“เลเวลไม่เพิ่มขึ้นงั้นหรอ?…”
เรเวลเดินมาเก็บดรอปไอเท็มของสัตว์ปีศาจใส่ถุงเวทมนตร์
“ทำไมกันล่ะ?”
เซเลน่าเองก็สงสัยไม่แพ้กัน
ทั้งเขาและเธอหันไปมองทางเซซิเลียกับรูอัน
“ท่านเซซิเลียครับ..ผมไม่ใช่สายโจมตีนะครับ…ยื้อไว้นานคงไม่ได้แน่”
รูอันพยายามยิงเวทมนตร์ปกติใส่สกูร์ชิพไปเรื่อยๆ เพื่อไล่ต้อนสัตว์ปีศาจซึ่งวิ่งไต่และกระโดดไปมาระหว่างผนังคล้ายถ้ำกับเพดาน
การโจมตีด้วยใบมีดสายลมธรรมดาไม่โดนสกูร์ชิพแม้แต่น้อยหรือต่อให้โดนก็ทำอะไรมันไม่ได้อยู่ดี
แต่ทว่าจุดประสงค์ของเซซิเลียไม่ใช่การให้รูอันกำจัดมัน
“ยื้อไว้อีกนิดค่ะ”
‘เวทพืช-อาเคนช็อต'
เกิดคันธนูแห่งแสงขึ้นที่มือซ้ายของเซซิเลีย
เซซิเลียใช้มือขวาจับสายธนูแล้วง้างจนสุด จากนั้นมีลูกธนูแห่งแสงปรากฎขึ้นระหว่างหว่างสายธนูกับคันธนู
คันธนูมีรูปทรง แต่ไม่มีมวล เป็นเพียงแค่ก้อนพลังเวทสีทองบางๆรวมตัวกันเท่านั้น ส่วนลูกธนูก็เป็นกลุ่มก้อนพลังเวทที่มีแสงสีเขียวเข้มข้นอัดแน่นอยู่
หลังง้างสายธนูเสร็จเรียบร้อย อาร์ติเฟกซ์แบบแว่นตาข้างเดียวที่ตาซ้ายของเซซิเลีย ก็มีเป้าล็อควงกลมคาดกับเครื่องหมายบวกแสดงผลที่เลนส์แว่นตาอยู่ โดยเครื่องหมายเหล่านั้นพยายามขยับเขยื้อนเพื่อจับตำแหน่งของสกูร์ชิพให้อยู่ภายในเป้าวงกลม แต่ก็จับไม่ได้สักที เพราะสกูร์ชิพกระโดดไปมาด้วยความเร็วที่สูงมากๆ
‘เวทพืช-โถแห่งอโรม่า’
เซซิเลียร่ายสกิลใหม่อีกอันหนึ่ง
เกิดโถทรงถ้วยคล้ายแจกันอ้วนๆผุดขึ้นมา บริเวณรอบๆและฐานแจกันมีดอกไม้และกิ่งไม้เล็กๆค้ำจุนไว้อยู่
ลวดลายของโถแจกันเป็นลายดอกไม้กับลายกิ่งไม้ไขว้สลับกันคล้ายแกะสลักโดยช่างฝีมืออย่างปราณีต
นอกจากนี้ปากแจกันยังปล่อยควันสีแดง สีฟ้า สีเหลือง และสีม่วงสลับกัน แถมมีกลิ่นหอมยั่วยวนสุดๆ
ทันทีที่ โถอโรม่า สร้างเสร็จก็ส่องแสงสีรุ้งสว่างวาบขึ้นมา
สกูร์ชิพมีปฎิกิริยาต่อสิ่งนั้นทันที
“กรรรร..”
มันพุ่งเข้ามาโจมตีโถลายดอกไม้ที่ปล่อยกลิ่นหอมและแสงยั่วยวนใจ
‘แพล้งงง..’
