วันหนึ่งแม่ผมบอกว่าจะไปธุระต่างจังหวัดผมจึงแกล้งบอกน้ายุ้ยว่าผมหิวข้าวเธออาสามาหาผมถึงบ้านแล้วทำอาหารให้กินเราหยอกล้อกันเหมือนคู่รักแล้วผมก็แกล้งเซเข้าไปััเนื้อตัวเธอสิ่งที่น้ายุ้ยทำเพียงแค่บ่นมองค้อนใส่ผมเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตำหนิอะไรมากเลย ทว่าหากมองลึกเข้าไปในสายตาคู่นั้นของเธอมันดันตรงข้ามกับคำพูดผมรู้สึกเหมือนเห็นเธอแอบยิ้มอย่างพอใจด้วยซ้ำ ไม่ว่าใครได้เห็นหรือบางคนอาจมองแค่ตาเดียวก็รู้ว่าเธอกำลังยั่วยวนผม
หลังมื้อค่ำเธอนั่งดูหนังอยู่กับผมในห้องรับแขกจวบจนถึงฉากเลิฟซีนแต่ว่าเกือบแล้วเชียวเกือบที่ผมจะห้ามใจตัวเองไม่ไหวเพราะตอนแรกเรานั่งอยู่คนละมุมโซฟาแต่เธอก็แกล้งขยับตัวเอนพิงที่พักแขนด้านข้างยกขาพับเข่าขึ้น้าทำให้ปลายเท้าของเธอถูกต้นขาผม
น้ายุ้ยยังคงสนใจฉากนั้นในจอแก้วดวงตาเธอเหมือนกำลังล่องลอยแต่ผมกลับมองเธอตาไม่กะพริบกำลังคิดจะโถมเข้าหาแต่แล้วในขณะที่ผมขยับลุกขึ้นก้าวเท้าไปหนึ่งข้างสิ่งที่ผมไม่คาดคิดคือเสียงรถยนต์แม่ที่กลับมาก่อนกำหนดน้ายุ้ยคนสวยหันมามองผมจังหวะที่ยืนมองเธออยู่พอดี ผมออกอาการเลิ่กลั่กเลยรีบออกไปรับแม่
“อ้าว ทำไมกลับมาเร็วจังล่ะครับแม่ ไหนบอกจะไปธุระสักสองสามวัน”เสียงของผมที่ถามนั้นเจือปนไปด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย
“อยู่ดี ๆ ทางนั้นเขาก็โทรมายกเลิก แม่เกือบออกไปไกลกว่านี้แล้วเชียว”เธอตอบเมื่อเก็บของออกจากรถยื่นให้ผมช่วยถือแล้วเดินเข้าบ้าน
“อ้าวยุ้ยมาั้แ่เมื่อไหร่” คำถามของแม่ทำให้ผมแปลกใจว่าแม่ไม่เห็นรถน้ายุ้ยหรือไม่ได้สังเกตทั้งที่มันก็จอดอยู่ใต้ต้นมะม่วงหน้าบ้าน
“สักพักแล้วล่ะ ยุ้ยเอาของมาให้ตาดินนิดหน่อยน่ะอยู่ในครัวนั่นแหละแต่เห็นพี่ดาวไม่อยู่ตอนแรกก็ว่าจะกลับแล้วแต่รู้สึกเพลียชอบกลเลยนั่งเล่นพักให้หายเหนื่อยแล้วค่อยไป” เธอโกหกแม่ผมได้แเีทั้งที่จริงเธออยู่กับผมถึงสามชั่วโมงถ้าเรามีเซ็กซ์กันคงจบหลายรอบแล้วนี่ถ้าแม่ไม่กลับมาก่อนมันก็ไม่แน่นะ
“งั้นยุ้ยกลับดีกว่า” เธอกล่าวหลังยกข้อมือขึ้นดูเวลา
“อ้าวไม่อยู่กินข้าวด้วยกันล่ะ”
“ยุ้ยกินมาจากข้างนอกแล้ว ขอตัวก่อนนะคะแบบว่ายุ้ยต้องไปธุระต่อเอาไว้เจอกันใหม่นะพี่ดาว”
“อืม ขับรถดี ๆ ยุ้ย” แม่กล่าวผมพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“น้ากลับแล้วดิน”
“ครับน้ายุ้ยขับรถดี ๆ”
สายตาของผมที่มองตามหลังเธอก่อนหันไปเจอสายตาของแม่คงทำให้แม่สังเกตได้แต่ท่านก็ไม่ได้ว่าอะไรในวันนั้นแม่เพียงแค่มองผมอยู่ชั่วขณะแล้วก็เอาของเข้าไปเก็บในห้องผมคิดว่าเธอคงเหนื่อยและผิดหวังจากการเดินทางจึงไม่ได้ใส่ใจผมมากเลยรอดจากการเพ่งเล็ง