"วัน ทู ทรี เทส ๆ" วินทดสอบไมค์ว่าพร้อมใช้งานหรือยัง ขณะอยู่ด้านหน้าเวทีที่ยกขึ้นสูงมาจากพื้นประมาณ 50 เิเ ท่ามกลางพนักงานบริษัทที่สวมเสื้อลายดอกไม้ที่เข้ากับ่ใกล้เทศกาลสงกรานต์
ขณะที่ริวเป็ตากล้องถ่ายเก็บภาพบรรยากาศการจัดงานสงกรานต์ในบริษัทก่อนจะถึงวันหยุดยาว
หลังจากทดสอบไมค์ว่าโอเคแล้ว วินก็เริ่มดำเนินกิจกรรม
"กราบสวัสดีทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่วันสงกรานต์ วันนี้ทุกคนแต่งตัวสวย หล่อ ไม่มีใครยอมใครเลยนะเนี่ย...งั้นก่อนที่เราจะเริ่มกิจกรรมเล่นน้ำประแป้งกัน ผมขอเรียนเชิญท่านประธานกล่าวเปิดงานอย่างเป็ทางการครับ"
เ้าของบริษัทเดินขึ้นมาบนเวที พร้อมกับรับไมค์จากมือของวิน
"สวัสดีทุกท่านครับ"
พนักงานยกมือไหว้เช่นกัน
"ผมขอไม่พูดอะไรยาวแล้วกัน ขอให้วันนี้ทุกคนสนุกกันให้เต็ม เราจ้างรถมาฉีดน้ำให้ 2 คัน จะได้เปียกกันถ้วนหน้า และที่สำคัญ ผมขอให้ทุกท่านเดินทางกลับบ้านในวันสงกรานต์โดยสวัสดิภาพ และอย่าเที่ยวเพลินจนลืมกลับมาทำงานล่ะ"ประธานแซว
พนักงานต่างหัวเราะชอบใจ
"เอาล่ะ ๆ งั้นผมขอเปิดพิธีวันสงกรานต์อย่างเป็ทางการ"
แปะ ๆ แปะ ๆ พนักต่างปรบมือให้กับท่านประธาน
วินรับไมค์คืนจากท่านประธาน "พร้อมไหม ๆ?" วินซาวเสียงพนักงาน
"พร้อม!"
"แล้วดีเจพร้อมไหม?" วินหันไปหาไอทีที่อยู่ด้านข้างเวที
"พร้อมครับ"
"น้ำพร้อมไหม?" วินหันไปหาคนขับรถฉีดน้ำ
คนขับรถทำนิ้วโอเค
"งั้นสงกรานต์ปีนี้เริ่มได้!!!"
เพลง 3 ช่าก็ดังขึ้น พร้อมกับรถที่พ่นน้ำออกมาจากถังบรรจุน้ำ
พนักงานเริ่มพากันเต้นและประแป้ง ใครที่เล็ง ๆ กันไว้ก็ใช้โอกาสนี้เข้าไปประแป้ง
วินเอาไมค์ไปเก็บ แล้วเดินเข้ามาร่วมวงกับพนักงานด้วย ขณะเดียวกันสายตาก็เหลือบไปเห็นพนักงานหญิงกลุ่มนึงไปยืนรุมประแป้งผู้จัดการฝ่ายผลิตที่กำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้ใต้ร่มอาคาร
อาการหึงหวงก็แทรกเข้ามา
"สงกรานต์เนาะ! อย่าหวงให้มาก เขามีเมียแล้ว มึงจะไม่ผิดศีลข้อ 3" ริวกระซิบย้ำเตือนสติเพื่อนรัก มาครบทุกคำที่วินเคยพูดกับเขา
"รู้แล้วน้าาา ก็ให้เวลากูหน่อย"วินแย้งกลับ
"ไป ๆ ไปเล่นน้ำกับพวกกูดีกว่า"ริวดันไหล่เพื่อนรักตรงไปหากลุ่มของวาที่เล่นน้ำอยู่อีกฝั่ง
วินจำใจทำตามโดยอัตโนมัติ เพราะอยู่ตรงนี้ไปก็มองเห็นภาพบาดตาบาดใจเปล่า ๆ
"ขออนุญาตนะคะผู้จัดการ" พนักงานสาวพร้อมเพื่อนคนสนิทยืนอยู่ตรงหน้าผู้จัดการ และในมือมีกระปุกแป้งเล็ก ๆ ถืออยู่
"ครับ" พอลพยักหน้าอนุญาต
พนักงานสาวยิ้มดีใจ แล้วทำการเทแป้งใส่มือของตัวเองและเพื่อนอีกคน จากนั้นก็นำไปทาที่ใบหน้าของผู้จัดการอย่างเบามือ อย่างกับกลัวความหล่อจะหลุดติดมือมาด้วย
"อร๊ายยยย" พนักงานเดินหันหลังแล้วกรี๊ดกร๊าดกับเพื่อนสาวที่ได้ประแป้งคนที่ชอบ ถึงแม้จะต้องยอมให้เพื่อนสนิทปะด้วยก็เถอะ