โถกระเบื้องแตกกระจาย แล้วกลายเป็นเศษพลังเวทในพริบตา
'เสร็จล่ะ'
เป้าวงกลมคาดกับเครื่องหมายบวกจับล็อคตำแหน่งของสกูร์ชิพได้ทันที เครื่องหมายทั้งสองอย่างเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มและมีเสียงเตือนดัง ติ๊ดๆๆ ออกมา
เซซิเลียปล่อยสายธนู
ลูกธนูเวทมนตร์สีเขียวพุ่งออกไป
“กรรร…”
สกูร์ชิพหันมาอ้าปากแล้วพ่นลำแสงทำลายล้างใส่
ลูกธนูเลี้ยวหลบการโจมตีนั้น แล้วพุ่งเข้าไปหาเป้าหมาย
“!”
สกูร์ชิพกระโดดหลบขึ้นไปด้านบน แต่ลูกธนูก็เลี้ยวขึ้นตาม
สกูร์ชิพอ้าปากอีกครั้งแล้วพ่นกรดเมือกสีเขียวใส่
แต่ลูกธนูเลี้ยวหลบได้หมดและยังคงตามต่อไป
เซซิเลียที่อยู่บนพื้น พยายามหลบกรดสีเขียวที่พ่นลงมากัดกร่อนพื้นจนละลาย
ส่วนรูอันนั้นไม่ตกเป็นเป้าตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เพราะเขาอยู่ภายในกรงคล้ายกรงนกที่ทำจากกิ่งไม้สีทองและมีดอกไม้ประดับอยู่โดยรอบคอยสร้างม่านไอหมอกจางๆ
สกิล <ฟลาวเวอร์ปริ้นเซสเคส> หรือ ถ้าแปลตามภาษาศักดิ์สิทธิ์ก็คือ กรงเจ้าหญิงดอกไม้
ความสามารถของสกิลนี้คือ จะทำให้พันธมิตร1คนที่อยู่ภายในกรง ไม่ตกเป็นเป้าหมายใดๆของศัตรู รวมทั้งรอดพ้นจากการมองเห็นและการตรวจจับทุกประการ แต่มีขีดจำกัดอยู่คือไม่สามารถพรางตัวจากผู้ถือครองอาร์ติกเฟกซ์ได้ ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะที่พวกเขากำลังสู้อยู่ไม่ใช่มนุษย์ แต่คือสัตว์ปีศาจยังไงล่ะ
เซซิเลียสั่งให้รูอันไปอยู่นอกระยะการต่อสู้ แล้วสร้างกรงนี้ครอบเอาไว้เพื่อไม่ให้ตกเป็นเป้าของสกูร์ชิพ
ส่วนหน้าที่ของรูอันก็มีเพียงหนึ่งเดียว คือ สนับสนุนและทำตามที่เซซิเลียสั่ง โดยคอยโจมตีสกูร์ชิพไปเรื่อยๆด้วยเวทมนตร์ปกติ เพื่อไม่ให้มันเข้ามาประชิดตัวเธอได้
และจังหวะนั้นเธอก็ใช้สกิล <โถแห่งอโร่ม่า> เพื่อล่อมันมาตรงจุดที่กำหนด แล้วยิง <อาเคนช็อต> ใส่
ความจริงแล้ว <อาเคนช็อต> คือสกิลยิงติดตามที่จำเป็นต้องล็อคเป้าให้ได้ก่อน โดยมีเลนส์อาร์ติเฟกซ์แว่นตาเป็นสโคป
ความยากที่สุดก็คือตรงนี้แหละ เพราะหากศัตรูไม่ใช่เป้านิ่งการจะล็อคเป้าหมายนั้นทำได้ยากยิ่ง แต่หากทำได้แล้วล่ะก็…ยังไงก็โดน100%
สกูร์ชิพที่ร้อนใจพยายามใช้พลังเวทเหาะหนีกลางอากาศ แล้วโจมตีใส่ลูกธนูสีเขียวไปเรื่อยๆ ส่วนลูกธนูก็เลี้ยวหลบไปมา แล้วติดตามเป้าหมายต่อไป
ซึ่งสุดท้ายความเร็วของลูกธนูก็เร็วกว่าความเร็วในการหนีของสกูร์ชิพอยู่ดี จนตามทันในที่สุด
