บทที่ 62
ในขณะที่ทุกฝ่ายกำลังตึงเครียดเกี่ยวกับเรื่องที่ตัวเองทำ อีกทางด้านหนึ่งในประเทศไทย ดาวได้มาเยี่ยมพี่เจษภายในคุก แน่นอนว่าพวกเขาวางแผนนี้ด้วยกัน และตอนนี้มันก็สำเร็จไปแล้วมากกว่าครึ่งหนึ่ง พวกเขาทั้งสองมองหน้ากันเล็กน้อย และยิ้มออกมาอย่างรู้ความหมายกันและกัน ก่อนที่ทั้งสองจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ตรงนั้น เพื่อที่จะได้พูดคุยกัน“แผนของเราเป็นอย่างไรบ้างน้องดาว..” เจษกล่าวถามออกมาด้วยความอยากรู้ มันถึงวันที่เขาจะต้องล้างแค้นแล้วหรือยัง ดาวที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มออกมาก่อนจะยิ้มตอบรับ“เรียบร้อยดีค่ะพี่เจษ.. ตอนนี้ก็เหลือแค่ยื่นข้อมูลนี้ให้กับท่านผู้นั้น แน่นอนว่าบริษัทไลท์จะเสียหายอย่างหนักแน่นอนค่ะ หลังจากนั้นพวกเราจะเอาเงินที่เหลือหนีออกนอกประเทศตามแผนที่เราได้วางเอาไว้ค่ะ” ดาวกล่าวออกมา ตอนนี้ข้อมูลความลับทางการค้าอยู่ในมือของเธอทั้งหมดแล้ว และมันเป็นที่ต้องการของบริษัทคู่แข่งกับบริษัทไลท์มาช้านานอย่างบริษัทอินเตอร์ไพร์ จำกัด“อย่างนั้นเหรอ ดีแล้ว อย่าลืมข้อเสนอให้เขาช่วยพวกพี่ในทุกวิถีทาง แล้วเขาจะได้ข้อมูลทั้งหมดตามที่พวกเขาต้องการด้วย ถึงเรื่องมันจะผ่านไปได้ไม่นาน แต่ถ้าพวกเขาช่วยเราออกไปอย่างลับๆมันก็คงจะไม่มีปัญหาใดๆ.. แต่น้องดาวต้องระวังตัวหน่อย เพราะเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่นถึงมันจะช่วยเราได้ แต่มันก็สามารถทำทุกวิถีทางได้เหมือนกันที่จะเอาข้อมูลเหล่านั้นจากเธอ ..”เจษกล่าวและดาวก็เข้าใจ และจะทำตามที่พี่เจษนั้นบอกทุกอย่าง พวกเขาคุยกันอีกสักพักดาวก็เดินออกไปจากคุก และเริ่มแผนที่คุยกับชายที่รักของเธอเมื่อสักครู่ เธอนั่งแท็กซี่ไปยังจุดหมายก่อนจะลงที่หน้าตึกร้านอาหารจีนแห่งหนึ่ง เธอเดินตามทางที่บริกรเชิญให้เธอมา จนในที่สุดเธอก็มาหยุด และเปิดประตูเข้าไปยังห้องๆหนึ่งทันที“..สวัสดีค่ะคุณจาง.. ฉันเป็นตัวแทนของคุณชาติชาย ชื่อดาวค่ะ” ดาวกล่าวออกมาพร้อมกับก้มหัวให้กับชายคนนี้ผู้เป็นเจ้าของบริษัทอินเตอร์ไพร์ จางชีหลง นักลงทุนที่มีชื่อเสียงในประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ เขาลงทุนในหลากหลายธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นในด้านการเงิน อสังหาริมทรัพย์ หรือแม้แต่อุปกรณ์ไฟฟ้าที่เพิ่งเปิดตัวแต่แบรนด์อุปกรณ์ไฟฟ้านั้นก็นับว่ามีอุปสรรคเป็นก้างขวางคอชิ้นใหญ่จากบริษัทไลท์มาอย่างเสมอๆ แม้ว่าเขาจะพยายามโจมตีหรือใช้วิธีที่ดำมืดขนาดไหน ก็มักจะมีใครบางคนขวางเอาไว้ตลอด จนมีคนติดต่อมาเรื่องการขายความลับของบริษัทให้แก่เขา แน่นอนว่าเขาก็ต้องสนใจมากเป็นธรรมดา“สวัสดี คุณดาว