พอลอมยิ้มอย่างเอ็นดูทั้งคู่ ซึ่งตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยแป้ง แต่มีเฉพาะแก้มสองข้างเท่านั้น ส่วนอื่น ๆ คนแทบไม่กล้าแตะ เพราะยังอยากเห็นความหล่อของพอลอยู่
"นี่แนะ!!" คินประแป้งไปที่หน้าของกันอย่างจัง ลากั้แ่หน้าผากลงมายันคาง
"อื้อ!! อะไรของมึงเนี่ย เข้าปากกูหมดแล้ว"กันโวยวายคู่กรณี
"จะได้ไม่ต้องปากเก่งอีกไง" ถึงแม้ปากจะตอบอย่างนั้น แต่ก็ยื่นขันที่มีน้ำให้อีกฝ่ายล้างหน้า
กันรีบรับมาแล้วล้างหน้าล้างปากของตัวเองทันที
"หึ น่ารักว่ะ" คินเผลอหลุดความคิดในหัวออกมา
"มึงว่าอะไรนะ?" กันหันไปถามอีกฝ่าย
คินเพิ่งจะรู้ตัวว่าเผลอพูดออกไป "อะไร? กูยังไม่ได้พูดอะไรเลย" แถจนผิวถลอกหมดแล้วมั้ง
"เหรอวะ?" กันทำหน้าไม่ค่อยเชื่อ แต่ก็ี้เีเซ้าซี้
"ก็เออดิ!" คินรีบตอบปัด ๆ
"ช่างเหอะ! แต่กูเป็คนยอมถูกกระทำฝ่ายเดียวไม่ได้ว่ะ" พูดจบ กันก็หยิบกระปุกแป้งข้างกระเป๋ามาเทแล้วปะคืนแบบที่คินทำกับเขา
"อื้อ...ไอ้กัน!!"คินโวยวายกลับ เพราะแป้งเข้าปากเขาเต็ม ๆ
"ฮา ฮา ฮา สมน้ำหน้า! ชอบทำคนอื่นดีนัก โดนซะบ้างมึงอะ!" กันหัวเราะชอบใจ แถมไม่ตักน้ำให้อีกฝ่ายล้างออกด้วยนะ
คินรีบเดินไปที่ถังน้ำ แล้วตักน้ำล้างหน้าและปาก
"ถ้าไม่บอกว่าเป็คู่กัดกัน กูก็คิดว่าเป็คู่รักนะ" วาเอ่ยขึ้นกับเพื่อนทั้งสองขณะมองไปที่รุ่นพี่อย่างคินและกัน
"ขนาดไม่ใช่คู่กัดกัน ยังเป็คนรักไม่ได้เลย"ริวพูดเสียงเศร้า ๆ
วินและวาหันขวับไปมองริวพร้อมกัน
"ดราม่าอะไรเนี่ย?"วาเลิกคิ้วถาม
(เอาแล้วไง เพื่อนกู เริ่มล่ะ เริ่มจะเปิดเผยความรู้สึกของตัวเองแล้วสินะ)วินคิดในใจ
"เปล่า...กูก็พูดของกูไปเรื่อย"
(โห่...อะไรของมึงเนี่ย! ป๊อดเหมือนเดิม แล้วเมื่อไหร่ไอ้วาจะรู้ว่ามึงชอบ!)วินด่าเพื่อนรักในใจ
"เออ ๆ ช่างเหอะ เรามาสนุกกันดีกว่า"วาก็ี้เีหาคำตอบเหมือนกัน ไหน ๆ วันนี้ก็ได้เล่นสงกรานต์แล้ว ขอสนุกให้สุด เพราะพรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับบ้านแล้ว แต่กะว่าคืนนี้จะไปค้างที่ห้องแฟนสาวก่อน
วินแตะที่บ่าของริวเชิงให้กำลังใจ ริวทำหน้าบอกว่าไม่เป็ไร
แล้วทั้งสามก็เริ่มสาดน้ำและประแป้งกับพนักงานคนอื่น ๆ
"น้องวินนนนน" เสียงหวาน ๆ ของฟางดังมาแต่ไกล แล้วเดินมาหยุดข้าง ๆ วิน พร้อมกับประแป้งไปที่แก้ม
วินก็ประแป้งกลับเช่นกัน กำลังจะเอามือออกจากแก้มรุ่นพี่
หมับ! ฟางจับมือของวินให้ค้างไว้ที่แก้มของตน
"จับนาน ๆ ก็ได้นะ พี่ไม่หวง"ฟางอ่อยสุด ๆ
วินยิ้มแห้ง แต่ก็ค่อย ๆ ดึงมือตัวเองออกจากอีกฝ่าย
"น้องวินอะ กะจะไม่ใจอ่อนให้พี่เลยใช่มั้ย"ฟางตัดพ้อ
"คนสวย ๆ อย่างพี่ฟางมีคนชอบเยอะแยะ เดี๋ยวพี่ฟางก็เจอคนที่ถูกใจครับ"วินปฏิเสธแบบมีมารยาทสุด ๆ
"ก็พี่ถูกใจวินนี่นา...แต่พี่ไม่บังคับให้วินมาชอบพี่กลับหรอก ขอแค่อยู่เป็อาหารตาพี่ก็พอ"
