หลังจากตัดสินใจได้ หวังเฟยหลงจึงได้เขียนรายชื่อสมุนไพรที่เขาจำเป็ต้องใช้ในการแช่เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกาย จากนั้นเขาเดินทางออกไปหาบิดาของเขาที่ตำหนักเ้าตระกูล ระหว่างทางผู้คนที่ผ่านไปมาต่างก็พูดถึงเื่ราวของหวังเฟยหลง ไม่ว่าจะเป็เื่ที่ฟื้นจากความตายราวกับปาฏิหาริย์ หรือแม้แต่เื่อดีตที่หวังเฟยหลงเคยทำไว้ นอกจากนี้ยังมีคำดูถูกเสียดสีต่างๆมากมาย ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้สึกใดๆกับคำพูดเ่าั้ เพียงแต่เขาจะใช้การกระทำและความแข็งแกร่งมาเปลี่ยนภาพลักษณ์ของตัวเองใหม่
“ ท่านพ่อ!! ข้ามีเื่จะขอร้อง!! ”
เขาตื่นเต้นเกินไปที่จะได้แช่น้ำสมุนไพรและแข็งแกร่งขึ้น เขาอยากจำััประสบการณ์เหมือนในหนังและนิยายดู ทำให้เขาไม่สังเกตว่ามีคนอื่นอยู่ภายในห้องของเ้าตระกูลด้วย อาร์ทมองไปรอบๆ พวกเขาที่นั่งเรียงลงไปนั้นคือเหล่าผู้าุโ ที่คอยดำเนินงานและช่วยเหลืองานของตระกูล
พวกเขาไม่ชอบหวังเฟยหลงเป็ที่สุดเพราะหวังเฟยหลงคือตัวล้างผลาญเงินทอง โดยไม่เกิดประโยชน์อันใดเลย ทั้งท่าทางและประโยคของหวังเฟยหลงทำให้พวกตาของเหล่าผู้อาวุเต็มไปด้วยความโกรธและอาฆาต หากเอาเงินและทรัพยากรที่หวังเฟยหลงล้างผลาญไปบ่มเพาะรุ่นเยาว์คนอื่นๆภายในตระกูลคงจะทำให้มีรุ่นเยาว์แข็งแกร่งมากมายกว่านี้ โดยเฉพาะบรรดาลูกหลานของพวกผู้าุโ จึงไม่แปลกที่พวกเขาจะไม่ชอบหวังเฟยหลง และเขาก็รู้ได้จากความทรงจำก่อน
“ เอ่อ…ดูเหมือนท่านพ่อจะยุ่งอยู่ ไว้ลูกจะมาใหม่แล้วกัน ”
“ ไม่น่าเชื่อเลยว่าคุณชายใหญ่ที่ฟื้นจากความตายมาได้หนึ่งวันก็เตรียมที่จะขอเงินไปเที่ยวสุรานารีแล้วหรือนี้!? ”
“ ท่านเป็ถึงคุณชายใหญ่ตระกูลหวัง ท่านไม่คิดที่จะรักษาหน้าตาของตระกูลบ้างหรือไร หรืออย่างน้อยก็ควรจะเห็นแก่หน้าเ้าตระกูล ผู้เป็บิดาสักหน่อยก็ยังดี!! ”
“ เหล่าผู้าุโ เขายังเด็ก เหตุใดต้องตำหนิขนาดนี้ด้วยเล่า แล้วอีกอย่างเขายังไม่ทันได้พูดพวกท่านก็ตีโพยตีพายไปก่อนแล้ว ลูกข้าไม่เห็นแก่หน้าข้าหรือพวกท่านกันแน่ที่ไม่เห็นแก่หน้าข้าถึงได้กล้าตำหนิเขาต่อหน้าข้าเช่นนี้ ”
“ … ”
ก่อนที่หวังเฟยหลงจะทันได้ออกไปก็ถูกหนึ่งในผู้าุโพูดดักไว้ทำให้เขาหยุดก้าว แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร บิดาของเขาก็พูดขึ้นพร้อมปล่อยแรงกดดันใส่พวกผู้าุโ ด้วยท่าทางที่ไม่พอใจ
