สถานที่ใหม่การเริ่มต้นใหม่ หรืออย่างน้อยพีทก็ได้หวังไว้แบบนั้นเขาเลือกเรียนคณะวิทยาศาสตร์การอาหารส่วนหนึ่งเพราะความสนใจที่เติบโตขึ้นในด้านการทำอาหารมันรู้สึกเหมือนก้าวแรกสู่อนาคตที่ทำให้เขาดูตื่นเต้นจริง ๆ
อันนาพุ่งตรงเข้าสู่คณะที่เธอใฝ่ฝัน:ภาพยนตร์ ั้แ่วันแรก เธอทุ่มเทเต็มที่ ทุกครั้งที่เราเจอกัน มันจะกลายเป็ เธอจะพูดแต่เื่การเรียนรู้อะไรใหม่ๆ เื่ภาพยนตร์อยู่เสมอ
“นายต้องเข้าใจหนัง ไม่ใช่แค่ดูมัน”เธอบรรยาย พลางกดหยุดหน้าจอเพื่อวิเคราะห์ทุกจุด “เห็นช็อตนั้นไหม? มันมีความหมายแบบนี้...แบบนั้น”
บางครั้งพีทก็เถียงกลับ “อะไรขนาดนั้น ฉันอยากดูไปเรื่อยของฉันเฉยๆ”
“เฮ้อ...ฉันไม่รู้ว่าฉันจะพูดเื่นี้กับนายไปทำไม”กลายเป็คำพูดที่เธอมักจะพูดกับพีทอยู่บ่อย ๆ
แต่ถึงแม้ความกระตือรือร้นของเธอจะดูจริงจังจนเกินไปพีทก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอดูมีความสุขมาก การได้เห็นเธอพูดถึงสิ่งที่เธอชอบด้วยความตื่นเต้นแบบนั้นมันทำให้เขารู้สึกดีไปด้วยแม้ว่าจะต้องอดทนดูหนังขาวดำอินดี้อีกเื่ตอนตีสองก็ตาม
ั้แ่เริ่มปีการศึกษาใหม่ชีวิตของพีทก็เหมือนโดนพายุโหมกระหน่ำ ระหว่างกิจกรรมคณะ การเรียน และงานพิเศษที่ใหม่เวลาว่างแทบจะไม่มีเลย แต่ถึงอย่างนั้น อันนาก็ยังพยายามหาเวลามาเจอเขาเสมอเธอจะแวะมาหลังเลิกงาน หรือพาพีทไปกินข้าวกลางวันระหว่าง่พักในตารางที่แน่นของเธอหลังจากสิ่งที่ทั้งสองผ่านมาด้วยกันเมื่อปีที่แล้ว พีทรับรู้ได้ว่าเธอให้ความสำคัญกับ่เวลาเหล่านี้มากแค่ไหนและจริง ๆ แล้ว ตัวพีทก็เช่นกัน
พีทได้เจอเพื่อนใหม่จากกิจกรรมคณะชื่อเบส เขาเป็เหมือนมนุษย์ที่มีพลังงานล้นเหลือ ตลก สนุกสนาน และไม่เคยหยุดนิ่งเขามีลุคอินดี้ที่ไม่เหมือนใคร
“ไปลองกินข้าวที่โรงอาหารคณะวิทยาศาสตร์กันเถอะ”เขาพูด พร้อมพุ่งออกประตูไปครึ่งทางแล้ว “ได้ยินมาว่ามีสาว ๆ น่ารักเพียบ”
“อีกแล้วเหรอ?” พีทบ่น แต่ก็รู้ชะตากรรมของตัวเองนี้ดี
“ภารกิจ”ของเบสมักเกี่ยวกับการส่องสาว ๆ เสมอเขาจะเดินเข้าไปคุยกับพวกเธอด้วยความมั่นใจเกินพิกัด เปิดบทสนทนา แล้วก็ถามขอเดตทันทีแน่นอนว่าส่วนใหญ่เขาถูกปฏิเสธ แต่ความทะเยอทะยานของเขาก็น่าชื่นชม เขาแค่ยักไหล่และเดินหน้าต่อไปไปมัวเศร้าเสียใจกับทุกคำปฏิเสธใด ๆ
“นายไม่หยุดบ้างเหรอ?” เธอดุ พร้อมกอดอกเหมือนคุณแม่ที่ผิดหวัง
