"เอ่อ...?ไม่มีครับคุณลูกค้า คุณลูกค้าเคยเห็นของบริษัทไหนมาก่อนเหรอครับ?"
พนักงานทำตาโตและรีบถามออกมาทันที
"อ่อไม่มีครับ ผมแค่ลองถามดูถ้ามีคงสบายขึ้นเยอะเลยนะครับผมว่าแหะๆ"
พอสอบถามอะไรจากกันต์เพิ่มไม่ได้ พนักงานจึงกลับไปแนะนำวิธีใช้เครื่องเล่นเกมเสมือนจริงอีกครั้งจนเสร็จหลังจากนั้นก็เริ่มลงทะเบียนเสร็จ กันต์จึงตัดสินใจสั้งซื้อทันที เพราะราคาทันก็ไมได้แพงอะไรมากถ้าเทียบกับราคาเมื่อ400ปีที่แล้ว และที่สำคัญมันยังไม่ต้องเสียค่าซ่อมบำรุงเป็รายเดือนเหมือนครั้งในอดีตอีกด้วย
กันต์ยื่นบัตรประจำตัวประชาชนส่งให้พนักงานเพื่อลงทะเบียน ก่อนจะจ่ายเงินออกไปเป็จำนวน2,5000บาท ซึ่งถือว่าถูกมากๆเมื่อเทียบกับของที่ได้รับ และด้วยราคาเพียงเท่านี้มันยังถูกกว่าเครื่องคอมพิวเตอร์PCระดับปานกลางซะอีก ดังนั้นหลายๆคนจึงรู้สึกมึนงงเล็กน้อย โดยไม่รู้เลยว่านี้คือแผนการอันชาญฉลาดของคุณวิทย์นั่นเอง
#ขอย้อนกลับไปยังเหตุการณ์ก่อนหน้าซักเล็กน้อย.
สำหรับราคาของเครื่องเล่นเกมเสมือนจริงแสนถูก เมื่อเทียบกับคุณภาพนี้ แท้จริงไม่ใช่ความผิดพลาดหรือประหม่าแต่อย่างใด แต่ความจริงมันกลับเป็แผนอันชาญฉลาดของคุณวิทย์ โดยคุณวิทย์ตั้งราคาของเครื่องไว้แทบจะเทียบเท่าราคาจริงในการผลิต เพื่อให้ได้ราคาที่ถูกที่สุด โดยเป้าหมายหลักของคุณวิทย์ก็คือ้าดึงตัวผู้เล่นให้ได้มากที่สุด ดังนั้นหากตั้งราคาที่สูงเพื่อเพิ่มกำไร มันจะทำให้ได้ผู้เล่นที่จำกัด เพียงแค่บางกลุ่มเดียวเท่านั้น ซึ่งแบบนั้นแน่นอนว่าไม่ใช่สิ่งที่คุณวิทย์้า
คุณวิทย์้าคนจำนวนมาก เพื่อจะเข้ามาทดสอบระบบโดยตรงและยิ่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ดังนั้นจึงตั้งราคา
ที่แม้แต่เด็กอย่างกันต์ก็ยังสามารถจับต้องได้ เพราะถ้าหากคิดถึงข้อดีข้อเสียโดยรวมแล้ว การลงทุนทางอ้อมแบบนี้.. ถือว่าค่อนข้างประหยัดมากหากเทียบกับการใช้งบประมาณ ในการวิจัยโดยตรง
และที่สำคัญยังสามารถร่นระยะเวลาในการค้นคว้าได้อีกมาก มันจึงเป็การลงทุนเพียงเล็กน้อยสำหรับคุณวิทย์ แต่สิ่งที่ได้กลับมาก็คือ1.ผู้คนจำนวนมาก 2.เพิ่มโอกาศในความสำเร็จเป็อีกเท่าตัว
เพราะจากการวิจัยล่าสุดได้พบว่า เครื่องคอมพิวเตอร์อัจฉริยะจะคายข้อมูลหรือ%ที่เหลือออกมา ก็ต่อเมื่อในเกมเกิดการอัพแพทครั้งใหญ่เท่านั้น และการจะก่อให้เกิดการอัพแพทก็ต้องพึ่งพาฝีมือของเหล่าผู้เล่น
ดังนั้นการมีผู้เล่นเยอะย่อมส่งผลต่อความสำเร็จที่สูงขึ้นตามไปด้วย และนี้ก็คือการลุงทุนเพียงเล็กน้อย แต่อาจจะแลกมาซึ่งความสำเร็จอันประเมิณค่าไม่ได้ในอานาคต ดังนั้นนี้จึงคือเหตุผลทั้งหมดที่ว่าทำไมราคาของเครื่องGMW ถึงถูกมากนั่นเอง.
