ทุกอย่างที่เห็นมืดมัวไปหมด เขามองเห็นชายคนนึงที่นั่งคุกเข่า หัวเราะพร้อมกับร้องไห้ไปด้วย บนร่างกายของเขาเต็มไปด้วยาแ
ภาพของเขาค่อยๆเลื่อนออกไป
ถูกแทนที่ด้วยภาพของชายคนหนึ่งมีผมสีขาวเงิน ผ้าปิดตาสีดำแต่งกายด้วยอัมพรสีดำและแดง ร่างกายเต็มไปด้วยาแ แล้วถูกพันธนาการการด้วยโซ่
ปากของชายคนนั้นขยับขึ้นมา แต่ไม่สามารถจับใจความคำพูดที่เขาพูดออกมาไม่ได้แม้แต่นิด
เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเหงื่อที่พรั่งพรูออกมา หัวใจของเขาเต้นไม่เป็จังหวะ พอได้สติเขาก็ลุกขึ้น ไปด้านล่างแล้วก็ล้างหน้ามองตัวเองในกระจก
สภาพของเขาตอนนี้ดูไม่ได้เลยาแเต็มตัวไปหมดเต็มไปด้วยรอยฟกซ้ำ เขาได้แค่ยืนอยู่แบบนั้น ไม่มีน้ำตาให้ไหลออกมาอีกแล้ว
ในระหว่างที่กำลังจะเดินกลับไปที่ห้องใต้หลังคาของตัวเองใต้พื้นก็รู้สึกร้อนขึ้นเรื่อยๆอุณหภูมิเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พื้นไม้ที่ผมเหยียบอยู่ค่อยๆละลาย
**ตู้มมมม!!!!**
แรงะเิทำให้เขากระเด็นออกไป แล้วถูกหินทับ หินก้อนนั้นมันไม่ใหญ่มากเขาก็เลยพยายามตะเกียกตะกายให้จะหนีท่ามกลางไฟที่ลุกโหมกระหน่ำ
ก็หันไปเห็นชายแก่ที่ถูกทับด้วยหินก้อนหนึ่ง ก้อนใหญ่ั์ เขาหันไปเห็นมูน......
"ไอ้เxียเอ้ย!!! มึงช่วยกูสิวะ ไอ้เxียมูน!!! ใครเป็คนที่รับเลี้ยงมึงใครเป็คนที่ช่วยมึงไว้ให้มึงมีงานทำวะ!!!!"
เขาพยายามตะเกียบตะกายอยู่ใต้หิน ใช้พลังของเขาพยายามทำให้หินออกไปแต่ด้วยร่างกายที่ชราภาพ ทำให้พลังของเขาเหลือไม่เยอะแล้ว
เขาได้แต่ยืนนิ่งอยู่แบบนั้น...
ชายแก่ค่อยๆโมโหขึ้นเรื่อยๆ
"ถึงมึงไม่ช่วยกูมึงก็อาจจะตายเพราะไอ้โกเลมนั่น ถึงมึงรอดไปได้ชีวิตของมึงก็ไม่มีทางมีความสุขหรอก....ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า กูแ***โคตรชอบหน้าของมึงที่สิ้นหวังตอนนั้นเลยว่ะ ชีวิตของมึงถูกลิขิตไว้แล้วว่าต้องทุกข์ทรมานและจมอยู่แบบนั้นไม่มีวันได้หลุดพ้นไปไหนหรอกเว้ย"
เขายืนอยู่แบบนั้นอยู่สักพักก่อนที่จะหันไปเห็นโกเลมั์ ตัวใหญ่ประมาณ 150 เมตร เขาไม่ได้ยืนอยู่เฉยๆเมื่อได้เห็นภาพนั้น
เขาไม่รู้หรอกว่าเขากำลังวิ่งหนีไปทางไหนแต่สัญชาตญาณบอกว่าให้วิ่งหนีไปทางนั้นและไกลที่สุด....
เมื่อหันกลับไปมองข้างหลังก็เจอกับสัตว์ประหลาดหินตัวใหญ่ั์ ที่มีลาวาโพยพุ่งออกมาจากซอกหินนั้น มันพ่นหินร้อนออกมาหลายสิบชิ้นไปบนอากาศเหมือนกับดาวตก
มันหล่นกระแทกออกมาและทับขาของเขาทำให้เขาล้มลงไปอีกครั้งภาพที่อยู่ด้านหลังนั้นทำให้เขาสิ้นหวังมาก
สภาพผู้คนที่ถูกเผาไหม้จนเหลือแค่กระดูก และผู้คนที่ทรมานจากการถูกหินพวกนั้นทับ สภาพตอนนี้ราวกับว่าตอนนี้อยู่ในนรก
เสียงเรียกตามสายที่ดังออกมาซ้ำๆ
"ขอให้ประชากรทุกคน ในเมือง J อพยพออกจากเมืองให้เร็วที่สุดเนื่องจากเกตแรงค์ B- ะเิ ขอย้ำอีกครั้ง..."
มันกำลังจะเดินมาหาเขาเขาทำอะไรไม่ได้เนื่องจากหินที่ทับขาเขาอยู่มันน่าจะหักแน่เลย...
มันค่อยๆเดินมาหาเขาเรื่อยๆถึงตัวมันจะไม่ใหญ่เท่าตัวที่เขาเห็นทีผแรกแต่มันก็ใหญ่มากกว่า 5 เมตร มันค่อยๆเดินใกล้เข้ามา
ทันใดนั้นก็มีหินงอกออกมาจากพื้นทิ่มแทงตัวมันและโล่บางๆที่มองไม่เห็นก็เข้ามาปกคลุมตัวของเขา
"ไอ้หนูเป็อะไรหรือเปล่า"
ชายผ้าโพกหัวเดินมาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ใส่ชุดสีขาวและคนอื่นๆ เขารู้ได้ทันทีว่านั่นคือ ฮันเตอร์ พวกเขาเอาหินออกให้แล้วก็รักษาให้กับเขา แล้วพาเขาไปส่งที่โรงพยาบาล
เมื่อเขาหันกลับไปมองเมืองนั้นที่กำลังลุกเป็ไฟถึงแม้ว่า ผู้คนจะกรีดร้องหรือจะมีคนตายไปมากขนาดไหนแต่เขาก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก
เป็โศกนาฏกรรมที่โชคดีสำหรับเขา

เขาหันหลังแล้วกลับไปที่รถพยาบาลตอนนี้าแของเขาสาหัสมาก
เขาล้มตัวลงไปบนเตียงของรถพยาบาลแล้วความอ่อนล้าทำให้เขาค่อยๆหลับตาลง
"ในที่สุด...ในที่สุดก็ออกมาได้แล้ว..."
นี่มันเป็ครั้งแรกในชีวิตที่ถอนหายใจได้สบายใจขนาดนี้แล้วเขาก็สลบไปบนเตียงของรถพยาบาล....