~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~
Ep.15
ฉันตื่นนอนเพราะรู้สึกถึงอาการเ็ปตรงข้อมือ ตอนนี้มันบวมเป่งจนแทบยกไม่ขึ้น ด้วยซ้ำฉันรู้สคกครั่นเนื้อครั่นตัวจากพิษไข้ พยายามมองหาคาเอบแต่ไร้เงาเขาแม้แต่น้อย เขาไม่ได้คิดที่จะสนใจฉันจริงๆสักหน่อย ไม่ถามสักคำว่าฉันเป็ยังไงบ้าง ฉันลุกนั่งที่เตียงอาการเวียนหัวเริ่มออก มันเจ็บจร๊ดจนฉันกุมขมับไว้แน่น ฉันต้องไปโรงพยาบาลตอนนี้เลยเพราะเริ่มไม่ไหวจริงๆ
~Rrrrrrrr
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นฉันแทบจะเอื้อมมือไปหยิบไม่ไหว ฉันกดรับสายแต่ไม่ทันที่จะพูดอะไรออกมาทุกอย่างก็ดับไป
อื้อ.... ฉันลืมตาตื่นในห้องสีขาวกลิ่นยาคละคลุ้งไปหมด ปวดหัวไปหมดแล้ว
"วาเลนลูกสาวแด๊ดเป็ไงบ้าง"
แด๊ดดี๊ถามฉันหน้าตาเคร่งเครียด รีบลุกมายืนข้างเตียงทีนที ฉันมองไปรอบๆก็มีดีโออีกคนที่นั่งอยู่จรงมุมห้อง
"หนูมานี่ได้ไงคะ"
"คุณดีโอ พามาส่งเพราะโทรไปแล้วเห็นว่าผิดปกติเลยให้ติดตามสัญญานมือถือ ทำไมเป็แบบนี้เกิดอะไรขึ้น"
ฉันหันไปมองดีโอที่แผลยังไม่หายดี นี่เขาช่วยฉันอีกแล้วเหรอ ดีโอคงไม่พูดอะไรออกไปแน่เลย เขาคงอยากจะให้ฉันพูดเองมากกว่า คนที่ทำร้ายได้แม้แต่กับคนที่ตัวเองบอกว่ารักแล้วฉันจะเชื่อต่อไปได้ไง
"แด๊ดดี๊...หนูอยากจะถอนหมั้น คราวนี้หนูขอร้องจริงๆนะคะ"
แด๊ดดี๊มองฉันเงียบๆ ฉันเหมือนคนหมดหนทางที่จะไปต่อ คราวนี้ไม่ได้ล้อเล่น ฉันจริงจังและแน่ใจว่าการตัดสินใจฉันถูกต้อง
"ถ้าลูก้าแบบนั้นแด๊ดจะไม่ถามว่าเพราะอะไร แต่แด๊ดจะขอให้ลูกเข้มแข็งเพื่อแด๊ด ถ้าเนื้อร้ายนักก็ตัดทิ้ง"
"ไม่ต้องถึงขึ้นต้องฆ่ากันเลยนะคะ แค่ตอนนี้หนูอยากไปจากที่นี่คะ"
แด๊ดดี๊ลูบหัวฉันแล้วพยักหน้าการที่ฉันไปที่ๆห่างจากเขาคงดีกว่าเพราะฉัน ไม่อยากเจอเขาแล้วเขามันโหดร้ายกับฉันไม่แม้แต่จะทะนุถนอมฉัน
~แอด ปัง
เสียงเปิดประตู ที่ทำให้ทุกคนในห้องต่างหันไปมองคาเอลนั้นเอง เขาสาวเท้าเดินมาที่เตียงฉัน แล้วหันไปมองดีโอแววตาไม่พอใจ
"เป็อะไรไป ทำไมไอ้เวรนี่ต้องเป็คนพาเธอมาด้วย บอกฉันสักคำมันจะตายหรือไง ว่าป่วยอยู่ ทำไมต้องให้ฉันรู้กับคนอื่นด้วย"
"นายเคยคิดจะถามฉันบ้างหรือเปล่า ว่าฉันเป็อะไรบ้าง"
"เมื่อวานเธอยังสบายดีอยู่เลย ถ้าเป็อะไรก็รีบบอกสิจะเก็บไว้เพื่ออะไร หรือรอให้ไอ้นี่มางั้นสิ"
คาเอลหันกลับไปเอาเื่ดีโอ ที่นั่งเงียบอยู่เขากระชากคอเสื้อดีโอขึ้นให้ลุกขึ้นตาม พอดีโอลุกขึ้นคาเอลไม่รอช้าก็ส่งหมัดหนักๆเข้าหน้าดีโอ
"หยุด!"