#กลับมาทางด้านกันตืและผองเพื่อนอีกครั้ง.
หลังจากสั่งของเสร็จพวกกันต์จึงพากันไปนั่งทานข้าวต่อ เพราะแต่ละคนยังไมได้กินอะไรมาเลยั้แ่เช้า เพราะต่างก็รีบมาเพราะกลัวไม่ทัน และหลังจากที่กินเสร็จทุดคนจึงแยกย้ายกันกลับบ้านทันที เพราะแต่ละคนต่างก็ต้องไปจัดเตรียมห้องให้เรียบร้อยพอที่จะวางเ้าเครื่องGMW รวมไปถึงการศึกษาคู่มือของเกม
เนื่องจากเกมๆนี้กันต์มาเล่นด้วยมันจึงทำให้ พวก เม้ง แจน และกาย ค่อนข้างที่จะตื่นเต้นเล็กๆ ที่จะได้โชว์ความเทพจากประสบการณ์ตรง ในการเล่นเกมมานานลายปีของพวกตนให้กันต์ได้ดู
....
กันต์พอกลับมาถึงบ้านเวลาเพิ่งจะบ่ายเลยไม่มีอะไรทำ เพราะเครื่องเล่นเกมจะมาส่งก็ตอนเย็นๆ เมื่อเห็นแบบนั้นกันต์จึงหยิบมือถือขึ้นมาค้นหาแมนูอาหารในยุคของชิน โดยการพิมพ์ชื่ออาหารในสมัยนั้นลงไป ซึ่งพอลองค้นหาจริงๆกลับปรากฏว่าอาหารส่วนใหญ่ยังมีอยู่ แค่ชื่ออาจจะเปลี่ยนไปเท่านั้น
"เฮ้อ...สงสัยความหวังจะรวยทางลัดของเราจะไม่รุ่งแหะ งั้นเข้าเว็บไซต์ของเกมก่อนดีกว่า"
หน้าเว็บไซต์ของเกมการกำเนิดของผู้กล้ามีกระทู้มากมาย หลายร้อยหลายพันหน้า ส่วนมากจะไม่มีสาระอะไรให้กันต์ได้อ่านซักเท่าไหร่ โดยหัวข้อส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับการสั่งซื้อเครื่องเล่นเกมเสมือนจริงGMWซะมากกว่า
ตอนนี้ยอดสั่งชื้อและจองเครื่องเล่นเกมGMW มีมากกว่า40ล้านเครื่อง และยอดตัวเลขยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แสดงให้เห็นว่าเกมนี้ เป็เกมที่ทุกคนต่างรอคอยจริงๆ ในขณะที่กำลังนั่งอ่านอะไรเพลินๆ เสียงของพ่อก็พลันดังขึ้นมาอีกครั้ง
"กันต์พนักงานเขาเอาเครื่องเล่นเกมมาส่งแล้ว จะให้เอาไว้ที่ไหนลูก"
กันต์รีบลุกพรวดขึ้นไปเปิดประตูห้อง แล้วให้เขาขนขึ้นมาวางไว้ในห้องนอนข้างๆเตียง พนักงานติดตั้งให้ใช้เวลาไม่นานก็เสร็จแล้วก็กลับไป แต่ก่อนกลับพ่อของกันต์ได้สอบถามการดูแล รักษาเครื่องซักพักหนึ่งพนักงานจึงได้ขอตัวกลับ ส่วนกันต์ที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวก็มองไปที่เครื่องแคบซูลขนาดใหญ่สีขาวสะอาดตาตรงหน้า โดยเฉพาะตัวหนังสือตรงกลางเครื่องมีคำว่า GMW สีดำตัวหนา ตัดกับสีขาวทำให้มองเห็นได้อย่างชัดและสวยงาม สลักเอาไว้
