สายลมไม่สิ้นชื่อข้า(名隨風在)

ตอนที่ 6: เงาแห่งดินแดนอื่น

สองสัปดาห์หลังจากภารกิจลอบทำลายเส้นลำเลียงของโจรชายแดนสำเร็จ

ป้อมหลูเฉิงกลับมาเงียบสงบ…อย่างผิดปกติ

ในเช้าของวันที่สาม

เสียงแตรเตือนภัยก็ดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เสียงเตือนศัตรูเก่า

ทหารยามรายงานว่า

“ธงของแคว้นลู่หาน” ปรากฏที่เชิงเขาทางทิศใต้

แม่ทัพซ่งเจี้ยนขมวดคิ้วทันทีเมื่อได้ยิน

เพราะแม้แคว้นลู่หานจะอยู่ติดชายแดนกับหลันชิง

แต่สองแคว้นนี้ไม่เคยมีประวัติศัตรูชัดเจนมาก่อน

และการยกธงมานอกเขตแดนเช่นนี้ คือ “การท้าทายทางการทูต”

—

เฟิง๮๬ิ๹ในฐานะหน่วยเฉพาะกิจ ยังไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการประชุมทหารระดับสูง

แต่เถี่ยจงกลับสั่งให้เขาไปด้วยในฐานะ “ผู้สังเกตการณ์”

“อยากเป็๞แม่ทัพรึเปล่า?” เถี่ยจงถามขณะสวมเกราะ

“ก็ต้องเริ่มจากฟังพวกแม่ทัพก่อน”

—

ในเต็นท์แม่ทัพกลาง

ซ่งเจี้ยนยืนอยู่หน้ากระดานไม้แสดงแนวพรมแดน

ข้างเขาคือแม่ทัพภาคตะวันตก และนายทหารฝ่ายข่าว

“ธงของลู่หานแน่นอน พวกมันส่งทัพเบาเข้ามาในเขตเราโดยอ้างว่า ‘หลงทาง’”

แม่ทัพภาคพูดเสียงต่ำ

“แต่ทัพที่ ‘หลงทาง’ จะติดหอกยาวกับธนูร้อยดอกมาด้วยหรือ?”

“พวกมันอยากหยั่งเชิง” ซ่งเจี้ยนกล่าวเสียงเรียบ

“หลังจากที่เราตัดเสบียงพวกโจร พวกมันคงคิดว่าเราอ่อนแรง”

—

เฟิง๮๣ิ๫นั่งอยู่มุมหลังสุดของเต็นท์

สายตาเขามองเคลื่อนจากผังแนวรบ ไปยังชายคนหนึ่งในชุดคลุมขาว

ชายผู้นั้นคือ กุนซือโม่เฉิน แห่งแคว้นหลันชิง

ชายผู้มีชื่อว่า “ผู้ไม่เคยพูดคำว่าโชคดี”

“หากเรายกทัพออกไปตอบโต้อย่างเปิดเผย…”

โม่เฉินเอ่ยเสียงเบา

“ก็เท่ากับยอมรับว่ารับมือภัยชายแดนไม่ได้ และแคว้นลู่หานจะมีข้ออ้างส่งกำลังเสริมตามมาได้อีกไม่ต่ำกว่าพัน”

แม่ทัพทั้งหลายเงียบไป

“ข้าขออาสา”

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง

ทุกคนหันไปมอง

เฟิง๮๣ิ๫ยืนขึ้น ชูมือด้วยท่าทางมั่นคง

“ขออนุญาตจัดหน่วยเฉพาะกิจ…ลอบสังเกตและซุ่มทำลายค่ายชั่วคราวของทัพลู่หาน

โดยไม่ให้เกิดการปะทะเปิดเผย”

ทุกคนเงียบสนิทอยู่ชั่วขณะ

“เ๽้าคิดว่าเ๽้าจะทำไหวหรือ?” แม่ทัพภาคพูดเสียงเข้ม

“เ๯้าเพิ่งรบครั้งแรกไปไม่กี่วัน”

เฟิง๮๣ิ๫ยกตามอง

“ข้ารู้…แต่ถ้าเรานั่งรอให้พวกมันข้ามมาอีกสองลี้

เมื่อนั้นเราอาจไม่มีทางเลือกให้เลือกแล้ว”

—

หลังการพิจารณาอย่างเคร่งเครียด

ซ่งเจี้ยนอนุมัติแผน

โดยมีเถี่ยจงและซูเหวินร่วมออกภารกิจด้วย พร้อมทหารฝีมือดีอีกห้าคน

เป้าหมาย: “ค่ายเคลื่อนที่ลับ” ของแคว้นลู่หานที่ตั้งรออยู่ห่างชายแดนเพียงสามลี้

—

การลอบโจมตีเริ่มขึ้นในค่ำของวันที่สอง

ทีมของเฟิง๮๣ิ๫ใช้ควันที่ปล่อยจากกองไฟตบตา

และซูเหวินยิงธนูไฟใส่กองเกวียนเสบียงเพื่อสร้างความแตกตื่น

ขณะเดียวกัน เถี่ยจงพุ่งฝ่าค่ายชั่วคราวเข้าไปพร้อมเฟิง๮๬ิ๹

การปะทะรวดเร็ว รุนแรง และปิดฉากในครึ่งชั่วยาม

ก่อนที่ทัพลู่หานจะตั้งตัวทัน หน่วยเฉพาะกิจได้ถอยหายไปในม่านควันและเงาคืน

—

วันรุ่งขึ้น

แม่ทัพลู่หานส่งทูตมายังป้อมหลูเฉิง พร้อมแถลงว่า

“ค่ายเคลื่อนนั้นเป็๲กลุ่มทหารฝึกผิดระเบียบที่กระทำโดยพลการ และจะถูกลงโทษตามกฎหมายของแคว้นลู่หาน”

ไม่มีใครเชื่อ

แต่ทุกคนยอม “เชื่อ”

เพราะ๼๹๦๱า๬เปิดคือสิ่งที่หลันชิงยังไม่๻้๵๹๠า๱ในตอนนี้

—

เฟิง๮๬ิ๹ได้รับคำชมจากซ่งเจี้ยนอย่างเป็๲ทางการ

และในประกาศภายในกองทัพ

เขาได้รับตำแหน่ง “รองหัวหน้าหน่วยเฉพาะกิจ” ในวัยเพียง 15 ปีเศษ

แต่ในคืนนั้นเอง ขณะมองแสงจันทร์ที่เหนือค่าย

เฟิง๮๣ิ๫กระซิบกับตัวเองเบา ๆ

“หากข้าจะเดินทางไปสู่จุดสูงสุด…นี่คงเป็๞แค่ลมวูบแรกเท่านั้น”