‘ปิ้ววววววว….บึ้มมมมมมมมมม’
เกิดระเบิดกลางอากาศคล้ายจุดประทัด
กระดูกซี่โครงและเขาสีดำของสกูร์ชิพเริ่มเกิดรอยร้าว
คันธนูสีทองของเซซิเลียค่อยๆสลายหายไป เพื่อรอการร่ายสกิลใหม่อีกครั้ง
‘วินเบลด’
รูอันยิงเวทมนตร์ปกติต่อเหมือนเดิม เกิดคมมีดสายลมพุ่งเข้าไปหาสกูร์ชิพเรื่อยๆ
สกูร์ชิพหลบแล้วกลับตัวกลางอากาศเข้าไปเกาะผนังดันเจี้ยนอีกครั้ง เพื่อหาจังหวะโจมตีเซซิเลียต่อ แต่เพราะการโจมตีของรูอันคอยก่อกวนจากตำแหน่งที่ระบุไม่ได้ แม้การโจมตีนี้จะทำอะไรมันไม่ได้ก็ตาม แต่สำหรับสกูร์ชิพแล้วถือว่าน่ารำคาญพอสมควร
‘เวทพืช-อาเคนช็อต’
เกิดคันธนูสีทองขึ้นอีกครั้ง
‘เวทพืช-โถแห่งอโร่ม่า’
เกิดโถอโร่ม่าผุดขึ้นมาอีกครั้งเหมือนกัน
สกูร์ชิพเพ่งสายตาไปที่โถอโรม่า
เซซิเลียเตรียมง้างสายธนู
“เอ๊ะ!..”
จังหวะนั้นเองเซเลน่ากับเรเวลก็พุ่งเข้ามาจัดการสกูร์ชิพที่ไต่อยู่บนผนังพร้อมกัน
เซเลน่าชกไปที่ข้างลำตัวด้านขวาของสกูร์ชิพ ส่วนเรเวลใช้หอกฟันจากด้านซ้าย
การโจมตีของทั้งคู่ประกบกันแบบแซนวินทันที โดยมีสกูร์ชิพอยู่ตรงกลาง
‘เวทไฟ-อิมแพคพันซ์’ / ‘เวทไฟ-โรลลิ่งสเปียร์’
‘ปักกกกก….ฉับบบบบบ…..บึ้มมม..’
สกูร์ชิพแยกส่วนออกจากกันแล้วกระจายออกเป็นเสี่ยงๆทันที
ชิ้นส่วนโครงกระดูกอื่นๆกลายเป็นควันสีดำแล้วค่อยๆสลายหายไป เหลือแต่เพียงดรอปไอเท็มคล้ายใบมีดสามเหลี่ยมสีเทาร่วงลงสู่พื้น
---------
→ดรอปไอเท็ม [ฟันของสกูร์ชิพ]
Rare 1
--------
เรเวลกับเซเลน่าคลายแอเรียล แล้วร่อนลงสู่พื้น
“ดรอปไอเท็มพวกนี้มันทำอะไรได้บ้างเนี่ย..นอกจากเอาไปขายทำเงินบนพื้น”
เรเวลเก็บดรอปไอเท็มใส่ถุงเวทมนตร์ และตอนนั้นเองมีข้อความบางอย่างปรากฎขึ้นในทัศนวิสัยของทั้ง4คน
------------------------
เรเวล (เผ่ามนุษย์) LV UP ‘36 → 47’
‘HP +44,000’
‘ปรับเพิ่มความสามารถ’
‘ปลดล็อคสกิลใหม่’
------------------------
รูอัน เอิร์สเปล (เผ่ามนุษย์) LV UP ‘36 → 47’
‘HP +55,000’
‘ปรับเพิ่มความสามารถ’
‘ปลดล็อคสกิลใหม่’
------------------------
เซเลน่า รีเซล เดอฟอน เบลฟาร์ส (เผ่ามนุษย์) LV UP ‘36 → 47’
‘HP +44,000’
‘ปรับเพิ่มความสามารถ’
‘ปลดล็อคสกิลใหม่’
------------------------
เซซิเลีย แคทเทอรีน เดอฟอน เบลฟาร์ส (เผ่ามนุษย์) LV UP ‘36 → 47’
‘HP +44,000’
‘ปรับเพิ่มความสามารถ’
‘ปลดล็อคสกิลใหม่’
------------------------
“ว้าววว…เลเวลเพิ่มขึ้นตั้งขนาดนี้เลยหรอ..”