"กันต์ ไปกินข้าวได้แล้วลูก เดี๋ยวค่อยกลับขึ้นมามองต่อ"
พ่อของกันต์พูดขึ้นเมื่อเห็นลูกชายเอาแต่จ้องมองเครื่องเล่นเกมเครื่องใหม่ ซึ่งหลังจากกินข้าวเสร็จในเวลาเพียง3นาที กัันต์รีบวิ่งตึงๆขึ้นห้องมาอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วนั่งอ่านคู่มือการใช้งานให้แน่ใจอีกครั้ง เพื่อไม่ให้มีอะไรผิดพลาด แล้วจึงปิดไฟในห้อง เปิดโคมไฟดวงเล็กๆ แล้วเดินไปที่เครื่องเล่นเกมเสมือนจริงที่กำลังเปิดฝารออยู่
กันต์เปิดเครื่องเช็คอุปการณ์ต่างๆตามคู่มือเสร็จแล้ว จึงล้มตัวลงไปนอนในแคปซูล หรือเครื่องเล่นเกมเสมือนจริง พอใส่หมวกที่คลอบหัวและกดปุ่มเปิดการทำงาน ฝาเครื่องก็ค่อยๆเลื่อนลงมาปิดพร้อมปล่อยกลิ่นหอมจางๆออกมา ทำให้กันต์รู้สึกผ่อนคลายและโล่งสบายเป็อย่างมาก
ผ่านไปอีกประมาณ2-3นาทีกันต์ก็จึงเผลอหลับไปพร้อมกับกลิ่นหอมจางๆ พอรู้สึกตัวอีกทีร่างของเขาก็มาปรากฏอยู่ห้องเล็กๆห้องหนึ่ง ที่ทั่วทั้งห้องล้วนมีแต่สีขาวแล้ว.
"นี้คือ...? โลกเสมือนจริงสินะ?"
ความรู้สึกอันแสนคุ้นเคย... ตีกันตลบอบอวนกับความตื่นเต้นอันแปลกใหม่ กันต์จ้องมองไปรอบๆห้องด้วยความตื่นเต้นแม้จะมีความทรงจำเลือนลางเกี่ยวกับมัน แต่เมื่อได้มาประสบพบเจอกับตัวเองจริงๆ มันช่างแตกต่างจากภาพในความทรงจำจริงๆ มันช่างสมจริงเป็อย่างมาก
กันต์เดินสำรวจรอบๆห้องจนพึงพอใจ ก่อนจะเดินตรงมายังใจกลางห้องที่ๆมีหน้าจอฮอโลแกรมขนาดใหญ่ สูง3เมตรกว้าง2เมตรตั้งอยู่ ซึ่งจอฮอโลแกรมนี้มีไว้สำหรับการสร้างตัวละคร ซึ่งมันก็ไม่ได้ยากนักถ้าคนที่ได้อ่านคู่มือแนะนำมาคงทำได้ทุกคน ส่วนด้านมุมขาวล่างที่มีปุ่มสีแดงกระพริบๆ ซึ่งปุ่มนี้มีไว้สำหรับใช้เพื่อติดต่อและขอคำแนะนำเพิ่มเติมในการสร้างตัวละคร จากทีมงาน สำหรับบางคนที่ไม่ได้อ่านคู่มือมานั่นเอง
"สมแล้วที่โฆษณาไว้ว่า รอให้คุณมาค้นหาด้วยตัวเอง ขนาดสร้างตัวละครยังต้องทำเองสินะ..?"
กันต์จ้องมองไปยังหน้าจอฮอโลแกรมเบื้องหน้า ที่ๆมีร่างเกือบเปลือยเปล่าของตนลอยอยู่ ก่อนจะเริ่มบ่นพึมพัมออกมาเบาๆคล้ายจะตื่นเต้นไม่น้อยเช่นกัน.
3K
