เขาหาว่าผมเป็นเซียน

บทที่ 37:ภารกิจพัฒนาตนเองและเงามืดในเมตาเวิร์สเซียน■ เมื่อโลกเสมือนเริ่ม“มีเงา”

หลังจากที่หลินเฟยเปิดตัวระบบ “ภารกิจพัฒนาตนเอง” และการแข่งขัน“มหกรรมสร้างร่างกายเซียน (Global Aura Games)” เมตาเวิร์สเซียนก็พลุแตกอย่างแท้จริง

แต่ความนิยมที่พุ่งสูงก็ย่อมนำ ของเสีย ตามมาแบบหลีกเลี่ยงไม่ได้…

และของเสียนั้น…
ไม่ใช่บั๊ก
ไม่ใช่ลู่วิ่งเสมือนพัง
แต่เป็น…

กองทัพ Botnet ปราณเถื่อน

เซียนหลายคนพบว่า leaderboard มีผู้เล่นแปลกๆ
ชื่อว่า “User_9999999”
ทำ rep ยกน้ำหนักได้ หนึ่งล้านครั้งต่อวินาที

มู่หานตรวจ log แล้วพบ packet ลักษณะเดียวกับ จดหมายเตือนลึกลับที่เคยส่งมาถึงหลินเฟยก่อนหน้า

ผู้อยู่เบื้องหลังไม่ใช่แค่คนโกง…
แต่คือกลุ่มใต้ดินที่ต้องการ“ควบคุมตลาดการพัฒนาตนเอง” ของเมตาเวิร์ส

นี่คือจุดเริ่มต้นของภารกิจไล่ล่าด้านไซเบอร์ครั้งแรกของหลินเฟย…

■ Aura Games Finals

ก่อนเหตุการณ์ bot จะปะทุหลินเฟยจัดงานเปิดตัว Aura Games Finals แบบเวอร์วังอลังการสไตล์งานเปิดตัวเทคฯยุคปัจจุบัน

โต๊ะ Keynote ประกอบด้วย:

· หลินเฟย = CEO สบายเกินไป

· กงซุนอี้ = CTO วิ่งไปซ่อมของไป

· มู่หาน = Lead Developer ที่ไม่ได้นอนมา 3 วัน

· อี้หาน = CFO ที่หน้าตาเป็นรูปหยกเงิน

จอด้านหลังคือ Hologramปราณ 12 เมตร พร้อมเสียงกลองเซียนประกอบ

หลินเฟยเดินขึ้นเวทีพร้อมโค้กเซียนหนึ่งกระป๋อง
ฮาโลปรากฏข้อความ:

“Aura Games Finals —Strong Body, Strong Prana, Strong Life!”

ผู้บำเพ็ญเพียรนับหมื่นแห่เข้ามาดูผ่าน Xianflix Live

หลินเฟยเปิดงาน:

“พวกนาย! วันนี้เราจะประกาศว่า Aura Games จะมีรางวัลระดับตำนาน…”

เขาชี้ไปที่จอ
แสงประกายปราณพุ่งออกมา

“รางวัลใหญ่:Golden Prana Dumbbell
สิ่งนี้… ยกไม่ขึ้น
แม้แต่ AI ก็ยกไม่ได้
คือสัญลักษณ์ของ‘การต่อสู้ภายในจิตใจ’ ”

ผู้ชมพากันโห่ร้อง
เซียนบางคนตีความว่า:
“ท่านอาจารย์กำลังสอนว่าความหนักไม่ได้อยู่ที่น้ำหนัก…แต่อยู่ที่ใจ!”

ซึ่งจริง ๆ แล้วหลินเฟยแค่คิดไปเองว่า
“ทำดัมเบลให้ยกไม่ขึ้นจะได้ไม่ต้องจ่ายค่าซ่อมน้ำหนักบ่อย…”

ประกาศฟีเจอร์ใหม่สุดล้ำ:

Prana-Sync 2.0
ทำให้การออกกำลังกายในเกมส่งผล ตรงต่อร่างกายจริงแบบแม่นยำกว่าเดิม
มีระบบตรวจวัดชีพจร, แรงบีบมือ, ลมหายใจ และอารมณ์

กงซุนอี้พูดต่อ:

“และ… เราได้แก้ปัญหาเครื่องแตกเพราะท่านอาจารย์แล้วโดยเพิ่มระบบ Auto-Shutdown เมื่อพลังปราณท่านเกิน 120%!”

หลินเฟย: “อะไรนะ!? ทำไมต้องปิดตอนฉันเล่น!?นั่นช่วงกำลังมันเลยนะ!”

