'พี่ชายโง่พี่คิดว่าถ้าหากตัวละครในอนิเมะที่เราชอบมีชีวิตอยู่จริง พี่จะทำยังไงเหรอ?'
ผมหน้านิ่งตอบไปอย่างมั่นคง 'ถ้าหากว่าคิริโนะจังมีชีวิตอยู่จริงพี่จะขอเธอแต่งงาน!'
คิริโนะคือตัวละครน้องสาวยอดนิยมอยู่ในขณะนี้ระดับความรักที่ผมมีให้เธอน้อยกว่าน้องสาวคลั่งวายเล็กน้อยเท่านั้น
'อืมอันนี้โทษพี่ไม่ได้ ถ้าหากว่าฮาเรฟ แลนสลอตมายืนอยู่ต่อหน้าฉันจริง ๆฉันเองก็อยากจะขอเขาแต่งงานเช่นเดียวกัน'
ผมขมวดคิ้วรู้สึกไม่ถูกต้องเท่าไหร่นัก 'น้องสาวคลั่งวายเธอเกิดเป็หญิงอย่างน้อยต้องเล่นตัวสักสามสี่กระบวนท่าหน่อยสิ!การที่เธอพุ่งไปขอเขาแต่งงานเลยระวังจะทำให้เขามองว่าเธอเป็ของตายนะ!'
'ฉันยอมเป็ของตายถ้าหากว่าได้สามีเป็ผู้ชายที่หล่อระดับนั้น!' น้องสาวส่ายหัว 'หรือหากว่าเขารักมั่นในแคส เบดิเวียร์ฉันจะคอยให้กำลังใจอย่างเนือง ๆ!ส่งเสริมพวกเขา! ดูแลพวกเขา! เป็ประหนึ่งเพื่อนบ้านผู้แสนดี คอยปกป้องดูแลและ...’
หน้าผมนิ่งไป
'น้องสาวคลั่งวายสาบานได้ไหมว่าถ้าเธอเป็เพื่อนบ้านของแพริงที่เธอกรี๊ดเธอจะไม่มีกล้องส่องทางไกลไว้ในบ้านเพื่อ'สอดส่อง' พวกเขาน่ะ'
'…'
'…'
'พี่โง่ฉันรักพี่มากนะ'
'เห็นแก่คำบอกรักของเธอพี่จะถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วกันนะ'
ทุกคนต่างรู้กันว่า 'เ้าชายซาลซาอัล'ไม่เคยออกจากปราสาทของตัวเอง และต่างรับรู้ด้วยว่าสาเหตุอะไรที่ทำให้เ้าชายที่อายุมากที่สุดคนนี้เป็เพียงอันดับสองในราชวงศ์
“ซาลซาอัล...คุณคือซาลซาอัล เซคัลโน ดิ อาเธอร์ใช่หรือเปล่า?”
เพราะอย่างนั้นตอนที่มองคาลิสยิ้มเอียงคอมาให้หัวผมถึงปรากฏแค่คำว่า'ซวยแล้ว!'
“ดวงตานั่น...แลกเปลี่ยนกับเทพเป็พลังอะไร?” ซาลซาอัลเหมือนไม่สนใจคำของคาลิส“ในอนาคตที่ฉันเห็น 'คาลิส เมอร์ลิน' ไม่ใช่คนตาบอด และไม่ใช่คนที่จะมีนิสัยแบบนี้ด้วย”
คาลิสยกยิ้มอย่างไร้ความหมาย “ดวงตาของผม...แลกมากับความทรงจำในชาติก่อน... แต่ชาติก่อนของผมค่อนข้างพิเศษนิดหน่อยคือการที่ตัวผมล่วงรู้อนาคตของโลกใบนี้...”
มือของคาลิสเอื้อมไปเปิดผมที่ปิดไว้ครึ่งหน้าคือลวดลายงดงามตวัดพันไปมาราวคำสาป “...ผมจึงถูกเทพเ้าของตัวเองสาปแช่ง...”
ผมรู้สึกว่า... มันแปลก ๆ นะ
มองไปที่ซาลซาอัล ถ้าหากว่าคาลิสรู้ 'อนาคต' ทั้งหมดของโลกใบนี้จึงถูกสาป แล้วซาลซาอัลที่มีพลังมองเห็นอนาคตล่ะ?
