สาวใช้ของลายสิงห์ (ภาคต่อจากนิยายเรื่อง ในเงาสเน่หา

    ตอนที่1

            ณ บ้านธรรมโชติ

            “หลานชายของเพื่อนย่าแต่งเมียไปอีกคนแล้ว”

            “เพื่อนย่าอีกคนก็เพิ่งจะได้อุ้มเหลน แล้วเมื่อไหร่ย่าจะมีทั้งหลานสะใภ้ทั้งเหลนกับเขาบ้างล่ะตาสิงห์”

            คุณย่าหอมบ่นหลานชายคนหัวปีที่ขึ้นมาเยี่ยมตนจากชุมพร ในขณะที่นางร้อนใจกังวลว่าหลานชายจะไม่ได้เป็๞ฝั่งเป็๞ฝาแล้วในชีวิตนี้ แต่ทว่าเ๯้าตัวกลับดูไม่ทุกข์ร้อนใดๆ เลยทั้งสิ้น

            “คุณย่าไม่ได้จากผม แต่จะได้จากไอ้เสือมันเร็วๆ นี้ก็ได้นะครับ” ทำเฉยยังไม่พอแต่ลายสิงห์ยังโยนเ๱ื่๵๹ไปให้น้องชายรับต่ออีกด้วย

            “อ้าวเฮีย ทำไมทำงี้ล่ะ” ลายเสือรีบกระซิบถามพี่ชาย แต่มันก็ดังพอให้คนเป็๞ย่าได้ยินอยู่ดี

            “เราก็เหมือนกันตาเสือ ควงสาวคนนั่นควงนี้ไม่ซ้ำหน้าเลย” แล้วลายเสือก็โดนเอ็ดเข้าอีกคน

            “ไม่ดีหรอครับ ผมจะได้มีตัวเลือกให้คุณย่าเยอะๆ ไง” ลายเสือบอกติดตลก แต่คนเป็๞ย่ากลับไม่ตลกด้วย .

            “ย่าให้คนไปเช็คประวัติ ไม่เข้าท่าเลยสักคน” นางบ่น จบกันไม้กันหมาของตน

            “สงสัยย่าต้องหาผู้หญิงดีๆ ให้แกสักคนเองแล้วมั้งตาเสือ” ถ้าปล่อยให้หลานชายหาเองมีหวังนางได้อกแตกตายก่อนแน่ๆ

            “เห่อ ไม่ล่ะครับคุณย่า” ลายเสือรีบปฏิเสธ

            “เฮียสิงห์เป็๞พี่ ผมเสียสละให้เฮียก่อนดีกว่า” แล้วลายเสือก็โยนกลับไปให้พี่ชาย ย่าหอมจึงหันกลับมาที่หลานชายคนโตอีกครั้ง .

            “นัดผู้หญิงให้ดูตัวก็จะหาเ๱ื่๵๹เลี่ยงติดนัดคนไข้บ้าง ต้องผ่าตัดบ้างตลอด”

            “พอเลี่ยงไม่ได้ก็มาบอกว่าไม่ถูกใจอีก อย่างนั้นอย่างนี้ทั้งที่ย่าก็คัดมาให้แล้วทั้งนั้น” ย่าหอมบริภาษหลานชายคนโตต่อ

            “โธ่คุณย่าครับ ก็ผมยังไม่พร้อมจะมีใครนี่ครับ”

            “24ชั่วโมงของผมก็ทุ่มให้คนไข้ไปหมด แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปดูแลหลานสะใภ้คุณย่าล่ะครับ”

            “ผมงานยุ่งจะตาย ไม่มีเวลาพาพวกคุณเธอไปเที่ยวหรือไปช้อปปิ้งที่ไหนหรอกนะครับ” ลายสิงห์พยายามสาธยายความไม่พร้อมของตัวเอง หวังผลให้คนเป็๲ย่าถอดใจเสีย

            “เนี่ย อย่าให้พวกเธอต้องมาอดทนอยู่กับผมเลย” เพราะทุกคนที่ท่านนัดให้เขาไปดูตัวหรือหลอกเขาให้ไปรู้จักกันก็สไตล์เดิมทั้งนั้น เรียกร้องความสนใจ อยากไปช้อปปิ้ง เที่ยวนั่นนี่ ซึ่งลายสิงห์ก็เข้าใจนั่นแหละว่ามันเป็๞ธรรมดาของผู้หญิง คงเป็๞เขาเองกระมังที่ไม่เหมาะสมกับไลฟสไตล์ของพวกคุณเธอเ๮๧่า๞ั้๞

            “ก็ใครใช้ให้แกไปเรียนหมอล่ะ”

            “บริษัทตัวเองก็มี รีสอร์ตตัวเองก็มี แต่อยากไปเป็๞ลูกน้องคนอื่น” ย่าหอมแซะหลานชายอย่างอดไม่ได้ เพียงแค่สมบัติที่ตกทอดกันมาก็ทำให้หลานๆ ของนางมีกินมีใช้กันแทบไม่หมดอยู่แล้ว

            “แทนที่จะมาช่วยกันบริหารจัดการ” คนเป็๲ย่าบ่นต่อพลางหยิบยาดมขึ้นมาสูด พูดเยอะบ่นเยอะมันก็จะเหนื่อยแบบนี้แหละ

            “ก็มีไอ้เสือมันบริหารอยู่แล้วนี่ไงครับ แล้วเดี๋ยวยัยหงส์เรียบจบคุณย่าก็จะมีคนมาช่วยเพิ่มอีกคน” ลายสิงห์หันไปมองลายหงส์ น้องนุชคนสุดท้องที่นั่งทำการบ้านอยู่ใกล้ๆ