เชิญนั่งลงก่อน..” จางมองไปยังดาวตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า จากนั้นเขาก็ยิ้มและกล่าวเชิญให้เธอนั้นนั่งลงในทันที“ขออนุญาตค่ะคุณจาง...” ดาวนั่งลงตามมารยาท ก่อนที่บรรยากาศภายในห้องเริ่มที่จะกลับมาเงียบอีกครั้ง จางเองก็ใช้สายตาพิจารณาตัวของดาวอยู่ ดาวเองก็เช่นกัน เพราะเธอเพิ่งได้รับคำเตือนมาจากพี่เจษของเธอ ทั้งสองจ้องกันอยู่นานก่อนที่คุณจางจะยิ้มออกมาและกล่าวขึ้นมา“ใช้ได้นี่ครับ.. เอาล่ะเข้าประเด็นกันเลยดีกว่า.. ที่คุณบอกว่ามีความลับของบริษัทไลท์มาขายให้กับผมนี่.. ทางคุณมีข้อเสนออะไรบ้าง และก็ข้อมูลนั้นมีอะไรบ้างล่ะครับ ถ้ามันไม่มากจนเกินไปผมก็สามารถซื้อขายกับคุณได้ครับ.” จางกล่าวออกมา“ฉันคงบอกเป็นข้อมูลทั้งหมดไม่ได้เลย แต่สามารถบอกหัวข้อให้กับคุณได้.. อย่างอาทิเช่น รายชื่อลูกค้าหลายใหญ่ของทางบริษัท คู่ค้า และการเงิน เท่านี้ก็น่าจะคุ้มค่ากับทางคุณจางมากแล้วนะคะ แต่ก็ยังมีอย่างอื่นอีกนิดหน่อยด้วยเช่นกัน.. ส่วนข้อเสนอนั้นไม่มากไม่น้อยเกินไป 5 ล้านเหรียญสหรัฐ กับช่วยเหลือพรรคพวกของคุณชาติชายออกมาจากคุกเพียงแค่คนเดียว ด้วยอิทธิพลของคุณมันคงจะเป็นเรื่องที่ง่ายมากซินะคะ” ดาวกล่าวทั้งหัวข้อที่จะซื้อขาย และข้อเสนอของฝ่ายตัวเองไป จางที่ได้ยินอย่างนั้นก็คิดถึงเรื่องความคุ้มค่า ถ้าเรื่องเงินมันก็ไม่ใช่ปัญหาใดๆ แต่ถ้าไม่ต่อรองเลยมันก็จะดูเหมือนว่าเขากินง่ายจนเกินไป เรื่องแอบเอาคนออกจากคุกก็แค่ดีดนิ้วก็ทำได้แล้ว แต่ที่เขาต้องทำอย่างนี้ก็เพื่อทำเป็นเครียดกับข้อเสนอเฉยๆ “เรื่องแอบเอาคนออกจากคุกมันก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินไปสำหรับนักธุรกิจเบอร์สองของเอเชียอย่างผม ก็แค่ยัดเงิน และใช้อำนาจมืดนิดหน่อยก็สามารถทำได้แล้ว แต่คุณดาวต้องเข้าใจว่าเงินสดจำนวน 5 ล้านเหรียญนั้นมันก็ค่อยข้างมากอยู่ดี และผมก็ยังไม่แน่ใจว่าข้อมูลที่คุณถืออยู่นั้นจะคุ้มค่ามากสักแค่ไหน หรือเอาง่ายๆก็คือผมไม่เห็นว่าเงินจำนวนที่ผมเสียไปจะได้คืนทุนในตอนไหนเลย.. แต่ทั้งหมดมันก็ขึ้นอยู่ที่ตัวของคุณดาวอีกทีหนึ่งล่ะนะครับ..”จางกล่าวออกมาอย่างยาวเหยียดก่อนจะพูดประโยคปิดท้ายอย่างเป็นปริศนาเอาไว้ แต่ดาวที่เห็นว่าปลาตัวใหญ่นี่ติดเบ็ดของเธอเข้าให้แล้ว เพราะจริงๆพวกเขาตั้งเป้าเอาไว้ที่ 2.5 ล้านเหรียญเพียงเท่านั้น และเป็นพี่เจษที่รู้ทันเฒ่าจางดี เขาจึงให้ดาวเสนอครั้งแรกไปที่ 5 ล้าน แล้วค่อยๆลดมาทีละหนึ่งล้านตามแผน“.. 4 ล้านเป็นยังไงคะ คุณจาง ฉันรับรองเลยว่าข้อมูลนี้จะเป็นผลดีกับคุณจางในอนาคตอันใกล้นี้อย่างแน่นอน..” ดาวกล่าวพร้อมกับยิ้มออกมา“ 2 ล้านครับ.. ผมว่ามันก็เสี่ยงอยู่ไม่น้อยครับ ถ้ามันมีประโยชน์ก็ดีไป แต่มันเป็นการค้าครั้งแรกของพวกเรา ผมจึงให้คุณได้เพียงเท่านี้..” จางกล่าวตามเหตุผลของตัวเองบ้าง“..3 ล้านแล้วนี่คือที่สุดของคุณชาติชายแล้ว หวังว่าคุณจางคงจะเข้าใจว่าข้อมูลนี้ก็ไม่ได้มีแค่คุณเท่านั้นที่อยากจะได้มัน ราคานี้ถือว่าเป็นมิตรที่สุดแล้วค่ะ..” ดาวกล่าว“..