‘ อาร์ทรู้สึกขอบคุณที่อีกฝ่ายช่วยปกป้องเขา และเขาก็รู้สึกไม่แปลกใจที่หวังเฟยหลงจะมีตรรกะผิดแปลกไปเพราะการให้ท้ายของพ่อแม่แบบนี้ลูกถึงได้ไม่รู้ว่าอะไรถูกผิด ช่างเถอะ หลังจากนี้ชื่อเสียงของหวังเฟยหลงจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ’
“ ท่านพ่อ ลูกขอบคุณที่ท่านเป็ห่วงและปกป้องลูก ลูกรู้ว่าที่ผ่านมาลูกนั้นทำตัวไม่ดี แต่ตอนนี้ลูก้าแข็งแกร่งขึ้น ทั้งเพื่อปกป้องตัวเองและปกป้องชื่อเสียงของตระกูลหวัง…เอ่อ ดังนั้นท่านซื้อสมุนไพรให้ข้าแช่ได้หรือไม่!? ”
ด้วยคำพูดของหวังเฟยหลงเ้าตระกูลก็ปลดปล่อยแรงกดดันที่กดดันใส่เหล่าผู้าุโออก และมองไปที่ดวงตาของหวังเฟยหลง ภายในดวงตานั้นเขาััได้ถึงความมุ่งมั่น ความแน่วแน่ ซึ่งต่างจากปกติมากทำให้ผู้เป็บิดารู้สึกประหลาดใจ ชอบใจ และเศร้าใจในเวลาเดียวกัน ต้องไม่ลืมเื่ร่างกายของหวังเฟยหลง หากมันสามารถฝึกฝนได้หวังเฟยหลงคงไม่ลงเอยเช่นทุกวันนี้ แต่ด้วยความจริงจังของหวังเฟยหลงและความรักของผู้เป็บิดา ทำให้เขายอมตกลงที่จะหาสมุนไพรให้กับหวังเฟยหลง
“ ดี ดี มุ่งมั่นดี พ่อจะเตรียมไว้ให้เ้า เอาเป็สมุนไพรที่ดีที่สุดเลย ”
“ เกรงว่าจะไม่ได้หรือกท่านเ้าตระกูล ”
“ ผู้าุโหนึ่ง!? ”
“ ใช่แล้วท่านเ้าตระกูล ตอนนี้ทรัพยากรของเราต้องทุ่มไปให้กับ หวังซูซ่านที่เป็อัจฉริยะและหวังซุนที่เป็ความหวังว่าปีนี้จะสามารถเข้าสถาบันเมืองฮวาและเป็หน้าเป็ตาให้กับตระกูลเรา ”
ไม่ใช่แค่ผู้าุโหนึ่งเท่านั้น แม้แต่ผู้าุโคนอื่นๆก็เริ่มห้ามเ้าตระกูลเช่นกัน เ้าตระกูลเริ่มรู้สึกว่าจะไม่ง่ายแล้ว เขาหันไปมองที่ลูกชายของเขา ตอนนี้ลูกชายของเขารู้ขมวดคิ้วด้วยความเครียด เขายิ่งวิตกกังวลเข้าไปอีก เขาพยายามคิดหาทางออกอย่างรวดเร็ว เกิดความเข้าใจผิดระหว่างพ่อกับลูกแล้ว หวังเฟยหลงไม่ได้ขมวดคิ้วเพราะความเครียด ที่หวังเฟยหลงขมวดคิ้วเพราะว่าเขากำลังเค้นเอาข้อมูลจากเกี่ยวกับสถาบันเมืองฮวาจากความทรงจำเก่า และเนื่องจากการทำตัวที่ผ่านมาของหวังเฟยหลงทำให้เขาต้องใช้ความพยายามค่อนข้างมากในการนึก
‘ อ่อ สถาบันที่เหมือนกับโรงเรียน หากเข้าได้ก็จะได้รับทรัพยากรมากขึ้นไหนจะเื่วรยุทธต่อซื้อต่างๆแล้วสภาพแวดล้อมอีก ก็ดีจริงๆนั้นแหละ แถมยังมีน่าสนใจอีกต่างหาก ถ้าจำไม่ผิดปีนี้คือปีสุดท้ายของเราใช่หรือเปล่า!? ’
“ อ่ะ!! ไม่นะ ”
หวังเฟยหลงเผลอนึกในใจดังไปหน่อยทำให้คนอื่นๆภายในห้องได้ยิน และมันยิ่งทำให้สถานการซับซ้อนเข้าไปอีกขั้น เขารู้สึกว่าเขาเผลอทำให้เื่มันยุ่งยากไปอีกระดับหนึ่ง เขาได้แต่นึกขอโทษบิดาของเขาในใจเท่านั้น