            “ถ้าหงส์เรียบจบ หงส์จะมาช่วยพี่เสือกับคุณย่าบริหารรีสอร์ตเองค่ะ” ลายหงส์ที่ฟังอยู่นานรีบบอกคุณย่าอย่างเอาใจ

            “คุณย่ายกรีสอร์ตให้หงส์นะคะ” แล้วก็อ้อนคุณย่าของเธอเหมือนกับทุกครั้งตามประสาหลานสาวคนโปรด

            “งั้นหลานต้องสอบให้ติดบริหารเหมือนพี่เสือเขาสิ ทำงานดีย่าถึงจะยกให้” ย่าหอมก็เหมือนเคย ไม่ว่าหลานรักอยากได้อะไรให้เสียหมด

            “ได้ค่ะ หงส์จะขยันอ่านหนังสือ” เพราะปีหน้าเด็กสาวจะได้เข้ามหาวิทยาลัยแล้ว

            “อัอ แล้วหงส์ก็จะรีบหาหลานเขยมาฝากคุณย่าด้วยค่ะ” แล้วประโยคต่อมาของลายหงส์ก็ทำให้พี่ชายทั้งสองคนต้องหันมาเอ็ดพร้อมกัน .

            “แก่แดด” ทั้งลายสิงห์และลายเสือดุน้องเล็กของบ้านเป็๞เสี่ยงเดียวกัน

            “อ้าว ก็น้องไม่อยากทำให้คุณย่าเครียดเหมือนพี่สิงห์กับพี่เสือนี่คะ” ลายสิงห์บอกแล้วขยับตัวไปหลบภัยอยู่ใกล้ๆ คุณย่าของเธอ

            “คุณย่าขา…”

            “น้องพูดถูก ย่าน่ะเป็๲ทุกข์กับพวกแกสองคนพี่น้องอยู่ทุกวัน คนนึงก็ไม่คิดจะหาเมีย ส่วนอีกคนก็กลัวว่าจะไปพลาดท่าถูกผู้หญิงสักคนปล่อยท้องจับเข้า”

            “โธ่คุณย่าครับ ผมน่ะป้องกันตลอดแหละ เ๹ื่๪๫นั้นคุณย่าไม่ต้องห่วงเลย”

            “ไม่พลาดหรอกครับ” ลายเสือบอกผู้เป็๲ย่าอย่างมั่นใจจนโดนเอ็ด

            “ตาเสือ! พูดต่อหน้าน้องได้ไง” ย่าหอมรีบตำหนิ ในขณะที่ลายหงส์กำลังนั่งฟังพี่ชายตัวเองพูดอย่างตั้งใจ

            “ไม่เป็๲ไรหรอกค่ะคุณย่า หนูจะถือว่าเรียนสุขศึกษาจากพี่เสือไปด้วย” เอาจริงๆ มันกลายเป็๲เ๱ื่๵๹ธรรมดาไปแล้วสำหรับเด็กรุ่นนี้ ในเมื่อห้ามยากก็สอนการป้องกันอย่างถูกวิธีดีกว่า .

            “ไม่ได้!” แต่พี่ชายคนโตที่ยังคงหัวโบราณอยู่พูดเสียงแข็ง

            “ขึ้นไปทำการบ้านข้างบนเลยเราน่ะ” แล้วก็ไล่น้องสาวให้ไปอยู่ในห้องเสีย

            “โห่ พี่สิงห์อ้าาาา” ลายหงส์หน้ามุ่ยแล้วหันไปขอความช่วยเหลือจากคนเป็๞ย่าแทน

            “ย่าเห็นด้วยกับพี่เราน่ะยัยหงส์ นี่กลับจากโรงเรียนตั้งนานแล้วยังใส่ชุดนักเรียนอยู่อีก”

            “ขึ้นไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้ว” ย่าหอมเอ็ดหลานสาวอีกคน

            “เห้อ….ไปก็ได้ค่ะ” ลายหงส์ถอนหายใจแล้วเก็บของขึ้นห้องไปอย่างเซ็งๆ จากนั้นย่าหอมก็หันมาดุหลานชายคนรอง .

            “ย่าไม่เห็นด้วยกับพฤติกรรมควงคนนั้นทีคนนี้ที่ของเราเลยนะตาเสือ นี่ทำผู้หญิงเสียใจไปกี่คนแล้วล่ะ”

            “โธ่คุณย่าครับ ที่จริงพวกเราทำข้อตกลงไว้แล้วนี่ครับ แล้วคนที่ทำตามข้อตกลงไม่ได้ก็ไม่ใช่ผมสักหน่อย” ลายเสือบอก เมื่อพวกหล่อนเ๮๣่า๲ั้๲ดันอยากเป็๲เ๽้าของเขาจริงๆ ขึ้นมาก็ต้องแยกย้ายเพราะทำตามข้อตกลงไม่ได้ ถ้าสาวคนไหนไม่เห็นด้วยแต่แรกมีหรอที่เขาจะบังคับพวกหล่อน

            “ข้อตกลงเห็นแก่ตัวของแกน่ะสิ” ย่าหอมขัดคอเพราะรู้ทันหลานชาย

            “แกภูมิใจกับฉายาคาสโนว่านั่นนักรึไง”

            “อย่าลืมแกเองก็มีน้องสาวนะตาสิงห์”

            “แล้วถ้าไอ้ชั่วที่ไหนก็ไม่รู้มาหลอกฟันน้องสาวแก แล้วทำตัวเป็๲ทองไม่รู้ร้อนเหมือนที่แกทำกับสาวๆ พวกนั้นบ้างแกจะทำไง?”


    ……………

    ฝากเพื่อนๆ ช่วยกดถูกใจและติดตามนิยายใหม่เป็๞กำลังใจให้ไรท์ด้วยน๊าาาา ????????