เป็นแมงดาในวันสิ้นโลก ด้วยระบบเทพแมงดา (NC+ ฮาเร็ม)

เสียงฝนโลหิตและสายลมพายุยามค่ำคืนภายนอกสถานีอนามัยตำบลดังซัดกระหน่ำปะทะหลังคาสังกะสีเก่าและกระจกบานเกล็ดดังกราวระรัวประหนึ่งเสียงกลองศึก นนท์ กิ๊ฟ และหมอแพรพากันวิ่งหลบหนีเข้ามาภายในห้องพักแพทย์เวรส่วนตัวบนชั้นสองอย่างทุลักทุเล นนท์รีบปิดประตูล็อกสลักกลอนกุญแจเหล็กและช่วยกันเข็นตู้เก็บเอกสารโบราณหนาหนักมาขวางปิดกั้นทางเข้าอย่างแน่นหนาด้วยพละกำลังแรงช้างสาร เพื่อสกัดกั้นไม่ให้ฝูงคนตายกระหายเลือดข้างล่างสามารถพังมุดเข้ามาได้ และเพื่อกั้นเสียงกระโชกของพายุหนาวภายนอกที่กำลังหวีดร้องคำรามโหยหวนรอบตัวอาคารปูนขาวทึบแห่งนี้

แสงจันทร์นวลสลัวรางที่ลอดผ่านม่านหมอกสีเลือดสาดส่องลอดรอยต่อหน้าต่างบานเกล็ดเก่าเข้ามาทาบทับ นนท์หันหลังเดินไปหยิบตะเกียงน้ำมันก๊าดเก่าที่ตั้งอยู่บนชั้นวางหนังสือเก่าขึ้นมาขูดขีดกล่องไม้ขีดไฟจุดประกายไฟสว่างสีส้มทองอุ่นสลัว ขับเน้นความมืดและไอความชื้นในค่ำคืนอันหนาวเหน็บให้กลายกลับเป็นบรรยากาศที่แฝงความหอมหวานและดูมีเสน่ห์ลึกลับเฉพาะตัวขึ้นมาทันตาเห็น

หมอแพรยืนตัวสั่นเทิ้มเปียกปอยละอองฝนบางเบา ผิวเนื้อนุ่มใต้เสื้อกาวน์แพทย์เย็นเฉียบปานน้ำแข็ง ความเครียด ความอ่อนล้า และความหวาดกลัวสะสมจากการต้องซ่อนตัวรอดชีวิตเพียงลำพังมาสองวันเต็มพังทลายลงในที่สุด หมอสาวซบใบหน้าลงกับฝ่ามือปล่อยโฮร้องสะอื้นไห้ตัวสั่นเทิ้ม ร่างกายบอบบางสั่นระริกปานนกน้อยปีกหักที่กำลังเหน็บหนาวทรมานจากการที่ต้องทนเห็นคนไข้และเพื่อนร่วมงานถูกกัดกินกลายร่างไปต่อหน้าต่อตาโดยที่เธอไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย

"หมอแพรครับ ไม่เป็นไรแล้วนะ ปลอดภัยแล้วครับ" นนท์ก้าวเดินเข้าไปชิดตัวกางแขนสวมกอดเธอเบาๆ ปลอบประโลมพลางลูบกระชับไหล่มน

"แพร... แพรกลัวมากค่ะนนท์ แพรเห็นหมอชัยโดนพวกมันรุมฉีกทึ้งเนื้อต่อหน้าต่อตา แพรต้องวิ่งล็อกประตูขังตัวเองอยู่ในห้องแล็บแคบๆ คนเดียวตั้งสองวันเต็มๆ เสียงกรงเล็บตะกุยประตูไม้ดังกรอดๆ ตลอดทั้งคืน แพรนึกว่าจะไม่มีโอกาสรอดชีวิตกลับมาแล้ว..." หมอแพรสะอื้นฮักสาธยายความในใจที่อัดอั้นบีบคั้นพรั่งพรูออกมาเปียกชุ่มอกเสื้อยืดของนนท์ด้วยความกลัวลึกๆ ที่มีอยู่เต็มอก