“ ที่ผ่านมายังล้างผลาญไม่พอหรือไง คงไม่ได้ลืมไปแล้วหรอกนะว่าตัวเองมีร่างกายไร้พร์ ไม่ว่าจะฝึกอย่างไร หรือได้รับสมุนไพรใดๆก็ไม่อาจแข็งแกร่งได้ ”
เหมือนว่าหวังเฟยหลงจะไม่ยอมง่ายๆ ผู้าุโหนึ่งจึงพููดอย่างเดือดดาล และผู้าุโคนอื่นๆก็เริ่มไม่พอใจกับความดื้อรั้นของหวังเฟยหลงหนักเข้าไปอีก แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้พูดอะไรต่อ เ้าตระกูลก็เริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาะเิพลังและพูดด้วยน้ำเสียงเ็า
“ พวกท่านจะไม่รังแกรุ่นเยาว์เกินไปหรือ ลูกชายข้าเพิ่งรอดพ้นจากความตายแต่พวกท่านก็ยังคงกดดันเขาต่อหน้าข้าไม่เลิกเช่นนี้ คงไม่มีใครเห็นหัวข้าแล้วกระมั้ง?? ”
“ ท่านก็ควรจะห้ามปรามบุตรของท่านและหยุดให้ท้ายเสียที เราสูญเสียทรัพยากรของตระกูลไปเท่าไหร่แล้วกับร่างกายไร้ค่าแบบนั้น!! ท่านจะตามืดบอดตามใจไม่อีกนานแค่ไหน เหตุใดไม่สนับสนุนคนที่สมควรได้รับกันเล่า ”
“ ท่านกล้าพูดแบบนั้นต่อหน้าข้างั้นหรือ!? ”
ตอนนี้ทั้งสองะเิพลังปราณปะทะกันทำให้ภายในห้องเกิดลมพัดไปมาอย่างบ้าคลั่ง แต่หวังเฟยหลงไม่เป็ไรเพราะได้รับการปกป้องจากพ่อของเขา เอาจริงๆไม่ใช่ว่าหวังเฟยหลงจะไม่เข้าใจความคิดของผู้าุโหนึ่ง เพราะอย่างไรเขาก็เป็คนที่ไม่สามารถฝึกฝนให้แข็งแกร่งได้ ใช้ทรัพยากรตระกูลไปก็เปล่าประโยชน์ และยิ่งเมื่อก่อนเขาล้างผลาญไปมากมายอีก
แต่มันไม่ใช่ความผิดของหวังเฟยหลงที่มีร่างกายไร้พร์ ไหนจะเื่แรงกดดันที่ได้ชื่อว่าบุตรชายคนโตของเ้าตระกูลหวังอีก จึงไม่แปลกที่จะรู้สึกกดดันแล้วทำตัวเหลวแหลกเช่นนี้ ด้วยความเป็พ่อแม่ที่รักลูก จึงไม่แปลกที่จะตามใจยิ่งเห็นว่าลูกทุกข์เช่นนี้ด้วยแล้ว ดังนั้นหวังเฟยหลงที่เคยใช้ชีวิตดิ้นรนมาด้วยตัวเองหลายปีจึงเข้าใจมุมมองของพวกเขาทั้งสองฝ่าย และเขาจำเป็ต้องแก้ไขความเข้าใจผิดนี้โดยเร็วไม่เช่นนั้นตระกูลหวังได้ตกต่ำลงเพราะการต่อสู้ภายในแน่นอน
“ เอ่อ…ข้ามีเื่ที่จะพูด พวกท่านช่วยใจเย็นกันก่อนได้หรือไม่ ข้าว่ามีความเข้าใจผิดเกิดขึ้นแล้วละ ”
ได้ยินคำพูดของหวังเฟยหลง พวกเขาทั้งสองก็หยุดการกระทำ แม้ว่าหวังเฟยหลงจะรู้สึกเจ็บใจกับคำพูดของพวกเขาแต่เขาตั้งใจแล้วว่าจะเปลี่ยนภาพลักษณ์ด้วยการกระทำและความแข็งแกร่ง ดังนั้นตอนนี้เขาจะยอมฝืนทนไปก่อน ไม่ตอบโต้ด้วยอารมณ์และพยายามใช้ไม้อ่อนเอา
