“เสร็จข้าล่ะ” พูดจบก็ซัดกำปั้นขวาเข้าใส่กาโร่ที่เลื่อนการ์ดขึ้นมาทันแต่ว่าแรงหมัดของมารจูเนียร์ได้ต่อยจนการ์ดของกาโร่ต้องแตกออกแขนทั้งสองข้างของเค้าได้อยู่ในตำแหน่งที่ไม่สามารถจะป้องกันการโมตีอีกครั้งได้ ก็ได้โดนหมัดซ้ายของมารจูเนียร์อักเข้าแก้มขวาจนหน้าจมดินไป แต่เ้าตัวยังไม่สิ้นฤทธิ์ได้สวนกลับด้วยลูกเตะ เข้ากลางกบาลของอีกฝ่ายจนคอย่นเล็กน้อยจนทำให้มารจูเนียร์ หน้าจูบพื้นดินอีกครั้งจนเ้าตัวเริ่มจะชินเอาได้เลย
กาโร่ได้ดันตัวเองจนหัวหลุดออกจากพื้นเสร็จพร้อมกับ มารจูเนียร์ก็ได้ลุกขึ้นยืนอย่างไม่รีบร้อนโดยที่มือซ้ายกุมหัวของตัวเองที่โดนกาโร่เตะสวนตอกเข้าหัวพอดี
“แกเนี่ยอึดดีจริงน่ะไอหน้าเขียวนี้” กาโร่พูดเสร็จก็ได้ใช้มือที่ดันพื้นอยู่นั้นใช้ในการค้ำยันแล้วตวัดตัวเตะใส่มารจูเนียร์ จากโดนบนแต่มารจูเนียร์นั้นก็สามารถยกขวาขึ้นมากันไว้ได้แต่แรงเตะของกาโร่ก็ส่งอีกฝ่ายถอยไปสเกือบสองเมตรได้
“ส่วนแกก็น่ารำคาญรีบๆตายไปซักที” มารจูเนียร์สบัดมือข้างที่เจ็บไล่อาการช้าของตัวเองพร้อมกับลุกขึ้นยืนแบบเต็มตัว
“นี้เ้าหมอนั้นหน้าคุ้นๆว่าไหม” รันจิมองอย่างเพ่งสายตาเพื่อความยืนยัน
“คล้ายใครงั้นหรอ” บลูม่าสงสัยโดยไม่เอะใจต่อใบหน้าของมารจูเนียร์แม้แต่น้อย
“จอมมารพิโกโรไงหล่ะ” เหงื่อได้พุดออกหลังจากรันจิได้พูดออกมา
“เอ๋ไม่จริงน่า” บลูม่าใในสิ่งที่ได้ยิน
“ข้านี้และจอมมารพิโกโรล่ะ ข้ากลับมาเพื่อที่ขะยึดครองโลกอีกครั้ง” พิโกโรที่ได้ยินการสนทนาก็ได้ประกาศตัวตนของตัวเองทันที จนทำให้ผู้ชมต่างพากันใจนเริ่มความหวาดกลัวก็ได้แพร่กระจายอย่างช้าๆ
“มั่วแต่พูดอะไรของแก เปิดช่องโหว๋ไม่จำเลยน่ะแก” กาโร่ซัดกำปั้นเข้าทรวงอกของอีกฝ่าย อย่างแรงแต่พิโกโรนั้นก็ได้ฝืนออกแรงในการต่อยสวนกลับเข้าแก้มซ้ายของกาโร่คืนในทันที ทั้งสองฝ่ายต่างกระเด็นกันไปคนล่ะทาง ก่อนที่จะลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วทั้งคู่
“หน่อยแน่แกเล่นทีเผลอเก่งนักน่ะ” พิโกโระโออกมาด้วยความโมโหก่อนที่จะพุ่งเข้าไปปะทะกับกาโร่ในทันที
