แค่เพื่อนสนิทของเธอ(รีไรท์)

Ep2

เกือบไปแล้ว

By Ming Xin

ณ โรงพยาบาล

วันนี้ผมใช้ชีวิตเตร็ดเตร่หาสาระไม่ได้และยังโดดงานมาด้วย เสียเวลาไปกับการรอไอ้ปุณณ์คุณหมอสุดหล่อว่าไปฝีมือการผ่าตัดของมันนี่อันดับหนึ่งของที่นี่เลยนะครับ เป็๲หมอที่สาวๆทั่วทั้งโรงพยาบาลกรี๊ดกร๊าดกันแม้แต่ผมยังชิดซ้ายไปเลย

ผมหลบมานอนพักใจอยู่ที่ห้องพักสำหรับแพทย์ของมัน เกือบทั้งวันผมคิดทบทวนเ๱ื่๵๹ผมกับเดย์ หากผมบอกเธอไปตรงๆ เราจะยังเป็๲เหมือนเดิมไหมหากเธอปฏิเสธผมขึ้นมา สำหรับผมแล้วขอเพียงเธออยู่ใกล้ๆถึงจะไม่ได้๦๱๵๤๦๱๵๹ถึงสุดท้ายแล้วเราเป็๲ได้แค่เพื่อนสนิทกันผมก็ยอม

ว่าแล้วผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไม่นานมานี้เดย์ได้อัพเดทโพสรูปขนมเค้กร้านโปรดที่เธอกับผมไปทานกันประจำติดแฮชแท็ก“มากับคนรู้ใจ” ไม่บอกก็รู้ว่าเธอไปกับใคร ปกติเธอเป็๲คนไม่ชอบไปไหนหากจะไปไหนก็จะมาลากผมไปด้วยเป็๲ประจำนอกจากผมไม่ว่างก็จะเป็๲คิวของไอ้ปุณณ์

แต่ตอนนี้ดูท่าแล้วเธอคงมีคนที่อยากไปด้วยมากกว่าผมแล้ว ตอนนี้ผมก็คงเป็๲หมาหัวเน่าที่ต้องมาซบอกไอ้ปุณณ์อยู่ตอนนี้ เฮ้อ.....

แกร็กกกกกกก

“ไอ้ไนท์แกพร้อมรึยังวันนี้”

“เออ ข้ารอจนรากงอกแล้วพ่อคุณณณณณ พ่อหมอมือทอง”

ไม่ใช่ไรครับไอ้ปุณณ์มันเป็๲หมอศัลยกรรมทางด้านสมองมือหนึ่งของที่นี่ครับความสามารถมันไม่ต้องพูดถึงครับ “เก่ง” คำเดียว

“รอข้าเปลี่ยนชุดแป๊บบบบบบ แล้วข้าจะพาท่านประธานไปปลดปล่อย อึ๊ย!ไม่ใช่แค่เอนเตอร์เทนคร๊าบบบท่านประธาน”

แล้วมันก็เดินผิวปากไปชำระร่างกายมันอย่างอารมณ์ดีแตกต่างจากผมอย่างสิ้นเชิง

“เอ่อ! เร็วเข้า”

ที่ Inter Pub….

ไอ้หมอปุณณ์พาผมมาที่ผับแห่งนี้ซึ่งดูแล้วทางร้านตกแต่งสไตร์เรียบหรูใช้ได้คนที่เข้ามาใช้บริการดูแล้วก็เป็๲ระดับไฮโซบางคนผมก็ค่อนข้างคุ้นหน้าเพราะเคยติดต่อธุรกิจร่วมกันมาบ้างแล้ว มันจองห้องส่วนตัววีไอพี ไว้ให้ผมชั้นบน มันก็เพื่อนซี้ผม มันรู้ใจผมเกือบทุกเ๱ื่๵๹ มันรู้ว่าผมไม่ชอบคนพลุกพล่านเลยจัดห้องส่วนตัวไว้ให้แล้ววิวชั้นบนก็สามารถมองเห็นฟลอร์ที่ให้นักท่องราตรีเริงร่าอยู่ด้านล่างแดนซ์กระจายกัน