“เทพของผมไม่ค่อยชอบผมเท่าไหร่”เส้นผมทิ้งตัวลงปกปิดรอย คำสาปจากเทพเ้า“...แต่ผมคิดว่าเื่นั้นมันคงไม่สำคัญหรอก? ซาล-ซาอัลที่ผม 'รู้จัก' จะไม่สนอะไรนอกจากความพึงพอใจของตัวเองนี่ถูกไหม?”
“...นาย 'รับรู้' ถึงฉันได้ยังไง” เ้าชายหรี่ตาลงร่างที่ลอยไปลอยมาตลอดนั้นเหยียดเท้าแตะพื้น “ตามคำสั่งเวทมนตร์ที่ลงไว้คนที่เห็นฉันได้กับััถึงพลังของฉันได้มีแต่ไอ้โง่นี่...”
นิ้วโป้งชี้มาทางผม... ซาลซาอัลในอนาคตผมจะหาทางเอาคืน...
คาลิสระบายยิ้ม “นิสัยเสียของคุณคือการดูถูกคนนะครับและถ้าหากว่านิสัยแบบนั้นยังคงอยู่... ทั้งชีวิตนี้คุณก็คงฆ่ากษัตริย์อาเธอร์ไม่ได้หรอกครับ”
ดวงตาของซาลซาอัลเบิกโพลงอย่านะซาลซาล! สาบานเลยว่าผมไม่ได้พูดอะไรเลยแม้แต่น้อยน่ะ!!
แต่ยังดีที่ซาลซาอัลไม่หันมามองรอดตัวไป...
“หึ... สมกับที่บอกว่า'ชาติก่อน' รับรู้ถึงอนาคตของโลกนี้จริงๆ...” ซาลซาอัลยกยิ้ม ผมดูไม่ออกว่าเขารู้สึกแบบไหนกันแน่ “ถ้ายังไงบอกทีในอนาคตคนที่จะตายก่อนคือฉันหรือตาแก่ในปราสาทนั่น?”
“ที่คุณมาหาผมเพียงเพราะอยากจะถามแค่นี้จริงๆ หรือครับเ้าชาย?” คาลิสเอียงคอ ดวงตาของเขามืดบอดไร้ประกายแต่ผมกลับรู้สึกเหมือนเขามีความสุขมาก
“หึ แน่นอนว่าไม่!เฮ้! เบดิเวียร์ ไปลากเก้าอี้มา!” ยกยิ้มให้อีกฝ่ายหันมาจิกใช้เ้าของบ้าน...ใช้แบบนี้เรียกผมว่าเ้าทาสเลยดีไหม
ว่าแต่เก้าอี้เนี่ยเข็นให้คาลิสมานั่งใช่ไหม? ทีผมนายไม่เคยให้นั่งเก้าอี้เลยด้วยซ้ำ!
แม้จะบ่นในใจสุดท้ายแล้วผมก็เข็น ๆลาก ๆ เก้าอี้มา แต่ผมดูเหมือนจะประเมินซาลซาอัลสูงไปหน่อยเพราะคนนั่งคือเขาไม่ใช่คนตาบอด... นายเป็ิญญานะซาลซาอัล จะนั่งหาอะไรกัน เอาฟิลลิงเหรอ?
“นายคิดว่าอะไรทำให้ฉันอยากพบนายคาลิส เมอร์ลิน” พอนั่งแล้วเ้าชายก็เริ่มจัดท่าประหนึ่ง 'เ้าพ่อมาเฟีย' บางทีนายอาจจะลืมไปหรือเปล่าซาลซาอัล...คาลิสมองไม่เห็น
“สาเหตุที่นายอยากพบฉันอาจจะเพราะพลังของฉันใน'ชาตินี้'”
“ใช่ในอาณาจักรนี้ไม่มีใครที่มีพลังเวทมนตร์มากกว่าเมอร์ลินได้ แม้กระทั่งแลนสลอต...แต่ฉันไม่้าแค่นั้นแน่นอน” เ้าชายยกยิ้ม “ข้างเ้าพ่อบ้านั่นมีเมอร์ลินเหมือนกัน ฉันจะไม่พูดให้มากความ ระหว่างพ่อของนายกับนายใครเก่งกว่ากัน?”
