ภายในห้องของปิงหยาง
"เอาล่ะ มาลองดูดีกว่า"
หลักจากที่ปิงหยางอ่าน'หนังสือฝึกวรยุทธขั้นต้น' มาสองชั่วยาม ปิงหยางได้ลองทำการดูดซับพลังปราณผ่านการทำสมาธิตามหนังสือ
ผ่านไป 1 เค่อ ปิงหยางเริ่มรู้สึกถึงพลังงานที่มองไม่ได้ไหลเข้าสู่ร่างกายอย่างต่อเนื่อง จนเต็มตันเถียนภายในระยะเวลา 1 ชั่วยาม
"เอาล่ะ ตามที่หนังสือบอกไว้ถ้ารวบรวมพลังปราณได้เต็มตันเถียนแล้ว จะถือว่าเป็ระดับสูงสุดของมนุษย์ธรรมดาแล้วสินะ" (ประมาณว่าครึ่งก้าวนักสู้ฝึกหัด หรือยังไม่เข้าสู่การเป็ผู้ฝึกวรยุทธ)
"ตอนนี้ต้องปรับพลังปราณให้เสถียรก่อนสินะ ถึงจะทะลวงผ่านได้"
สองชั่วยามผ่านไป
"เห้อ ตอนนี้ถึงจะดูเสถียรขึ้นมานิดหน่อยแล้วก็เถอะ แต่คงอีกหลายวันกว่าจะทำให้มันสมบูรณ์ได้"
เด็กหนุ่มถอนหายใจ
"เอาล่ะ นอนก่อนดีกว่า ถึงการฝึกวรยุทธจะสำคัญ แต่การนอนก็สำคัญกว่า เพราะยังไงตอนนี้เราก็เป็แค่มนุษย์ธรรมดาล่ะนะ"
เช้าวันต่อมา
ปิงหยางได้ตื่นขึ้นมา พร้อมกับทำสมาธิปรับความเสถียรของปราณในร่างกาย
"หือ เหมือนกล้ามเนื้อจะพัฒนาขึ้นมานิดหน่อยแฮะ คงเป็ผลจากการฝึกวรยุทธสินะ แถมยังรู้สึกสดชื่นด้วย"
ใช้เวลา 1 ชั่วยามในการปรับความเสถียรของปราณ
"เอาล่ะ วันนี้พอก่อนดีกว่า หักโหมมากไปไม่ดี"
ก๊อกๆๆ
เอี๊ยดดด
มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น และอาจารย์เฉินก็ได้เปิดประตูเข้ามา
"สวัสดีตอนเช้านะ ปิงหยาง"
"สวัสดีตอนเช้าเหมือนกันครับ อาจารย์" ปิงหยางทักทายกลับ
"เ้าได้อ่านจบหรือยังล่ะ หนังสือฝึกวรยุทธขั้นต้นน่ะ"
"อ่านจบแล้วครับ ตอนนี้ฝึกมาถึงระดับสูงสุดของมนุษย์ธรรมดาแล้วครับ"
"โอ้!?" อาจารย์เฉินประหลาดใจเมื่อเห็นปิงหยางอ่านจบแล้ว แถมยังฝึกฝนแล้วด้วย
"ดูเหมือนว่าเ้าจะค่อนข้างมีพรสววรค์ในการฝึกวรยุทธนะเนี่ย สามารถฝึกถึงระดับสูงสุดของมนุษย์ธรรมดาได้เร็วขนาดนี้"
"โอ้ แล้วอาจารย์ใช้เวลาไปเท่าไรหรอครับ"
"อาจารย์ใช้เวลา 1 วันกว่าๆน่ะ ในการฝึกถึงระดับสูงสุดของมนุษย์ธรรมดาน่ะ แล้วก็ใช้เวลา 1 เดือนกว่าๆ ในการทะลวงสู่ระดับนักสู้ฝึกหัดขั้นต้นน่ะนะ"
"โอ้" เด็กหนุ่มประหลาดใจ เพราะตัวเองใช้เวลาแค่ประมาณ 2 ชั่วยาม กับอีก 1 เค่อ เท่านั้น (ถ้านับรวมเวลาอ่านหนังสือ)