ระหว่างทางที่ผมเดินเข้ามากว่าจะถึงห้องมีผู้หญิงไม่น้อยส่งสายตามองผมกับไอ้ปุณณ์ตาเป็๞มันส์เหมือนจะกลืนกินผมกับไอ้ปุณณ์ไปทั้งตัวบางคนก็รู้จักไอ้ปุณณ์ก็แวะทักทายตามประสาเพื่อนฝูง ปุณณ์มันเป็๞หมอก็จริงแต่มันไม่ได้เรียบร้อยเหมือนเด็กเนิสตามอาชีพมันนะครับ มันหน่ะตัวพ่อ อย่าให้ผมเล่านะครับว่าเ๹ื่๪๫อะไรเอาเป็๞ว่าเข้าใจตรงกันนะครับ

“ไอ้ไนท์วันนี้แกจะแดกเหล้าหรือว่าเบียร์?”

“เหล้าก็ได้ว่ะ”

ปกติผมเป็๲คนไม่ค่อยกินเหล้าสักเท่าไหร่ผมจะกินเฉพาะตอนที่ผมเจอลูกค้าคุยงานเท่านั้นแต่ไม่ใช่ว่าผมจะกินเหล้าไม่เป็๲นะครับผมก็ผู้ชายคนหนึ่งเหมือนกันมันขึ้นอยู่กับว่าผมจะกินหรือไม่กินก็ไม่ต่างกับเ๱ื่๵๹ผู้หญิงมันก็ขึ้นอยู่ว่าผมจะกินหรือไม่กินเหมือนกัน

“ได้ จัดไป”

หลังจากนั้นก็มีพนักงานนำเหล้าเข้ามาพร้อมกับสาวสวยอีกสามสี่คน ไอ้ปุณณ์มันคงจัดสาวๆมาให้ผมเป็๞แน่ทุกคนดูท่ารู้งานเป็๞อย่างดีเข้ามาประกบผมกับไอ้ปุณณ์ซ้ายขวาเอนเตอร์เทนชงเหล้าชวนคุยให้อย่างดี จะว่าไปสาวๆที่นี่ก็ให้การบริการเอนเตอร์เทนลูกค้าดีนะครับ พูดเพราะสุภาพ ซึ่งค่อนข้างดูดีกว่าหลายผับที่ผมเคยพาลูกค้าไปที่นี่คงเป็๞อีกที่หนึ่งที่ผมจะเอาไว้พิจารณามี่จะพาลูกค้ามาครั้งต่อไป แต่สาวๆที่นี่ชงเก่งมาก หมดปุ๊บ ชงปั๊บ กะไม่ให้นั่งว่างเลย ผมเลยต้องแกล้งนั่งจิบเหล้าช้าๆไปเรื่อยๆ

“ไอ้ไนท์ จะลงไปแดนท์ข้างล่างไหวว่ะข้าอยากออกไปยืดเส้นยืดสายกับน้องๆเค้าสักหน่อย”

“ไม่ว่ะ แกไปเถอะ” ไนท์สะบัดมือไล่ให้มันไป

“น้อง พี่ฝากเพื่อนสุดหล่อของพี่ไว้ด้วยนะ ดูแลดีๆล่ะ”

“ค่ะ คุณปุณณ์คนนี้จะดูแลให้อย่างดีเลยค่ะ”

หลังจากน้องน้องๆที่มาเอนเตอร์เทนตามไอ้ปุณณ์ไปหมดเหลือไว้หนึ่งคนที่นั่งชงเหล้าให้ผมอยู่ที่นี่

ผมมองไปที่ฟลอร์ด้านล่างเห็นมันไปเต้นท่างูเหลือมอย่างเมามันส์หมดสภาพคุณหมอมาดเรียบร้อยไปสนิท แล้วผมก็หันมากินเหล้าของผมต่อไป

“คุณไนท์ ค่ะ ดื่มอีกนิดสิค่ะ คุณไนท์นี่หล่อจังเลยนะคะมีแฟนแล้วรึเปล่าค่ะ?”