เซเลน่าแววตาเป็นประกาย มองข้อความตัวอักษรที่ปรากฎขึ้น
“นั่นสินะคะ..เพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดดเลย..ตั้ง11เลเวลแหน่ะ”
เซซิเลียเองก็ตกใจไม่แพ้กัน
“เท่านี้สเตตัสที่แท้จริงของพวกเราก็เข้าใกล้เลเวล50ขึ้นมากแล้วนะครับ และเมื่อรวมกับบัพเลเวลบูสต์เข้าไปแล้วล่ะก็ พวกเราจะมีสเตตัสชั่วคราวอยู่ที่เลเวล57 ซึ่งคงเหนือกว่าสัตว์ปีศาจในชั้นนี้น่าจะทั้งหมด ทำให้หลังจากนี้น่าจะลุยกันได้สบายขึ้นแล้วล่ะครับ”
รูอันกล่าวความเห็นของตนออกมาแบบนั้นด้วยสีหน้าดีอกดีใจ ส่วนเซซิเลียก็คลายกรงที่ครอบรูอันอยู่ ทำให้เขาสามารถวิ่งเข้ามาเกาะกลุ่มกับคนอื่นๆได้
“อืมนั่นสินะ..นายพูดถูก”
เรเวลกล่าวออกมาแล้วทำสีหน้าครุ่นคิด
สกูร์ชิพมีเลเวลอยู่ที่ 52 การโค่นครั้งแรกเรามีสเตตัสแท้จริงอยู่ที่เลเวล30 เมื่อโค่น1ตัวจะได้เพิ่มมา6เลเวล
แต่เมื่อโค่นครั้งที่สองตอนเราเลเวล36 เราโค่น3ตัว ก็ได้เพิ่มมาอีก11เลเวล ถ้าคิดแบบหยาบๆก็ตกตัวละประมาณ3-4ลเวล แสดงให้เห็นว่าการไต่ระดับยากขึ้นตามลำดับ
นอกจากนี้ยังมีความจริงที่เราเพิ่งค้นพบอีกอย่างด้วย
ก่อนหน้านี้ตัวเรากับเซเลน่ากำจัดสกูร์ชิพได้ก่อนเซซิเลียกับรูอันเสียอีก แต่ทว่าตอนนั้นพวกเราทั้ง4คนไม่ได้เลเวลอัพกันในทันที นั่นแสดงให้เห็นว่าระบบเลเวลจะไม่เพิ่มเลเวลให้หากมีสมาชิกคนใดคนหนึ่งในปาตี้กำลังต่อสู้อยู่
เรื่องพวกนี้ตัวเราไม่เคยสังเกตมาก่อนเลย อาจจะเพราะการกำจัดมอนสเตอร์บนพื้นดินสามารถทำได้ง่ายดายมากๆจนแทบจะเสร็จพร้อมๆกันหมด เลยไม่เห็นความต่างของปรากฎการณ์เลเวลอัพตรงส่วนนี้ก็ได้ แต่สัตว์ปีศาจกับมอนสเตอร์นั้นไม่เหมือนกัน และเรื่องนี้ควรระวังมากๆด้วย เพราะหากไปเจอสัตว์ปีศาจที่แข็งแกร่งเกินความสามารถพวกเราหลายๆตัวพร้อมกัน ต่อให้โค่นได้1ตัว โดยเสียพลังงานไปเยอะ แต่ถ้ายังมีตัวที่เหลืออยู่โดยการต่อสู้ยังคงดำเนินไปเหมือนเดิม พวกเราเองก็จะไม่เลเวลอัพ ซึ่งนั่นหมายความว่าพวกเราจะไม่สามารถเก่งขึ้นขณะสู้ได้ นี่เป็นจุดใหญ่หลวงที่ควรระวัง เพราะบางทีการสู้กับฝูงศัตรูโดยไม่ประเมินความสามารถให้ถูกให้ควร อาจทำให้ตายผ่อนส่งได้
“ที่สงสัยตอนนี้มีเพียงอย่างเดียว คือบัพสัตว์เทพนี้จะทำให้เราสามารถเพิ่มเลเวลได้ถึงแค่ไหนกันนะ?” เซเลน่าสงสัยขึ้นมา