“ ลูกพ่อ แม้ว่าพ่อจะไม่สามารถหาสมุนไพรให้เ้าได้ แต่พ่อจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกเ้าต่อหน้าข้าเด็ดขาด ”
“ ข้าเข้าใจท่านพ่อ แล้วอีกอย่างที่ผ่านมาข้าทำตัวไม่ดีจริงๆ มันจึงไม่แปลกที่ผู้าุโจะคิดเช่นนั้น แต่ข้าตั้งมั่นไว้แล้วว่าจะเปลี่ยนภาพลักษณ์ของข้าด้วยการกระทำและความแข็งแกร่ง หาใช่คำพูด ตราบใดที่เราเป็คนในตระกูลเดียวกันก็ไม่ควรจะทะเลาะกันเองมิใช่หรือ!? ”
“ แล้วอีกอย่างลูกไม่้าสมุนไพรแพงๆ ลูกเพียง้าสมุนไพรเหล่านี้เท่านั้น ”
หวังเฟยหลงพยายามพูดเพื่อทำให้อารมณ์ของผู้เป็บิดาสงบลงและพูดความแน่วแน่ ทำให้เหล่าผู้าุโและบิดาของเขาประหลาดใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปกระทันหันของหวังเฟยหลง หากเป็เมื่อก่อนคงไม่แม้แต่กล้าจะพูดอะไรแล้วต้องให้บิดาคอยปกป้อง และไม่มีทางพูดด้วยความแน่วแน่เช่นนี้ เขายื่นกระดาษที่เขียนรายชื่อสมุนไพรให้พ่อของเขา ผู้เป็บิดามองแล้วประหลาดใจ มองไปที่หวังเฟยหลงหวังว่าจะถามให้แน่ใจอีกครั้ง หวังเฟยหลงเพียงพยักหน้าเป็การยืนยัน
“ เ้าแน่ใจหรือ พวกนี้มัน…!! ”
“ ขอรับ ข้า้าเพียงพวกนี้ สมุนไพรอย่างอื่นหาได้มีประโยชน์ไม่!? ”
“ ก็ได้ข้าเข้าใจแล้ว เหล่าผู้าุโ เื่ของทรัพยากรปีนี้จะยังคงเป็เหมือนเดิมคือมอบให้หวังซูซ่านและหวังซุน ส่วนลูกชายข้า การประชุมวันนี้จบเพียงเท่านี้ เชิญพวกท่านกลับไปทำธุรของตัวเองต่อเถิด ข้ามีเื่ที่ต้องคุยกับลูกชายข้าสองคนพอดี ”
เหล่าผู้าุโมองไปที่เ้าตระกูลและหวังเฟยหลงด้วยความประหลาดใจพร้อมกับความไม่อยากจะเชื่อ ต้องย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ เ้าตระกูลค่อนข้างหัวรั้นเื่ลูกชาย เขาจะไม่ยอมจนกว่าเขาจะได้ในสิ่งที่้าเพื่อลูกของเขา แต่ไม่คิดว่าครั้งนี้จะยอมแต่โดยดี ผู้าุโหนึ่งจึงได้กระซิบกับคนข้างๆ
“ เ้าคอยจับตาดูสองพ่อลูกนี้ไว้ว่าทำอะไรตุกติกหรือเปล่า ”
“ ขอรับผู้าุโหนึ่ง ”
หลังจากที่เหล่าผู้าุโออกไปแล้ว หวังกังจึงเดินเข้ามาถามหวังเฟยหลงด้วยความสงสัย
“ เ้าจะเอาไปทำอันใดกันแน่ เ้าควรบอกข้ามาตามตรง ”
“ ต้องแช่สมุนไพรเพื่อขัดเกลาร่างกายอยู่แล้วสิขอรับ สูตรนี้ข้าได้รู้โดยบังเอิญ จึงอยากจะลองดูสักครั้ง ไหนๆข้าเองก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว ”
“ บังเอิญรู้ เ้าไปบังเอิญรู้จากที่ใดและผู้ใด ข้าจำเป็ต้องตรวจสอบที่มาที่ไป ถึงมันจะไม่ใช่สมุนไพรราคาแพงอะไร แต่หากต้มมันรวมกันแล้วแช่มันจะมีฤทธิ์เป็พิษที่จะกัดกร่อนร่างกายอย่างช้าๆ ถึงฤทธิ์มันจะอ่อนมากๆเลยก็เถอะ แต่ข้าก็ยังไม่วางใจอยู่ดีกลัวเ้าจะถููกหลอก ”
