เ้าพ่อคนก่อน มีอาการกำเริบกลับมาเป็มะเร็งลำไส้ใหญ่อีก จึงถูกส่งไปโรงพยาบาลเพื่อรักษาตัวที่นั่น มีนิชาคอยดูแลอย่างใกล้ชิด
“พ่อต้องหายค่ะ นิชาจะติดต่อหมอเฉพาะทางให้นะคะพ่อ”
“แค่ได้อยู่ใกล้ลูก พ่อก็ดีใจแล้ว”
“แต่วันนี้อาหงจะผลัดเปลี่ยนเฝ้าพ่อนะคะ พอดีวันนี้นิชาติดธุระค่ะ” เนื่องจากมีนัดกับหมวดนัด ฉายยี่ และอาฟาน เพื่อคุยเื่คดี
*************************************************
“ฟงคะ วันนี้นิชาอาจจะกลับบ้านช้า มีธุระที่ผับน้องชายค่ะ เดี๋ยวจะให้น้องชายไปส่ง ไม่ต้องห่วงนะคะ”
“เดี๋ยวผมไปรับก็ได้ครับ ที่รัก”
นิชาได้ยินก็รู้สึกเขิน
“เอ่อ ไม่เป็ไรค่ะ งานของเ้าพ่อยุ่งมากอยู่แล้ว รับรองถึงบ้านปลอดภัยค่ะ”
“อย่าให้ใครมาเกาะแกะวอแวนะครับ ผมหวง”
“ค่ะ แค่นี้นะคะ” นิชาเขินจนหน้าแดง
*************************************************
พอสี่คนมาถึงที่ผับ หมวดนัดก็รายงานถึงเื่พบของกลางเป็ยาพิษชนิดเดียวกันกับที่ตรวจในเืของศพ ส่วนนิชาก็รายงานเื่ที่เพื่อนพยาบาลได้แอบเห็นหมอพันกับหมอแป้งติดต่อกับคนของอาไห่ เหมือนได้รับสินจ้างด้วยตามรูปที่แอบถ่ายมา ทางด้านฟานกับฉายยี่ได้สืบจากการเข้าออกหน่วยจตุรทิศทั้งสี่กลับไม่พบอะไรน่าสงสัย แต่เมื่อทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดทำให้ลูกน้องในพรรคัขาวเห็นว่าคู่นี้สวีทมาก ไปไหนก็ตัวติดกัน
“เอ่อน้องฉายยี่คะ พี่ถูกนายชานจับได้แล้วว่าพี่เป็ตำรวจค่ะ”
“อะไรนะคะพี่นัด พี่ชานต้องโกรธมากแน่ๆ รายนั้นไม่ชอบคนโกหกหรือหักหลังค่ะ แล้วเื่ของฉายยี่ล่ะคะ ถ้าพี่ชานรู้มีหวังตายแน่”
“นายชานรู้แค่เื่ของพี่กับเื่คดีนี้ค่ะ”
“ผมว่าพวกเราก็ได้หลักฐานพอสมควรแล้วนะครับ ผมว่าน่าจะรีบจับคนร้ายได้แล้ว ไม่เช่นนั้นอาจมีเหยื่อรายต่อไป”
นิชาเริ่มเป็ห่วงพ่อ เลยว่า
“ฉันเห็นด้วยนะ หมวดนัด ฉันกลัวพ่อฉันเป็เหยื่อด้วย”
“ผู้กองรวบรวมหลักฐานแล้วล่ะ กำลังจะขอหมายจับน่ะ ไม่ต้องห่วงนะนิชา พ่อเธอต้องปลอดภัย”
*************************************************
ในที่ประชุมพรรคัขาว เ้าพ่อสั่งให้ทุกคนประชุมพร้อมกันเพื่อเลือกหัวหน้าจตุรทิศตะวันออก ซึ่งในวันนี้ นิชา ฉายยี่และอาหงก็มาร่วมฟัง กำลังจะเริ่มประชุมแต่แล้วก็มีกลุ่มตำรวจประมาณ
20 นายเดินเข้ามา นำโดยผู้กองพล
“ผมมีหมายจับครับ ขอจับกุมตัวอาไห่ ผู้ต้องสงสัยบงการหมอฆ่าคน”
“พวกแกมีหลักฐานอะไร”
“ผมพบของกลางเป็ยาพิษที่ทำให้หัวใจหยุดเต้นฉับพลันที่บ้านของคุณครับ”
เ้าพ่อยอมให้ความร่วมมือ สั่งลูกน้องช่วยกันจับกุมตัวอาไห่พร้อมลูกน้องของอาไห่ทั้งหมด อาไห่เห็น่ชุลมุนรีบไปจับตัวหมอนิชาเป็ตัวประกัน
“อย่าเข้ามานะ ถ้าไม่อยากให้อีนี่ตาย”
ทุกคนเห็นเป็ภรรยาเ้าพ่อเลยยั้งมือก่อน แล้วหลีกทางให้อาไห่หนีไปที่รถ โดยมีเ้าพ่อฟงถือปืนติดตามไป
“ในเมื่อพวกแกรู้หมดแล้ว งั้นจะบอกให้เหยื่อรายต่อไปก็คือเ้าพ่อคนก่อน ยังไงพวกแกก็ช่วยมันไม่ทัน”
“เขาเป็พี่ชายแท้ๆ ของอาไห่นะ”
“พี่ชายที่แย่งชิงทุกอย่างที่ควรจะเป็ของฉันน่ะสิ”
ผู้กองรีบโทรศัพท์บอกหมวดนัด เนื่องจากหมวดนัดกำลังนำทีมไปจับตัวหมอแป้งกับหมอพัน แจ้งว่าตอนนี้เ้าพ่อคนก่อนเป็เหยื่อรายต่อไป หมวดนัดจึงรีบไปที่ห้องผู้ป่วยเพื่อหาเ้าพ่อคนก่อนทันที
“วางปืนลงเ้าพ่อ ถ้าไม่อยากให้เมียแกตาย”
“เ้าพ่อวางปืนลงเถอะครับ คุณนิชาอาจเกิดอันตรายได้นะครับ” ผู้กองเริ่มกลัวอันตราย
แต่แล้วเหตุไม่คาดฝันคือ เ้าพ่อยิงปืนโดนที่กลางหน้าผากของอาไห่ทันทีตายคาที่
นิชากรี๊ด วิ่งเข้าไปกอดเ้าพ่อฟงไว้ด้วยความกลัว ผู้กองกับกลุ่มตำรวจเข้าไปดูศพแล้วแบกศพไปยังรถมูลนิธิ ส่วนลูกน้องอาไห่โดนรวบตัวได้ทั้งหมด
*************************************************
ที่โรงพยาบาล หมวดนัดวิ่งเข้าไปเห็นอาเฉียนอยู่หน้าประตู เลยรีบแจ้งว่า
“นายท่านอาจเกิดอันตราย มีหมอจะมาฆ่าท่านค่ะ ต้องรีบเข้าไปดู”
นายเฉียนใ เนื่องจากเพิ่งมีหมอผู้ชายเข้าไปดูอาการสักครู่นี้เอง เลยพากันเปิดประตู ก็เห็นหมอพันฉีดสารอะไรก็ไม่รู้เข้าเส้นเืให้กับเ้าพ่อคนก่อน หลังจากนั้นก็มีอาการแน่นหน้าอก หมวดนัดสั่งลูกน้องจับกุมตัวหมอพัน แล้วแบ่งลูกน้องไปจับหมอแป้ง หมอพันรีบฝ่าตำรวจหนีออกไป ส่วนหมวดนัดรีบให้อาเฉียนไปตามหมอโดยด่วน หมวดนัดกำลังจะติดตามคนร้าย แต่แล้วกลับถูกเ้าพ่อคนก่อนจับแขนไว้แน่น แล้วบอกว่า
“ชิงชิงลูกพ่อ พ่อเสียใจที่ป่านนี้ยังหาลูกไม่เจอ แต่พ่อไม่มีเวลาอีกแล้ว พ่อขอโทษจริงๆ ลูก” แล้วก็ขาดใจตาย
ในใจหมวดนัดคิดว่า
“ทำไมเ้าพ่อพูดอย่างนั้น แล้วนิชาล่ะ ไหนว่าเป็ลูกแท้ๆ ไง” ซึ่งหมวดนัดก็ได้แต่เก็บความสงสัยนี้ไว้ในใจ
ลูกน้องหมวดนัดกลับมาพร้อมกับแจ้งว่า
“หมอทั้งสองคนฆ่าตัวตายเพื่อหนีคดีครับหมวดนัด”
กลายเป็ว่าผู้สมรู้ร่วมคิดตายหมด ทำได้เพียงสอบสวนพวกลูกกระจ๊อกเท่านั้น
นิชากับอาฟงตามมาที่โรงพยาบาลเพราะเป็ห่วงพ่อ กลับพบข่าวร้ายว่าพ่อตนได้จากไปแล้ว นิชาร้องไห้โฮอย่างไม่มีสติโดยมีอาฟงคอยปลอบ
*************************************************
ั้แ่นั้นเป็ต้นมา หมวดนัดแม้จะสามารถสืบคดีใหญ่ได้ แต่ก็ทำให้เกิดการสูญเสียมากมายและไม่สามารถป้องกันเหยื่อได้ จึงโทษตัวเองและขอย้ายไปประจำอยู่ที่ประจวบคีรีขันธ์ ผู้กองรู้สึกเสียดายความสามารถของหมวดนัดมาก แต่หมวดนัดก็ยืนยันที่จะไป และรีบออกเดินทางทันทีโดยไม่ลาใคร นอกจากนี้ได้โทรไปแจ้งกับนิชาไว้ ว่าได้เปลี่ยนเบอร์โทรแล้วและจะไปประจำที่ประจวบฯ ขอไม่ให้นิชาบอกเบอร์นี้กับใคร นิชาพยายามคัดค้านไม่ให้หมวดนัดย้ายไปแต่หมวดนัดยังคงยืนยันตามเดิม
*************************************************
ทางด้านฉายยี่ได้ขอนายฟานว่า จะมาที่โรงพยาบาลเพื่อไปหานิชาเพราะติดต่อพี่นัดไม่ได้เลย นายฟานติดประชุมพร้อมกับนายชานและคนสำคัญในพรรคฯ เลยส่งลูกน้องคอยคุ้มครอง
ตอนนั้นนิชากับหมอยินกำลังนั่งกินข้าวด้วยกัน ฉายยี่จึงเข้าร่วมวงด้วย เพราะเห็นว่าหมอยินเป็เพื่อนสนิทของนิชา จึงพูดเื่คดีอย่างเปิดเผย
“ทำไมติดต่อพี่นัดไม่ได้เลยคะ พี่นิชา”
“อ๋อ หมวดนัดย้ายไปประจวบฯ แล้วค่ะ ที่นั่นคงจะไม่มีคลื่น”
“อะไรนะคะ หมวดนัดย้ายไปแล้ว คดีจบแล้วทิ้งกันเลยนะคะหมวดนัด”
“ว่าแต่ว่าพี่นิชาไม่สงสัยหรอคะ หมอทั้งสองคนนั้นฆ่าตัวตายจริงหรือเปล่า ไม่ใช่โดนฆ่าปิดปากหรือเปล่า อาจจะมีคนอื่นอีกก็ได้นะคะพี่นิชา”
“น้องฉายยี่อ่านนิยายสอบสวนมากเกินไปหรือเปล่าคะ คิดมากค่ะ”
“ใช่ค่ะน้องฉายยี่ หมออย่างพวกเราก็มีจรรยาบรรณนะคะ น้อยคนที่จะเป็ฆาตกรแบบนั้น” หมอยินร่วมเสริม
ฉายยี่กับบอดี้การ์ดไปที่สวนสาธารณะของโรงพยาบาลเพื่อระลึกถึงพ่อ
“พ่อคะ พวกเราจับฆาตกรที่ฆ่าพ่อได้แล้วค่ะ”
ทันใดนั้นก็มีกลุ่มนักฆ่าเข้ามาทำร้ายฉายยี่และบอดี้การ์ด บอดี้การ์ดถูกยิงเสียชีวิตทันที ฉายยี่พยายามวิ่งหนีจนกระทั่งถูกรถชนาเ็สาหัส
1K
![คืนที่ดาวพราวฟ้า [ บุรามฉัตร ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580094367_40226308.webp)
