เสียงสะท้อนจากบนขอบฟ้า

    ดวงที่ 2 โศกนาฏกรรมที่แสนโชคดี

    ทุกอย่างที่เห็นมืดมัวไปหมด เขามองเห็นชายคนนึงที่นั่งคุกเข่า หัวเราะพร้อมกับร้องไห้ไปด้วย บนร่างกายของเขาเต็มไปด้วย๤า๪แ๶๣ 




    ภาพของเขาค่อยๆเลื่อนออกไป 




    ถูกแทนที่ด้วยภาพของชายคนหนึ่งมีผมสีขาวเงิน ผ้าปิดตาสีดำแต่งกายด้วยอัมพรสีดำและแดง ร่างกายเต็มไปด้วย๤า๪แ๶๣ แล้วถูกพันธนาการการด้วยโซ่




    ปากของชายคนนั้นขยับขึ้นมา แต่ไม่สามารถจับใจความคำพูดที่เขาพูดออกมาไม่ได้แม้แต่นิด




    เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเหงื่อที่พรั่งพรูออกมา หัวใจของเขาเต้นไม่เป็๲จังหวะ พอได้สติเขาก็ลุกขึ้น ไปด้านล่างแล้วก็ล้างหน้ามองตัวเองในกระจก 




    สภาพของเขาตอนนี้ดูไม่ได้เลย๤า๪แ๶๣เต็มตัวไปหมดเต็มไปด้วยรอยฟกซ้ำ เขาได้แค่ยืนอยู่แบบนั้น ไม่มีน้ำตาให้ไหลออกมาอีกแล้ว




    ในระหว่างที่กำลังจะเดินกลับไปที่ห้องใต้หลังคาของตัวเองใต้พื้นก็รู้สึกร้อนขึ้นเรื่อยๆอุณหภูมิเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พื้นไม้ที่ผมเหยียบอยู่ค่อยๆละลาย




    **ตู้มมมม!!!!**




    แรง๱ะเ๤ิ๪ทำให้เขากระเด็นออกไป แล้วถูกหินทับ หินก้อนนั้นมันไม่ใหญ่มากเขาก็เลยพยายามตะเกียกตะกายให้จะหนีท่ามกลางไฟที่ลุกโหมกระหน่ำ




    ก็หันไปเห็นชายแก่ที่ถูกทับด้วยหินก้อนหนึ่ง ก้อนใหญ่๾ั๠๩์ เขาหันไปเห็นมูน......




    "ไอ้เxียเอ้ย!!! มึงช่วยกูสิวะ ไอ้เxียมูน!!! ใครเป็๲คนที่รับเลี้ยงมึงใครเป็๲คนที่ช่วยมึงไว้ให้มึงมีงานทำวะ!!!!"




    เขาพยายามตะเกียบตะกายอยู่ใต้หิน ใช้พลังของเขาพยายามทำให้หินออกไปแต่ด้วยร่างกายที่ชราภาพ ทำให้พลังของเขาเหลือไม่เยอะแล้ว




    เขาได้แต่ยืนนิ่งอยู่แบบนั้น...




    ชายแก่ค่อยๆโมโหขึ้นเรื่อยๆ




    "ถึงมึงไม่ช่วยกูมึงก็อาจจะตายเพราะไอ้โกเลมนั่น ถึงมึงรอดไปได้ชีวิตของมึงก็ไม่มีทางมีความสุขหรอก....ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า กูแ***โคตรชอบหน้าของมึงที่สิ้นหวังตอนนั้นเลยว่ะ ชีวิตของมึงถูกลิขิตไว้แล้วว่าต้องทุกข์ทรมานและจมอยู่แบบนั้นไม่มีวันได้หลุดพ้นไปไหนหรอกเว้ย"




    เขายืนอยู่แบบนั้นอยู่สักพักก่อนที่จะหันไปเห็นโกเลม๾ั๠๩์ ตัวใหญ่ประมาณ 150 เมตร เขาไม่ได้ยืนอยู่เฉยๆเมื่อได้เห็นภาพนั้น




    เขาไม่รู้หรอกว่าเขากำลังวิ่งหนีไปทางไหนแต่สัญชาตญาณบอกว่าให้วิ่งหนีไปทางนั้นและไกลที่สุด....




    เมื่อหันกลับไปมองข้างหลังก็เจอกับสัตว์ประหลาดหินตัวใหญ่๾ั๠๩์ ที่มีลาวาโพยพุ่งออกมาจากซอกหินนั้น มันพ่นหินร้อนออกมาหลายสิบชิ้นไปบนอากาศเหมือนกับดาวตก




    มันหล่นกระแทกออกมาและทับขาของเขาทำให้เขาล้มลงไปอีกครั้งภาพที่อยู่ด้านหลังนั้นทำให้เขาสิ้นหวังมาก 




    สภาพผู้คนที่ถูกเผาไหม้จนเหลือแค่กระดูก และผู้คนที่ทรมานจากการถูกหินพวกนั้นทับ สภาพตอนนี้ราวกับว่าตอนนี้อยู่ในนรก 




    เสียงเรียกตามสายที่ดังออกมาซ้ำๆ




    "ขอให้ประชากรทุกคน ในเมือง J อพยพออกจากเมืองให้เร็วที่สุดเนื่องจากเกตแรงค์ B- ๱ะเ๤ิ๪ ขอย้ำอีกครั้ง..."




    มันกำลังจะเดินมาหาเขาเขาทำอะไรไม่ได้เนื่องจากหินที่ทับขาเขาอยู่มันน่าจะหักแน่เลย...




    มันค่อยๆเดินมาหาเขาเรื่อยๆถึงตัวมันจะไม่ใหญ่เท่าตัวที่เขาเห็นทีผแรกแต่มันก็ใหญ่มากกว่า 5 เมตร มันค่อยๆเดินใกล้เข้ามา




    ทันใดนั้นก็มีหินงอกออกมาจากพื้นทิ่มแทงตัวมันและโล่บางๆที่มองไม่เห็นก็เข้ามาปกคลุมตัวของเขา




    "ไอ้หนูเป็๲อะไรหรือเปล่า"




    ชายผ้าโพกหัวเดินมาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ใส่ชุดสีขาวและคนอื่นๆ เขารู้ได้ทันทีว่านั่นคือ ฮันเตอร์ พวกเขาเอาหินออกให้แล้วก็รักษาให้กับเขา แล้วพาเขาไปส่งที่โรงพยาบาล




    เมื่อเขาหันกลับไปมองเมืองนั้นที่กำลังลุกเป็๲ไฟถึงแม้ว่า ผู้คนจะกรีดร้องหรือจะมีคนตายไปมากขนาดไหนแต่เขาก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก 




    เป็๲โศกนาฏกรรมที่โชคดีสำหรับเขา




    เขาหันหลังแล้วกลับไปที่รถพยาบาลตอนนี้๤า๪แ๶๣ของเขาสาหัสมาก




    เขาล้มตัวลงไปบนเตียงของรถพยาบาลแล้วความอ่อนล้าทำให้เขาค่อยๆหลับตาลง




    "ในที่สุด...ในที่สุดก็ออกมาได้แล้ว..."




    นี่มันเป็๲ครั้งแรกในชีวิตที่ถอนหายใจได้สบายใจขนาดนี้แล้วเขาก็สลบไปบนเตียงของรถพยาบาล....