“ ข้ารู้มาจาก…หอคณิกาขอรับ ข้าบังเอิญได้ยินมาจากที่นั้น ”
“ ท่านพ่อ เหตุผลจริงๆที่ข้าไปหอคณิกา เที่ยวสุรานารีนั้นก็เพื่อที่สักวันหนึ่งจะบังเอิญได้ยินเื่พวกนี้ จริงๆแล้วใจลูกนั้นหาได้ฝักใฝ่เื่สุรานารี ลูกเพียง้าจะแข็งแกร่งและลบคำสบประมาท และหอคณิกาเป็ที่เดียวที่ความลับหลุดออกมาง่ายที่สุด ”
“ เ้า!! เ้าคิดว่า…เ้าคิดว่ามีพ่อคนนี้ไว้ทำไม หากข้ารู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเ้า เ้าคงไม่ต้องลำบากอยู่คนเดียวหรอก ข้าจะไปเที่ยว!! เอ้ยข้าจะไปสืบหาข้อมูลเป็เพื่อนเ้าเอง โถ่ลูกพ่อ!! เราไปยืนยันข้อมูลด้วยกันสักรอบดีหรือไม่!? ”
“ ท่านพ่อ!! ลูกสำนึกผิดไปแล้ว ไม่จำเป็ต้องไปสืบเพิ่มหรอก หากครั้งนี้ไม่สำเร็จลูกจะไม่พยายามอีกต่อไปและเลือกเดินเส้นทางอื่นแทนขอรับ ”
สองพ่อลูกโผล่กอดกันอย่างลึกซึ่ง หากมีคนมาเห็นภาพตรงหน้าพวกเขาคงคิดว่าสองพ่อลูกเพิ่งจะปรับความเข้าใจกันได้และรักกันมากขึ้น แต่หารู้ไม่ว่าเื้ัจริงๆคือ ความในใจทั้งสองฝ่าย
‘ ท่านพ่อ ข้อขอโทษที่ไม่สามารถบอกตามตรงกับท่านได้ แต่เื่ข้อมูลของร่างกายทรราชข้าไม่สามารถพูดออกไปสุ่มสี่สุ่มห้าได้จริงๆ และดูเหมือนท่านจุดประสงค์ของท่านจะไม่ใช่ไปสืบข้อมูลเป็เพื่อนข้าแต่เป็เที่ยวสุรานารีมากกว่ากระมั่ง หากท่านแม่รู้…!? ข้านึกสภาพท่านไม่ออกจริงๆ ’
‘ โถ่ ลูกชายพ่อ เ้าโกหกได้ไม่เนียนเลยจริงๆ แต่ข้าจะไม่ซักไซ้เ้าเพราะชายชราตรี ย่อมมีความลับอยู่แล้ว เ้าเองก็เช่นกัน แต่หากเ้าใช้เหตุผลนี้ เ้าควรจะบอกพ่อสิพ่อจะได้ไปเป็เพื่อนเ้าสักครั้ง ’
……….
วันต่อมาหวังกังได้เอาสมุนไพรที่อาร์ทขอมาให้จำนวน สิบชุด เพื่อเป็การทดลองก่อน หากหวังเฟยหลงไม่เป็อะไรหวัง มันไม่ใช่สมุนไพรหายากและระดับสูงอะไร จริงๆแค่สมุนไพรที่ตระกูลปลูกก็เกือบจะมีครบแล้ว ขาดอีกเพียงไม่กี่อย่างที่ต้องไปหาซื้อจากข้างนอก และในร้านค้าของหวังเฟยหลงก็มีขายแต่หนึ่งชุดราคา 10 Coin เนื่องจากความทรงจำเก่าทำให้หวังเฟยหลงมีข้อมูลเื่ราคาของสมุนไพรทำให้เขารู้ว่า ให้หวังกังซื้อจะง่ายกว่า ราคาเทียบกันแล้วถูกกว่า นอกจากนี้หวังเฟยหลงยังเพิ่มสมุนไพรไปสองสามชนิดและตัดสมุนไพรราคาที่ถูกที่สุดในร้านค้าระบบไปหนึ่งชนิดเพื่อป้องกันสูตรรั่วไหล การจะสืบว่าหวังกังซื้อสมุนไพรอะไรมาให้หวังเฟยหลงนั้นไม่ยาก เขาไม่้าให้มีคนรู้เื่นี้