“ไม่รู้เหมือนกัน บางทีที่ก่อนหน้านี้ขึ้นไวอาจจะเพราะเลเวลของพวกเราห่างจากเลเวลของสกูร์ชิพอยู่พอสมควร แถมยังมีคูณEXPอีก แต่ตอนนี้เลเวลพวกเราเข้าใกล้ระดับ50ขึ้นมามากแล้ว อาจไม่ง่ายเหมือนเมื่อก่อนแน่ๆ” เรเวลออกความเห็นไปแบบนั้น
“ตอนนี้พวกเรามีเลเวลแท้จริงอยู่ที่47 นั่นหมายความว่าต่อให้ไม่มีบัพสัตว์เทพ พวกเราก็มีเลเวลสูงเกินเกณฑ์ที่จะเข้าหน่วยอัศวินเวทมนตร์ได้แล้วนะคะ” เซซิเลียทำหน้าดีใจขึ้นมาทันที
“อา..นั่นสินะ…แต่ตอนนี้ฉันสนใจเรื่องรอดไปจากนรกนี่ให้ได้มากกว่าสนใจเรื่องพันนั้นซะอีก” เซเลน่ากล่าวแบบนั้น แต่ก็พอจะเดาได้ถึงเหตุผลที่เซซิเลียดูยึดติดกับการเข้าหน่วยอัศวินเวทมนตร์เกินไป
“ก็นะ..คนที่จบปี3ของโรงเรียนนี้ไปได้สูงสุดแค่เลเวล40เท่านั้นเองนิ..แต่พวกเราติดอยู่ในนี้ไม่ถึงอาทิตย์กลับไปถึงเลเวล47ได้ มันก็ดูเหมือนใช้สูตรโกงอยู่อะนะ..ฮะๆๆ” เรเวลหัวเราะออกมาเบาๆ
'คอยดูเถอะนะเอลิเซ่..ฉันจะต้องแข็งแกร่งกว่าอัศวินศักดิสิทธิ์อย่างเธอให้ได้เลย!!'
สำหรับเรเวลนั้นเขาหวังคนละอย่างกับพวกผู้หญิงสองคนนี้อยู่แล้ว
“แต่ถึงแบบนั้น..บัพสัตว์เทพพวกเราคงใช้มันได้ไม่นานหรอก..เพราะพลังเวทของพวกเราจะหมดซะก่อน และคงต้องเข้าไปนอนในแคปซูลห้องน้ำอีกครั้ง ระหว่างนั้นระยะเวลาบัพก็ยังคงลดลงไปเรื่อยๆเหมือนเดิมและจะหมดไปในอีกไม่เกิน 1 วันภายนอกแน่ๆ แม้จะมีเวลาเหลือของบัพตั้ง60ชั่วโมงเศษๆก็ตาม” เรเวลกล่าวลงความเห็นราวกับอยากจะบอกว่าอย่าคาดหวังสูงเกินไป
สิ่งนั้นทำให้เซซิเลียกับเซเลน่าทำสีหน้าห่อเหี่ยวขึ้นมาทันที..ยกเว้นรูอัน
“ถ้าเป็นเรื่องพลังเวทล่ะก็…เรื่องนั้นคงไม่ต้องกังวลแล้วแหละครับ…ฮิฮิๆ"
รูอันยิ้มอย่างมีเลศนัยออกมา
“เพราะหลังจากนี้น่ะ…”
#คุยกับไรท์(คนเขียน)#
ขออภัยที่อัพช้าครับกว่ากำหนดตั้ง1วันครับ ฉะนั้นสัปดาห์นี้ผมจะชดเชยให้อีก1ตอนแล้วกันครับ
![ซากเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668145_30143215.webp)
1.11M
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
![สำนักเถื่อนเดือดปฐพี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592451905_80705599.webp)