ชานนท์สืบก้าวเดินประคองหมอสาวไปที่โซฟาเบดหนานุ่มหลังมุมห้อง ชายหนุ่มโอบสองแขนแกร่งดึงกอดร่างอรชรนุ่มนิ่มของหมอสาวแว่นเข้ามาสวมกอดแนบชิดอกแกร่งเพื่อปลอบประโลมประคองจิตใจอย่างทะนุถนอมรอบคอบ บนโซฟาแคบๆ ที่สลัวรางไปด้วยแสงไฟ

*"ไอ้นนท์... กูทำหน้าที่เฝ้าระเบียงหน้าต่างตรงระเบียงหลังห้องและคอยฟังสัญญาณภัยข้างนอกให้นะ มึงจัดการเก็บเกี่ยวหมอสาวแว่นหน้าอกโตคัพดีคนนี้ซะ ชาร์จพลังงานมานาของระบบเทพแมงดาของเราให้เต็มร้อยเพื่อเตรียมศึกวันพรุ่งนี้ แต่อย่าเนียนรักหมอเขาจนลืมเพื่อนสนิทอย่างกูล่ะ ไม่งั้นกูเอาท่อนเหล็กฟาดหัวมึงแยกแน่ กูพูดจริงนะเว้ยอย่าหาว่ากูไม่เตือน"*

กระแสความคิดของกิ๊ฟดังแล่นปลาบเชื่อมประสาทผ่านสายใยจิตสัมผัส (Telepathy) เข้ามาในสมองของนนท์ แฝงไปด้วยความแง่งอนกวนประสาทขี้หวงตามประสาเพื่อนสนิท แต่ก็แฝงความเข้าใจในภารกิจการประสานมานาร่วมระบบสะสมพลังวิเศษอย่างดี นนท์ปรายสายตามองกิ๊ฟที่ก้าวเดินไปยืนคุมเชิงเฝ้าระเบียงหน้าต่างหลังห้อง แววตาคมของสาวห้าวมองค้อนขวับกลับมาอย่างน่ารัก นนท์ส่งความคิดกลับไปเย้าแหย่ในหัวประสาททันที: *"ขอบใจนะกิ๊ฟ คืนนี้กูขอนวดหมอแพรก่อน พรุ่งนี้กูค่อยกลับไปนวดมึงต่อนะยัยตัวแสบ เตรียมตัวไว้เลย รับรองรอบหน้ากูจัดให้หนักกว่าเดิมจนมึงคลานลงเตียงแน่"*

"ไอ้บ้าชานนท์! เอาสมาธิอยู่กับผู้ป่วยไปเลยมึง อย่ามาทำลามกแชร์ความคิดในหัวกู!" กิ๊ฟส่งกระแสความคิดสบถด่าในหัวกลับมารวดเร็วพวงแก้มขาวใสขึ้นสีแดงระเรื่อจางๆ ในความมืดสลัวพลางหันหลังมองออกไปนอกหน้าต่างที่มีปอยฝนโลหิตสาดซัดเข้ามาเป็นระยะ

...

นนท์หันกลับมาประคองใบหน้าสวยสะสวยชุ่มน้ำตาของหมอแพรขึ้นสบประสานสายตาอบอุ่น ชายหนุ่มยื่นนิ้วมือแข็งแกร่งไปจับถอดแว่นตากรอบดำหนาของหมอสาวออกอย่างแผ่วเบา เผยดวงตาคู่สวยกลมโตสั่นไหวระยิบระยับที่ชุ่มเอิบอาบไปด้วยคราบหยาดน้ำตาใสไหลอาบแก้มแลดูมีเสน่ห์เย้ายวนชวนฝัน และดวงตาที่ปราศจากแว่นสายตานั้นทำให้การมองเห็นของหมอสาวเบลอเลือนลอย เธอจึงต้องเพ่งจ้องใบหน้าของนนท์ในระยะเผาขนจนปลายจมูกรำไรแทบจะชนกัน แววตาสั่นสะริกแฝงเสน่ห์เซ็กซี่เย้ายวนใจเกินบรรยายชวนให้หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัวระริกพุ่งแตะขีดสุดความปรารถนา

นนท์บรรจงปลดกระดุมเสื้อกาวน์แพทย์สีขาวเปื้อนฝุ่นออกทีละเม็ดอย่างใจเย็นและนุ่มนวล ก่อนจะช่วยสะบัดถอดเสื้อกาวน์ตัวหนาและเสื้อยืดนอกออกไปทิ้งกองไว้บนพื้นโซฟาเบดทีละชิ้นอย่างช้าๆ เผยเรือนร่างท่อนบนที่เนียนผุดผ่องสว่างตา