อื้ม.. 3 ล้านก็ได้อยู่หรอกครับ แต่ผมมีเงื่อนไขเพิ่มเติม ... จริงๆผมก็ไม่ค่อยสนใจข้อมูลของคุณสักเท่าไรนะครับ คุณคิดว่าคนอย่างผมถ้าอยากได้ข้อมูลพวกนั้น ผมหาพวกมันด้วยตัวเองก็ไม่ได้ใช้งบประมาณที่มากมายถึงเพียงนี้หรอกนะครับ ในประเทศจีนยังมีแฮกเกอร์เก่งๆอีกมากมาย หรือไม่ก็พวกนักโจรกรรมข้อมูล เพียงแค่จ้างพวกเขา 1 ล้านเหรียญข้อมูลที่อยู่ในมือของคุณก็ตกอยู่ในมือของผมเรียบร้อยแล้ว..”จางกล่าวออกมาด้วยความเท็จ จริงๆเขาเคยลงแรงไปในส่วนนี้ไปแล้ว แต่มันไม่ได้ผล เทคโนโลยีของบริษัทไลท์ก้าวไกลไปมากกว่าที่เขาคิด ไม่ว่าจะจ้างใครก็ต่างล้มเหลวกันทั้งนั้น แต่นั่นมันผิดกับดาวที่กัดฟันด้วยความโกรธที่แผนของเธอและพี่เจษมีช่องโหว่อย่างนี้ พวกเธอลืมคิดไปได้อย่างไรในเรื่องนี้ แต่ก่อนที่ดาวจะได้พูดอะไรออกมา จางเองก็พูดขึ้นมาก่อน“แต่อย่างที่ผมกล่าวไปก่อนหน้านี้.. ว่าทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับคุณดาว..” จางยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย ดาวเองก็งงจึงกล่าวถามออกไป“หมายความว่ายังไงคะที่บอกว่าทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับฉัน..” ดาวกล่าวถามออกไป“เอาตรงๆนะครับ ที่ผมยังนั่งคุยกับคุณดาวอยู่ มันก็เป็นเพราะสนใจในเรือนร่างของคุณดาว มาอุ่นเตียงผมสักคืนเป็นยังไงครับ แน่นอนว่าถึงผมจะดูชั่วร้าย แต่ผมก็เป็นนักเลงคนหนึ่งที่ทำตามข้อตกลงเสมอๆ แต่ถ้าคุณยังไม่มั่นใจผมสามารถโอนเงินให้กับคุณดาวไว้ก่อนเลยก็ได้นะครับ รวมถึงปล่อยตัวคนของคุณชาติชายตามที่คุณขอมา คิดให้ดีๆนะครับ เงินสามล้าน กับปล่อยตัวคนของคุณชาติชาย...” จางกล่าวและนั่นมันทำให้ดาวเครียดขึ้นมาเลยทีเดียวเธอได้แต่กัดฟันแน่นเต็มไปด้วยความคับแค้นใจกับชายตรงหน้า จากนั้นจางก็กล่าวต่อ“เงินสามล้านกับปล่อยตัว แลกกับ ข้อมูลความลับทางการค้ากับร่างกายของคุณดาวเพียงแค่คืนเดียว.. ผมว่าก็แฟร์ดีนะครับคนละสองเงื่อนไข เอาเป็นว่าผมก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร และถ้าอยากจะให้คำตอบกับผมเมื่อไหร่ก็เชิญโทรนัดกับเลขาของผมได้เลยนะครับ ผมต้องขอตัวก่อน.. ส่วนอาหารนี้คุณดาวก็ทานไปคิดไปได้นะครับ..ผมจะตั้งหน้าตั้งตารอคำตอบนะครับ”จางกล่าวพร้อมกับลุกออกจากโต๊ะ ดาวที่ไม่อยากตกเป็นของเจ้าแก่คนนี้ แต่ตอนนี้เธอมีทางเลือกมากซะที่ไหน ถึงเธอจะรังเกียจชายคนนี้ แต่เธอเกลียดพวกแอมมากกว่า ในขณะที่จางกำลังจะเดินออกจากห้องอาหารไป ดาวก็ตะโกนขึ้นมาทันที “เดี๋ยวก่อน... ฉันตกลง!!”…