มู่หานรีบพูดแก้:

“ท่านอาจารย์… นั่นคือวิชา ‘ยับยั้งอัตตา’ ข้ามิได้ตั้งใจจริง ๆโปรดเมตตา!”

คนทั้งฮอลล์ตีความว่าเป็น “ปรัชญาเต๋าระดับลึก”
ทำให้ทุกคนยืนปรบมือ
ทั้งที่จริง ๆ แล้วมู่หานกลัวเซิร์ฟระเบิดเฉย ๆ

การเปิดตัวผู้สนับสนุน (Sponsorship)

อี้หานประกาศสุดเสียง:

“ปีนี้มีผู้สนับสนุนจากทุกภพ!
ได้แก่—
• ร้านโปรตีน ‘เทพกล้ามเหล็ก’
• ฟิตเนสปราณ ‘เมฆเหินยกทะลุสวรรค์’
• และ… สำนักงานสาขาภพมาร!”

จักรพรรดินีมารปรากฏขึ้นบนจอพร้อมสโลแกน:

“อาณาจักรมารสร้างกล้ามอย่างไร้ความกลัว”

คนฮามากจนบางคนเกือบลืมหายใจ

แล้ว Keynote ก็จบลงด้วย“โชว์ยกน้ำหนักของหลินเฟย”

หลินเฟยบอก:

“ดูนี่สิ! ฉันจะลองยกน้ำหนักปราณ 1 แสนตัน!”

เขากดปุ่มบนแว่น VR
อวตารเขาคว้าแท่นยก
ระบบ Prana-Sync ทำงานเต็มสูบ

ตูมมมม!
น้ำหนักพุ่งขึ้นอย่างง่ายดาย
แต่ระบบ Auto-Shutdown ปิดเองก่อนจะแสดงผล

หลินเฟย: “เฮ้ย! มันปิดตอนฉันโชว์เฉยเลย!”

ผู้ชมตีความว่า:

“โอ้! นี่คือการปฏิเสธชื่อเสียง!
ท่านอาจารย์สอนให้เราอย่ายึดติดกับสายตาคนอื่น!”

หลินเฟย: “ไม่ใช่! มันบั๊กเว้ย!”

แต่ไม่มีใครเชื่อ
และทุกคนตะโกนพร้อมกัน:

“ท่านอาจารย์จงเจริญ!”

■ ล่า Botnet ปราณ — ตรอกมืดเมตาเวิร์ส

ค่ำคืนนั้น หลังงานเปิดตัว
มู่หานวิ่งมาด้วยหน้าซีด:

“ท่านอาจารย์! Botnet ปราณมันกระจายตัวแล้ว!
มันฝังอยู่ในใต้ดินของ District_404 ของเมตาเวิร์ส!”

หลินเฟย: “แล้วรออะไรล่ะ!? ลงไปจัดการเลยสิ!”

พวกเขาสวมแว่น Prana-VR แล้วเข้าสู่โลกมืดใต้เมืองเสมือน

ที่นั่น…
คือซอกซอยดิจิทัลที่เต็มไปด้วยโค้ดลอยเป็นควัน
แสงไฟสลัวสีม่วงกระพริบเหมือนหลอดไฟใกล้เสีย
เสียง packet packet งึมงำเหมือนปีศาจพูดกันเบาๆ

ทีมหลินเฟยประกอบด้วย:

• หลินเฟย — เซียนบรรพกาลผู้ถือคีย์บอร์ดเหมือนคฑา
• มู่หาน — Hacker วิญญาณ
• กงซุนอี้ — วิศวกรซ่อมของเร็วกว่าโดรน
• หลงไห่ — มังกร tank
• หลี่ซาน — ถือขนมเปี๊ยะกันขวัญเสีย

■ เผชิญหน้า“ตลาดมืดอวตาร”

ในหัวมุมมืด คือร้านค้าใต้ดิน
ขายอวตารปลอม, level boost, aura injector

ป้ายร้านเขียนว่า:

“ร้านลับนิกายCPU แห่งหุบเขาเงาจำลอง”

คนขายเป็นอวตารที่ glitch ตลอดเวลา
เหมือนใช้เน็ตมือถือปราณความเร็วต่ำ

เขาทักหลินเฟย:

“ต้องการซื้อ rep-lift 10,000 ครั้งใน 1วินาทีไหมพี่เซียน? ราคาพิเศษเลยนะ!”

หลินเฟยโกรธ:

“ฉันล่ะเกลียดการขายของโกงแบบนี้ที่สุด! ไอ้บอทน้อย!”

คนขายตอบ:

“ข้าไม่ใช่บอทนะ! ข้าเป็น NPC ที่โดนใช้แรงงานฟรีต่างหาก!”

มู่หานอธิบาย: