#วันพฤหัสสีเขียว 19
“วันนี้พี่กรีนลานะครับ ยังไม่ดีขึ้นผมว่าจะให้พักก่อน”
“ครับ ขอบคุณครับ ไม่เป็ไรครับเดี๋ยวผมดูแลเอง”
“ครับได้ครับ” เสียงทุ้มดังให้ได้ยิน ฉันขยับตัวเล็กน้อยพลิกร่างหลบแสงที่สาดเข้ามากระทบดวงตา ตอนนี้ฉันง่วงฉันเหนื่อยและเพลียมากไม่อยากทำอะไรเลย เอ๊ะ วันนี้ฉันต้องไปทำงานนี่ คิดดังนั้นก็ผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียง รีบมองหาโทรศัพท์ทันที แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ร่างสูง ๆ ของเธิร์สเดย์ก็เดินเข้ามาใกล้และทรุดนั่งลงข้าง ๆ
“กี่โมงแล้ว พี่ต้องไปทำงาน”
“สิบโมงครับ ผมโทรไปลางานให้แล้ว พี่ไม่ไหวหรอกผมรู้” น้องตอบก่อนจะโน้มเข้ามาจูบที่ริมฝีปากฉันอย่างรวดเร็วแล้วผละออกห่าง
“เพราะใครกันล่ะ” ฉันว่างอนๆ
น้องโผเข้ามากอดอ้อนทั้งยังจูบตามกรอบหน้าไม่หยุด เธิร์สเดย์นะเธิร์สเดย์ เ้าเด็กนี่ร้ายไม่เบาเลย ทำเอาฉันหมดแรงไปตาม ๆ กัน แล้วกว่าจะได้นอนนะ
“เดี๋ยวทำกับข้าวไว้ให้ทานนะครับ”
“อื้อ” เธิร์สเดย์จูบซับที่หน้าผากก่อนจะผละออกห่าง ระหว่างที่น้องไปทำอาหารฉันก็เดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย เมื่อคืนก่อนจะหลับถ้าจำไม่ผิดฉันได้ยินน้องบอกว่าจะอาบน้ำให้และน้องคงทำจริง ๆ เพราะทันทีที่ตื่นมารู้สึกสบายตัวมาก แต่ตอนนี้ฉันควรจะไปอาบน้ำได้แล้วคิดได้ดังนั้นก็รีบอาบน้ำแต่งตัวออกไปนอกห้องนอน เธิร์สเดย์กำลังนำอาหารน่าทานขึ้นจัดเรียงไว้บนโต๊ะทานข้าว ฉันเดินเข้าไปใกล้แล้วตักข้าวช่วยน้อง เรานั่งทานข้าวด้วยกันจนเสร็จ เกือบ ๆ เที่ยงเรานั่งดูหนังที่โซฟาด้วยกัน น้องอยากดูนั่นแหละแต่ฉันน่ะหลับไปั้แ่หนังเริ่มได้ไม่ถึงสิบห้านาที ฉันรู้สึกตัวตื่นน้องก็หลับไปแล้วเช่นกัน ด้านนอกฝนก็ตก คิดจะตกก็ตกทั้งที่ไม่มีวี่แววว่าจะตกหรือพายุเข้าเลยสักนิด
“ฝนตกเหรอ?” จู่ ๆ คนที่ฉันนอนหนุนแขนอยู่ก็เอ่ยถามเสียงแหบแห้ง
“ใช่ ไม่รู้ตกั้แ่เมื่อไหร่” ฉันตอบ ขยับลุกนั่งแต่ยังไม่ทันจะได้ห่างน้องก็รั้งเข้าไปกอดซบ ฉันที่นอนด้านหลังจึงได้แต่ปล่อยให้น้องได้ซบจูบต้นคอไปเรื่อย
“พี่เจ็บมากไหมเมื่อคืน” จู่ ๆ น้องที่ถาม ทำเอาตั้งตัวไม่ทันกันเลยทีเดียว
“ไม่เจ็บเท่าไหร่ ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย โอ๊ย กัดพี่ทำไมเนี่ย” พูดยังไม่ทันจบประโยคฉันก็ร้องเสียงหลงเมื่อเ้าลูกหมาตัวโตกัดลงที่ลาดไหล่
“ครั้งแรกของพี่คือผม คนอื่นไม่ใช่” น้องบอกดุ ๆ
“หวงย้อนหลังเหรอเนี่ยเ้าเด็ก” ฉันแกล้งแซว ทำเอาอีกฝ่ายออกอาการงอแงทันที
“ทั้งหวงทั้งหึงนั่นแหละ ทำไมผมเจอพี่ช้าจังนะ”
“มันคืออดีตไหมล่ะ ยังไงซะตอนนี้เราก็เจอกันแล้วอย่าคิดมากเลยนะ”
“ครับ ๆ พรุ่งนี้ไม่ได้ไปรับนะครับ ต้องไปเจอพี่ซันเดย์อะ แล้วก็เข้าบริษัทด้วย”
“ได้ ยังไงก็พักบ้างนะ”
“ขอบคุณครับ อ้อ ม๊าให้คนเอาขนมมาให้ อยู่ในตู้นะครับพี่จะทานเลยไหม”
“ยังก่อนก็ได้ พี่หนาวอะไม่อยากขยับตัวเลย” พอบอกไปแบบนั้นน้องก็รวบฉันเข้าไปกอดจนแน่นแต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัด เรากอดกันเงียบ ๆ อยู่สักพักใหญ่น้องก็ขยับนั่งและอุ้มฉันเข้าไปที่ห้องครัว น้องวางฉันลงที่เก้าอี้ก่อนจะเปิดตู้เย็น
“ทำอะไร?”
“ผมลืมพี่ยังไม่ได้ทานข้าวอีกหนึ่งมื้ออะ เดี๋ยวมันไม่ครบสามมื้อ”
“ไม่เป็ไร พี่ยังไม่หิว เราหิวหรือเปล่า”
“ไม่เท่าไหร่ครับ งั้นพี่ทานขนมไปก่อนนะเดี๋ยวผมจะชงโกโก้ให้”
“ขอบใจนะ” ฉันมองตามหลังคนที่ทำนู่นทำนี่ให้ฉันไม่หยุด มองดี ๆ เ้าเด็กเธิร์สเดย์ก็น่ารักดีนะ...
หลายวันผ่านไป...
ที่ทำงานพามาเที่ยวปีที่แล้วไปทะเลปีนี้มาที่เขาใหญ่ ดีที่ว่า่นี้อากาศเย็นสบายไม่ร้อน เพราะถ้าร้อนฉันคงไม่ออกไปเที่ยวที่ไหน เราได้เด็กมาเพิ่มอีกหนึ่งคนชื่อ ทาร์ตไข่ ชื่อน่ารักมาก น้องเป็เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ใส่แว่นหนาเตอะเพิ่งจบออกมาเลยด้วย น้องน่ารักเรียนรู้งานเก่ง เข้ากันได้ดีกับทุกคนดีที่สุดเห็นจะเป็มินนี่รายนั้นคุยกันถูกคอเื่ซีรีย์วาย ที่สำคัญเหมือนจะมีใครบางคนน้อยใจที่ทาร์ตไข่ไม่ค่อยคุยด้วย แท็ปนั่นแหละชอบทำหน้างอตอนน้องเมิน เห็นแล้วเป็เอ็นดูเด็กพวกนี้
“คลิปเธิร์สอัพวันนี้ใช่ไหม” พี่เจี๊ยบที่นั่งยืนอยู่หลังเตาปิ้งย่างถามใครสักคน
“ใช่ค่ะพี่ แท็ปกำลังจัดการค่ะ” รายนั้นหอบหิ้วโน้ตบุ๊กมาทำงานมาเที่ยวด้วย ยอมใจเขาจริง ๆ เรามาเที่ยวกันสามวันสองคืนเป็วัดหยุดที่บริษัทหยุด บางทีมไปทะเล บางทีมก็ไปล่องแพ แต่รอบนี้ทีมเรามาที่เขาใหญ่ มีทีมพี่เจี๊ยบทีมฉัน ทีมสนามแล้วก็มีนักแข่งมาด้วยพวกเขาต่างพาแฟนมาด้วย สาว ๆ แต่ละคนดูท่าแล้วคงไม่อยากมาก แต่พวกเธอน่ารักมาก ๆ เลยนะแต่พออยู่กับแฟนตัวเองกลับทำอย่างไม่ชอบใจเสียอย่างนั้น
“ไปทานข้าวก่อนไหม” เธิร์สเดย์เดินเข้ามาใกล้ยกแขนโอบเอวฉันไว้หลวม ๆ พรางเอ่ยถามเสียงเบา
“อื้อ เดี๋ยวพี่ไป” ฉันตอบ ไม่กล้าที่จะขัดใจหรอกเพราะรู้และเข้าใจว่าน้องเป็ห่วง
“ไม่สนุกเหรอ?” น้องถามอีกครั้งโดยที่แขนยังโอบเอวฉันไว้อยู่
“สนุกแต่พี่เหนื่อยอะ พี่ยังป่วยอยู่นะ” ฉันบอกงอน ๆ น้องหัวเราะชอบใจใหญ่เลย ฉันมีไข้มาสองวันแล้ว ก่อนจะมาที่นี่ฉันเร่งทำงานไม่ให้มีงานค้างพอเช้าวันต่อมาก็ไข้ขึ้นเสียงก็หาย ฉันล่ะไม่เข้าใจเลย ทำไมต้องมาป่วยเวลาจะไปเที่ยวก็ไม่รู้
“โอ๋ ๆ ครับ งั้นทานข้าวเดี๋ยวผมพาไปนอนพักนะ” น้องบอกเจือเสียงเอ็นดู น้องพานั่งลงที่โต๊ะถอดเสื้อแขนยาวที่น้องสวมอยู่มาคลุมให้ ระหว่างนั่งทานข้าวฉันก็ทานบ้างสลับกับคุยกับพี่ ๆ น้อง ๆ ที่มาด้วยกัน ทุกคนยิ้มและหัวเราะกันอย่างมีความสุข ฉันเองก็มีความสุขที่ได้มาเที่ยวมาพักผ่อนกับทุกคนที่นี่