สรีระร่างอรชรของแพทย์หญิง แพรวพรรณ (หมอแพร) วัยยี่สิบหกปีปรากฏเด่นชัดภายใต้แสงสีส้มสลัวรางของตะเกียงน้ำมัน ผิวพรรณของเธอละเอียดผุดผ่องขาวเนียนประหนึ่งปุยฝ้ายสีขาวสะอาดที่มีกลิ่นแป้งเด็กอ่อนโยนโชยพัดผสมกลิ่นน้ำยาสะอาดประจำกายกระตุ้นจิตใจชายหนุ่ม ทรวดทรงปทุมถันทรวงอกคู่งามขนาดใหญ่โตอวบอัดสะบึม คัพ D คับแน่นเต่งตึงชูชันยอดถันโดดเด่นซ่อนอยู่ในบราเซียลูกไม้สีครีมตัวสั้นบางเบาที่แทบจะโอบอุ้มเนื้อสาวไม่มิดจนนูนล้นขอบเต่งตึงอัดแน่นสะดุดสายตา เอวของเธอคอดกิ่วเล็ก หน้าท้องแบนเรียบเนียน สะโพกมนผึ่งผายอวบแน่นงดงามสไตล์หญิงสาวสะพรั่งเต็มตัว นนท์มองจ้องภาพตรงหน้าจนลำคอแห้งผาก ร่างกายระออร้อนแรงเสน่หาพวยพุ่งปะทุพล่านยากจะหักห้ามใจได้ไหว

หมอแพรใบหน้าแดงซ่านสะเทิ้นอายหลับตาแน่น กัดริมฝีปากล่างด้วยความรู้สึกเสียวซ่านล่วงหน้าและขวยเขินจนผิวกายร้อนฉ่าสะท้านแก้มสีกุหลาบบางๆ

"นนท์... อึ๊ก... หมออายจังเลยค่ะ... อย่าจ้องแพรแบบนั้นสิคะ... แพรยังไม่เคยมีใครเลยนะคะ..." หมอแพรกระซิบเสียงแหบพร่าหวานหยดย้อยสั่นระริก สองมือกุมประสานหน้าตักแก้เขิน ปล่อยให้ไฟพิศวาสอันรุ่มร้อนและเสน่หาแผ่คลุมล้อมรอบกาย

...

ชานนท์ไม่ปล่อยเวลาให้ค้างคา ชายหนุ่มก้มลงประทับริมฝีปากจูบปลอบขวัญหมอแพรอย่างนุ่มนวลอ่อนโยน สองริมฝีปากบดเบียดประสานแลกลิ้นอย่างดูดดื่มหวานล้ำ ลิ้นเกี่ยวกระหวัดพัวพันสูบกินน้ำหวานปนเสียงจูบอุ่นชื้นรสละมุนลิ้นปนเสียงหอบหายใจ ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดผิวหน้า ความหวาดกลัวเมื่อวันวานแปรเปลี่ยนเป็นกระแสไฟปรารถนาและเสน่หาชวนฝันอันเร่าร้อน หมอสาวโอบสองแขนเรียวเกาะเหนี่ยวคล้องคอบ่าหนาของชานนท์แน่นหนา ยึดบุรุษหนุ่มตรงหน้าเป็นที่พึ่งพิงยึดเหนี่ยวในค่ำคืนพายุพัดโหมกระหน่ำสะกดวิญญาณสยองขวัญ

ฝ่ามือแกร่งของชานนท์ละเลงลูบไล้บีบเค้นเต้าปทุมถันคู่อวบอิ่มโตคับมือของหมอแพรอย่างเมามัน สัมผัสนุ่มเเละยืดหยุ่นชวนรัญจวนใจตอบรับฝ่ามือแกร่งเป็นอย่างดี นนท์ยื่นนิ้วคว้าเกี่ยวดึงสายบราเซียลูกไม้สีครีมตัวบางลงพ้นขอบไหล่เรียวขาว เผยอกอวบอิ่มคู่ตูมเด่นชูชันเต่งตึงเต็มตา สะกิดใจให้สั่นไหวด้วยความสยิวหวาน

