาจังมากกว่าคนอื่นเขาสิ ทำตัวเหลวไหล ใครเขาจะนับถือ อีกอย่างมันก็เป็กิจการของเราเองด้วย ถ้าเราปล่อยปละละเลย ก็มีแต่เราเองนั้นแหละที่จะเดือดร้อน”
คำตอบนั้นทำเอาอรปรียาถึงกับหน้างอฉับ เธอไม่ชอบไตรลักษณ์ก็ตรงที่เขาเอาจริงเอาจังกับงานมากเกินไปนี่แหละ ไม่ค่อยตามใจเธอเหมือนกับผู้ชายคนอื่นๆแต่ข้อดีของเขาก็คือ หล่อ รวย นิสัยดีมีอนาคต เขาเป็ที่หมายปองของผู้หญิงมากหน้าหลายตา โชคดีที่เขาให้โอกาสเธอได้ใกล้ชิดกับเขามากกว่าคนอื่นๆ เธอจึงตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องเลื่อนตัวเองขึ้นไปเป็แฟนหรือคู่หมั้นของเขาให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม
หรือเรียกง่ายๆว่าจะต้องจับเขาให้อยู่มือให้ได้นั้นเอง
“แต่ไหนๆอรก็มาแล้วนี่คะ จะให้อรทำไง”
สาวสวยแสดงอาการเง้างอนชัดเจน
“นั่งรอไปก่อน”
“พี่เต้คะ อีกตั้งชั่วโมงนะ กว่าจะเที่ยงอ่ะ”
“ถ้าทนไม่ไหวก็ออกไปทานก่อนแล้วกัน”
ไตรลักษณ์กล่าวแค่นั้นก็ก้มลงสนใจกับงานต่อ อรปรียาทำท่ากระฟัดกระเฟียดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เดินออกไปด้วยความไม่พอใจ
ลับหลังอรปรียาไปแล้ว ไตรลักษณ์ก็เรียกฉัตรชฎาเข้ามาพบทันที
“ผมสั่งไว้แล้วใช่ไหม ว่าไม่รับแขก แล้วคุณอนุญาตให้อรเข้ามาได้ไง”
“ใครคืออรคะ”
ฉัตรชฎาทำหน้าเหรอหรา งงไม่เข้าใจว่าทำไมต้องดุเธอด้วย เธอทำอะไรผิดเหรอ
”ก็ผู้หญิงคนที่คุณอนุญาตให้เข้ามาในห้องทำงานของผมเมื่อครู่นี้ไง”
ไตรลักษณ์หงุดหงิดกับท่าทางเหวอๆเอ๋อๆของยัยเด็กนี่จริงๆเลย