มีน้องที่มาเอนเตอร์เทนอยู่คนหนึ่งที่๻ั้๹แ๻่เธอเข้ามาสายตามองผมอย่างยั่วยวนเชิญชวนผมแบบไม่ปิดบังและตอนนี้เธอก็นั่งลูบไล้ผมอยู่นานละ แรกๆผมก็เฉยๆแต่หลังๆเหล้าเข้าปากผมก็มีอารมณ์ขึ้นมานิดๆละเล่นลูบผมซ่ะ! ถ้าเป็๲คนอื่นไม่นั่งนิ่งแบบผมหรอก

ตอนนี้เธอชงเหล้าให้ผมกินแบบแรงมากเหมือนเธอพยายามมอมเหล้าผมยังไงก็ไม่รู้ ผมดูจากสายตาของเธอตอนนี้แล้วแทบจะกินผมทั้งตัว แล้วตอนนี้ผมก็รู้สึกว่าตัวผมเริ่มร้อนๆขึ้นมาแปลกๆ

“ดื่มอีกสิค่ะคุณไนท์” เธอยื่นแก้วเหล้าส่งมาให้ผมไม่ขาดสาย

แกร็ก..

“เอ๊า ! ไอ้ปุณณ์เลื้อยขึ้นมาได้แล้วเหรอว่ะ ข้านึกว่าจะสร้างรังรักตรงที่ฟลอร์นั้นแล้ว”

“เชี้ยแล้วแก ข้าได้ออกเหงื่อพอได้สร่างเมาไปสักหน่อย”

“อืม” ตอนนี้ผมยิ่งรู้สึกร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูกหรือว่า????เอาเข้าแล้วกู

“เอ๊าน้องๆ วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะครับ คราวหน้าเราค่อยเจอกันใหม่”

ไอ้ปุณณ์ไล่เด็กๆออกไป

“เอ๊า!!! น้องยังไม่ไปอีกเหรอครับวันนี้พอก่อนครับ”

ดูท่าน้องคนนี้แหละที่ทำให้อาการของผมเป็๞แบบนี้เธอยังนั่งลูบไล้ผมจนอารมณ์ผมพุ่งขึ้นเรื่อยๆ จนไอ้ปุณณ์กระชากแขนเธอลุกขึ้น( หมอปุณณ์สายดาร์กก็มีนะครับอย่าได้ลอง)

“วันไหนจะใช้บริการอีก ก็เรียกได้นะคร้า”

เธอเดินออกไปแล้วหันหน้ามองมาที่ผมอย่างเสียดาย

“ไอ้ไนท์ เดี๋ยวกูโทรตามเดย์ให้มารับ”

ตื๊ด ตื๊ด ตี๊ด

เกร็ก....

“ฮัลโหล”

“เดย์ตอนนี้ว่างป่าว มารับไอ้ไนท์หน่อยเมาเหมือนหมาอยู่ที่อินเตอร์ผับ แกรู้จักป่าว”

“เฮ้อ! รู้จักรอก่อนเดี๋ยวจะรีบไปรับ”

เวลาผ่านไปสักครึ่งชั่วโมงผมที่ตอนนี้อาการทนแทบไม่ไหว ทั้งที่ไอ้ปุณณ์มันก็เอาผ้าชุบในถังน้ำแข็งเย็นๆพยายามเช็ดตัวให้ผมตลอดเวลา

“ไอ้ไก่อ่อนเอ๊ย! รู้ตัวป่าวว่ากำลังกินอะไรเข้าไป” มันยียวนถามผม

“อืม ก็พอรู้”

“ดีนะโดนไม่แรงไอ้ไนท์ สงสัยน้องมันอยากจะคาบแกไปแดกมันเลยตีเนียนหยอดให้กินทีละนิดกะให้ค่อยๆเคลิ้ม ดีนะที่ข้าเห็นอาการแล้วรู้ทัน”

“อืม ขอบใจ”

“แล้วรู้สึกดีขึ้นบ้างยัง”

ผมก็รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อยได้น้ำเย็นๆเข้าลูบมันก็พอช่วยได้

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง

“ฮัลโหลเดย์ มาถึงแล้วเหรอขึ้นมาเลยห้องวีไอพี ชั้นสอง”

แกร็ก

“ไหนไอ้ไนท์”

“นั้นไง”

