เช้าวันที่สดใส
ชลค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ท่ามกลางแสงตะวันที่สาดส่องผ่านม่านบางๆ เข้ามา ร่างกายรู้สึกอ่อนล้า แต่เปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นใจ เมื่อเห็นว่าศิลายังคงนอนอยู่เคียงข้าง เป็ครั้งแรกั้แ่เริ่มความสัมพันธ์ ที่คุณขาของเขาค้างคืนอยู่จนถึงเช้า
ความสุขและความอบอุ่นใจ เข้ามาแทนที่ความว้าเหว่ที่เคยมี ชลยิ้มบางๆ กับตัวเองเมื่อหวนคิดถึงค่ำคืนที่ผ่านมา การที่ศิลาอยู่กับเขาตลอดทั้งคืนและยังคงอยู่จนถึงเวลานี้ มันให้ความรู้สึกต่างจากการเป็ “เด็กเสี่ย” อย่างที่ชลเคยรู้สึกตลอดมา แต่เวลานี้มันมีความหมายมากกว่านั้น
“จุ๊บ..มอนิ่งครับคุณขา..”
ชลยิ้มสดใสอย่างอดใจไม่ไหว เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ศิลาที่นอนหลับสนิท ค่อยๆ จูบลงที่หน้าผากของอีกฝ่ายอย่างแ่เบา
ความอบอุ่นที่เขาเคยได้รับในตอนเช้าบนเกาะย้อนกลับมาในหัวใจของเขา ชลหวังให้ศิลาได้รับรู้ความรู้สึกดีๆ ที่เขาอยากจะสื่อผ่านจูบอันอ่อนโยนนี้
“อื้อ..เธอขา..”
ศิลารู้สึกตัวตื่นขึ้นมา พร้อมกับรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความพอใจ เมื่อเห็นชลกำลังจ้องมองมาด้วยแววตาเปี่ยมสุข การตอบรับความอบอุ่นเล็กๆ นี้ทำให้บรรยากาศในห้องอบอวลไปด้วยความรู้สึกผูกพันมากขึ้น
“ยิ้มอะไรคะ”
ศิลาเอียงคอมองชลที่เอาแต่ยิ้ม ไม่ยอมละสายตาจากใบหน้าเขา จนต้องรีบถามไถ่ปนหยอกเอินด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“มีอะไรติดอยู่บนหน้าคุณขาหรือเปล่าคะ ทำไมจ้องซะขนาดนั้น? "
ชลสะดุ้งเล็กน้อยเพราะถูกจับได้ แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้างกว่าเดิม ใบหน้าเปล่งประกายไปด้วยความสุข
“ไม่มีอะไรหรอกครับ…แค่ดีใจที่คุณขาอยู่ตรงนี้”
เสียงเบาแต่เต็มไปด้วยความรู้สึก จนทำให้ศิลาส่งยิ้มกลับมาอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเอื้อมมือมาลูบศีรษะของชลด้วยความเอ็นดู
“อ้อนเก่งขึ้นนะ..เธอขา”
“ปะ..เปล่าสักหน่อย”
“..อยากได้อะไรหรือเปล่าคะ...หรือที่บ้านมีปัญหา”
ชลยิ้มบาง ๆ แต่ก็อดที่จะแสดงความประหลาดใจไม่ได้เมื่อศิลาเอ่ยถามอย่างห่วงใย เขาส่ายหน้าช้า ๆ ก่อนตอบเสียงนุ่ม
“ไม่ครับ แค่นี้คุณขาก็ดูแลผมดีมากแล้ว มากอย่างที่ไม่เคยหวัง”
“ถ้ามีอะไรที่อยากได้ ..ก็บอกได้เสมอนะ เธอขา..เข้าใจไหม”
ศิลายังคงมองชล ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและห่วงใย ขณะที่ชลเงียบไปครู่หนึ่ง จนศิลารู้สึกได้ถึงความลังเลในแววตา ก่อนที่ชลจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงซื่อ ๆ
“จริง ๆ สิ่งที่ผมอยากได้…คุณขาก็ให้แล้วครับ..ั้แ่..เมื่อคืนจนตอนนี้”
เสียงเจื้อยแจ้วใบหน้าไม่ประดิษฐ์ และแววตาแวววาว ฉายแววความสุขของชล ทำให้ศิลาถึงกับคลี่ยิ้มบาง พลางดึงชลเข้ามากอดเบา ๆ อย่างเอ็นดู
ความอุ่นแผ่ซ่านในหัวใจของทั้งคู่ ขณะที่ชลกอดศิลาตอบด้วยความขอบคุณ ที่ไม่มีคำพูดใดจะบรรยายได้
ตลอดเวลาที่คุณขาส่งเสียเลี้ยงดูชล ให้ทั้งเงินเดือน ค่าใช้จ่าย ค่าเทอม ตลอดจนค่ารักษาแม่ พร้อมยังปิดหนี้สินที่พี่ชายไปกู้มา ตอนเกิดอุบัติเหตุ แต่ถึงอย่างนั้น ศิลาก็ยังรู้สึกว่ายังไม่เพียงพอ เขายังอยากให้ความสุขกับชลได้มากกว่าอีก
“วันนี้เธอขาอยากไปเที่ยวที่ไหนคะ”
ศิลาขยับลำแขนโอบกอดตัวชล ส่งเสียงนุ่มเอ่ยถาม ในขณะที่ชลไม่โต้ตอบได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธเบาๆ เขาไม่อยากไปไหน แค่มีคุณขากอดเอาไว้อย่างตอนนี้ ก็มีความสุขมากแล้ว
“ทำไมคะ..หรือที่มหาวิทยาลัยมีกิจกรรม”
“ไม่ครับ”
ชลทำตัวออดอ้อนดั่งแมวน้อยหวงเ้าของ เขาเอาแต่ขยับยัดกายเข้าโอบกอดชายร่างใหญ่ไม่สวมใส่เสื้อเอาไว้แน่น แม้ตัวเขาเองก็เปลือยเปล่า ปล่อยส่วน่ล่างเคว้งตามแรงโน้มถ่วงของโลก
“อะไรกัน..ไม่ได้มาไม่กี่วัน..อ้อนขนาดนี้เลยเหรอ..หึ้ม..”
