ลินะหลับตา คิดช้า ๆ ขณะกินของหวาน
ปลายลิ้นแตะเนื้อครีมละเอียดของ Vanilla Panna Cotta
กลิ่น Orange Blossom ยังติดในโพรงจมูก
แต่สิ่งที่เธอกำลัง “เลีย” ในจินตนาการ... ไม่ใช่ของหวานในจานนั้น
เธอกำลังมองและจินตนาการถึง
ริมฝีปากของเขา…..
นิ้วมือและมือของเขา…..
กลิ่นของเขาตรงซอกคอนั่น……
และเสียงของเขาที่พูดว่า “เหนื่อยไหมครับ...”
แต่ตอนนี้ในหัวมันวนซ้ำเป็เสียง “pour vous…” pour vous… pour vous…
และจังหวะที่เธอ “อมคำนี้อยู่ในปาก” ไปพร้อมกับกลิ่นเขาในหัว…
ลินะ…..ลมหายใจสะดุด ร่างกายเกร็ง มือที่กำชายกระโปรงบนตัก
แน่นขึ้นกว่าเดิมนิดนึง หัวเข่าสั่นเล็กน้อย ใบหน้าแดงพุ่งขึ้นแบบคุมไม่ได้
ปากเม้มแน่น กัดริมฝีปากจนเป็สีแดงเข้ม และสุดท้าย…
❝ หอบเงียบ ๆ 1 ครั้ง ❞
❝ เหมือนมีอะไร “กระตุกเบา ๆ” ใต้ร่มผ้า ❞
❝ และหนูเพิ่ง...เสร็จ ❞
โดยที่หมอ “ยังไม่ได้แตะตัวหนูเลยแม้แต่นิดเดียว…..”
วินิจฉัยโดย Dr. Raymund ในหัวของเขา ไม่ได้ให้ลินะรู้ตัว
❝ Silent Clitoral Response via Cognitive Overstimulation ❞
การกระตุ้นปลายประสาทในรูปแบบ “เงียบ–ซึม–ขยาย”
จนเกิด spontaneous orgasm จาก mental imagery + olfactory trigger
โดยไม่มีแม้แต่คำหยาบในหัว ไม่มีความตั้งใจ ไม่มีการััโดยตรง
หมอเรย์เงยหน้าขึ้น
เธอนิ่ง กลั้น เม้มปาก หน้าและแก้มแงระเรื่อ แต่...เขาเห็นหมด เขาแค่คิดในใจว่า:
❝ คุณพระ…หนูเพิ่ง…กินผมทางความคิดไปทั้งตัว ❞
❝ และหนูกำลังนั่งอยู่ตรงข้ามผม โดยที่ผมรู้ว่า…..
กล้ามเนื้อหนูกำลังหดตัวเบา ๆ จากการ “พีก” เมื่อกี้ ❞
เขาวางช้อนไว้ข้างจาน แล้วบอกตัวเองว่า
❝ ผมต้องพาเธอขึ้นห้องคืนนี้…
ไม่ใช่เพื่อทำอะไรแต่เพื่อให้เธอได้นอนในห้องที่ไม่มีผมอยู่ ❞
เพราะ…..กลิ่นของเขา มันแรงเกินไปสำหรับค่ำแรก และเขารู้แล้วว่า...
❝ หนูแค่กินของหวาน…
แต่ตอนนี้ หนูหวานเยิ้มไปทั้งตัวแล้วครับ ❞
Website รวมลิ้งค์นะคะhttps://sites.google.com/view/narisaracwriting/home
6K