“ยังไม่ดีขึ้นเหรอวะกรีน” พี่ต่อถาม มือก็เทเครื่องดื่มใส่แก้วให้กับเธิร์สเดย์
“ดีขึ้นบ้างแล้วค่ะ แต่ว่าทานข้าวเสร็จขอกลับขึ้นไปพักก่อนนะคะ”
“ได้ ๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปเที่ยวด้วยกัน”
“ค่ะพี่”
“ขอไปรับสายม๊าก่อนนะครับ” นั่งไปสักพักเธิร์สเดย์ก็เอียงหน้ามากระซิบพร้อมกับโชว์หน้าจอโทรศัพท์ที่เป็สายเรียกเข้าให้ดู ฉันพยักหน้ารับรู้แล้วทานข้าวต่อ ส่วนน้องก็เดินเลี่ยงออกคุยโทรศัพท์ ฉันจะทานต่อทันทีเลยถ้าไม่มีเสียงของแท็ปและน้องทาร์ตไข่
“พี่แท็ป”
“ก็พูดจริงทำไมต้องโมโหด้วยล่ะ”
“พี่!!”
“เฮ้ ๆ มีไรค่อย ๆ คุยกัน” เสียงพี่ณัฐเอ่ยขัดทันทีเมื่อเห็นว่าทั้งสองต่างไม่มีใครยอมใคร ดูแววแล้วแท็ปคงจะไปกวนน้องเพราะน้องไม่สนใจ แล้วน้องคงไม่ชอบเลยทำให้เริ่มเสียงดังใส่กันแบบนี้
“ครับพี่” แท็ปรับเสียงเบา สายตายังมองไปยังทาร์ตไข่
“ทาร์ตจะขึ้นห้องไหมหรือจะดื่ม” ฉันถามน้อง
“ว่าจะดื่มก่อนค่ะพี่กรีนล่ะ”
“พี่อยากจะขึ้นอ่ะ ถ้างั้นพี่ขึ้นข้างบนก่อนนะง่วงแล้วล่ะ” ฉันบอกน้องเขิน ๆ อายเหมือนกันที่ต้องขอตัวขึ้นไปนอนพักก่อน รู้สึกตัวเองแก่ขึ้นหลายปีเลยร่างกายเริ่มอ่อนแอง่ายมาก
“พี่ ๆ คะ หนูขึ้นข้างบนก่อนนะ ง่วงมาก ๆ เลย”
“ได้ ๆ นอนไม่หลับค่อยลงมาเล่น” พี่คนหนึ่งะโมาบอก เมาแล้วรายนั้นน่ะ
“พักผ่อน จะได้หายป่วยแล้วไปไร่องุ่นด้วยกัน”
“ได้ค่า มินนี่ฝากบอกเธิร์สด้วยนะว่าพี่ไปพัก”
“ได้จ๊ะแม่” ฉันโบกมือลาทุกคนแล้วเดินเข้าห้องพัก เราเช่าบ้านเป็หลัง หนึ่งหลังมีสามห้องนอน หลังที่ฉันพักมีห้องที่ฉันพัก มินนี่กับพี่ณัฐ และทาร์ตไข่ ฉันเดินเข้าห้องพักก็รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเป็ชุดพร้อมนอนเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้น พอะโขึ้นเตียงนอนจะเคลิ้มหลับก็มีเสียงกุกกักหน้าประตู เธิร์สเดย์เดินเข้ามาใกล้ชะโงกหน้าเข้ามามองฉันก้มลงจูบที่แก้มจากนั้นก็เดินไปยังห้องน้ำ ไม่นานที่ว่างด้านหลังก็มีร่างหนา ๆ ของเธิร์สเดย์นอนซบอยู่
“ปวดหัวไหม?” เธิร์สถามเสียงเบาแทบจะกลายเป็เสียงกระซิบ
“ไม่ปวดแล้ว แค่พี่ง่วง”
“งั้นก็นอนพักครับ ฝันดีนะครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไปไร่องุ่นนะ”
“อื้อ ฝันดีค่ะ”
============
่นี้มีหลายอย่างวุ่นวายมากเลยค่ะ ขอโทษที่หายไปนะคะ
พรุ่งนี้อยากให้อัพไหม เม้นๆกันเลยค่ะ ^_^
14K