เบสยิ้มกว้าง ไม่สะทกสะท้าน “ไม่หยุดหรอกนั่นแหละเสน่ห์ของผมไง แม่”
การถกเถียงของพวกเขากลายเป็แหล่งบันเทิงประจำกลุ่มของพวกเราและยังมี น้ำ เพื่อนใหม่ของอันนา น้ำเป็สาวห้าวเต็มตัวพูดจาฉะฉานและไม่มีความอดทนต่อเื่ไร้สาระ แต่มีหน้าตาที่เรียกได้เลยว่าดูดีมากไม่เหมาะสมกับบุคลิกความสวยของเธอทำให้เธอกลายเป็เป้าหมายหลักของการจีบของเบสอยู่เป็ประจำ
“น้ำ เธอคือตรงสเปกฉันเลย” เบสพูดจีบน้ำเป็ครั้งที่ร้อยก่อนจะถูกตอกกลับด้วยสายตาเดิมที่ดูเอือม
“สเปกนายคือ ‘ใครก็ได้’ ใช่มั้ย?” น้ำตอบกลับทำให้ทุกคนหัวเราะจนท้องแข็ง
กลุ่มเล็ก ๆของพวกเขากลายเป็ที่หลบพักใจจากความเครียดของการเรียนและงาน มันทำให้พีทรู้สึกเหมือนมีที่ของตัวเองอีกครั้งแม้ว่ารอยยิ้มของมีนาจะยังกลับเข้ามาในความคิดของเขาบ้างเป็บางเวลา แต่มันก็ยังคงทำให้เขารู้สึกทั้งอบอุ่นและคิดถึงสมัยที่มีเธออยู่เป็บางครั้ง
จากนั้นก็มาถึงเทอมที่สองและเทอมก็มาพร้อมเหตุการณ์ที่พีทไม่เคยคาดคิด
เป็บ่ายที่วุ่นวายในโรงอาหารเสียงอึกทึกจนแทบไม่ได้ยินความคิดของตัวเอง กลุ่มเขากำลังรีบกินข้าวกลางวันอยู่เมื่อจู่ ๆ มีนักศึกษาชั้นปีที่สองคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาไปหาพีท
“สวัสดี” เธอพูดเสียงของเธอตัดผ่านความวุ่นวาย เธอมีความมั่นใจในตัวเอง สายตาที่ดึงดูดจนทำให้เวลารอบตัวดูเหมือนช้าลง“พี่ว่าน้องน่ารักดี ไปเดตกันมั้ย?”
พีททำได้แค่จ้องมองเธอและพยายามประมวลสิ่งที่เกิดขึ้น“พี่…พูดจริงเหรอ?”
“ถ้าคิดว่าเร็วไป งั้นแค่ขอเบอร์น้องก็ได้”เธอพูดออกมาอย่างไม่มีความเขินอายใด ๆ
ก่อนที่สมองของพีทจะออกคำสั่งให้ปากเขาตอบเบสก็โผล่เข้ามา แสดงบทบาทปีกขวาเต็มตัว เขาคว้าโทรศัพท์ของพีทและยื่นให้เธออย่างง่ายดาย
“นี่ครับ” เขาพูดพร้อมรอยยิ้มเ้าเล่ห์
เธอมีชื่อว่า “นิว”เธอแลกเบอร์โทรของเธอโดยใช้โทรศัพท์ของพีท ยื่นคืนให้เขา พร้อมกล่าวลา “พี่ไปก่อนนะเดี๋ยวจะส่งข้อความหานะ” แล้วเธอก็เดินจากไป ทิ้งเขาไว้กับความงุนงง เบสหัวเราะไม่หยุด ตบหลังพีทดีใจเหมือนเขาเพิ่งถูกหวย
“ดูสิใครกันนะที่กลายเป็หนุ่มป๊อปขึ้นมาซะแล้ว!” เขาแซวพีทอย่างภาคภูมิใจ
พีทไม่รู้จะพูดอะไรดีสิ่งเดียวที่เขารู้คือชีวิตของเขากำลังเปลี่ยนไปในแบบที่ไม่เคยคาดคิด และเขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าพร้อมรับมือกับมันหรือไม่
707