“เฮ้ย! ทำไมมันเมาอย่างนี้ว่ะ แกมอมเหล้ามันเหรอไอ้ปุณณ์”

“ข้าป่าว มันแดกของมันเอง เห็นม๊ะข้ายังไม่เมาเลย”

ไอ้หมอปุณณ์ผู้ชาญลาดในการเอาตัวรอดเป็๲เลิศมา๻ั้๹แ๻่ไหนแต่ไรมาแล้ว

“ข้าฝากมันหน่อยแล้วกันเดย์ พรุ่งนี้ข้ามีเวรรอบเช้า”

“รู้ว่าต้องทำงานแล้วยังจะมาเที่ยวอีก แล้วนี่สภาพท่านประธาน ดูไม่จืดเลย นี่ถ้าใครมาเห็นเข้าเสียภาพพจน์หมด”

“เป็๞ห่วงจริงน๊า”

“ข้าไม่ได้ห่วงมัน ข้าห่วงบริษัทคุณอา”

“คร๊าบบบบ เชื่อคร้าบ งั้นท่านรองประธานช่วยมันหน่อยนะครับ ถือว่าสงสารมันแล้วกัน”

“ปุณณ์ช่วยพยุงไนท์ขึ้นรถหน่อย”

ไม่นานไอ้ปุณณ์กับเดย์ก็พยุงผมจนมาถึงรถเธอ จัดแจงให้ผมนั่งแล้วคาดเบลล์ให้ผมซะดิบดีแต่ปากของเธอก็บ่นไม่หยุดจนผมรู้สึกอยากประกบปากปิดปากของเธอที่ตอนนี้กำลังบ่นอุบอิบไปเสียที

“ขับรถปลอดภัยเดย์ แล้วค่อยเจอกัน”

ปุณณ์ยืนโบกมาลามองที่รถเดย์ที่กำลับขับออกไป ผมเห็นมันยกยิ้มที่มุมปากจากกระจกด้านข้าง

“ข้าช่วยแล้วนะไอ้ไนท์ ที่เหลือเป็๲หน้าที่แกล่ะน่ะ ขอให้โชคดี”

เดย์ขับรถออกมาจากผับได้สักพัก

“เปิดกระจกให้หน่อยเดย์”

“อะไรอีกล่ะไนท์ นอนพักลงไปเลย”

“ร้อน”

เธอลดแอร์ให้แต่เธอไม่เปิดกระจกรถให้ ผมนั่งไปสักพักก็รู้สึกร้อนขึ้นมาอีกเหงื่อผมผุดตามไรผม ซึมๆและที่สำคัญไอ้นั้นผมมันตื่นขึ้นมาไม่ยอมนอนสักทีทั้งทีผมพยายามนั่งหลับตาสงบสติอารมณ์นิ่งๆขระอยู่บนรถแต่กลิ่นกายของเธอก็กระตุ้นอารมณ์ผมเสียจริง

“เปิดกระจกหน่อย ร้อน” ผมพยายามบอกเธออีกครั้ง

“มันอันตรายไนท์ เมาแล้วนอนนิ่งๆไปใกล้ถึงคอนโดแล้ว”

ในที่สุดเดย์ก็ขับรถถึงคอนโดผม

“ ไนท์ ถึงแล้วเป็๞ไงบ้างไหวป่าว”

ผมได้ยินเสียงเธอสติผมเริ่มพล่าเลือน ผมรู้สึกว่าเธอใช้ฝ่ามือมาอิงที่หน้าผากผมแล้วตบหน้าเบาๆเรียกสติผมขึ้นมา

“ไหวไหมไนท์ เดย์จะพยุงขึ้นห้อง”

ผมพยักหน้าตอบรับแล้วหยัดกายขึ้นจากรถแล้วซบเดย์ที่พยายามพยุงตัวผมขึ้นไปจนถึงห้อง

แกร๊กกกกกกกกกก.....

“ฟุ๊บบบบ”

“แฮ่ๆๆๆๆ ตัวหนักชะมัด”

เสียงหอบเหนื่อยของเดย์ที่ลากคนตัวโตกว่าจะขึ้นมาถึงห้องได้ทำเอาเกือบเป็๞ลม

“ผมร้อน ช่วยผมด้วย”