นนท์ก้มหน้าลงชโลมปลายลิ้นร้อนชื้นเลียโลมไล้และดูดงับบดขยี้ปลายยอดถันสีหวานซ้ายขวาอย่างหื่นกระหายและหนักหน่วงถึงอารมณ์เสียวสะท้านกระดูกสันหลังจนหมอสาวบิดส่ายสะโพกช้อนหน้าอกครางเสียงระรัว

*อ๊าส์... อือ...*

หมอแพรแอ่นหลังโค้งช้อนทรวงอกขึ้นสู้ริมฝีปากชายหนุ่ม ครางร้องระรัวหวานสั่นเครือ ร่างบอบบางบิดส่ายสะโพกตอบสนองด้วยความกระสันเสียวซ่านล้นประสาท ผิวกายขาวหิมะชื้นเหงื่อบางเบาส่องประกายแวววาบสะกดใจ นนท์เลื่อนริมฝีปากดูดดื่มฟอกเฟ้นเม็ดบัวสีชมพูสลับดูดดึงเสียงดังจ๊วบใหญ่ ปล่อยให้ความอุ่นชื้นชโลมเปียกชุ่มปทุมถันงามลากไล้ผ่านหน้าท้องแบนเรียบลงสู่ต้นขาเรียวเนียนลื่นมือ

"อ๊าาา! นนท์... อึ๊ก... ตรงนั้น... เสียวจัง... อาส์... แพรเสียวหัวนมเหลือเกิน... อื้อ... ไม่ไหวแล้ว... แพรหนาว... อุ่นแพรทีนะคะ..." หมอแพรละเมอร้องครางเพ้อเรียกชื่อชายหนุ่มอย่างลืมตัวตามอารมณ์ใคร่สะท้านรุมเร้าจนบดเอวเบียดเนื้อขานนท์แน่นหนาตึงเปรี๊ยะมีหยาดน้ำหวานซึมฉ่ำตรงใจกลางความเป็นหญิง

...

นนท์ขยับตัวลุกขึ้นยืนถอดสลัดกางเกงยีนส์หนาและชั้นในออกขว้างทิ้งไปรวดเร็ว ร่างกายเปลือยเปล่าเผยกายาแกร่งปานเหล็กกล้าและแก่นกายแกร่งอุ่นร้อนของชายหนุ่มขยายขนาดขึ้นเต็มที่จนเส้นเลือดปูดโปนพาดผ่านลำตัวแกร่งอย่างทรงพลัง สะท้อนอารมณ์ชายที่พลุ่งพล่านยากจะระงับ ปลายยอดหยาดเยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นใสที่หลั่งซึมเยิ้มออกมา ชานนท์นำตัวตนอันร้อนผ่าวขยับเข้าไปจ่อแนบชิดกับปากทางรักแสนตึงแน่นของหมอสาวแว่น ที่บัดนี้มีน้ำหวานรักหลั่งรินออกมาชโลมจนเปียกเยิ้มต้อนรับอารมณ์เสน่หาอันลึกล้ำประดับประดาด้วยไออุ่นความหวัง

หมอแพรชำเลืองมองความยิ่งใหญ่ของชายหนุ่มใต้แสงไฟสลัวของตะเกียงน้ำมันแล้วสะดุ้งเฮือก ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านด้วยความกลัวระคนตื่นเต้นกับประสบการณ์แปลกใหม่ที่กำลังจะมาเยือนดวงตาสั่นไหวใจเต้นรัวระเบิด

หมอแพรบิดส่ายสะโพกแอ่นเนื้อก้นนุ่มกลมมนรับสัมผัสร้อนผ่าวที่แนบถูไถ สองขาเรียวขาวสั่นระริกอ้ากว้างขยับรับตัวตนของชายหนุ่มอย่างยินยอมพร้อมใจ รอยแยกร่องเนื้อสีหวานเปียกชุ่มขยับตอดรัดเบาๆ ยามสัมผัสร้อนกระทบ รอนนท์ขยับแทรกตัวตนกลืนกินเข้าไปเพื่อสถาปนาสัญญารักร่วมพันธะระบบ และร่วมกันข้ามผ่านค่ำคืนพายุฝนโลหิตและฝูงชนตายโหยหวนรอบสถานอนามัยตำบลแห่งนี้อย่างเร่าร้อนและยากจะลืมเลือน เพื่อการปลดปล่อยพลังธรรมชาติอันทรงพลังในตัวเธอให้ตื่นขึ้น!