“แน่นอนว่าต้องท่านพ่อ...”คาลิสหัวเราะ “ถ้าเทียบกันก่อนที่ผมจะตาบอด”
ในที่นี้หมายความว่าหลังตาบอดเก่งกว่าสินะ...ผมมองซาลซาอัลที่ดวงตาเป็ประกาย
“แต่เวทมนตร์ที่กักขังคุณเอาไว้ผมไม่สามารถแก้ได้เ้าชาย”
คาลิสตอบเสียงเรียบ “เวทมนตร์ของคุณเป็เวทมนตร์ประเภทจองจำตลอดชีวิตกษัตริย์อาเธอร์ทำทุกอย่างเพื่อ 'ไม่ให้คุณได้ออกมา' เพราะงั้นต่อให้คุณดิ้นรนแค่ไหนอย่างมากก็ได้เพียงแค่อิสระเล็ก ๆ น้อย ๆเท่านั้น...”
ตาของซาลซาอัลวาววับก่อนจะกัดฟันเอ่ยเสียงเรียบ “หึ ฉันรู้... รู้ดีที่สุด”
“ต่อให้ฆ่ากษัตริย์อาเธอร์มนต์นั้นก็ไม่หายเช่นเดียวกัน”คาลิสยกยิ้ม “การที่เขายังไม่ฆ่าคุณแต่เพียงจองจำคุณเอาไว้ทำไมคุณถึงไม่คิดล่ะว่าความจริงเขารักคุณมาก...”
“รัก... อย่างนั้นเหรอ?”ซาลซาอัลหลับตาลง
“เหอะ จะอ้วก”
“พูดเสียสวยหรูแต่ความหมายจริงๆ มันไม่เหมือนกับตายไปแล้วหรือไง? กักขังโง่ ๆตลอดชีวิตนั่นน่ะ” ซาลซาอัลยกยิ้มอย่างดูถูก “ส่วนอิสรภาพเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แกบอก ‘มัน’ เป็คนหยิบยื่นมาให้ฉันหรือไง? คำตอบคือเปล่า!
อิสระนี้ฉันสร้างมันขึ้นมาด้วยพลังของฉันไขว่คว้ามันมาจากความสิ้นหวัง เพราะงั้นอย่ามาพูดว่า ‘มัน’ หยิบยื่นมาให้ เพราะ ‘มัน’ ไม่เคยให้อะไรกับฉันเลยนอกจากความตายที่ฉันไม่้า!”
เพราะมีพลังแห่งความมืดเขาเลยต้องตาย
แต่เพราะอยากมีชีวิตอยู่เขาจึงสร้างพิธีกรรมแสร้งว่าตัวเองไร้พลัง
ถึงอย่างนั้นความกลัวยังคงอยู่เขาจึงถูกกักขัง
เขา...จึงดิ้นรนเพื่อให้ออกจากกรงนั้น
บางที... ตลอดมาแล้วซาลซาอัล เซคัลโนดิ อาเธอร์ที่เหมือนไม่สนใจอะไรแท้จริงแล้วอาจจะเป็คนที่พยายามและดิ้นรนมีชีวิตอยู่มากกว่าใครเลยก็ได้...
ผมเม้มปากแน่นก่อนจะกำมือและอ้าออก...อยากจะลูบหัวแล้วบอกเขาเหมือนกันว่า 'นายพยายามได้ดีมาก... นายทำได้ดีมาโดยตลอด'
ความเป็พี่ชายนี่มันน่ากลัวจริง ๆ...ฮึ่ย...
เขาแก่เกินไปแล้วไม่ต้องไปเอ็นดูหรอก!!
เพราะอย่างนั้น มือ... ห้าม!ไม่อย่างนั้นโดนมันกระทืบกลับแน่เลย
ขณะที่ซาลซาอัลดูเหมือนอารมณ์กำลังขึ้นแต่คาลิสกลับยกยิ้มบาง ๆ อย่างไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย “คุณดูอารมณ์ร้อนมากกว่าที่ผมคิดเอาไว้มากแบบนี้คุณไม่มีทางสู้กษัตริย์อาเธอร์ได้หรอกนะครับ”
“นายอยู่ฝั่งกษัตริย์อาเธอร์สินะ...หึ ดี ถ้าอย่างนั้น...”
“ผมสามารถช่วยให้คุณหลุดออกจากที่คุมขังนั่นได้...”