ทั้งสองฝ่ายต่างแลกหมัดเท้าเข้าใส่กันอย่างรวดเร็ว แต่ยิ่งแลกกันไปได้ไม่นาน กาโร่ก็เริ่มจะเป็ฝ่ายได้เปรียบเพราะเค้านั้นซัดถูกอีกฝ่ายมากกว่าที่ตัวเองโดน แถมยังสวนกลับการโจมตีของพิโกโรที่โจมตีเข้ามาได้รุนแรงยิ่งกว่าเดิม จนพิโกโรเริ่มจะเป็ฝ่ายถูกอัดอยู่ฝ่ายเดียวอีกครั้ง
“(หน่อยสู้ประชิดตัวข้าผู้นี้สู้มันไม่ได้งั้นรือเนี้ยบ้าน่า) บ้าชัดๆ!!!” พิโกโระโออกด้วยความไม่เชื่อในสิ่งตรงหน้าพร้อมกับเร่งพลังของตัวเองให้ขึ้นสูงขึ้น จนคลื่นพลังของเ้าตัวได้ผลักร่างของกาโร่ให้ถอยออกไป ก่อนที่จะทำการยิงคลื่นพลังออกมาจากฝ่ามือใส่กาโร่ด้วยความบ้าดีเดือด กาโร่ที่เห็นแบบนั้นก็ได้ใช้การใช้วิชาเดินชมจันทร์ในกานพุ่งหลบการโจมตีทั้งหมดของอีกฝ่ายแล้ว พุ่งเข้าหาอีกฝ่ายทีละนิดจนกระทั้งสามารถเข้ามาอยู่ในระยะหวังผลในการโจมตีได้
“เสร็จข้าล่ะ” พิโกโรที่รอโอกาสนี้อยู่เหมือนกันก็ได้ชาร์จพลังแล้วปล่อยใส่กาโร่ไปแบบเต็มๆ จนกาโร่พุ่งลอยไปบนฟ้าจากการโจมตีอันทรงพลังของพิโกโร ก่อนที่จะมันจะเกิดการะเิขึ้นบนฟ้าซึ่งแรงะเินั้นก็รุนแรงเอามากๆจนคนที่อยู่ด้านล่างก็ต่างปลิวกระเด็นไปตามแรงกระแทกของแรงะเิ ก่อนที่จะมีร่างของอีกฝ่ายก็ร่งลงมากระแทกเวทีอย่างแรงจากการตกจากที่สูงจนพื้นเวทีแตกกระจายอย่างแรง
“หึๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ!! เป็ไงละแกไุ์โอหังโดนเข้าแบบนั้น ตายรึยังล่ะแก" พิโกโรส่งเสียงหัวเราะชอบใส่พร้อมกับชี้นิ้วชี้ขวาใส่ร่างกาโร่ไปด้วย
กาโร่ได้ยินแบบนั้นก็ร่างของเค้าก็กระตุกที่นิ้วมือขวาก่อนที่จะค่อยๆเริ่มกำหมัดของตัวเอง พร้อมกับค่อยลุกขึ้นมาจากพื้นในสภาพที่เรียกว่าโชกเืพอสมควร แต่ที่ใบหน้านั้นกลับฉีกยิ้มอย่างหน้าหวาดกลัว กาโร่ได้เอามือที่เปื้อนเืของตัวเองลูบไปผมของเองจนมันย้อมผมสีขาวเงินของตนเองเป็สีแดง แถมตาข้างขวาของเค้าก็แดงกล้ำอย่างน่ากลัวเช่นกัน กาโร่ไม่ได้พูดอะไรตอบกลับอีกฝ่ายทำเพียงหัวเราะคิกๆในลำคอด้วยใบหน้าที่ฉีกบิ้มแบบคนโรคจิต ก่อนที่จะสับเท้าวิ่งเข้าใส่พิโกโรอย่างรวดเร็ว