"เอาล่ะ พูดมากพอแล้ววันนี้อาจารย์จะสอนวิชาประวัติศาสตร์นี้ให้นะ"
"ครับ" ปิงหยางตอบ
"ปัจจุบันนี้ โลกแบ่งออกเป็ 2 ทวีป ซึ่งได้แก่ ทวีปเทพั และ ทวีปเทพพยัคฆ์ คั่นกลางด้วยทะเลโน้มดารา ซึ่งว่ากันว่าการจะข้ามไปอีกทวีปหนึ่งนั้นต้องตัดผ่านไปเป็เซียนก่อน การจะล่องเรือข้ามทะเลนั้นเป็ไปไม่ได้เลย เพราะผู้ที่ััน้ำในทะเลมีแรงดึงดูดอันลึกลับดูพวกเขาเ่าั้จนจมก้นทะเลไม่สามารถกลับมาได้อีกเลย ว่ากันว่าเซียนก็ไม่สามารถทำได้"
"และมีตำนานบอกว่า ทะเลโน้มดารา กำเนิดมาจาก 1 ใน 9 สมบัติในตำนาน 'ลูกแก้วดารา' อีกด้วย"
ปิงหยางพยักหน้าตาม
"เอาล่ะกลับมาที่เื่ของอาณาจักรัทมิฬของเรากัน อาณาจักรนี้เป็อาณาจักรที่เพิ่งก่อตั้งมา 100 กว่าปีเท่านั้นเอง อาณาจักรนี้ถูกสร้างขึ้นโดยาาองค์แรกผู้เป็ ราชันย์มนุษย์ขั้นปลาย คนหนึ่ง ซึ่งว่ากันว่าเขาก่อตั้งอาณาจักรกับพรรคพวกที่เป็ ราชันย์และเ้ายุทธจักรอีกหลายคน"
"ส่วนาาองค์ปัจจุบันกล่าวกันว่าพระองค์ทรงมีระดับ เ้ายุทธจักรขั้นสูง ไม่แน่ว่าเขาอาจจะเป็ ราชันมนุษย์ ไปแล้วก็ได้"
"อาณาจักรเราแบ่งออกเป็ 5 1 เมืองหลวง 2 เมืองระดับสูง และ 4 เมืองระดับกลาง 8 เมืองระดับต่ำ และ 16 หมู่บ้าน"
"เมืองมณีธาราของเราเป็เมืองระดับสูง เป็เมืองขนาดใหญ่ ท่านเ้าเมืองหรือว่าท่านพ่อของเ้าเป็ยอดฝีมือระดับ เ้ายุทธจักร"
"โอ้ ข้าพึ่งรู้นะเนี่ยว่าท่านพ่อแข็งแกร่งขนาดนี้" ปิงหยางกล่าวด้วยความประหลาดใจ
อาจารย์เฉินกล่าวต่อ
"เ้าเมืองระดับกลางต้องอยู่ระดับบรรพจารย์ ส่วนเ้าเมืองระดับต่ำต้องอยู่ระดับปรมาจารย์แท้จริง และหัวหน้าหมู่บ้านต้องอยู่ระดับปรมาจารย์นักสู้"
"ในอดีต มีเมืองระดับพิเศษอยู่ด้วยซึ่งต้องเป็ ราชันย์มนุษย์เท่านั้นถึงจะเป็เ้าเมืองได้ แต่ในปัจจุบันในอาณาจักรมีราชันย์มนุษย์ไม่ถึง 3 คน ดังนั้นจึงไม่มีเมืองระดับพิเศษอีกแล้ว เพราะแต่ละคนอยู่ที่เมืองหลวงกันทั้งหมด และจะออกมาในเวลาที่จำเป็เท่านั้น"
-------------------------
ไรท์จะลงตามอารมณ์นะครับ ถ้าอารมณ์ดีลืมอาจจะมาวันตอนสองตอน แต่ถ้านานๆหน่อยอาจจะสัปดาห์ละตอนนะครับ ส่วนถ้าตัันอาจจะนานหน่อยนะครับ(แต่น่าจะไม่ใช่เร็วๆนี้หรอก)