ผีซาลซาอัลกระตุกก่อนจะหรี่ตาลงและเค้นเสียงหนัก “หมายความว่ายังไง”
“ไม่ใช่ตอนนี้”คาลิสยิ้ม “ในอนาคตที่ผมรู้และไม่รู้ว่าตอนนี้คุณเห็นถึงขั้นนั้นหรือเปล่า แคสเบดิเวียร์จะเป็คนช่วยให้คุณออกจากที่ขัง แต่ว่า...ผมสามารถทำให้คุณหลุดออกมาก่อนเวลานั้นได้ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้เท่านั้น”
ตาสีแดงของซาลซาอัลปิดลงผมคิดว่าเขากำลังท่องยุบหนอ พองหนออยู่ ซาลซาอัลเป็คนอารมณ์ร้อนตอนนี้ที่ผมไม่เห็นเขาคว้าอะไรไปโยนใส่คาลิสก็แสดงว่าเขาเก็บอารมณ์มากแล้ว “พูดมา!”
...นิดนึง
“องค์ประกอบยังไม่พร้อม”คาลิสเอื้อมมือมาแตะที่รอยสักของตัวเอง “อีกอย่างเ้าชายคุณคงไม่คิดว่าได้รับโดยไม่เสียอะไรไปหรอกนะครับ?”
“แน่นอนว่าไม่”เ้าชายยกยิ้ม “อยากได้อะไรว่ามาถ้าตอนนี้ฉันสามารถหามาให้ได้ ฉันจะมอบมันให้กับนาย”
“คุณสามารถมอบมันให้กับผมได้ครับ...”คาลิสหลับตาลงก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าปอดตัวเองลึก ๆคล้ายกำลังเตรียมใจในอะไรบางอย่าง...
และเขาก็คุกเข่าลง...
ต่อหน้าผม
...เดี๋ยวนะ!!!เดี๋ยวนะ!!!!!!!!!!
ยะ ยะอย่าบอกนะว่าสิ่งที่ผมกลัวกำลังจะเป็จริง คาลิส เมอร์ลิน ความจริงนายไม่ได้กำลังชอบผมอยู่หรอกใช่ไหม?!! ที่หลอกแต๊ะอั๋งนั่นคือสัญญาณเตือนใช่ไหม?!!
มองเ้าชาย SOS ช่วยด้วย!
แต่เ้าชายเพียงเลิกคิ้วขึ้นคล้ายตรัสรู้อะไรบางอย่าง “อ้อ ถ้านายอยากได้ตัว... อืม ก็ได้ เอา...”
“ได้โปรด...แต่งงานกับฉัน เป็สามีที่น่ารักของฉันเถอะนะคะ
ซาลซาอัล เซคัลโน ดิ อาเธอร์!!”
“................”
“................”
มุมปากของผมกระตุกซาลซาอัลเบิกตากว้างด้วยความใ ขณะที่คาลิส เมอร์ลินเงยหน้าขึ้นมามองผมที่เขาคิดว่าเป็ซาลซาอัล
แต่เดี๋ยวนะ 'คะ' อย่างนั้นหรือ?
...
'พี่ชายโง่พี่คิดว่าถ้าหากว่าตัวละครในอนิเมะที่เราชอบมีชีวิตอยู่จริง ๆ พี่จะทำยังไงเหรอ?'
'ถ้าหากว่าฮาเรฟแลนสลอตมายืนอยู่ต่อหน้าฉันจริง ๆ ฉันเองก็อยากจะขอเขาแต่งงานเช่นเดียวกัน'
'... แต่ชาติก่อนของผมค่อนข้างพิเศษนิดหน่อยคือการที่ตัวผมล่วงรู้อนาคตของโลกใบนี้...’
...
คนที่ขอแต่งงานกับตัวละครใน BL เกม...
ล่วงรู้อนาคตของเกมอุชินะวะเระตะโฮะชิ...
“อะแฮ่ม! เออ... คาลิสเมอร์ลิน ชาติก่อนของนาย... คงไม่ได้เป็ฟุโจชิ[1]หรอกใช่ไหม?”
“เอ๊...คุณรู้ได้ยังไงกันล่ะคะ?!”
...ให้ตายสิ
เกิดใหม่แล้วโลกนี้ยังมีสาววายอยู่อีกเหรอ!!
[1]ฟุโจชิ: สาววาย
1K