กาโร่ที่เข้าประชิดตัวได้ก็ได้ซัดฝ่ามือขวาโจมตีไปที่ใบหน้าของพิโกโรในทันที แต่พิโกโรสามารถป้องกันไว้ได้ แต่ก็โดนการโจมตีของกาโร่ที่โจมตีตามมาติดจนรีบปัดป้องอย่างวุ่นวาย ก่อนที่กาโร่จะได้กระทืบเท้าไปที่เท้าของพิโกโรอย่างแรงพร้อมออกแรงเหยียบแบบเหยียบแมลงให้ตายซ้ำไปด้วย พิโกโรที่โดนการโจมตีที่ไม่คาดคิดก็แหกปากร้องออกมา ตามปกติของระบบร่างกาย นั้นทำให้โดนกาโร่ต่อยเข้าปลายค้างเต็มแรง จนปากท่อ่าออกต้องหุบลงไปอย่างแรงจนฟันในปากถึงร้าวไปหลายซี่เลยที่เดียว
“หมัดหกราชันย์” กาโร่ได้วางมือทั้งสองไปที่อกของอีกฝ่าย พร้อมกับปลดปล่อยการโจมตีอันรุนแรง
คลื่นกระแทกได้พุ่งทะลุร่างของพิโกโรจนเ้าตัวถึงสติดับไปชั่ววูบในทันที ก่อนที่ในลำคอจะมีเืไปคับคังอยู่ข้างใน จนตกกระอักเืออกมาเพื่อปลดปล่อยเืที่คับคังนั้นให้ได้เป็อิสระ แต่ดูเหมือนกาโณ่ที่ได้ลองวิชาใหม่ไปก็ได้พุดท่าใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง เ้าตัวได้กระทืบเท้าอย่างแรงพร้อมกับกำมือแน่นจนเส้นเืขึ้น ก่อนที่จะซัดหมัดนั้นออกไปในหมัดนั้นกาโร่ได้ผสานเพลงหมัดของตนเองที่มีวิชาหมัดสายน้ำไหลทลายหิน หมัดสายลมของพี่ชายของบังและหมัดต้องห้ามของบัง ที่ผสานเข้ากับหมัดหกราชันย์
“หมัดราชันย์สบยฟ้า” กำปั้นขวาได้ซัดเข้าใส่กลางลำตัวของพิโกโร พลังหมัดของกาโร่ได้ส่งร่างของอีกฝ่ายปลิวกระเด็นไปกระแทกกำแพงนอกเวทีจนทะลุไปไกล แถมพลังหมัดของกาโร่ได้สร้างรอยทำล้างไปตามทางที่ร่างของพิโกโรลอยไปอีกด้วยจนพื้นถูกทำลายเป็ทางยาวเกือบห้าร้อยเมตรเลยทีเดียว โฆษกที่เห็นแบบนั้นก็ได้รีบประกาศผลในทันทีเนื่องจากอีกฝ่ายกระเด็นออกนอกเวทีการต่อสู้นั้นเอง
“ผู้ชนะ แฟรงช์ กาโร่!!!” หลังสิ้นเสียงประกาศ เสียงเชียร์ในตอนแรกยังเงียบอยู่เพราะ ตกตะลึงที่กาโร่ชนะพิโกโรลงไปได้นั้นเอง ก่อนที่เสียงร้องะโอย่างดีใจพร้อมเสียงเฮก็ดังขึ้นทันที
ไรท์: ที่หายไปไหนก็ติดนิยายติดเกมนี้และครับแถมไม่คนท้วงก็ไม่มีเลยไม่ได้รีบแต่ง 5555 แถมของเซ่นสังเวยในการขยันในการแต่งก็ไม่มีผมก็เลยอู้ยาวๆเลย555 เพราะฉนั้นอยากให้ผมแต่งไวๆก็ช่วยสนับสนุนเล็กน้อยๆไว้เป็กำใจก็ดีครับ(สนับสนุนก้อนใหญ่ก็ดี ยิ้มแบบชั่วร้าย)
“
1K