หัวใจชายผู้ตายด้านกำลังพ่าย เด็กน่ารักของเขามากขึ้นทุกนาที ศิลามีน้องสาวและน้องชายลูกของภรรยาคนที่3ของพ่อ สามแม่ลูกนั้นรักและเอ็นดูศิลาอย่างเป็ครอบครัว ซึ่งต่างกับภรรยาคนที่สองของพ่ออย่างสิ้นเชิง
ในเวลาที่เขาได้เจอกับน้องสาว เธอก็มักจะอ้อนเขา แต่เขากลับไม่ชอบและต่อว่าเสมอ แต่เวลานี้สิ่งที่ชลทำ มันตรงข้ามไปเสียหมด
“แต่ว่า..คุณขาอย่าทำแบบนี้อีกได้ไหมครับ”
“อะไร..เหรอคะ”
ศิลาไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ชล หมายถึงคือสิ่งใด ระหว่างการทำร้ายใช้แรงข่มแหง หรือการที่เขาเงียบหายไป แต่แล้วชลก็เฉลยให้ศิลากระจ่าง จนเขาถึงกับรีบกระชับลำแขนใหญ่โอบกอด
“ผมยอม..แค่คุณขามาหาเหมือนเดิม”
“..น่ารักขนาดนี้..จะหายไปได้ยังไงดีนะ...”
ศิลาส่งเสียงแกล้ง ยิ่งทำให้ชลรู้สึกไม่สบายใจจนต้องรีบยกตัวขึ้นมาต่อว่าคนที่กำลังกอด พร้อมทำใบหน้างอนเบาๆ
“คุณขา..ห้ามหายนะ..งื้อ”
ชลหลงลืมว่าตัวเขามีสิทธิ์แค่ไหน ขณะที่ศิลารีบดึงตัวคนงอน มาโอบกอดพยายามงอ ขณะที่ชลก็ดิ้นพล่านแกล้งไม่พอใจ
บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเบา ๆ ของชลที่พยายามเบี่ยงตัวหลบััของศิลา แต่เขาไม่อาจต้านทานความอ่อนโยน ที่คุณขากำลังแสดงออกมาได้ไหว
ทั้งสองผลัดกันหยอกล้อ เย้าแหย่ โดยศิลาก็ไม่ยอมปล่อยให้ชลได้หลบพ้นอ้อมกอดของเขา ท้ายที่สุด ชลก็ถูกดึงเข้าสู่อ้อมกอดอุ่นอย่างเต็มใจ ััอ่อนโยนที่ค่อย ๆ สานความผูกพันลึกซึ้งให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
“จุ๊บ..ถ้าคุณขามา..เธอขาจะให้อะไรคะ”
เพลิงรักที่อุ่นนุ่มก่อตัวขึ้น ระหว่างคำกระซิบเบา ๆ และสายตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู ทั้งคู่จึงได้ใช้่เวลานี้
เพื่อเติมเต็มความสุขให้กันและกันอย่างเต็มหัวใจ ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยพิษรักที่กำลังร้อนรุ่มขึ้นเรื่อยๆ ในเช้านี้
“อื้อ..อื้อ..อ้า.โอ๊ย..เธอขา..น่ารักเป็บ้าเลย”
“คุณขาก็แซ่บมาก...สะ..เสียวมากครับ..อื้อ..”
สองกายหลอมละลายในเพลงสวาท สุดเร่าร้อน จากที่นอนต่อห้องน้ำ แล้วยังมารื้อดูข้างของที่ศิลาหอบหิวมาง้อ
พอชลเห็นข้าวของแต่ละชิ้น ที่ทั้งราคา และความน่าใช้ ร่างเล็กก็รีบขอบคุณ คุณขาชุดใหญ่ หวาดไหวลีลาไม่สนใจร่างกายที่อ่อนล้าแม้ว่าผ่านมาหลายรอบ
“อื้อ..อ่า..ขอบคุณ..คุณขา..อื้อ..จุ๊บ..”
ชลนั่งขย่มเอ็นใหญ่ของศิลาในท่าหันหน้าเผชิญ แม้สองคนจะยังสวมใส่เสื้อ แต่กางเกงกับถูกถอดกองเอาไว้ เพราะชลซุกไซ้ และเป็ผ่านดูดอม ชื่นชมเอ็นแข็งของศิลา เรียกได้ว่าเอาอกเอาใจคุณขา เป็ครั้งแรก แต่ก็เติมใจ
“อื้อ..เธอขา..อ่า”
ศิลาส่งเสียงคราง ปล่อยวางแผ่นหลังหนาพิงโซฟา ในท่าสบาย เขาแทบไม่ต้องทำอะไร เพราะอีกกายจัดสรรให้จนสุขสม ครั้งแล้วครั้งเล่าที่เขาปล่อยให้ชลวาดไหวลีลา อย่างสนุก แต่เขากลับสุขล้น ไม่ต่างกัน
....................................
2K
![(อ่านฟรี) แผลงรัก นายรูมเมต [Black Cupid]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1730967763_72733897.webp)