"คะ..ครับ?"วินหน้าเหวอ
"ใครใช้ให้วินตรงสเปกพี่ล่ะ ไม่ได้ ก็อยู่เป็กำลังใจในการทำงานของพี่ก็พอ"
"ครับ" ถึงแม้จะอึ้งไปบ้าง แต่อย่างน้อยก็รู้สึกโล่งใจขึ้น
"จป. สิ่งแวดล้อม พี่ขอประแป้งหน่อย" หลังจากนั้นพนักงานหญิงคนอื่น ๆ ก็มารุมประแป้งวินและริว รวมถึงวาด้วย
สายตาจากใต้ร่มอาคารเล็งมายังวินโดยเฉพาะ ใบหน้าจากยิ้ม ๆ ก็เริ่มตึงขึ้น จู่ ๆ ก็รู้สึกอึดอัดอยู่ในใจอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเห็นผู้หญิงรุมประแป้งวิน
เวลาล่วงเลยจนมาถึงเที่ยง ทุกคนต่างเดินทางกลับ เพราะวันนี้จัดกิจกรรมครึ่งวัน และบริษัทจะหยุดยาว่สงกรานต์ให้กับพนักงาน
"พวกมึงกลับบ้านวันนี้เลยไหม?"วินถามเพื่อนทั้งสอง
"พวกกูว่าจะกลับพรุ่งนี้ แล้วมึงอะ"วาตอบ เพราะเขาและริวกลับบ้านพร้อมกัน เนื่องจากบ้านอยู่ในตำบลเดียวกัน
"กูกลับวันนี้ เก็บกระเป๋าไว้แล้ว" วินเก็บของไว้ั้แ่เมื่อคืน เพราะอยากกลับบ้านวันนี้ รถจะได้ไม่ติดมาก
"อื้อ เดินทางกลับดี ๆ ล่ะ"วาตอบ
"เช่นกันมึง" วินตอบกลับ
ส่วนริวไม่ต้องพูด แค่พยักหน้าก็รู้แล้วว่าคิดอะไร
แล้วทั้งสามก็แยกย้ายกันกลับที่พักของตน ก่อนกลับวินหันกลับไปมองหาใครบางคน แต่ก็ไม่เจอแล้ว
(คงกลับไปหาเมียแล้วมั้ง)วินคิดในใจ
3 วันต่อมา
13 เมษายน 2568
12.35 น.
วินนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้องนอนที่บ้านที่ต่างจังหวัด วันนี้ขอไม่ออกไปไหนทั้งสิ้น ส่วนพ่อไปร่วมงานที่ อบต.ในกิจกรรมรดน้ำดำหัวผู้ใหญ่ในฐานะผู้ใหญ่บ้านั้แ่เมื่อเช้า
ติ๊ง!
แชตเด้ง
จากที่ดูอะไรเพลิน ๆ อยู่ พอเห็นว่าโชว์เป็แชตใครเด้งขึ้นมาเท่านั้นแหละ ตาโตขึ้นมาทันที
Pol: เล่นน้ำสนุกไหม
Win: ผมไม่ได้เล่นครับ มันร้อน เลยนอนเล่นอยู่บ้าน พี่พอลละครับเล่นน้ำสนุกไหม
Pol: พี่คอลหาได้ไหม
ตึก ตัก ตึก ตัก
ระหว่างที่วินกำลังตัดสินใจอยู่ หน้าจอก็แสดงว่าอีกฝ่ายวิดีโอคอลมา
ติ๊ด! วินกดตอบรับ
Win: ส...สวัสดีครับ(วินรู้สึกเกร็งเล็กน้อย เพราะนี่คือครั้งแรกที่อีกฝ่ายวิดีโอคอลมา)
ฉากหลังของพอลคือผนังห้อง นั่นแปลว่าอีกฝ่ายไม่ได้ออกไปไหนเช่นกัน
Pol:อื้ม สวัสดี
Win: เออ...มีอะไรหรือเปล่าครับ
Pol: เออ..(ทำสีหน้าดูลังเล)
Win: (รอฟัง)
Pol: คือ...
"วิน ไปไหว้ย่ากันลูก ลุงกับอาเขาไปรวมตัวกันแล้ว"เสียงพ่อะโขึ้นมาจากชั้นล่างของบ้าน
Pol: (...)
"ครับ กำลังลงไปครับ" วินะโตอบ แล้วหันกลับมามองที่หน้าจอโทรศัพท์ที่มีภาพอีกฝ่ายฉายอยู่
Win: แค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมทักกลับไป
Pol: อื้ม(พอลพยักหน้า)
แล้ววินก็กดตัดสาย
"เฮ้อ.." วินรู้สึกโล่งใจ จู่ ๆ คนที่ตนแอบชอบก็วิดีโคอลมาแบบไม่ทันได้ตั้งตัว เขาก็ปรับโหมดไม่ทัน ทั้งดีใจทั้งใ
"แล้วเมียพี่ล่ะ?" จู่ ๆ วินก็นึกขึ้นได้