แด๊ดดี๊ฉันพูดดังหากแต่เสียงเรียบนิ่งน่าเกรงขามทำให้คาเอลหยุดชะงัก
"อาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ดีโอเขาไม่ได้ทำอะไรผิดถ้าไม่ได้ดีโอไปช่วยตอนนี้วาเลนจะเป็ยังไง แค่วาเลนคนเดียวยังรักษาไว้ไม่ได้ไหนบอกจะปกป้องน้องแค่เื่บ้าบอแค่นี้แต่ทำให้น้องเกือบตาย แบบนี้จะให้อาฝากน้องไว้อีกเหรอ กลับไปก่อนคาเอลแล้วอาจะหาทางยุติเื่นี้เอง"
"แต่ทุกอย่างที่เกิดเพราะมันถ้ามันอยู่ห่างจากวาเลน ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสองคนนี้สนิทกันแค่ไหน"
"แผลที่ข้อมือนี้ คงไม่ใช่เพราะดีโอใช่ไหม"
แด๊ดดี๊ชี้ไปที่ข้อมือฉันที่ตอนนี้มันบวมช้ำสะจนเห็นได้ชัดอาการเจ็บที่ข้อมือฉันยังไม่หายไป คาเอลเดินมาที่เตียงฉันอีกครั้ง เขามองหน้าฉันด้วยแววตารู้สึกผิด
"ขอโทษ เจ็บมากหรือเปล่า"
"เจ็บสิ เจ็บมากด้วย"
"ทำไมไม่บอกฉัน"
"นายสนเหรอ จะต้องให้บอกหรือไงว่าฉันก็เจ็บเป็"
ฉันพูดพลางน้ำตาไหลอาบแก้มไปด้วยทุกๆอย่างที่เขาทำมันทำให้ฉันแทบจะเกลียดเขาเข้าไส้ ฉันแค่หลงมี่เขาบอกว่ารักที่เขาบอกว่ามีแค่ฉันเท่านั้นแต่มันคงเป็แค่ลมปากจองคนแบบเขา
"กลับไปได้แล้วฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีก"
"ฉันไม่กลับ ถ้าเธอยังไม่ยกโทษให้ฉัน"
"คาเอลอาว่ากลับไปก่อนเถอะ ให้น้องได้พักผ่อนก่อนถ้าขืนยังดื้อดึงกันอยู่แบบนี้ถึงเป็ลูกของไอ้อคิณอาก็ไม่เกรงใจแล้วนะ"
แด๊ดดี๊พูดเสียงเรียบทำให้คาเอลมีสีหน้าหนักใจ เจาพยายามจะมาจับมือฉันแต่ฉันก็ดึงมือออกแล้วหันหน้าไปทางอื่น เขาเลยได้แต่ถอนหายใจ
"ฉันจะมาใหม่นะ รอให้เธออารมณ์ดีก่อนฉันจะมาอีก"
คาเอลพูดเสร็จก็เดินออกจากห้องไป แด๊ดดี๊เข้ามากอดฉันไว้ทำให้ฉันยิ่งร้องให้หนักกว่าเดิมทุกอย่างจะต้องดีขึ้นกว่านี้ มันต้องดีกว่าที่ผ่านมา
560
